گروه فرهنگي؛ خيابان استاد شهريار تهران صبح سرد ديروز ميزبان بسياري از اهل موسيقي و هنر بود تا پيکر زنده ياد فرامرز پايور آهنگساز و نوازنده سنتور از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بدرقه شود؛ قطعه يي که امسال ميزبان بسياري ديگر از هنرمندان کشور شد. پيکر فرامرز پايور ديروز در ميان صورت هاي درهم مردم بالاي دست هاي دوستانش ابدي شد. عباس سجادي شاعر مجري مثل هميشه مجري مراسم بود و پيش از همه پيام حسن کسايي را که اصفهان بود، خواند؛ «رفت از بر ياران دل از کف شده. باري با رفتن پايور چراغي از چراغ هاي موسيقي ايران خاموش شد که روشن کردن آن به اين زودي ميسر نمي شود، اما موسيقي ايران، آفتاب عالم تاب مي درخشد و بر عهده جوانان است که اين مشعل را براي آيندگان پاينده دارند...» عبدالوهاب شهيدي خواننده قديمي هم آمده بود تا در سوگ دوست ديرين اش بگويد؛ «فرامرز پايور متعلق به همه ايران است و بايد از دست رفتن او را به تمام ايران و ايرانيان تسليت گفت.» دوست بعدي مديرعامل خانه موسيقي محمد سرير بود که «سينه مالامال درد است اي دريغا مرهمي» را از حافظ خواند و چنين گفت؛ «سال 88 براي جامعه هنري سال بدي بود، چون پشتوانه هاي بزرگ فرهنگي و موسيقي کشور را از دست داديم. در سوگ استاد پايور دو بار بايد تاسف خورد؛ يکي براي خاموش شدن فعاليت هايش طي ساليان گذشته که به دليل کسالتش نتوانست يادگارهاي بسياري براي فرهنگ ايران در طول اين سال ها بسازد و دوم غم از دست دادنش در اين روزهاي اخير.»
شخصيت پايور در کوتاه سخنانً سرير اين گونه توصيف شد؛ «فرامرز پايور به عنوان پشتوانه موسيقي، شخصيت برجسته در حوزه هاي مختلف بود و او با دانش وسيع، پشتکار، انضباط، تعهد، صداقت و پاکي شناخته مي شد.» سرير ادامه داد؛ «بايد در نسل جديد نيز شخصيت هايي اينچنين بسازيم تا بتوانيم براي فرهنگ و موسيقي ايراني افرادي اينچنين با شخصيت هايي جامع بسازيم.» مديرعامل خانه موسيقي گفت فرهاد فخرالديني از جنوب کشور با او تماس گرفته و به دليل اينکه نتوانسته در اين مراسم شرکت کند تسليت خود را از راه دور اعلام کرده است. محمدرضا شجريان نيز که براي اجراي کنسرت در قونيه است با بيان تالم خود درگذشت استاد پايور را تسليت گفته است.
هوشنگ ظريف از هنرمندان هم دوره استاد پايور نيز حضور داشت؛ «از سال 1334 با استاد پايور آشنا شدم و او شيوه نوازندگي با سنتور را تغيير داد و به ما نشان داد با اين ساز چه کارهاي خارق العاده يي را مي توان انجام داد.» او اين را گفت و ادامه داد؛ «استاد پايور قطعاتي را که استاد وزيري با تار مي نواختند با سنتور مي زد و اين نشانگر قدرت و توانايي او در نواختن اين ساز بود.» محمد اسماعيلي نوازنده تنبک که قديم ها از اعضاي گروه پايور بود، گفت؛ «اي کاروان آهسته ران کارام جانم مي رود/ و آن دل که با خود داشتم/ با دلستانم مي رود». اسماعيلي ادامه داد؛ «استاد پايور بسيار به ما آموخته است و من اکنون 40 سال است نزد او شاگردي مي کنم و او نه تنها موسيقي را به من آموخت که زندگي و معاشرت را نيز از او ياد گرفتم و هنوز هم بايد از او بياموزم. استاد پايور بسيار به ادب مي پرداختند و هميشه شعر «ادب بهتر از گنج قارون بود/ فزون تر ز ملک سليمان بود» را زمزمه مي کردند.» اسماعيلي از موسيقي پايور هم سخن گفت؛ «موسيقي استاد پايور جدي بوده و هميشه تفکري پشت آن وجود داشته است. او حق بزرگي برگردن جوانان دارد. او مانند استاداني چون دهلوي، شهيدي و ... صدمات را به جان خريدند تا در کشور به موسيقي احترام بگذارند و اکنون جوانان بايد ارزش اين کار آنان را بدانند.»
درادامه ارفع اطرايي نوازنده سنتور نيز با بيان اينکه هرگز نميرد آنکه دلش زنده شد به عشق ادامه داد؛ «استاد پايور مانند وزيري ها، صباها و خالقي ها نخواهد مرد.» اطرايي سخنانش را با تقديم قطعه شعري از اشعار مهدي سهيلي به همسر استاد پايور به پايان برد. سپس سعيد ثابت از شاگردان استاد پايور گفت؛ «پايور هميشه هرگاه مي خواست نام استاد صبا را بياورد با نام «استاد» از او ياد مي کرد و اين نشان دهنده ويژگي هاي والاي اخلاقي او بود. تا زماني که ايران پاينده و جهان هستي برپا باشد نام استاد پايور خواهد درخشيد.» در اين مراسم هنرمنداني چون حسين عليزاده، کيهان کلهر، حسن ناهيد، شهرام ناظري، کيخسرو پورناظري، فريدون شهبازيان، محمدرضا نوربخش، علي رستميان و... حضور داشتند.مراسم ياد بود فرامرز پايور روز دوشنبه 23 آذرماه در مسجدجامع شهرک غرب، ميدان صنعت ساعت 15 تا 30/16 برگزار مي شود.
