گروه اقتصادي، رويا خالقي؛ «با اين شرايطي که صنعت نفت ايران دارد، رسيدن به جايگاه اول منطقه پيشکش، خدا کند از جرگه کشورهاي نفت خيز خارج نشويم.» اين جواب سوالي است که هادي نژادحسينيان معاون سابق امور بين الملل وزارت نفت درباره جايگاه ايران در پايان چشم انداز مي دهد. او در گفت وگو با «اعتماد» برنامه پنجم را همانند ديگر برنامه ها مي داند؛ «سياست هاي پيشنهادي در بخش نفت و گاز برنامه پنجم، تقريباً همان سياست هاي قبلي هستند در حالي که شرايط فعلي با شرايط زمان تدوين برنامه پنج ساله چهارم کاملاً متفاوت است.»

---

-همان طور که مي دانيد لايحه پيشنهادي برنامه پنجم در اختيار مجلس قرار گرفته است. از نگاه شما اين برنامه مي تواند بخش نفت را به اهداف چشم انداز برساند؟

سياست هاي پيشنهادي در بخش نفت و گاز برنامه پنجم، تقريباً همان سياست هاي قبلي هستند در حالي که شرايط فعلي با شرايط زمان تدوين برنامه پنج ساله چهارم کاملاً متفاوت است.
اوايل انقلاب در وزارت راه و ترابري طرح «جهاد ايمني راه ها» را اجرا کردم و به ادارات راه گفتم در پايان اجراي اين طرح، سه اداره کل که بهترين عملکرد را داشته اند معرفي مي شوند و پاداش خواهند گرفت و سه اداره کل که بدترين عملکرد را داشته باشند نيز معرفي مي شوند. اکثر مديران کل مي گفتند ترس از سه تاي آخر شدن موثرتر از ذوق سه تاي اول شدن بود. با اين شرايطي که صنعت نفت ايران دارد، رسيدن به جايگاه اول منطقه پيشکش، خدا کند از جرگه کشورهاي نفت خيز خارج نشويم، بررسي عملکرد پنج سال گذشته در چگونگي برخورد با چالش ها و مشکلات، آينده روشني را براي صنعت نفت و گاز کشور نشان نمي دهد. در مورد گاز، به رغم داشتن مقام دوم مخازن گاز دنيا، توليد گاز داخل کشور کافي نيست لذا دولت در تامين نيازهاي گازي داخل کشور ناتوان است. براي حل اين مشکل، بايد مشکلات پروژه هاي پارس جنوبي حل شده و توسعه اين ميدان مشترک هرچه سريع تر انجام شود زيرا چون مخزن گازي است مهاجرت گاز در داخل مخزن سريع تر و بيشتر انجام مي شود. در حقيقت ما بر سر سفره يي نشسته ايم که اگر نخوريم شريک ما آن را مي خورد و چون شريک ما در اين ميدان، سال ها پيش بهره برداري از آن را شروع کرده و تاکنون ميلياردها دلار درآمد از اين ميدان مشترک داشته است و برنامه هاي گسترده تري را نيز در دست اقدام براي آينده دارد هرگونه تاخير ما در بهره برداري از اين ميدان، باعث از دست دادن منافع ملي است. ولي دولت چون توانمندي لازم را در اين زمينه ندارد لذا راه حل ديگري را پيدا کرده است و همين يک هفته پيش موفق شد دو خط لوله گاز جديد از ترکمنستان و آذربايجان به ايران را افتتاح و از اين به بعد کمبود گاز مورد نياز داخل را از اين دو کشور خريداري و تامين کند. در حقيقت دولت چون نتوانسته گاز متعلق به خودمان در پارس جنوبي را از زير زمين بيرون بياورد و مصرف داخل کند، آن را از همسايه هايمان در شمال مي خرد، در ضمن فرصت برداشت بيشتر از سهم را به شريک مان در پارس جنوبي مي دهد. جالب تر از همه اينکه به مردم گفته مي شود چون هزينه حمل گاز از جنوب به شمال زياد است لذا خريد گاز از همسايه هاي شمالي براي مصرف در شمال منطقي و معقول است. در مورد نفت هم اگر وضع توليد و مصرف داخلي آن به همين منوال فعلي باشد، ظرف پنج تا 10 سال آينده نه تنها نفتي براي صادرات نداريم بلکه مجبور به واردات بعضي از فرآورده ها نيز خواهيم شد.

-حالا با اين وضعيت توليد و مصرف و روند سرمايه گذاري ها شما جايگاه مان را در منطقه تعيين کنيد. چرا روند رو به رشد پروژه هاي صنعت نفت در دولت آقاي احمدي نژاد متوقف شد؟

در دوران دولت نهم، بخش نفت و گاز بيش از ساير بخش هاي اقتصادي کشور آسيب ديده و همچنان با مشکلات جدي روبه رو است. نگاهي به عسلويه و بررسي وضعيت پروژه هاي پارس جنوبي که مهم ترين پروژه هاي صنعت نفت هستند اين واقعيت را روشن مي کند. در دوران دولت نهم به دليل کمبود دانش و تجربه، فعاليت هاي اجرايي وزارت نفت به رکود کشيده شد که بخشي از آن به دليل تحريم بود. البته در دوره هاي گذشته نيز هميشه تحريم وجود داشت ولي سطح علمي و تجربي و رفتار مسوولان اجرايي وزارت نفت با شرکت هاي خارجي که به خدمات شان نياز بود، چنان بود که اکثر شرکت هاي خارجي خودشان علاقه مند به ترک ايران نبودند لذا سعي مي کردند تا آنجا که امکان دارد تحريم ها ناديده گرفته شود. براي مثال هنوز دو ماه از تصويب قانون داماتو نگذشته بود که قراردادهاي فاز 2و3 پارس جنوبي با يک شرکت خارجي امضا شد. شرکت مذکور با علاقه و تلاش فراوان و لابي با دولت متبوعش مانع اعمال تحريم هاي امريکا در رابطه با اين پروژه شد و در حقيقت قانون داماتو در همان ابتداي امر بلااثر شد، در حالي که در پنج سال گذشته به دليل عدم تصميم گيري به موقع يا رفتارهاي نامتناسب و بعضاً ديدگاه هاي غلط بعضي از مديران، رفتار با شرکت هاي خارجي به نحوي بوده که باعث بي رغبتي آنها به کار در ايران شده و به تدريج تقريباً جز چند شرکت چيني بقيه ايران را ترک کرده اند. البته من اعتقاد ندارم تمام پروژه هاي وزارت نفت بايد به دست خارجي ها انجام شود و پيمانکاران داخلي قادر به انجام آن نيستند بلکه مي خواهم بگويم دولتي که اعتقاد دارد براي انجام پروژه ها از شرکت هاي خارجي هم بايد استفاده کرد بايد رفتار خود و کارگزارانش در جهت جذب اين شرکت ها باشد.

-پيشنهاد شما به عنوان يکي از مديران ارشد سابق وزارت نفت در اين زمينه چيست؟

به نظر من اگر سياست ها بر همين روند افزايش خصومت بين ايران و 1«5 تداوم يابد و در نتيجه تحريم هاي موجود حفظ يا تشديد شوند، دولت بايد سياست خود در اجراي پروژه ها را بر مبناي حمايت، تقويت و به کارگيري نيروهاي داخلي قرار دهد. در پنج سال گذشته چون سياست دولت امريکا مبتني بر جلوگيري از سرمايه گذاري شرکت هاي خارجي در صنعت نفت ايران بوده لذا سياست ايران مبتني بر حمايت از سرمايه گذاري شرکت هاي خارجي در ايران بوده است. از طرفي چون شرکت هاي معتبر بين المللي نيز به دليل تحريم امريکا و همچنين مشکلاتي که در کار با ايران دارند استقبالي از کار در ايران نمي کنند لذا وزارت نفت بدون توجه دقيق به صلاحيت و توانمندي شرکت هاي خارجي و براي نشان دادن شکست سياست تحريم، از هر شرکتي که حاضر به امضاي تفاهمنامه يي با نفت شود، استقبال مي کند. تفاهمات کلي نيز همانند قراردادهاي نهايي شده به اطلاع عموم رسانده مي شود. شرکت هاي خارجي چون واقعيات را مي دانند عکس العملي نشان نمي دهند ولي دولت اين طور وانمود مي کرد که پروژه ها مشکلي ندارند. به هر حال آنچه براي کشور مهم است اجراي پروژه هاست. قوت قلب ساختگي دادن به مردم، وقتي پروژه ها خوابيده اند تا کي مي تواند تداوم داشته باشد؟ وقتي شرکت هاي خارجي حاضر به کار در ايران نيستند توفيقي اجباري پيش آمده تا آنهايي هم که اعتقادي به توانمندي نيروهاي داخلي ندارند مجبور شوند راه را براي فعاليت آنها باز کنند. من اعتقاد کامل دارم که اگر مشکلات نيروهاي داخلي حل شود و همه مسوولان به اينکه «اگر بخواهيم، مي توانيم» اعتقاد پيدا کنند، آن وقت اين طلسم نيز شکسته خواهد شد. ضمن اينکه نيروهاي داخلي توان اجراي اکثريت قريب به اتفاق پروژه هاي نفتي را دارند و اگر در مواردي هم به کمک خارجي نياز باشد، آنها مي توانند با آزادي بيشتري براي تامين آن راه حل پيدا کنند.

-آقاي دکتر با اين روند سرمايه گذاري، تا چند سال ديگر ايران درآمدهاي حاصل از صدور نفت خام خواهد داشت؟

سه سال پيش مطالعاتي در اين زمينه انجام شد که نشان داد اگر روال توليد و مصرف نفت و فرآورده هاي نفتي به همان منوال تداوم يابد حداکثر تا 10 سال از آن بايد زمان ما نفت خام براي صادرات خواهيم داشت و بعد از آن بايدکل نفت توليدي به مصرف داخل برسد.

-به عنوان سوال پاياني آيا قرارداد خط لوله موسوم به صلح به سرانجام مي رسد؟

در دوره يي که اينجانب مسووليت مذاکرات را از طرف ايران برعهده داشتم، تقريباً تمامي مفاد قراردادي مورد بحث و توافق قرار گرفت و پيش نويس تعدادي از قراردادها نيز توسط اعضا پاراف شد. تنها موضوع مهم باقيمانده موضوع فرمول قيمت بود. موضع ما از ابتداي شروع مذاکرات روشن و منطقي بود و آن اين بود که کف قيمت ما، قيمتي است که ترکيه بابت خريد گاز به ايران مي پردازد و حاضر است با همين قيمت بيشتر هم بخرد. هند و پاکستان قيمتي بين يک سوم تا نصف آن را پيشنهاد مي دادند. وزير وقت نفت اصرار داشت قرارداد هرچه زودتر امضا شود و فکر مي کرد ما پيشنهاد قيمت بالايي داده ايم تا قرارداد به امضا نرسد و کار به تاخير بيفتد، تا اينکه پاي روساي جمهور به ميان آمد و مهلت سه ماهه يي را به ما دادند تا قرارداد تمام و امضا شود و اگر نشد روسا خودشان بر سر قيمت توافق کنند. اين پيشنهاد که ظاهراً از طرف ايران بوده ما را در مذاکرات خلع سلاح کرد و هندي ها و پاکستاني ها ترجيح دادند تعيين قيمت را بر عهده روسا بگذارند. دلايل و مدارک زيادي موجود است که قيمت پيشنهادي ما حداقل قيمتي است که امکان پذيرش آن براي ايران وجود دارد و فرمول قيمت جديدي که گروه جديد مذاکره کننده از طرف ايران پذيرفتند منافع ملي ما را تامين نمي کند. چند ماه پيش شنيدم با پاکستاني ها با همان قيمتي که ما مي گفتيم، توافق کرده اند. در اين زمينه اطلاع بيشتري ندارم.

گروه سياسي؛ سخنگوي وزارت امور خارجه به تصويب لايحه تحريم بنزين ايران در سناي امريکا واکنش نشان داد و آن را ادامه سياست هاي اشتباه دولت هاي قبلي امريکا توصيف کرد. رامين مهمانپرست همچنين هشدار داد چنانچه دولت امريکا هرگونه مصوبات مجلس را براي فشار به مردم ايران به مرحله اجرا بگذارد، مردم ايران حاضر به دست کشيدن از حقوق اساسي خود نخواهند بود. به اين ترتيب وزراي خارجه پنج کشور امريکا، آلمان، فرانسه، ايتاليا و انگليس روز پنجشنبه در حالي به رايزني با يکديگر درباره احتمال تصويب قطعنامه يي تازه براي تحريم بيشتر ايران پرداختند که سناي امريکا نيز در حال تصويب لايحه يي بود که به باراک اوباما اجازه مي دهد تحريم هايي را عليه تامين کنندگان بنزين ايران اعمال کند.

اين لايحه که سناتورهاي امريکايي بدون توجه به هشدار بازرگانان و نهادهاي اقتصادي بخش خصوصي آن را تصويب کردند، شرکت هايي را که براي ايران بنزين صادر مي کنند يا به گسترش قابليت پالايش نفت در ايران کمک مي کنند به وسيله اقداماتي از قبيل خودداري از دادن وام يا هرگونه کمکي از جانب موسسات مالي امريکايي به آنها تنبيه مي کند.

به گزارش ايسنا به نقل از رويترز مجلس نمايندگان امريکا نيز لايحه يي مشابه لايحه سنا را تصويب کرده است.

با وجود اين پيش از اينکه اين لايحه به يک قانون تبديل شود، اختلافاتي که بين دو لايحه سنا و مجلس نمايندگان وجود دارد بايد برطرف شود. طبق اين لايحه، منع گسترده يي عليه واردات مستقيم از ايران به امريکا و صادرات از امريکا به ايران به جز غذا و دارو اعمال مي شود، از دولت امريکا خواسته مي شود دارايي هاي برخي مقامات ايراني اعمال شود، به دولت هاي محلي و ايالتي و مديران دارايي هاي خصوصي اجازه داده مي شود به راحتي سرمايه گذاري خود را از شرکت هاي انرژي که با ايران همکاري دارند، خارج کنند و علاوه بر آن کنترل صادراتي را تحکيم مي بخشد تا جلوي صادرات فناوري حساس به ايران را از طريق بازارهاي سياه غيرقانوني و ساير کشورها بگيرد. اين اقدام سنا در حالي صورت مي گيرد که گروه هاي تجاري امريکايي به کاخ سفيد هشدار دادند طرح هاي کنگره براي گسترش تحريم هاي امريکا عليه ايران ممکن است منافع اقتصادي و امنيتي امريکا را به شکل قابل توجهي تحليل ببرد.

در همين حال به گزارش ايسنا باراک اوباما رئيس جمهوري امريکا در نخستين نطق خود در سال جديدي ميلادي به موضوع برنامه هسته يي ايران اشاره کرد و گفت؛ تهران با عواقب روزافزوني به خاطر فعاليت هاي اتمي اش روبه رو است. اين اظهارات در حالي مطرح مي شود که بسياري بر اين باورند که تحريم ها عليه ايران کارآمدي ندارد و چين نيز با توجه به اين موضوع مخالف اعمال تحريم ها است. تلاش غرب براي تحريم هرچه بيشتر ايران به آن خاطر صورت مي گيرد که ايران حاضر نشده اورانيوم غني شده با غلظت پايين خود را طي يک مرحله و قبل از دريافت اورانيوم غني شده 20 درصد مبادله کند.

تهران مي گويد اصل مبادله را قبول دارد اما بايد در چند مرحله صورت بگيرد. ايران اخيراً پاسخ رسمي خود را به اين پيشنهاد غرب اعلام کرد و در عين حال بر پيشنهاد خود تاکيد داشت که ظاهراً با مخالفت 1«5 مواجه شده است. بحث در اين زمينه باعث شد وزراي خارجه امريکا، آلمان، فرانسه، انگليس و ايتاليا که براي شرکت در کنفرانس افغانستان راهي لندن شده بودند به بررسي وضعيت پرونده هسته يي ايران بپردازند.

اعمال دقيق تحريم هايي که تاکنون عليه ايران تصويب شده، بخشي از رايزني هاي وزيران خارجه اين پنج کشور صنعتي در لندن بود. در همين راستا هيلاري کلينتون و سرگئي لاوروف وزيران خارجه امريکا و روسيه نيز با يکديگر ديدار کردند. در اين ديدار لاوروف از اينکه ايران پيشنهاد جامعه جهاني را براي صدور اورانيوم کم غلظت خود به روسيه رد کرده است، ابراز تاسف کرد. وي تاکيد کرد روسيه نمي تواند براي هميشه منتظر اقدام جمهوري اسلامي ايران بماند.

همچنين وزير امور خارجه امريکا مدعي شد ايران چاره يي به جز متوسل شدن به اعمال اقدامات تنبيهي عليه برنامه هسته يي تهران براي 1«5 باقي نگذاشته است.

به گزارش ايسنا، هيلاري کلينتون روز پنجشنبه گفت؛ هدف تلاش هاي ما براي اعمال فشار بر ايران تنبيه مردم ايران نيست. هدف از اين تلاش ها تغيير رويکردي است که دولت ايران در زمينه برنامه هسته يي اش اتخاذ کرده است. به گزارش خبرگزاري آسوشيتدپرس، انتظار مي رود چين بزرگ ترين مانع براي اعمال دور چهارم تحريم هاي سازمان ملل عليه ايران باشد.

تحريم ها عليه ايران يکي از موضوعات اصلي ديدار کلينتون با يانگ جيه چي وزير امور خارجه چين در لندن بود. کلينتون همچنين ديدار با مقامات چيني را سازنده خواند، اما به جزييات آن اشاره يي نکرد. يک مقام عالي رتبه امريکايي در اين باره گفت چين هيچ قولي نداد، اما برخلاف کاري که مقامات چيني در گذشته مي کردند، تحريم هاي جديد را منتفي ندانست.

از سوي ديگر مديرکل آژانس بين المللي انرژي اتمي تصريح کرد گفت وگو درباره پيش نويس توافقنامه يي در زمينه اورانيوم غني سازي شده بين ايران و کشورهاي جهاني به رغم رد شرايط آن توسط تهران ادامه دارد.

به گزارش ايسنا، يوکيا آمانو مديرکل آژانس بين المللي انرژي اتمي روز جمعه گفت؛ اين پيشنهاد روي ميز است و مذاکرات ادامه دارد. به گزارش رويترز آمانو که براي شرکت در نشست اقتصاد جهاني به سوئيس سفر کرده است، به جزييات اين مذاکرات اشاره يي نکرد.

گروه فرهنگي، شيما شهرابي؛ نشست پرسش و پاسخ فيلم «زم هرير» ساخته علي رويين تن لقب پر جنجال ترين نشست تاريخ بيست و هشت ساله فيلم فجر را از آن خود کرد. اين نشست که بلا فاصله پس از اکران اين فيلم در سينماي رسانه ها برپا شد تا ساعت 30/2 بامداد طول کشيد. وفاقي که اين فيلم در بين منتقدان و اصحاب رسانه به وجود آورد درست برعکس وفاقي است که در جشنواره شانزدهم و بعد از ديدن فيلم «آژانس شيشه يي» ابراهيم حاتمي کيا در سينماي مطبوعات به وجود آمد. «آژانس شيشه يي» در جشنواره شانزدهم همه منتقدان و اصحاب رسانه را بدون توجه به جناح هاي فکري و سياسي شان احساساتي کرد و با خود همراه ساخت. اما توافق منتقدان و اصحاب رسانه اين بار بر سر توهين اين فيلم به آنها و سطحي بودن روايتي است که از دفاع مقدس به تصوير کشيده شده است.سالن نشست پرسش و پاسخ بعد از نمايش اين فيلم که به لحاظ سطحي بودن و کيفيت پايين، منتقدان و اصحاب رسانه را متعجب کرده بود پر شد تا حرف هاي کارگردان «زم هرير» را که بارها از واژه توقيف براي عدم نمايش فيلمش در جشنواره استفاده کرده بود بشنوند. اما بسياري از بازيگران اين فيلم چون نيوشا ضيغمي، شيلا خداداد، محمود پاک نيت و... که هنگام نمايش در سالن سينما حضور داشتند در نشست نقد و بررسي فيلم حاضر نشدند. جلسه نقد و بررسي اين فيلم را محمد گبرلو اداره کرد. علي رويين تن در پاسخ به سوال ايرنا مبني بر اينکه «با توجه به اينکه پيش از اين گفته بوديد اگر «زم هرير» با توجه به تبليغات سوء و نامه نگاري و جوسازي هاي انجام شده از کيفيت لازم برخوردار نباشد حاضر هستيد پابرهنه از اهالي رسانه و مسوولان جشنواره عذرخواهي کنيد، اين کار را انجام مي دهيد يا خير؟»، گفت؛ «چه کساني دوست دارند من اين کار را انجام دهم؟» زماني که دست حضار بالا رفت، گفت؛ «من حاضرم لباس هايم را هم بکنم و از اين در خارج شوم.» در ادامه جلسه زماني که محمد گبرلو نوشته يکي از منتقدان را درباره کار خوب جواد شمقدري مبني بر توقيف اين فيلم خواند اين کار با تشويق حاضران همراه شد. کارگردان اين فيلم در جواب تشويق ها گفت؛ «اگر چنين وفاقي بين شما منتقدان و مسوولان سينمايي باشد بسيار خوب است.» اين جمله رويين تن اعتراض بسياري از منتقدان و اصحاب رسانه را در پي داشت و جلسه را از حالت عادي و پرسش هاي کتبي خارج کرد. کيوان کثيريان نايب رئيس انجمن منتقدان در واکنش به اين جمله با صدايي بلند از ته سالن گفت؛ «آقا، شما بايد به من جواب بدهيد. چه کسي وقتي مي خواستيد فيلم تان را کليد بزنيد روي صندلي شما نشست و فيلم را افتتاح کرد؟» رويين تن در پاسخ به اين سوال گفت؛ «آقاي زرين دست.» اما اين پاسخ او بار ديگر با اعتراض کثيريان رو به رو شد و او گفت؛ «همه مي دانيم که آقاي شمقدري معاونت سينمايي وزارت ارشاد فيلم شما را کليد زد. پس حالا که آنجا نشسته ايد به ما منتقدان توهين نکنيد. شما در جمله قبلي تان ما را دست نشانده خوانديد در حالي که کسي که جواد شمقدري را سر صحنه فيلمش دعوت مي کند، دست نشانده است.» کثيريان در بخش ديگري از حرف هايش گفت؛ «تنها فيلمي که معاونت سينمايي سر صحنه اش رفته «زم هرير» است.» علي معلم منتقد و تهيه کننده سينما نيز که در اين جلسه حضور داشت بعد از شنيدن صحبت هاي علي رويين تن از اداره کنندگان مراسم خواست پايان نشست پرسش و پاسخ را اعلام کنند و از منتقدان و اصحاب رسانه درخواست کرد براي جلوگيري از تکرار ساخت فيلم هايي شبيه «اخراجي ها» اين جلسه را ترک کنند. مهدي مسعودشاهي دبير جشنواره فجر که از ابتداي جلسه پرسش و پاسخ جشنواره در سالن حضور داشت اما حضار را به سکوت دعوت کرد و خواستار ادامه جلسه با آرامش شد. ولي برخي از منتقدان و خبرنگاران جلسه را ترک کردند. به گزارش ايرنا شهرام شکيبا در بخشي از اين نشست با توجه به اسم شخصيت اصلي فيلم «زم هرير» آقاسيدعلي گفت؛ «شما براي جا انداختن کاراکتر خود از نام رهبري خرج کرديد که اين کار صحيحي نيست.» در ادامه يکي از حضار گفت؛ «جبهه از نظر شما فضايي براي لهو و لعب رزمندگان بوده است؟ اگر اين گونه بوده پس يعني ما هشت سال رقصيديم و نجنگيديم.» اين جلسه پرسش و پاسخ در حالي برگزار شد که براي فيلم هاي «هيچ»، «آتشکار» و«صد سال به اين سال ها» که همگي شان در سانس آخر جشنواره به نمايش درآمدند جلسه پرسش و پاسخ برگزار نشد. فيلم زم هرير ساخته علي رويين تن در حالي در کنار فيلم هاي توقيفي قرار گرفت که بسياري از عدم پذيرش فيلم توسط هيات انتخاب به خاطر کيفيت پايين اين فيلم خبر مي دهند. در پايان اين جلسه علي رويين تن گفت؛ «از صميم قلب از شما که به اين نشست آمديد و از مسوولان جشنواره براي برگزاري اين جلسه تشکر مي کنم و روسياهم اگر نتوانستم حرف خود را درست بيان کنم. دست تک تک شما را مي بوسم و اگر عمري بود در فيلم بعدي خود جبران مي کنم.»هنگامي که اين کارگردان مي خواست بنا به حرفي که زده بود پابرهنه شود و در برج ميلاد از تک تک اهالي رسانه و منتقدان عذرخواهي کند به درخواست حاضران او از انجام اين کار منصرف شد.