بنفشه سام گيس
تا روز 25 مرداد که محمود احمدي نژاد در گفت وگوي زنده اخبار ساعت 14 سيما اعلام کرد مرضيه وحيد دستجردي را براي تصدي وزارت بهداشت به مجلس معرفي خواهد کرد، نمايندگان و حتي اعضاي کميسيون بهداشت و درمان مجلس هيچ حدسي براي گزينه پيشنهادي رئيس دولت دهم در وزارت بهداشت نداشتند. گرچه پيش بيني شده بود کامران باقري لنکراني - وزير بهداشت دولت نهم - و سيدشهاب الدين صدر - رئيس کميسيون بهداشت و درمان مجلس و رئيس سازمان نظام پزشکي کشور - از نامزدهاي احتمالي براي تصدي وزارت بهداشت باشند، اما صبغه اين فرض چندان قوي نبود چراکه شايعات اخير مبني بر مخالفت وزير بهداشت دولت نهم با محمود احمدي نژاد در انتخاب اسفنديار رحيم مشايي به سمت معاونت اول رئيس دولت و پيشينه مخالفت هاي سيدشهاب الدين صدر، چه در جايگاه رياست کميسيون بهداشت و درمان مجلس هشتم و چه در مقام رياست سازمان نظام پزشکي ايران، اين شائبه را بيشتر تقويت مي کرد که رئيس دولت همچون چهار سال گذشته علاقه يي به همکاري با منتقدان خود ندارد. با اين حال به محض اعلام نامزدي مرضيه وحيددستجردي براي وزارت بهداشت از سوي احمدي نژاد، خبرگزاري حامي دولت از قول نمايندگان مجلس نوشت؛ «بسياري از نمايندگان مجلس و حتي برخي از مشاوران نزديک به رئيس جمهور بر اين اعتقادند که لنکراني از وزراي موفق دولت نهم است. ضمن اينکه خود رئيس جمهور نيز پيش از اين بارها لنکراني را از بهترين اعضاي کابينه معرفي کرده بود. از سوي ديگر شنيده مي شود مجلس با توجه به دوري خانم دستجردي از مديريت کلان اجرايي و نيز جوان بودن لنکراني بيشتر به وزير بهداشت دولت نهم گرايش دارد.» روز 25 مرداد نام مرضيه وحيد دستجردي به عنوان گزينه پيشنهادي احمدي نژاد براي حضور در وزارت بهداشت سر زبان ها افتاد و خبرگزاري حامي دولت هم در معرفي وي اصطلاح «فعال سياسي» را به کار برد. اصطلاحي که با واقعيت منافاتي ندارد زيرا طي دهه اخير نام وحيد دستجردي بيش از آنکه به عنوان يک پزشک و داعيه دار سلامت مطرح باشد، به عنوان يک سياستمدار اصولگرا تکرار شده است. مرضيه وحيددستجردي که اکنون پا به دهه پنجم زندگي گذاشته و در بيماري هاي زنان صاحب تخصص است، مسووليت هاي متعددي را تجربه کرده است. اما آنچه که در افواه عمومي بر جا مانده، حضور وحيددستجردي در دوره چهارم و پنجم مجلس شوراي اسلامي است. سال هاي 1374 تا 1380که مصادف بود با فعاليت دولت هاي ششم تا هشتم. در همين دوران، وحيددستجردي نمايه يي از منش سياسي خود را به نمايش گذاشت. با طرح و دفاع جدي از طرح انطباق (طرح تفکيک بيمارستان زنان و مردان)، فعاليت در جناح مخالف سيدمحمد خاتمي در ميدان انتخاباتي 1376 و حضور فعال در جناح محمود احمدي نژاد در انتخابات رياست جمهوري نهم. که همتاي وي در جبهه مقابل، دکتر سهيلا جلودارزاده بود. وحيددستجردي در سال هاي پاياني دهه 70 عنوان «مخالف پيوستن ايران به کنوانسيون امحاي کليه اشکال تبعيض عليه زنان» را در اثناي راي گيري براي اين طرح در مجلس از آن خود کرد. در عين حال عضويت در جمعيت زنان اصولگرا تا آن حد دکتر مرضيه وحيددستجردي را در ابقاي نظراتش مصر ساخته که سال 1376 در گفت وگو با شماره 66 ماهنامه «پيام زن» در باب وضعيت حاکم بر نظام سلامت که زنان، بخشي از مخاطبان اين نظام هستند، گفت؛ «يکي از مهم ترين مسائلي که مدت ها درگير آن بوده ايم، کمبود پزشک متخصص زن در رشته هاي مختلف بوده که اين امر با توجه به شرم و حيا و اعتقادات زنان ما برايشان مشکلاتي را ايجاد کرده و باعث مي شود بسياري تا زماني که بيماري شان کهنه، مزمن و خطرناک نشده به پزشک مراجعه نکنند. اين امر بدون شک عوارض بيماري و ميزان مرگ و مير را در ميان زنان بالا مي برد. ما در رشته هايي مثل اورولوژي، جراحي عمومي، قلب، گوش و حلق و بيني، راديولوژي و... يا اصلاً متخصص زن نداشته يا بسيار کم داشته ايم. بنابراين مدت ها درگير اين موضوع بوديم که به طريقي زمينه حضور زنان در تخصص هاي مختلف پزشکي فراهم آيد تا اينکه در دوره چهارم مجلس شوراي اسلامي اختصاص 25 تا 50 درصد سهميه به زنان براي ورود به رشته هاي تخصصي به تصويب رسيد. خوشبختانه امروز تعدادي از پزشکان ما مشغول گذراندن دوره تخصصي خود هستند و اميدواريم نياز بانوان در اين زمينه حل شود. بايد موضوع اختصاص بيمارستان هايي را به بانوان که با کادر کاملي از زنان اداره مي شود، دنبال کرد. وقتي جراح زن است، بايد متخصص بيهوشي و کارگرها هم زن باشند و ما مي توانيم با برنامه ريزي به چنين شرايطي دست يابيم تا بسياري از بانوان با خيال راحت و آرامش کافي به سراغ مراکز درماني بيايند.» واضح است محمود احمدي نژاد در دولت دهم هم چينش سياسي کابينه را اصرار دارد. حتي در عرصه مردانه يي مثل وزارت بهداشت. اگرچه اين انتخاب تاييد نشده تا کنون مورد استقبال بسياري از مدافعان حقوق زنان واقع شده و تعبير «نخستين وزير زن پس از پيروزي انقلاب» اين روزها بسيار رايج است، اما خانم دکتر وحيددستجردي بايد پيش از اصرار بر اجراي نظرات شخصي خود، براي رويارويي در ميداني آماده شود که دکتر کامران باقري لنکراني با وجود تمام تجارب اجرايي خود هم نتوانست با سربلندي تمام پا از آن بيرون گذارد.