جام گرفتيم اما پيشرفت نكرديم
نگرانيهاي يك قهرماني
چهاردهمين قهرماني تيم ملي فوتسال ايران در قاره كهن بيش از آنكه جشني براي تداوم اقتدار باشد شباهت بسياري به يك زنگ خطري جدي داشت. اگرچه ايستادن بر سكوي نخست آسيا همواره ارزشمند است اما بررسي روند بازيها نشان داد كه اين قهرماني بسيار شكننده و با دشواريهاي فراوان به دست آمد. اين وضعيت نگرانيها را براي حضور در جام جهاني و تقابل با قدرتهاي تراز اول جهان دوچندان كرده است.در سالهاي نه چندان دور فوتسال ايران با فاصلهاي كهكشاني نسبت به ساير تيمهاي آسيايي حركت ميكرد اما در اين مدت شاهد بوديم كه تيمهايي نظير عربستان و اندونزي و افغانستان و حتي تيمهاي درجه دو آسيا ديگر ترسي از نام ايران ندارند. پيروزيهاي مقتدرانه جاي خود را به بردهاي ناپلئوني و لرزان داده است.
اين قهرماني شكننده نشاندهنده آن است كه برنامهريزي تمريني و استراتژيهاي بازي تيم ملي همگام با تغييرات مدرن فوتسال دنيا پيش نرفته است. در حالي كه رقباي ما با تكيه بر ساختارهاي دفاعي منظم و انتقال سريع بازي را بر ما ديكته ميكردند تيم ايران همچنان به خلاقيتهاي فردي و جرقههاي بازيكنان خود متكي بود. تيم ملي ايران در اين مسابقات در بازي با افغانستان با دو گل از حريف عقب افتاد و در ديدار نيمهنهايي نيز با عراق دو-دو مساوي بود كه موفق شد گلهاي برتري را بزند. در بازي فينال تيم ملي ايران ابتدا سه بر يك از حريف خود عقب افتاد و سپس به بازي برگشت. در ديدار نهايي شاگردان شمسايي هرگز از حريف پيش نيفتادند و در طول زمان بازي مشغول تلاش براي جبران عقبماندگي و به تساوي كشاندن بازي بودند.نكتهاي كه بايد به آن اشاره كرد سطح فني كادر فني فعلي است. وحيد شمسايي به عنوان يك اسطوره در دوران بازيگري تكرار نشدني است، اما مربيگري در سطح بينالمللي نيازمند دانش آكادميك و تجربه مديريت بحران در لحظات حساس است. حذف در نخستين مرحله حذفي جام جهاني و نايب قهرماني دوره گذشته نشانههايي از وجود مسائلي حل نشده در تيم ملي بود. به نظر ميرسد تفكر حاكم بر تيم ملي در دايره رقابتهاي آسيايي حبس شده است! وقتي هدف صرفا بازپسگيري جام از ژاپن يا غلبه بر تايلند باشد ابزارهاي لازم براي تقابل با غولهايي مثل برزيل، اسپانيا و پرتغال فراهم نميشود. در جام جهاني فضاهاي خالي كه بازيكنان ايراني در آسيا از آن بهره ميبرند توسط مدافعان كلاس جهاني بسته خواهد شد. سيستمهايي كه در اين تورنمنت با نقصهاي زيادي اجرا شد در مقابل تيمهاي اروپايي و امريكاي جنوبي ميتواند به پاشنهآشيل ما تبديل شود. اگر نگاه فدراسيون و كادر فني از آسيامحوري به سمت استانداردهاي جهاني تغيير نكند در جام جهاني با چالشي سخت روبهرو خواهيم بود، آنهم در شرايطي كه همه انتظار دارند ايران دوباره بتواند خودش را در جام جهاني نشان دهد.