دومين کنگره بين ا لمللي راينولوژي (جراحي بيني) ايران با هدف ارائه جديدترين روش ها و تکنيک هاي جراحي 21 تا 23 مهرماه 1388 در مرکز آفرينش هاي فرهنگي و هنري کانون پرورش فکري کودکان و نوجوانان برگزار مي شود. اين کنگره با هدف بررسي بيماري هاي مربوط به بيني و سينوس هاي صورت و راه هاي درمان آنها، همراه با جديدترين روش ها و تکنيک هاي جراحي توسط انجمن علمي راينولوژي ايران و با همکاري انجمن علمي جراحان گوش، گلو، بيني و سر و گردن ايران و ساير دانشگاه هاي علوم پزشکي سراسر کشور و با حضور جراحان برجسته از کشورهاي مختلف برگزار مي شود. با توجه به افزايش چشمگير جراحي بيني و صورت در سنين پايين (زير 18 سال) در کشور گفت وگويي را با دکتر «ابراهيم رزم پا» عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران و دبير علمي دومين کنگره بين المللي راينولوژي ايران انجام داده ايم که از نظرتان مي گذرد.
---
-مناسب ترين زمان اعمال جراحي بيني در چه سني است؟
سن مناسب جهت اعمال جراحي بيني قبلاً بالاتر از 18 سال در نظر گرفته مي شد ولي ديدگاه نوين در جراحي با توجه به سير تکاملي و رشد بيني سن مناسب را بعد از بلوغ يعني در حدود 12 تا 16 سالگي مي داند که با همين ديد سن مناسب در پسرها بيشتر از دخترهاست، البته اين يک قانون کلي نيست و با توجه به وضعيت جسمي و تکاملي افراد قابل تغيير است.
-آيا جراحي بيني در سنين پايين تر هم انجام مي شود، با چه شرايطي؟
همان طور که ذکر شد سن مناسب جهت انجام اعمال جراحي سنين بعد از بلوغ است ولي در شرايط خاص در سنين پايين تر هم اين جراحي ها انجام مي شود. بعضي از نقايص مادرزادي و ضايعات ناشي از تصادفات و ضرب ديدگي ها بهتر است در سنين پايين ترميم شود. در مواردي که انحراف شديد تيغه با انسداد بيني مشکلات تنفسي براي فرد ايجاد مي کند، براي جلوگيري از عوارض بعدي بهتر است در همان سنين پايين جراحي انجام شود که البته در اين موارد هدف بيشتر جنبه درماني عمل است و اعمال جراحي صرفاً به خاطر تغيير شکل ظاهري بيني در سنين پايين تر توصيه نمي شود چون با توجه به رشد بيني و صورت نتيجه عمل پايدار نخواهد ماند. به علاوه ممکن است انجام اين گونه اعمال به رشد بيني و صورت هم آسيب برساند.
-آيا سنين اعمال جراحي بيني در کشور کاهش داشته است؟ و دلايل آن؟
ميزان انجام اعمال جراحي بيني در دو طيف سني يعني هم سنين پايين و هم سنين بالا افزايش چشمگيري پيدا کرده است که يکي از دلايل آن جنبه چشم و هم چشمي و حالت مد پيدا کردن اين نوع جراحي هاست. به علاوه در ايران به خاطر نوع پوشش اسلامي و شاخص بودن بيني و صورت تمايل به انجام اعمال جراحي زيبايي بيني و صورت بيشتر است به طوري که ايران بالاترين آمار اعمال جراحي زيبايي بيني در جهان را داراست.
-خطرات اعمال جراحي بيني در سنين پايين چيست؟
بايد در انجام اعمال جراحي اولويت ها در نظر گرفته شود. اگر اعمال جراحي در سنين پايين محافظه کارانه و با در نظر گرفتن سير تکاملي سني و بدون آسيب رساندن به مراکز رشد غضروفي و استخواني انجام شود، عارضه مهمي نخواهد داشت. ولي در صورت عدم رعايت اين موارد، منجر به بروز عوارض جدي از جمله آسيب به عملکرد حياتي بيني به علت تخريب مخاط و همچنين تغييرات غيرقابل برگشت در بيني و صورت خواهد شد.
-آيا انجام اعمال جراحي در سنين پايين احتمال شکست عمل را افزايش مي دهد؟ لطفاً علت آن را توضيح دهيد.
همان طورکه ذکر شد با توجه به سير تکاملي و رشد بيني اگر اعمال جراحي بيني در سنين پايين بدون در نظر گرفتن اين موارد انجام شود، احتمال نياز به عمل جراحي مجدد افزايش خواهد يافت. البته اگر عمل جراحي در موارد خاص با هدف رفع مشکلات انسدادي انجام شود و با حداقل دستکاري همراه باشد نه تنها خطري ندارد بلکه باعث تسهيل رشد و تکامل فرد خواهد شد. همان طور که انجام اعمال جراحي غيرضروري در سنين پايين ريسک و عوارض بيشتري دارد عدم انجام اين اعمال در موارد ضرورت مي تواند عواقب جدي داشته باشد، مثلاً در صورت انسداد کامل بيني و مشکلات تنفسي ناشي از آن که مي تواند با اختلال در عملکرد مهم بيني يعني تهويه مناسب و مرطوب ساختن هواي تنفسي باعث خشکي مخاط و تشديد عفونت هاي تنفسي، گلودرد، سردرد، عصبي شدن و اختلال رشد شود با انجام جراحي مناسب و به موقع ولي محافظه کارانه مي توان از اين عوارض جلوگيري کرد. به طور خلاصه مي توان اين بحث را تحت عنوان «جراحي بيني محدوديت سني ندارد» مطرح کرد. يعني با توجه به نوع بيماري، مثلاً نقايص مادرزادي و مشکلات انسداد بيني گاهي اوقات انجام اعمال جراحي بيني در سنين پايين نه تنها منعي ندارد، بلکه با توجه به عوارض ناشي از عدم درمان به موقع جراحي در سنين پايين ضرورت هم دارد. البته با در نظر گرفتن وضعيت رشد و تکامل بيني که تا بلوغ ادامه دارد در سنين پايين حتي المقدور اعمال جراحي با دستکاري کمتر و با جنبه بارز درماني توصيه مي شود و اعمال جراحي با هدف تغييرات اساسي در ظاهر بيني بهتر است به بعد از بلوغ موکول شود تا احتمال عوارض و نياز به جراحي مجدد کمتر شود. همچنين در سنين بالا با توجه به وضعيت خاص روحي افراد و همچنين کاهش قابليت ارتجاعي پوست انجام تغييرات وسيع توصيه نمي شود. البته در مواردي که اشکالات مشخص و جنبه درماني بارز است نتايج بسيار مطلوبي به دنبال خواهد داشت، ولي در مواردي که تقاضاي جراحي در سنين بالا صرفاً براي تغييرات ظاهري بيني خصوصاً در موارد ايرادات جزيي باشد، بايد بسيار محتاطانه عمل کرد، چون به خاطر وسواس بيشتر در اين گونه بيماران، احتمال جلب رضايت آنها مشکل تر است.