شاعري براي درك مردم
در حوالي بهمن سال 1318، حميد مصدق، شاعر و حقوقدان به دنيا آمد. در دوران دبيرستان با هوشنگ گلشيري، محمد حقوقي، بهرام صادقي و منوچهر بديعي در اصفهان همشاگردي بود و بعدتر و در سال 1339 به تهران آمد. در موسسه علوم اداري و بازرگاني دانشگاه تهران و در رشته بازرگاني تحصيل كرد. پس از فارغالتحصيلي در موسسه تحقيقات اقتصادي دانشگاه تهران به كار پژوهشي مشغول شد. از سال ۱۳۴۲ مجددا به ادامه تحصيل پرداخت و از دانشگاه تهران ليسانس حقوق و سپس فوقليسانس اقتصاد گرفت. در سال ۱۳۴۵ براي ادامه تحصيل به انگليس رفت و در زمينه روش تحقيق به تحصيل و تحقيق پرداخت. مصدق در سال ۱۳۴۸ به عنوان استاديار در مدرسههاي عالي كرمان و اصفهان و دانشگاه آزاد ايران به كار مشغول شد. پس از دريافت فوق ليسانس حقوق اداري از دانشگاه ملي، به عضويت هيات علمي دانشگاه درآمد و در كنار آن از سال ۱۳۵۷ به كار وكالت روي آورد. او عضو هيات علمي دانشگاه علامه طباطبايي بود و مدتي نيز سردبيري مجله كانون وكلا را به عهده داشت. «درفش كاوياني» اولين اثر مصدق بود كه در سال 1340 چاپ شد و همان سال هم توقيف شد و 17 سال بعد و بعد از انقلاب، اين كتاب فرصت انتشار پيدا كرد. بعد از آن شعرهاي متعددي منتشر كرد كه يكي از مشهورترين آنها منظومه «آبي، خاكستري، سياه» بود كه در سال ۱۳۴۴ منتشر شد. مصدق درباره اشعارش اين روايت را داشت: «ميخواستم شعرم براي مردم قابل درك باشد. ميبايست شعر من براي آنان «تصويرگر» و «احساسبرانگيز» باشد؛ در غير اين صورت، خود، راضي نميشدم. به طور كلي شعر جز اين نيست، اگر شاعر نتواند در قالب واژهها به مخاطبانش تصوير و احساسش را منتقل كند، سرودهاش شعر نيست.» «آبي، خاكستري، سياه»، «در رهگذار باد»، «از جداييها»، «تا رهايي؛ شامل مجموعههاي فوق» و «شير سرخ» از مصدق منتشر شده است. حميد مصدق در 7 آذر سال 77 از دنيا رفت.