گروه حوادث؛ مردي که متهم است به 16 زن و دختر جوان در پارک طالقاني تعرض کرده از سوي پليس شناسايي و بازداشت شد. به گزارش خبرنگار ما اولين شکايت از اين مرد يک ماه و نيم قبل به پليس ارائه شد. مطابق گزارش پرونده اولين شاکي دختر جواني بود که ادعا مي کرد به همراه نامزدش به پارک رفته بود که مورد آزار مردي ناشناس قرار گرفت.

اين دختر گفت؛ من و نامزدم در پارک بوديم که مردي به ما نزديک شد و گفت مامور حراست پارک است. او از ما خواست از هم جدا شويم. سپس با نامزدم درگير شد و او را کتک زد. من براي اينکه غائله تمام شود از نامزدم خواستم مقابل مترو منتظر من باشد.وي ادامه داد؛ ما از هم جدا شديم. نامزدم به سمت مترو رفت و من هم به راه افتادم. چند متري بيشتر نرفته بودم که يکباره مردي از پشت به من حمله کرد. هرچه سعي کردم خودم را از دست آن مرد نجات دهم نتوانستم و او مرا مورد آزار قرار داد. اين دختر که به شدت گريه مي کرد، در ادامه اظهاراتش گفت؛ آن مرد قوي بود و من نتوانستم از دستش فرار کنم ولي چهره اش را به طور کامل به ياد دارم.

با شکايت دختر جوان پرونده به دادسراي جنايي تهران فرستاده شد و او دستور چهره نگاري از متهم را صادر کرد. با کمک دختر شاکي، عکس چهره نگاري شده اين مرد به دست آمد و پليس بعد از گذشت 40 روز موفق شد مامور قلابي حراست را شناسايي و دستگير کند. متهم در بازجويي هاي مقدماتي ادعا کرد از ماجراي تعرض خبري ندارد و نمي داند ماموران در مورد چه چيزي صحبت مي کنند. به رغم اين ادعاها هنگامي که متهم با شاکي روبه رو شد و مدارک پرونده را ديد لب به اعتراف گشود و گفت در پارک طالقاني زنان را مورد تعرض قرار مي داد. اين مرد گفت؛ من در پارک طالقاني کمين مي کردم. آنجا درختان زيادي دارد و هرچند در نزديکي مقر پليس است اما چون محوطه بزرگي است احساس امنيت مي کردم. زماني که دختري جوان را مي ديدم و تصميم مي گرفتم به او تعرض کنم، خودم را به وي مي رساندم و مي گفتم مامور حراست هستم. بعد در جايي مناسب بر طعمه ام غلبه مي کردم و او را مورد آزار قرار مي دادم.

وي در مورد اينکه دختر شاکي را چطور مورد آزار قرار داده است، گفت؛ آن دختر همراه پسري جوان بود. من با چهره يي کاملاً جدي جلو رفتم و خودم را مامور حراست معرفي کردم و از آنها خواستم با هم در پارک قدم نزنند. وقتي آنها جدا شدند دختر جوان را که جثه ريزي هم داشت مورد آزار قرار دادم و بعد تهديدش کردم اگر به پليس شکايت کند عاقبت بدي خواهد داشت اما آن دختر نترسيد و شکايت کرد. وي در ادامه اعترافاتش گفت؛ من اموال اين افراد را هم به سرقت مي بردم و زندگي ام را از اين طريق تامين مي کردم.

بنا بر اين گزارش هنوز شاکيان ديگر پرونده شناسايي نشده اند و بازپرس قندي زاده رئيس شعبه 8 دادسراي جنايي تهران از همه کساني که از سوي اين مرد مورد آزار قرار گرفته اند، خواست عليه وي شکايت کنند. اين مقام قضايي قول داد مشخصات شاکيان در دادسرا محرمانه خواهد ماند و هيچ کس به جز خود بازپرس به آنها دسترسي نخواهد داشت. وي گفت؛ تحقيقات در مورد ساير جرائم اين مرد همچنان ادامه دارد.

گروه حوادث؛ بررسي يک برگ کاربن راز مردي را که با انگيزه سرقت، راننده يک خودرو سمند را به قتل رسانده بود برملا کرد.

به گزارش خبرنگار ما روز 23 دي ماه خانواده مردي 34 ساله به نام عزت الله به کلانتري رسالت کرج رفتند و اعلام کردند اين مرد مفقود شده است. همسر عزت الله تاکيد کرد شوهرش صبح براي فروختن خودروي سمندش از منزل خارج شده و ديگر برنگشته است. با ثبت اين موضوع ماموران اداره مبارزه با جرائم جنايي پليس آگاهي تحقيقات خود را براي يافتن عزت الله آغاز کردند. از آنجا که اطلاعات چنداني از مرد ناپديدشده در دست نبود، بررسي ها با تحقيق از خانواده وي ادامه يافت. همسر عزت الله درباره شوهرش گفت؛ قرار بود همسرم خودرو سمندش را بفروشد. او صبح مثل هميشه از خانه بيرون رفت اما ساعتي بعد برخلاف هميشه برگشت تا سند خودرو را با خودش ببرد. او گفت مشتري خوبي براي سمند پيدا کرده است. بعد از خانه خارج شد اما ديگر برنگشت.

بررسي اين اظهارات باعث مطرح شدن فرضيه هاي متعددي شد. کارآگاهان با بررسي اين فرضيه ها احتمال دادند عزت الله در فروختن خودرواش دچار مشکل شده و در صورتي که اتومبيل وي کشف شود راز ناپديد شدن او نيز برملا خواهد شد. از اين رو مشخصات سمند در اختيار واحد هاي گشتي پليس قرار گرفت و آنها ماموريت يافتند در صورت مشاهده سمند آن را توقيف و سرنشينانش را بازداشت کنند. چند روز پس از تجسس هاي دامنه دار پليس خودروي عزت الله در منطقه هفت چنار کشف شد. تحقيقات نشان داد سمند از چند روز قبل در آنجا رها شده و اهالي منطقه نيز از راننده آن اطلاعي ندارند و هيچ کس هنگام پارک کردن خودرو راننده آن را نديده است.در حالي که کشف خودرو نيز نتوانسته بود به پليس کمک کند مدتي بعد يک راننده آژانس با پليس تماس گرفت و اعلام کرد يک گوشي تلفن همراه در خودرواش پيدا کرده است. بررسي ها نشان داد اين تلفن متعلق به عزت الله است. بنابراين آخرين تماس هاي اين خط مورد بررسي قرار گرفت اما اين اقدام نيز کمک چنداني به رازگشايي معماي ناپديد شدن عزت الله نکرد.

با گذشت يک هفته از ناپديد شدن راننده سمند در شرايطي که تمام راه ها به بن بست منتهي شده بود، شخصي به کلانتري هفت چنار رفت و با اعلام مشخصات خودروي عزت الله مدعي شد او خودرو را از وي خريده اما چند روز بعد سمند سرقت شده است. از آنجا که اظهارات اين شخص مشکوک به نظر مي رسيد و از سويي او مي توانست اطلاعات ذي قيمتي را در اختيار پليس بگذارد، وي با مجوز قضايي بازداشت شد و تحت بازجويي هاي فني قرار گرفت. فرد دستگيرشده به نام ابراهيم در بازجويي هاي اوليه در مورد سرنوشت عزت الله اظهار بي اطلاعي کرد و با ارائه يک برگه قولنامه مدعي شد سمند را به مبلغ هشت ميليون تومان خريده است. ماموران اين اظهارات را قانع کننده ندانستند و خانه ابراهيم را بازرسي کردند. در اين جست وجو يک برگ کاربن که قولنامه خريد سمند به وسيله آن تنظيم شده بود کشف شد. کارآگاهان با بررسي دقيق ورق کاربن پي بردند قولنامه دستکاري شده است، به طوري که جاي زمان خريد خودرو هنگام نوشتن قولنامه خالي مانده و بعداً جايش پر شده است. اين موضوع باعث شد ظن ماموران نسبت به ابراهيم بيش از پيش تقويت شود. در اين ميان کشف جسد مردي ميانسال در حوالي قزوين ابعاد پرونده را گسترده تر کرد. هنگامي که جنازه مجهول الهويه در معرض ديد خانواده عزت الله قرار گرفت آنان تاييد کردند که او عضو گمشده خانواده شان است. بررسي جسد نشان داد مقتول بر اثر فشار بر عناصر حياتي اش دچار خفگي شده است. جمع بندي اطلاعات موجود ابراهيم را در معرض اتهام قتل عمد قرار داد. بنابراين وي اين بار تحت بازجويي هاي فني قرار گرفت. در اين مرحله وي که تمام شواهد را عليه خود مي ديد لب به اعتراف گشود و قتل عزت الله را گردن گرفت. وي گفت؛ روز بيست و سوم دي ماه در ميدان آزادي تهران به صورت دربستي سوار خودروي مقتول شدم و در مسير وقتي فهميدم او قصد دارد خودرواش را بفروشد به وي پيشنهاد خريد سمند را دادم. سپس براي برداشتن مدارک خودرو به منزل او در کرج رفتيم و بعد به خانه من در تهران برگشتيم. آن روز همسرم در منزل نبود. همان جا قولنامه فروش خودرو را تنظيم و هر دو امضا کرديم. متهم ادامه داد؛ با توجه به اينکه هيچ پولي نداشتم و از ابتدا قصد داشتم با کشاندن مقتول به خانه ام و تنظيم قولنامه، او را به قتل برسانم، با چاقو وي را به مرگ تهديد کردم. ابتدا دست و پايش را بستم و سپس يک روسري دور گردنش انداختم و بعد او را به قتل رساندم. سپس جنازه را داخل چمدان بزرگي گذاشتم و با يک خودرو پرايد جسد را اطراف قزوين بردم و آنجا رها کردم اما تلفن همراه مقتول را داخل آژانس انداختم. سرهنگ اسماعيل هادئي رئيس پليس آگاهي استان تهران با اعلام جزييات اين پرونده از ادامه تحقيقات خبر داد.

پسر جواني که پنج سال قبل، يکي از همسايگان خود را با چاقو به قتل رسانده بود، براي دومين بار به قصاص محکوم شد. به گزارش فارس شامگاه 22 دي 83، ماموران کلانتري134 شهرک قدس از طريق مرکز فوريت هاي پليس از وقوع نزاع باخبر و پس از حضور در محل حادثه، متوجه شدند تعدادي از جوانان محل که با هم همسايه هستند با يکديگر درگير شده اند که در نتيجه اين درگيري يکي از جوانان به نام عليرضا با ضربه چاقوي جواني به نام شهريار مجروح و به بيمارستان منتقل شده است. ساعتي بعد مسوولان بيمارستان اعلام کردند جوان مجروح به علت شدت جراحات وارده جان باخته است. به اين ترتيب تحقيقات براي دستگيري شهريار آغاز شد و چند ساعت بعد، وي که در منزل يکي از دوستانش مخفي شده بود، دستگير شد. شهريار پس از اعتراف به قتل عليرضا گفت؛ آن شب در محل به همراه برادر و دوستانم ايستاده بوديم که عليرضا به همراه چند نفر ديگر از مقابل ما عبور کردند و عليرضا که مشخص بود مست است به ما فحاشي کرد. مشاجره لفظي بين ما به درگيري فيزيکي کشيده شد که اول عليرضا چند ضربه با چاقو به برادرم زد. من به خانه رفتم و پشت در بودم که عليرضا از پشت در با چاقو ضربه يي به پيشاني من زد. بعد از آن من هم با چاقو چند ضربه به او وارد کردم. پس از تکميل تحقيقات مقدماتي رسيدگي به اين پرونده به شعبه 71 دادگاه کيفري استان تهران محول و متهم به قصاص محکوم شد اما ديوان عالي کشور با توجه به شبهه بيمار بودن و جنون شهريار، حکم را نقض کرد. در ادامه روند رسيدگي به اين پرونده ابتلاي متهم به بيماري روحي محرز شد اما پزشکي قانوني اعلام کرد جنون وي باعث انجام قتل نشده است. پس از صدور اين نظريه قضات شعبه 74 دادگاه کيفري استان تهران مقدمات محاکمه مجدد شهريار را فراهم کردند و اين جلسه ديروز برگزار شد. در دادگاه بعد از اينکه نماينده دادستان محکوميت شهريار را درخواست کرد مادر مقتول ضمن تقاضاي صدور حکم قصاص خطاب به قضات گفت؛ وقتي متوجه درگيري شدم، از خانه بيرون آمدم و ديدم برادر مقتول به پسرم فحاشي مي کند. چند لحظه بعد بدون اينکه درگيري فيزيکي بين پسر من و برادر متهم وجود داشته باشد، متهم از خانه خود خارج شد و آرام آرام پشت پسر من آمد. او را نمي شناختم و فکر مي کردم رهگذر است. در همين زمان متوجه شدم که پسرم در حال لرزيدن است، اول نفهميدم او چاقو خورده است اما ناگهان متهم چاقو را بالا برد و ضربه ديگري به عليرضا زد. پسرم روي زمين افتاد و خون شديدي از بدن او خارج شد تا اينکه حاضران در محل او را به بيمارستان بردند. متهم هم بعد از اينکه پسرم را زد، از آنجا فرار کرد. بعد از اظهارات مادر مقتول، متهم به دفاع از خود پرداخت. او عمدي بودن قتل را منکر شد و با بيان اينکه از کارش بسيار پشيمان است به پاي مادر مقتول افتاد و از وي درخواست عفو کرد. متهم که به شدت گريه مي کرد نتوانست وقايع روز حادثه را شرح دهد به همين خاطر رئيس دادگاه از وکيل وي خواست در اين رابطه توضيح بدهد. وکيل مدافع شهريار گفت؛ زماني که مقتول را به بيمارستان رساندند، زنده و هوشيار بود و 45 دقيقه بعد از آن به علت خونريزي فوت شد. اگر يک جراح به موقع او را عمل مي کرد مقتول الان زنده بود. اين در حالي است که مسوولان بيمارستان مدعي شدند وقتي عليرضا را به بيمارستان رساندند، او فوت شده بود. بنا بر اين گزارش بعد از اظهارات وکيل مدافع متهم، قاضي تردست ختم جلسه را اعلام کرد و بعد از مشورت با چهار مستشار حکم قصاص متهم صادر شد.