.jpg)
وحدت بر اساس روح غالب انقلاب اسلامي است که روح آن انديشه هاي امام
به عنوان موسس مبين، ايد ئولوگ و بنيانگذار نظام است
گروه سياسي؛ رئيس سابق قوه قضائيه تاکيد کرد؛ اگر کسي خطايي کرد نبايد از نظام اخراج شود. بايد از همه استفاده کرد.آيت الله هاشمي شاهرودي در گفت وگو با پايگاه اطلاع رساني و خبري جماران افزود؛ از هر چيزي در جاي خودش و از هر نيرويي که بتوان از او براي انقلاب استفاده کرد بايد بهره برداري کرد.آيت الله هاشمي شاهرودي همچنين تصريح کرد؛ امام همه صداها را مي شنيد.رئيس سابق قوه قضائيه در ايام سالگرد صدور پيام حضرت امام خميني(ره) مشهور به «منشور برادري» با بيان اين مطلب گفت؛ «امام سعي مي کرد همه را يکي کند و نگذارد از هم جدا شوند. ضمن اينکه همه نظرات را محترم مي شمرد و به آنها بها مي داد. نمي گذاشت نظرات مختلف از بين برود. اظهارنظر و انتقاد را يکي از راه هاي رشد مي دانست، ولي وحدت را حفظ مي کرد.»عضو فقهاي شوراي نگهبان در پاسخ به پرسشي مبني بر اينکه مراد امام از وحدت چيست، گفت؛ استراتژي امام در دوران مبارزه و پيروزي انقلاب، وحدت بود. اگر بخواهيم مکتب سياسي امام را ورق بزنيم، جوهره آن اين است که امام همه چيز را روي وحدت ملت بنا کرد. قبل از انقلاب اختلافات زيادي در مبارزه بود. در مورد مسائل منافقين که در آن وقت مجاهدين خلق نام داشتند، اختلاف دکتر شريعتي و شهيد مطهري و بازرگان و مسائل انجمن حجتيه، خيلي به امام مراجعه مي شد. در همه اينها امام بهترين نقش را ايفا کردند و هيچ چيزي نگفتند؛ نه نسبت به اين طرف و نه نسبت به آن طرف عکس العملي نشان ندادند. امام سياستي داشت که نمي گذاشت اختلافات بيشتر شود. آن زمان اختلاف زهر مهلک بود؛ يعني سعي مي کرد گروه هاي سياسي را متحد کند. امام همه را متحد کرد. همه فکر مي کردند آنچه مي خواهند در کلام امام هست. وي به اختلافات موجود در دهه اول بعد از انقلاب نيز اشاره کرد و گفت؛ بعد از انقلاب انديشه امام، در قانون اساسي متبلور و وحدت گروه ها دنبال شد. امام سعي مي کرد اين انشعاب ها و اختلاف سليقه ها به انقلاب ضربه نزند چون ممکن بود اين توجهات به جدايي يک جريان و مجموعه از انقلاب بينجامد. نه خودش به اينها توجه مي کرد و نه قبول هم داشت که افراد دسته دسته بشوند.آيت الله شاهرودي درباره مديريت اختلافات از سوي حضرت امام اظهارکرد؛ امام يک تعبير داشت که اصل ديني و فلسفي ايشان بود که اگر افراد خالص و مخلص به آن توجه کنند هيچ وقت به انشقاق ها نمي رسند. ايشان مي گفتند اگر 124 هزار پيامبر در يک زمان بودند بينشان هيچ اختلافي نبود؛ چرا که همه خالص بودند چون همه مي خواستند تکليف خدا را انجام بدهند و هواي نفس نداشتند. بيشترين منشاء اين اختلافات به مسائل سليقه يي و ذوقي و هواهاي نفساني برمي گردد. به گزارش ايسنا آيت الله شاهرودي همچنين اظهار کرد؛ اصل ديگر وحدت است؛ وحدت امت و حفظ يکپارچگي مردم و مسوولان. امام از نظر تئوري و فقهي وحدت را تبيين مي فرمودند و از نظر عملي هم به شدت به آن تکيه مي کردند. مشي و منش و سلوک ايشان در مسير مبارزه و رهبري نظام، وحدت بود. ايشان سعي مي کرد همه را يکي کند و نگذارد از هم جدا شوند. ضمن اينکه همه نظرات را محترم مي شمرد و به آنها بها مي داد، نمي گذاشت نظرات مختلف از بين برود. اظهارنظر و انتقاد را يکي از راه هاي رشد مي دانست، ولي وحدت را حفظ مي کرد. امام اختلافات را با توجه يکسان به همه گروه هاي خودي مديريت مي کرد. اگر به اين يکي توجهي مي کرد به آن ديگري هم توجه مي کرد. ابتداي انقلاب تضاد شديدي بين بعضي جريان ها و اشخاص ايجاد شد. ايشان با قدرت الهي بي نظير خود اين اختلافات را جمع کرد. مقام و جايگاه و شـأن و نفس عجيب ايشان تنش ها را ذوب مي کرد و اجازه نمي داد تنش ها خيلي اثر کند.آيت الله هاشمي شاهرودي در ادامه در پاسخ به اين پرسش که وحدت بايد بر سر چه اصولي باشد، گفت؛ وحدت بر اساس روح غالب انقلاب اسلامي است که روح آن انديشه هاي امام به عنوان موسس، مبين، ايد ئولوگ و بنيانگذار نظام است و شکل و قالب آن قانون اساسي است که روح انديشه هاي امام در آن دميده شده است. امام به نقض قانون اساسي خيلي حساس بود. چارچوب هاي اصلي نظام را خود امام گفته است. اين فرامين خودش اصول نظام اسلامي هستند. در قانون اساسي اين اختيار به رهبري داده شده که در جاهايي وارد ماجرا بشود و مديريت کند، مثلاً درباره رابطه با امريکا رهبري تصميم مي گيرد. وي همچنين اظهارکرد؛ خود امام خيلي در مسائل جزيي ريز نمي شد. امام اصول و جهت گيري هاي اساسي را در نظر داشت. اين برگرفته از سيره پيامبر(ص) بود. سعي نمي کرد وارد اين چيزهاي خرد شود. حرف حق را مي زد؛ حرفي که بايد اهلش بفهمد، اما خيلي پايين تر نمي آمد. امام سعي مي کرد مطلب خود را چنان بگويد که همه از آن استفاده کنند و وحدت هم حفظ شود. آيت الله شاهرودي در ادامه در پاسخ به اين پرسش که اگر در اصول اختلاف پيدا شود فصل الخطاب اختلافات و مرجع حل مسائل کجاست، گفت؛ از نظر فقهي همان مبناي اصيل امام، يعني ولايت فقيه؛ او ولي فقيه است. هر اختلافي در امت، در گروه ها و دسته ها اگر به جايي برسد که نياز به حل اختلاف پيدا کند، مرجع ولي فقيه است.
وي افزود؛ البته من معتقدم اين اختلافات در اصول نيست. اختلافات همه در مسائل جزيي بوده است. گله مندي هايي بوده که زياد شده و به يک چيزي تبديل شده که به خاطر آن اتفاقاتي هم رخ داده و سوء ظن ها زياد شده است. امام بر اين مساله تاکيد مي کرد که اختلافات اصولي نيست. اين اختلاف ها از نوع اختلافات بين کفر و اسلام نيست. اختلاف معاويه و علي نيست، مانند دعواي خانوادگي است. اينها در اصول با هم شريکند. گله مندي ها، حساسيت هاي شخصي، منافع نشات گرفته از بعضي بي توجهي هاست. نفس انسان هم مي خواهد او را به اين طرف و آن طرف بکشد. رئيس سابق قوه قضائيه همچنين در پاسخ به اين پرسش که راه حل نهايي وحدت سياسي جامعه چيست، گفت؛ بدون شک گفتمان و مباحثه در فضاي حسن ظن مي تواند موثر باشد. بايد حداقل اعتماد طرفين ايجاد شود تا با هم گفت وگو کنند. علما، روحانيون، بزرگان، نخبگان، رهبر انقلاب و مراجع بايد اين فضاي اعتماد را ايجاد کنند. وي ادامه داد؛ بهترين راه گفتمان است. گله مندي ها در جلسات گفت وگو حل مي شود. اگر اين حسن ظن ايجاد شود، همه مي فهمند مسائل آن گونه که در ذهن شان هست، نيست. اختلاف افراد و گروه ها در اثر دور بودن آنها و وجود برخي واسطه ها که مسائل را بزرگ مي کنند، زياد مي شود، بعد که اينها به هم مي رسند، مي بينند همه آنها مبالغه بودن موضوع و جور ديگري بوده است. وي دومين راه حل اختلاف را بعد از گفت وگوي بي پرده گروه هاي سياسي، انجام کارهاي مشترک عنوان و اظهار کرد؛ يکي از عوامل مهم وحدت، تشکيل کارگروه هاي مشترک و شرکت دادن همگان در برنامه ريزي هاي کشور است. اين کار اعتماد همه را جلب مي کند. عضو فقهاي شوراي نگهبان با بيان اينکه نظام ظرفيت بالايي دارد و کار براي نظام خيلي زياد است، افزود؛ بارهاي زمين مانده در نظام خيلي زياد است. نيروهاي عظيم به جاي اينکه به هم کمک کنند، خيلي وقت ها بايکوت مي شوند و همديگر را خنثي مي کنند.
