
يکي از خبرگزاري ها که چندي پيش با انتشار بخش هايي از کيفرخواست دادگاه متهمان جريانات اخير، نام هابرماس را به عنوان يکي از کساني که سعي در سکولاريزاسيون ايران داشته و به اين منظور جلسه يي هم با برخي از افراد در ايران داشته است، مطرح کرد در خبر ديگري اهداي کتابخانه اين فيلسوف آلماني را به دانشگاه خبر مهمي دانسته و به آن پرداخته است.
اين خبرگزاري در بخشي از گزارش کيفرخواست آورده بود؛ «دعوت از هابرماس به ايران در سال 81 نيز با همين هدف (حاکم کردن سکولاريسم در ايران) صورت مي پذيرد و در جلسه يي محرمانه در منزل آقاي کديور که با حضور افرادي مانند حجاريان و محمد مجتهدشبستري تشکيل شد به دقت روند سکولاريزاسيون در ايران مورد بحث و بررسي قرار مي گيرد و راهکارهاي جديد ارائه مي شود...»
حالا اگر بخواهيم به سبک و سياق همين خبرگزاري ادامه خبر را بنويسيم بايد بنويسيم چرا از چنين شخصيتي چنان ستايشي مي شود که اهداي کتاب هايش به يک کتابخانه خبر مي شود. نکند واقعاً اين آقاي هابرماس فيلسوف مهمي است و بعضي از کارها به او نمي آيد. به هر حال اين سياست يک بام و دو هواست. شما خودتان خبر را ببينيد، در اين خبر آمده است؛ هابرماس با ارسال نامه يي به ورنر مولر اشترس رئيس دانشگاه گوته گفته است مي خواهد کتابخانه اش را به اين دانشگاه اهدا کند.
رئيس اين دانشگاه نيز در پاسخ گفت؛ اضافه شدن کتابخانه يورگن هابرماس به ديگر کتابخانه هاي اين دانشگاه باعث اعتلاي انديشه در آلمان مي شود. پيش از اين نيز بسياري از شخصيت هاي فلسفي و علمي پيش از مرگ خود کتابخانه هايشان را به دانشگاه گوته در شهر فرانکفورت اهدا کرده بودند.
يورگن هابرماس امسال 80 ساله شد. او تا 15 سال پيش در دانشگاه گوته تدريس مي کرد.
کتابخانه يي که قرار است به دانشگاه گوته اهدا شود علاوه بر ده ها هزار جلد کتاب شامل دست نوشته هاي هابرماس نيز مي شود. هابرماس همچنين در نامه خود به رئيس اين دانشگاه گفته است مکاتباتي که او در پنج دهه گذشته با شخصيت هاي مختلف کرده است نيز به اين دانشگاه اهدا مي شود.