عناوين اين صفحه

سيامک رحماني

نمايشگاه عکس هديه تهراني يک اتفاق مهم است. نمايشگاه کارهاي چوب رضا کيانيان هم مهم است. عکس هاي حامد بهداد و نيکي کريمي هم مهم است. حالا شايد عده يي بگويند اين عکس ها، اين آثار، ارزش هنري ندارند، گيرم که حرف شان هم درست باشد، اما اين چيزي از اهميت کارها کم نمي کند. اين انتقادي که برخي از دوستان مي کنند، اين اعتراضي که عکاس ها و هنرمندان کارهاي تجسمي مي کنند که چرا عده يي بدون تخصص و تجربه سر از نمايشگاه هاي هنري درآورده اند، به نظرم بي مورد است، اگرچه حتي اگر هم جاي انتقاد و اعتراضي باشد، اين حرف ها راهي به دهي نخواهد برد. واقعيت همان است که در ابتدا گفتم، کسي هم نمي تواند تکذيب کند دلمشغولي هاي متفاوت بازيگران سينما و خانم ها و آقايان ستاره هر چه که نباشد «مهم» هست. حالا البته مي شود نشست و به فرهنگ مردم و درک شان از هنر ايراد گرفت و فرياد وااسفا سر داد که چرا دوغ را از دوشاب تشخيص نمي دهند و چرا براي هنرمندان واقعي، براي عکاساني که سال ها براي اين کار عرق ريخته اند و براي نقاش و مجسمه ساز هنرمند ارج و قربي قائل نيستند و در عوض هر چهره مشهوري هرچه مي کند حمله مي آورند تا تماشايش کنند و پول مي دهند تا به خانه ببرندش. اگرچه اين تاسف خوردن هم بي فايده است و تغييري را در پي نخواهد داشت. فعلاً همين است که هست. اينکه مي بينيم آقايان و خانم هاي ستاره اين روزها هرچه مي کنند مورد توجه واقع مي شود حتماً دلايلي دارد که کسي علاقه يي ندارد دنبال اش برود. کاش ماجرا به هنرهاي جانبي و سرگرمي ها و دغدغه هاي اينچنيني خلاصه مي شد و خاتمه مي يافت. اما آنجا را چه مي گوييد که نشريات ما پر شده از حضور ستاره هايي که يا دارند آشپزي ياد مي دهند، يا پيشنهاد خريد عينک و کفش و لباس و طلا و جواهر مي دهند يا از دکوراسيون و اتومبيلراني و چيزهاي ديگر مي گويند. حتي يادم هست که چند وقت پيش يکي مثل رضا گلزار درباره تربيت کودکان توصيه هايي را در يک نشريه داشت که به نظرم به شدت جالب بود. خب اينها را چه بايد گفت. يادمان باشد که اگر چنين مطالبي در نشريات چاپ مي شود هم به خاطر اين است که مخاطب خودش را دارد، اگرنه مجلاتي که به دنبال فروش بيشترند ديوانه نيستند که اين همه ناز بازيگران را بخرند و مطالبي منتشر کنند که کسي به آنها نگاه نمي اندازد و اهميت نمي دهد. و البته بدبختي اش اين است که احتمالاً کسي نمي داند مثلاً فلان خانم بازيگر جوان، خودش چقدر از دکوراسيون سر در مي آورد که براي ديگران نسخه مي پيچد. دليلي که به نظرم مي رسد، يکي اين است که مردم خيلي دوست دارند از زندگي واقعي بازيگرها، از علايق و سلايق شان سر دربياورند اما اين قشر

-خصوصاً- هر چه مي گذرد از مردم دورتر و دورتر مي شوند. شما فکر کنيد مردم چقدر دل شان مي خواهد از زندگي رضا گلزار و هديه تهراني و رضا کيانيان سر

در بياورند و در واقع چقدر کم مي دانند. اينکه اين همه شايعه در جامعه توليد مي شود، اينکه چهره هاي مطرح حضوري چنين گسترده در مطبوعات دارند و هرکدام به عنوان متخصص و کارشناس در زمينه يي نظر مي دهند و اينکه دوستان اين همه نمايشگاه مي گذارند و اين همه از آنها استقبال مي شود- چيزي که بعيد است جاي ديگر دنيا بتوانيد ببينيد- شايد به همين خاطر است. آن وقت فکر کنيد که وزارت ارشاد تبليغات توسط چهره ها را ممنوع کرده و لابد توجيه اش هم اين است که از فرهنگ ستاره پروري و از فرهنگ مصرفي جلوگيري کند. تفاوت اش در اين است که آن سوي مرزها، وقتي جرج کلوني ساعت امگا را تبليغ مي کند يا ديويد بکام تيغ ژيلت را به دست مي گيرد همه متوجه مي شوند که اين ربطي به زندگي شخصي شان ندارد و فقط تبليغ است چون تو از دنياي شخصي شان خبر داري و از علايق شان و از ريز و درشت کارهايشان باخبري. دنبال همين ماجرا هم هست که وقتي تيري آنري- که قبلاً شخصيت بااخلاقي محسوب مي شده- براي صعود به جام جهاني با دست گل مي زند، تبديل به چهره يي منفور مي شود و قراردادهاي تبليغاتي اش لغو مي شود و ميليون ها يورو ضرر مي کند. يا رسوايي که براي تايگر وودز پس از تصادف اش به وجود مي آيد باعث سقوط او مي شود تا جايي که کلاً دنياي گلف را ببوسد و بگذارد کنار. خوب يا بد، ستاره در تمام دنيا مدام مقابل دوربين و برابر چشم مردم است و در خانه شيشه يي زندگي مي کند و عامه گمان مي کنند جناب ستاره را مي شناسند و اگر دل شان بخواهد او را دوست خواهند داشت و به او اطمينان مي کنند و اگر نه که نه. اتفاقي که اينجا نمي افتد. دور و بر ما همه چيز در هاله يي از رمز و راز است و تو نمي فهمي به چي بايد اطمينان کني و چي را نبايد جدي بگيري. همين هم مي شود که از خيل عاشقان سينما تا اسفنديار رحيم مشايي، براي ديدن نمايشگاه خانم تهراني علاقه نشان مي دهند و شايد کمتر کسي بخواهد ارزش واقعي آن تابلوها را بداند.

حالا ستاره ها هم هستند که از آن طرف مدام فرياد مي زنند که زندگي خصوصي ما چه ربطي به مردم دارد؟ حق را هم که بهشان بدهي، بايد بپذيري که لابد دارد، به همان دليل که تماشاي عکس هاي خانم تهراني و خواندن مطلب تربيت کودک از رضا گلزار اين همه طرفدار دارد. هنوز هم کسي هست که فکر کند اينها مهم نيست؟،

امتياز جديدترين اثر «فيليپ راث» نويسنده نام آشناي امريکايي اين بار به وسيله آل پاچينو خريداري شد. به گزارش ايبنا به نقل از نيويورک تايمز، چهار چهره معتبر سينماي امريکا قصد دارند به اتفاق جديدترين اثر «فيليپ راث» با عنوان «افول» را روي پرده ببرند. اين نخستين باري است که «آل پاچينو» با خريد حق اقتباس سينمايي يک رمان قصد کرده است در آن اثر بازي کند. او در اين فيلم بازي در نقش اصلي را بر عهده گرفته است. اين کتاب که زندگي يک بازيگر سالخورده را روايت مي کند از اميد او پس از آشنايي جديد سخن مي گويد. «بري لوينسون» ديگر چهره شاخصي است که با داشتن يک جايزه اسکار در کارنامه سينمايي اش، اين اثر را کارگرداني خواهد کرد. او پيش از اين براي «رين من» نظرها را به سوي خود جلب کرده بود. «بوک هنري» 79ساله که تجربه نوشتن فيلمنامه يي چون «فارغ التحصيل» را در کارنامه هنري اش دارد نيز کار نوشتن فيلمنامه اين اثر را بر عهده گرفته است. «پت کيگزلي» ديگر چهره يي است که در اين فيلم حضور خواهد يافت. کارگردان اين اثر معتقد است آل پاچينو با وجود اينکه هيچ گاه از صحنه کناره گيري نکرده اما با توجه به عشق شديدش به بازي در سينما مي تواند به خوبي از اجراي اين نقش برآيد و با شخصيت اصلي همذات پنداري کند. فيليپ راث نويسنده نام آشناي امريکا که هر سال از اميدهاي کسب جايزه نوبل ادبيات است، تاکنون دو بار برنده جايزه ملي کتاب امريکا و نيز جايزه پوليتزر شده است.

اگر به دنبال يافتن زيباترين جنگل ايران هستيد، يکي از آنها النگ دره است که در دامنه جنگل هاي انبوه شمال کشور قرار دارد. النگ دره که به پارک جنگلي تبديل شده است و 185 هکتار مساحت دارد، در پنج کيلومتري جنوب غربي شهر گرگان و در مسير جاده ناهارخوران قرار دارد. اين پارک جنگلي با پوشش گياهي ويژه و رودخانه ها و چشمه سارهاي بسيار ديدني هميشه پرشکوه و باطراوت است.

النگ دره در روزهاي گرم و رطوبتي تابستان گيلان، حداقل 10 درجه از اطراف خود خنک تر است و به همين جهت اهالي گرگان و حتي شهرهاي دور و نزديک مازندران آن را يکي از گردشگاه هاي هميشگي خود مي دانند. رودخانه «قلاشي» از جنوب اين پارک تا شمال آن جريان دارد و در کنار آن سه چشمه بزرگ محيطي فراهم آورده که يکي از زيباترين مناظر طبيعي جهان نام گرفته است. ديدار از النگ دره را در تمام فصول سال توصيه مي کنيم چرا که درخت هاي توسکا، افرا، بلوط و ده ها گونه ديگر جنگلي در هر فصل رنگي ويژه دارند و تابلوهاي چهار فصل را در پيش چشم آدمي مي گشايند.