عناوين اين صفحه

گروه فرهنگي؛ مراسم هفتم زنده ياد پرويز مشکاتيان امروز در مسجد جامع شهرک غرب برگزار مي شود. در اين مراسم که از ساعت هفت تا هشت و نيم عصر برگزار مي شود محمدرضا شجريان نيز حضور خواهد داشت. اين مراسم از سوي خانواده زنده ياد پرويز مشکاتيان برگزار مي شود و علاوه بر شجريان، هنرمندان و دوستان مشکاتيان نيز حضور خواهند داشت. شجريان پس از برگزاري کنسرت هاي تور اروپايي خود همراه با گروه شهناز ديشب به ايران بازگشت. مسجد جامع شهرک غرب در ميدان صنعت، ابتداي فاز سه، روبه روي مجتمع ميلاد نور واقع است.

جعفر گلابي



آخرين روزهاي هفته دفاع مقدس مثل آخرين روزهاي جنگ مي ماند که گويي براي هزارمين بار بايد با شهدا، رزمندگان و خاطرات آنها خداحافظي کنيم، تا دوباره روزي و هفته يي ديگر اندر آيد و باز وارد دنياي آنها شويم و خواستن و رفتار و آرزوهايشان را به تماشا بنشينيم. راجع به شهدا، رزمندگان و فرماندهان آنها تاکنون بسيار سخن گفته شده است. فکر کردم جاي يک نکته بزرگ و منور و خارق العاده خالي است. اين يک چيز مخفي نيست که کسي با زحمت به کشفش بپردازد. هر کس اندکي با اين فرزندان ملت ايران آشنا و مانوس بوده است، حتماً بدان اذعان داشته و با جانش آن را لمس کرده است. از آنجا که دفاع ما يک جنگ مظلومانه بود، جنگ دو کشور بر سر يک اختلاف جغرافيايي صرف نبود، حداقل در طرف ما رزمندگان فقط سربازان نظام ديده رسمي نبودند. بچه هاي جبهه و جنگ، دانشجو، کارمند، محصل، کارگر و حتي استاد دانشگاه بودند که داوطلبانه به ميدان آمدند تا از کشور و اعتقادات خود دفاع کنند، لذا آنها معدل کامل و دقيقي از متن مردم بودند که حالا آرماني تر از هميشه از حرکت بزرگ ملت خويش در انقلاب سال 57 به دفاع برخاسته بودند. شايد به همين دليل و شايد به دلايل متعدد ديگر که جاي بازشکافي آن وجود دارد، رزمندگان الفتي عجيب و مثال زدني با مردم داشتند. رزمنده يي که در ميدان جنگ ماشه تفنگ و توپ و تانک را مي چکاند و دلاورانه بر سر دشمنان و متجاوزان خراب مي شد، وقتي به پشت جبهه مي آمد، واقعاً کس ديگري مي شد که اگر نمي شناختي باور نمي کردي او يک جنگجوي مبارز است و اهل نبرد و شدت با خصم است، کسي که هم رزم شهيدش را در جبهه جا گذاشته بود و به چشم خود تن مجروحش را ديده بود، در شهر تبسم اش فراموش نمي شد، خدمتش به مردم کم نمي شد و گاهي از خود شهريان و مسوولان در شهر براي مردم نوازي و مردم دوستي سبقت مي گرفت. روزي منتظر يکي از بچه هاي جبهه بودم، اتفاقاً او محصلي نابغه بود که با اينکه اغلب ماه ها به واسطه حضور در جبهه از کلاس ها محروم مي شد، هميشه بهترين نمره ها را مي آورد و بعدها هم که در کنکور شرکت کرد با درسي که در جبهه ها مي خواند جزء نفرات اول بود. بگذريم، خيلي دير شده بود، کم کم نگران شده بودم که او قرار بود فلان ساعت بيايد چرا اين همه تاخير کرده است؟ بالاخره بعد از دو سه ساعت تاخير با آن لباس هاي خاکي و سر و صورت غبارگرفته از خاک جبهه آمد و من غرق در بوسه اش کردم ولي هرچه جويا شدم که چرا اينقدر تاخير کرده است از پاسخ طفره مي رفت. من که به شدت کنجکاو شده بودم، بر اصرار خودم افزودم تا اينکه برايم مشخص شد او وقتي به اهواز مي رسد خانم مسني را مي بيند که خريد کرده است و بار و زنبيلش زياد و سنگين است. کمکش مي کند تا به خانه برسد، بعد وقتي با اصرار آن خانم وارد خانه مي شود تا آبي بخورد و لبي تر کند، متوجه مي شود مهتابي اتاق کوچک اين خانم خراب است. آن را درست مي کند، بعد متوجه مشکل ديگري مي شود و... خلاصه دو سه ساعت هر کاري از دستش برمي آمد براي آن خانم تنها انجام مي دهد و براي همين هم آن همه تاخير مي کند. اين يک نمونه کوچک بود. فرماندهان زيادي که بعضي از آنها شهيد شدند را مي شناختم که وقتي به شهر مي رسيدند، از کمترين وقت خود براي سرکشي به مستمندان و شرکت در امور اجتماعي عام المنفعه سود مي جستند. آن روزها بچه هاي جبهه و جنگ چنان با مردم و مشکلات شان عجين بودند که گويي عشق به مردم بخشي از رسالت عظيمي است که بر دوش گرفته اند. حالا بسياري از آن عزيزان دکتر، مهندس، کارمند، معلم و کارگر شده اند و خوب مي دانم که اگر چشمه مهرباني و رافت و همکاري و مردم دوستي در جامعه نخشکيده است قسمتي از آن مرهون همين روحيه قابل تحسين بچه هاي جبهه است. همان زمان هم مردم احترام و ارزش خارق العاده يي به رزمندگان مي گذاشتند. يادم مي آيد وقتي يکي از بچه ها مستقيماً از جبهه سر کلاس آمد، دبير فيزيک مان که داشت درس مي داد، گچ را به کناري انداخت و چنان او را در آغوش گرفت که گويي فرزند خودش از جبهه بازگشته است. اين احترام که بعضاً تا تقدس بچه هاي جنگ پيش مي رفت، فقط به اين خاطر نبود که آنها داشتند براي مردم مي جنگيدند بلکه به رفتار انساني، اخلاقي، مهربانانه و کريمانه خود رزمندگان بازمي گشت. رزمندگان خوب و دوست داشتني ما براي اينکه جان خود را در طبق اخلاص گذاشته بودند، هرگز طلبکار و منت گذارنده بر مردم نبودند و خدا را شاهد مي گيرم که بسياري از آنها وقتي به شهر مي آمدند و بعدها که جنگ تمام شد، در آنجايي که کسي نمي دانست، اصلاً بروز نمي دادند که مثلاً ماهي بلکه سال ها در جبهه بوده اند، آنها هرگز اهل تندي با مردم نبودند و حتي اگر کسي شأني و هنجاري را رعايت نمي کرد، بيشتر از طرفداران انقلاب در شهر با جوانان از سر نصيحت و موعظه لفظي برمي آمدند و گويي اين رزمندگان بودند که در شهرها هم مدافع مردم خويش بودند و هرگز اين نکته مهم و اخلاقي را به فراموش نمي سپردند. روزي که عمليات والفجر8 نزديک مي شد، فرمانده گردان مرا صدا کرد و چون به خاطر وضع جسماني خاص من نمي شد به خط مقدم بروم، خواست که با بچه ها خداحافظي کرده، بازگردم. آن روز غم عالم بر دلم مستولي شد. نمي دانستم چگونه مي شود با بچه هايي خداحافظي کنم که قطعاً بعضي از آنها را ديگر هرگز نخواهم ديد. با بعضي از دوستان از موقعيت گردان خارج شديم و در امتداد جاده خاکي که به جاده دهلران مي رسيد، روي تخته سنگي نشستم تا به جاي من آنها به گردان بازگردند، يکي يکي خداحافظي کردم و تصوير رفتن شان را از پشت اشکي که امانم را ربود مي ديدم، همان هايي که چند روز بعد خبر شهادت بعضي هايشان را شنيدم و حالا يادم مي آيد هر کس از بچه ها مخلص تر بود، به خصوص بعضي که شهيد شدند از ديگران با مردم مهربان تر بود. آري فرزندان ملت ايران از بطن و متن مردم به پا خاستند و براي مهد تولد خويش به مبارزه يي هوشمندانه و آکنده از شور و شعور پرداختند. آنها هيچ گاه رابطه مقدس و متقابل خود با مردم را که مملو از ارادت و احترام و آگاهي بود، از دست نمي دهند.

? بهترين فيلم هاي زندگي ما؛ چهارصدمين شماره ماهنامه فيلم منتشر شد. در اين شماره منتقدان و غير منتقدان و علاقه مندان حرفه يي سينما 10 فيلم منتخب خود از سينماي ايران و سينماي جهان را با ذکر دليل گزينش آنها معرفي کرده اند. ماهنامه فيلم دو بار ديگر هم (يکي سال 1367 و ديگري سال 1378) انتخاب هاي سينمايي ها را در دو حوزه ايران و جهان منتشر کرده بود. اما در اين ويژه نامه که به تازگي منتشر شده بخش هاي جديدي هم به چشم مي خورد. قسمت هايي مانند «معيارهاي ما»، «نزديکان ما»، «فيلم ديدن هاي ما» و «سينماهاي ما». سيدفريد قاسمي اسم آشناي مطبوعات ايران در مقاله يي که در نخستين صفحه چاپ شده، نوشته؛ «يک دهه استقامت براي کسب مجوز و مهارت عبور از پيچ هاي خطرناک و هنر سکانداري 27 ساله قدر و قيمتي بي مانند دارد... در اين ملک براي فنا نياز به پاسخگويي نيست اما براي بقا بايد به همه توضيح بدهي...» تازه ترين شماره مجله «فيلم» ويژه معرفي بهترين فيلم ها از سوي منتقدان در 200 صفحه با بهاي 1500 تومان بر پيشخوان دکه هاي روزنامه فروشي است.

? شماره سوم فصلنامه فروزش منتشر شد؛ سومين شماره از فصلنامه ايران شناسي و ايران پژوهي فروزش منتشر شد. اين شماره نيز همچون دو شماره پيش داراي هفت بخش «تاريخ و فرهنگ»، «ايرانشهر»، «جهان ايراني»، «زبان فارسي»، «ايرانگردي»، «يادگارهاي فرهنگي و طبيعي» و «چکامه» است. از طرح روي جلد مجله مي توان پي برد اين شماره ويژه جنبش بزرگ مشروطه است. در اين باره نوشتارهايي چون «ريشه يابي واژه مشروطه» پژوهش ميثم نظمي، «آرمان هاي انقلاب مشروطه» متن سخنراني حميد احمدي در همايش انقلاب مشروطه از منظر علوم اجتماعي نوين، «همکاري ها و هماوردجويي ها در جريان انقلاب مشروطه» پژوهش امير نعمتي ليمايي و «نقش ايل بختياري و علماي اصفهان در سقوط محمدعلي شاه» پژوهش دکتر غفار پوربختيار در بخش تاريخ و فرهنگ و... چاپ شده است. شماره تازه «فروزش» از چند روز پيش روي دکه هاي روزنامه فروشي ها است.