عناوين اين صفحه

شماره جديد نشريه پژوهشي، سياسي و اجتماعي آيين (شماره 22 و 23) به سردبيري هادي خانيکي منتشر شد. در شماره جديد نشريه آيين مقالاتي از انديشمندان و پژوهشگران ايراني همچون مصطفي ملکيان (اومانيسم در ساحت انسان متجدد)، محمدجواد غلامرضاکاشي (روح سوگوار دوران انقلاب و جنگ)، حبيب الله پيمان (از سياست رهايي بخش تا زيست دموکراتيک)، علي فردوسي (تاملي درباره کتاب گفت وگو درباره عقلانيت و نوگرايي)، محمدامين قانعي راد (نقد تبارشناختي آسيب هاي انتخاباتي)و... موجود است.

اسدالله امرايي

محمد شمس لنگرودي «رباعي محبوب من» را در نشر مرکز منتشر کرد. شمس در مقدمه يي مبسوط به سير کلي رباعي از رودکي تا نيما يوشيج پرداخته و از چهره هاي نامي و گمنام رباعياتي ناب گرد آورده که يادتان مي رود آبي را که در دست داريد زمين بگذاريد. باور نمي فرماييد، بفرماييد. « اي جان و جهان جان و جهان گم کردم/ اي ماه زمين و آسمان گم کردم/ مي بر کف من منه بنه بر دهنم/ کز مستي تو راه دهان گم کردم». مجموعه داستان سپينود ناجيان که روزگاري هر داستاني يا کتاب داستاني منتشر مي شد، سراغي از آن در وبلاگ او به چشم مي خورد سرانجام از دنياي مجازي به دنياي واقعي آمد، «سريرا، سيلويا و ديگران» شايد به جاي ديگران اگر سايرين مي گذاشت جنس هفت سينش جور مي شد. نشر چشمه منتشر کرده و نثر زنانه جان داري دارد. «تا گردن در خاک بودم و فکر مي کردم نکند جانوري بگزدم. گوني بدنم را پوشانده بود. با بافت هاي درشت که شاخک عقربي يا دندان ماري به راحتي از آن مي گذشت. چند دقيقه بعد دردسر ديگري سراغم آمد. نوک بيني ام به شدت خاريد. شروع کردم به پيچ و تاب دادن دماغم. مرد فکر کرد دارم شکلک درمي آورم. تقصير خودشان بود. آخر اگر دست هايم از خاک بيرون بود، با يک حرکت ساده خودم را راحت مي کردم. حالا بيا و به آنها بگو «آقا مي شود نوک بيني من را بخارانيد؟،» و اين طور لگد محکم هم به سرم نخورد که چشمانم سياهي برود و نفهمم که چه کسي اولين سنگ را پرتابم کرد.» لابد آن کس که شرمسار گناهي نبود. اين تمام داستان خارش بود. «پرتره مرد ناتمام» را هم اميرحسين يزدان بد نوشته و براي رفع هرگونه سهو گويشي پيش هم گذاشته يعني همان ضمه که يک جور ديگر نخوانيد. يزدان بد را هم اول در فضاي مجازي شناختم. چه شوقي براي داستان دارد. چند داستان قابل اعتنا دارد. «براي مارسياي رذل عزيز» نامه يي خطاب به روياي امريکايي است که يک شب به سراغت مي آيد و دار و ندارت را مي برد به جايي که به آن تعلق نداري. مثل يک شب مهتاب که ماه مي آد تو خواب. «دادزن» نگاهي دارد به احوال يک دادزن در راسته کتابفروشي هاي ميدان انقلاب. جايي که با دانشجو و جنبش دانشجويي و انقلاب و همه چيز گره خورده. گمانم بد نباشد توضيحي هم درباره دادزن بدهم. دادزني از مشاغل زودبازده است که طي آن صاحب شغل داد مي زند که ديگران پول در بياورند و به او «حق الداد» بدهند. البته وام کم بهره هم به آن تعلق نمي گيرد. مثل قديم ها که جلو سينما و تئاترها داد مي زدند. بعد اين حرفه دادزني پولساز هم شد. راستي هي بيخود به مدرک تحصيلي اين و آن گير ندهيد. پايان نامه هاي ناب و نادر تضميني را در همان راسته مي فروشند. فقط دادزن ندارند. مثل آن قديم ها عمل مي کنند که اعلاميه را مي چسباندند به ديوار، يا از زير در مي دادند تو. گاهي هم به دست آدم مي دادند. تنها زحمتي که مي کشند، اسم متقاضي را پاي آن مي گذارند. از اينجا به بعدش را من يکي خبر ندارم. شکوفه کاواني هنرمند نقاش و مترجم سراغ ادبياتي رفته که کمتر کسي سراغي از آن مي گيرد. «من کيستم؟» نوشته آنيتا هيس است که به ادبيات ابوريجين ها مي پردازد. ابوريجين ها بوميان استراليايي هستند که پيش از کشف استراليا در آنجا زندگي مي کردند و نسل هاي مانده از آنها هنوز هم به حيات هرچند موزه يي خود ادامه مي دهند. ناشرش مرواريد است. ويرايش پنجم فرهنگ دو جلدي فارسي معاصر به کوشش غلامحسين صدري افشار، نسرين و نسترن حکمي به همت انتشارات فرهنگ معاصر که به نظرم کار فرهنگستان را مي کند با اين تفاوت که بودجه فرهنگستان را ندارد منتشر شد. سنت پسنديده يي که در چاپ هاي جديد بنياد گذاشته شده ويرايش و به روز کردن واژه هاست؛ زحمت و همتي که آيندگان قدر خواهند دانست. پادمان و پودمان، چت کردن و واژه هاي نوساخته يي مثل يارانه که هنوز نيامده مي خواهند هدفمند، يعني جمعش کنند، از آن جمله اند. بي ترديد زبان و ادب فارسي زحمات آقاي افشار و همکارانش را در کنار سعي داود موسايي پاس خواهد داشت.

گروه فرهنگي؛ بعد از نمايشگاه آثار سه نسل، 90 هنرمند در گالري تازه تاسيس خانه هنر از روز جمعه ساعت 16 نمايشگاهي از آثار مصطفي دشتي در اين گالري افتتاح مي شود. دشتي بيش از 20 سال است که به صورت حرفه يي نقاشي مي کند. او جزء معدود نقاشاني است که در ابعاد بزرگ نقاشي مي کند. بخشي از عوايد اين نمايشگاه، همچون ساير نمايشگاه هايي که در «خانه هنر» برپا مي شود، به پروژه هاي مبارزه با گرسنگي برنامه جهاني غذا اختصاص پيدا مي کند. نمايشگاه مصطفي دشتي تا روز 27 آبان هر روز از ساعت 11 تا 21 در خيابان شريعتي، ضلع شمال غربي پل صدر، شماره 1716 داير است.

جديدترين کاريکاتورهاي کامبيز درم بخش فردا ساعت 16 در گالري «هفت ثمر» به نمايش گذاشته مي شود. اين هنرمند کاريکاتوريست 35 نمونه از کاريکاتورهاي جديدش را که طنز شاعرانه يي دارند در نمايشگاهي تحت عنوان «ضيافتي براي چشم ها» به نمايش مي گذارد که تا 27 آبان ماه ادامه دارد. گالري «هفت ثمر» در خيابان مطهري، کوه نور، کوچه پنجم، شماره 8 واقع است.ساعت بازديد 16 تا 20 است.

نمايشگاه نقاشي هاي «مسعود سعدالدين» از فردا در گالري هما افتتاح مي شود. اين دومين نمايشگاه انفرادي سعدالدين در گالري هما است. اين سري از نقاشي هاي سعدالدين هر چند در تکنيک و ظاهر تفاوتي با دوره پيشين او ندارد اما وجه پررنگ تمثيلي اين دوره آثار او را متفاوت از آثار چند سال گذشته اش کرده است. اين نمايشگاه روز جمعه ساعت 16 تا 20 افتتاح مي شود و تا 26 آبان ماه ادامه دارد. علاقه مندان مي توانند از ساعت 10 تا 13 و 15 تا 19 براي بازديد به گالري هما واقع در خيابان وليعصر، بالاتر از نيايش، کوچه رحيمي (چهرازي)، شماره 50 مراجعه کنند.

آثار نقاشي خط عنايت الله نظري نوري از روز جمعه 15 آبان ماه در نگارخانه امروز افتتاح مي شود. اين نمايشگاه هر روز از ساعت 16 تا 20 ميزبان علاقه مندان است و تا روز چهارشنبه 20 آبان داير خواهد بود. نگارخانه امروز در بلوار مرزداران، خيابان سپهر دو، شماره هفت است.

نمايشگاه آثار مينا هدايت، مونيکا شهسواري، ميترا حيدرپور و مهسا مشايخي روز جمعه ساعت 16 تا 20 در گالري نيکزاد افتتاح مي شود. در اين نمايشگاه گروهي که تا روز 19 آبان داير است 14 نقاشي فيگوراتيو با موضوع «زن» از اين چهار نقاش به نمايش درمي آيد. گالري نيکزاد در ميدان قدس، خيابان دربند، خيابان امير احمدي زماني، خيابان الفت، کوچه نسترن واقع است.