گروه سياسي؛ هيلاري کلينتون وزير خارجه امريکا در حالي از بلاتکليفي پيشنهاد واشنگتن براي تعامل با ايران گلايه کرد که سرگئي لاوروف همتاي روسي وي از آمادگي تهران براي پاسخگويي به پيشنهادهاي 1+5 خبر داد.

به گزارش ايسنا سرگئي لاوروف وزير امور خارجه روسيه اظهار کرد؛ تهران آماده است به پيشنهادات گروه موسوم به «1«5» متشکل از پنج عضو دائم شوراي امنيت (امريکا، فرانسه، انگليس، روسيه و چين) به علاوه آلمان پاسخ دهد. بنا بر گزارش خبرگزاري «نووستي»، وي در جمع خبرنگاران روسي گفت مساله هسته يي ايران را در ديدارش با هيلاري کلينتون در جلسه اتحاديه کشورهاي جنوب شرقي آسيا موسوم به «آسه آن» که در تايلند برگزار شد، بررسي کرده است. لاوروف افزود؛ در اين ديدار دو طرف بر اهميت تلاش هايي تاکيد کردند که در راستاي دريافت پاسخ از جانب ايران به پيشنهادات شان صورت مي گيرد. وزير امور خارجه روسيه گفت؛ بنا به اطلاعاتي که در دست داريم چنين پاسخي در دست تنظيم است. حداقل از تهران به ما قول هايي داده شده که به پيشنهادات مذکور پاسخ داده مي شود. تاکنون اظهارات لاوروف واکنشي از سوي مقامات ايراني نداشته است. با وجود اين وزير خارجه امريکا تاکيد کرد واشنگتن همچنان در انتظار پاسخ تهران است. وزير امور خارجه امريکا با بيان اينکه پيشنهاد امريکا براي تعامل با ايران عملاً بلاتکليف مانده است، گفت؛ واشنگتن هنوز علاقه مند به تماس با ايران است ولي بحران سياسي داخلي ايران سبب شده اين کشور «توانايي چنين تصميم گيري هايي را در حال حاضر نداشته باشد». به گزارش بي بي سي هيلاري کلينتون گفت اين بر عهده امريکا نيست که تعيين کند با چه کسي در ايران به مذاکره بنشيند و هدف امريکا تعامل با کل کشور ايران است. وزير خارجه امريکا افزود خواست دولتش براي تعامل با ايران با وجود آن است که امريکا آنچه را که در جريان انتخابات ايران و پس از آن رخ داده، قاطعانه محکوم مي کند. ولي وزير خارجه امريکا خاطرنشان کرد امريکا هنوز خواهان افزايش فشار بر ايران از طريق تحريم هاست. کلينتون همچنين گفت حاضر شدن کشورهاي مهم ديگري مانند چين براي همکاري در اين زمينه، نشان دهنده اين است که اين کشورها نيز نگران دستيابي ايران به تسليحات هسته يي و شروع مسابقه تسليحاتي بين ايران و همسايگانش هستند.

در همين حال خبرگزاري يونايتدپرس گزارش داد وزير خارجه امريکا گفته زمان ايران براي ارائه پاسخ به پيشنهادهاي امريکا درباره برنامه هسته يي محدود است.

به گزارش ايسنا وي تاکيد کرد اوباما به گفت وگو با ايران متعهد است. با وجود اين کلينتون خاطرنشان کرد؛ بحران سياسي جاري در ايران به معني اين است که پاسخي از سوي تهران در کار نخواهد بود. کلينتون در تايلند از احتمال قرار دادن همسايگان ايران زير پوشش دفاعي سخن گفته بود و از آن به عنوان راهکار تازه کاخ سفيد در قبال تهران نام برد تا در صورتي که مساله هسته يي حل و فصل نشود، کاخ سفيد ظرفيت دفاعي متحدانش را در منطقه افزايش دهد. از سوي ديگر وزير اطلاعات اسرائيل در واکنش به ايجاد چتر دفاعي توسط امريکا در منطقه خليج فارس گفت؛ اين طرح امريکا به منزله پذيرش ايران هسته يي است. به گزارش فارس به نقل از آسوشيتدپرس، «دان مريدور» از جمله مقامات اسرائيلي است که ضمن انتقاد از اظهارات «هيلاري کلينتون» وزير امور خارجه امريکا مبني بر «گسترش چتر دفاعي در منطقه خليج فارس» اعلام کرده؛ به نظر مي رسد امريکا فرضيه ايران هسته يي را پذيرفته باشد که به نظر من اين اشتباه است.

درخواست امريکا از توليد کنندگان اورانيوم

از سوي ديگر امريکا از 10 کشور داراي منابع غني اورانيوم خواسته است مواظب باشند کسي از اورانيوم اين کشور ها به ايران نفروشد. به گزارش روزنامه «هاآرتص» بر اساس سندي که به دست اين روزنامه رسيده است، اين درخواست با توجه به تخمين ايالات متحده از اتمام منابع اورانيوم ايران در سال 2010 صورت گرفته است.

به گزارش تابناک اين سند توسط وزارت خارجه امريکا تهيه و در بين 10 کشوري که توليد کننده عمده کيک زرد هستند، توزيع شده است و از اين کشور ها خواسته شده نظارت بيشتري بر فروش کيک زرد به ايران داشته باشند.

بنا بر اين گزارش 10 کشوري که اين درخواست براي آنان ارسال شده است عبارتند از؛ روسيه، کانادا، استراليا، فرانسه، آلمان، بريتانيا، قزاقستان و سه کشور ديگر که در اين گزارش نامي از آنها برده نشده است. علاوه بر اين در اين گزارش همچنين ذکر شده است به دليل علاقه ايران به ادامه غني سازي اورانيوم، ايران پس از اتمام منابع اورانيوم خود قطعاً براي تهيه آن به خارج از کشور روي خواهد آورد و اين مساله نظارت بيشتري از سوي کشور هاي غني اورانيوم را مي طلبد. گفتني است چهارشنبه آينده جيم جونز مشاور امنيت ملي امريکا به همراه دنيس راس مشاور اوباما در امور خاورميانه و مقاماتي از سازمان سيا، وزارت خارجه، خزانه داري و وزارت دفاع امريکا براي بررسي تحولات خاورميانه به اسرائيل سفر خواهند کرد.

گروه سياسي؛ وعده روس ها درخصوص راه اندازي نيروگاه اتمي بوشهر به پايان سال ميلادي جاري موکول شد. بر اين اساس روز گذشته سرگئي کرينکو رئيس شرکت روس اتم اعلام کرد برنامه راه اندازي نيروگاه اتمي بوشهر تا پايان سال 2009 تغيير نخواهد کرد.

ظاهراً قطار نيروگاه اتمي بوشهر با خلف وعده هاي مسکو، شهريورماه نيز به مقصد نخواهد رسيد و براي چندمين بار طي چهار سال گذشته بهره برداري از اين پروژه به تعويق خواهد افتاد. اين در حالي است که نيروگاه فوق تاکنون هزينه هاي بسيار هنگفت و امتيازدهي هاي مضاعفي را به تهران تحميل کرده و بهره برداري از آن به آرزويي براي مردم ايران تبديل شده است. در اين رابطه کارشناسان امر هشدار داده اند بار هزينه هاي اعمال شده در پروژه فوق بسيار بيشتر از انرژي است که در صورت بهره برداري از آن نصيب مردم خواهد شد. با اين حال معلوم نيست چرا متصديان امر در ايران درصدد جلب همکاري روسيه براي ساخت نيروگاه جديد برآمده اند. در صورتي که سرنوشت رآکتور اتمي بوشهر با کارشکني هاي طرف هاي روسي همچنان در هاله يي از ابهام باقي مانده است. در همين رابطه وزير انرژي روسيه در گفت وگو با روزنامه اتريشي «دي پرسه» ضمن تمايل براي ساخت مراکز هسته يي جديد در ايران اين اقدام را نوعي امتيازدهي و همکاري براي متقاعد ساختن تهران درخصوص برنامه هسته يي اش عنوان کرده است. اين در حالي است که مقامات روسيه طي يک ماه گذشته مشکلات مالي و عدم همکاري بانک هاي روسيه را از دلايل تاخير در تکميل نيروگاه بوشهر اعلام کرده بودند. به هر حال سرگئي شماتکو وزير انرژي روسيه بر تمايل مسکو براي ساخت نيروگاه هاي هسته يي جديد در ايران تاکيد کرد. به گزارش ايسنا به نقل از خبرگزاري فرانسه وي گفت؛ من مشکلي براي ساخت مراکز هسته يي جديد در ايران نمي بينم. وزير انرژي روسيه ادامه داد؛ بهتر است با ايران همکاري کنيم تا اينکه اين کشور را منزوي کنيم و هيچ کنترلي بر آنچه در آنجا رخ مي دهد نداشته باشيم.

اين مقام روس ادامه داد؛ ما رآکتور بوشهر را ساخته ايم زيرا اين برنامه هيچ ارتباطي با برنامه نظامي در ايران ندارد.

بنا بر گزارش خبرگزاري «نووستي» وي به خبرنگاران گفت؛ کليه تاريخ هاي اعلام شده سرجاي خود هستند و نيروگاه اتمي بوشهر تا پايان سال جاري (ميلادي) راه اندازي خواهد شد.

نووستي افزود؛ قرارداد تکميل ساخت واحد اول نيروگاه اتمي در بوشهر، ژانويه 1995 در تهران امضا شده بود. روسيه همچنين موظف شد يک رآکتور آبي - آبي «و.و.ا.ار-1000» و سوخت هسته يي براي آن را به ايران عرضه کرده و متخصصان ايراني را آموزش دهد.

شيما شهرابي

-خانم زارعي، فکر مي کنيد آقاي فرهادي شما را به شخصيت شهره نزديک مي ديد؟

حتماً يک مشخصات و مختصاتي ديدند که احساس کردند مي توانم. چه بسا در انتخاب هاي ديگر هم وجود دارد. من فکر مي کنم اين سوال بيشتر از اينکه به ما برگردد به خود آقاي فرهادي برمي گردد که اصلاً بگويد چرا مريلا زارعي شهره را بازي کرد. آيا همين طوري به عنوان يک بازيگر انتخاب شد يا نه يک مشخصاتي داشت که فکر مي کرد به شهره نزديک است؟ يا در مورد پيمان، يا در مورد ماني. فقط چيزي که مربوط به ما مي شود اين است که ما سعي کرديم هماني باشيم که در واقع در قصه آقاي فرهادي از ما مي خواست. حالا يک چيزهايش به خودمان نزديک بود که خودمان مي دانستيم، يک چيزهايي نه. يک لحظاتي را شايد تجربه کرده بوديم و يک لحظاتي را نه. مثلاً من قضيه غرق شدن يک موجود، اينکه يک آدم را از نزديک مي بيني و بعد ديگر نمي بيني، حس و حالي که آدم هاي اطرافش دارند را ديده بودم و تجربه کرده بودم. اين فضا برايم ملموس بود اما هر آنچه من ديده بودم هيچ کدام مربوط به شهره نبود. به عنوان يک بيننده مي فهميدم چقدر پيمان مثل همان پدري است که براي بچه اش تلاش مي کرد. من به عنوان بيننده مي فهميدم همه چيز درست و ايده آل است اما در مورد شهره، شهره را هيچ وقت در آن رابطه در زندگي نديده بودم و نمي دانستم چقدر درست است.

-آقاي معادي شما که حرفه تان بازيگري نبود. آيا قرار است بازيگري را ادامه بدهيد يا نه «درباره الي...» يک استثنا بوده که به خاطر قصه خوب، آقاي فرهادي و... بازيگري را در آن تجربه کرده ايد؟

من خيلي به اين موضوع فکر نمي کنم. قطعاً مي دانم اين تجربه را تکرار خواهم کرد اما هيچ عجله يي ندارم. واقعيت اش اين است که من آنقدر عاشق سينما هستم که دلم مي خواهد يک کار خوب در سينما بکنم. بنابراين اگر پيشنهاد بازي خوب داشته باشم بازي مي کنم. اگر نشود فيلمنامه مي نويسم. اگر نشود مي روم فيلم کوتاه مي سازم. اگر نشود مي روم موزيک مي سازم. دوست دارم در رشته هاي مختلف سرک بکشم. اينکه بعد از «درباره الي...» روي بازيگري تمرکز بيشتر مي کنم واقعاً نه. اگر امروز پيشنهاد بهتري داشته باشم رد نمي کنم ولي اگر تا سه سال ديگر هم اين اتفاق نيفتد سراغ بازيگري نمي روم. براي اينکه حداقل درباره بازي خيلي دلم مي خواهد اتفاق ويژه يي باشد. در غير اين صورت روي رشته ديگري تمرکز مي کنم.

-شما وقتي متوجه شديد پارتنرتان کسي است که تجربه بازي ندارد چه فکري کرديد، اصلاً چه پيش زمينه يي داشتيد؟

مريلا زارعي؛ من آقاي معادي را دورادور مي شناختم و مي دانستم با سينما بيگانه نيستند. تنها مورد نگراني ام وقتي بود که آقاي فرهادي مي خواستند روي انتخاب ها مهر تاييد بگذارند و ما وارد مراحل ديگر بشويم. به من گفتند شوهر تو يعني پيمان را آقاي پيمان معادي بازي مي کند. من با توجه به اينکه از پيمان معادي شناخت داشتم، گفتم؛ اي واي، چون آقاي فرهادي يک قاب هاي دو نفره يي را براي زوج ها ترسيم مي کرد که خودش ببيند اين زوج ها، همان هايي هستند که در ذهن شان هستند يا نه. وقتي گفتند پيمان، پيمان معادي است. گفتم؛ اي واي، ما اصلاً به هم نمي خوريم. نگران انتخاب خودم شدم چون مي دانستم پيمان، انتخاب مطلق آقاي فرهادي است. آقاي فرهادي خيلي درباره پيمان با من صحبت کرده بود. آن «اي واي» را براي اين گفتم که نکند پيمان باعث شود من نباشم. ولي باورتان نمي شود لحظاتي آقاي معادي و آقاي حقيقي آنقدر درخشان بودند که من مخصوصاً به آقاي حقيقي که کارگرداني مي کنند، مي گفتم؛ واقعاً من از اين به بعد براي بازيگراني که با شما کار مي کنند متاسفم براي اينکه آمدي، بازي کردي و آنقدر درخشاني که ديگر کسي نمي تواند جلوي دوربين ات بنشيند. واقعاً خارج از شوخي آنقدر اين دو نفر درخشان بودند که آقاي فرهادي مي گفت؛ بچه ها پيچ تنظيم بازيگري تان، پيمان و ماني هستند. پارتنر خيلي مهم است. من واقعاً نگاهم به پيمان بود. يعني جايي که احساس مي کردم تنظيم بازي ام دارد از بين مي رود پيمان و مغناطيس اطرافش به من اطمينان مي داد.

پيمان معادي؛ مثلاً سر صحنه پانتوميم من و مريلا تمرين مي کرديم که زن و شوهر را رفتار کنيم. به اين فکر مي کرديم که زن و شوهرها چه عادت هايي دارند. مثلاً من اگر چاي مي خوردم ليوان چاي را مي دادم شهره بقيه چاي را مي خورد. اما مطمئناً من به الي ليوان چاي ام را نمي دادم. ما حتي روي اين ريزه کاري ها هم دقت مي کرديم. يا وقتي بچه ما يک کار بامزه مي کند با هم قربان صدقه اش مي رويم. مامان باباها با هم ذوق مي کنند. مثلاً يک جايي شهاب حسيني مي گويد يک زن بايد بيايد با من برويم. فضا و صداي دريا و... باعث شد مريلا ديالوگ را نشنود و يکدفعه به من گفت؛ چي ميگه؟ و رسيديم به اينکه خيلي از زن و شوهرها يک موقع هايي انگار به هم تکيه مي کنند و از هم مي پرسند. شهره آنجا مي توانست از احمد بپرسد اما از پيمان مي پرسد چي ميگه؟ البته همه اين جزييات هم زير نظر آقاي فرهادي بود.

-الان همزمان دو فيلم از شما در حال اکران است؛ «خروس جنگي» و «درباره الي...». خودتان اين دو فيلم را قابل مقايسه با هم مي دانيد؟

مريلا زارعي؛ سوال هايي مي کنيد، نه واقعاً. دو تا ژانر مختلف، دو تا سطح مختلف. نه اصلاً قابل مقايسه نيست. به نظرم آن فيلم اصلاً متعلق به يک جهان ديگري است. چه بسا من مطمئنم اگر اين دو مريلا را در اين دو فيلم ببينيم معلوم مي شود دو فيلم متفاوت است.

-مريلا زارعي به کدام يک از اين فيلم ها تعلق دارد؟

من هم مثل همه بازيگران و همکاران ديگر هستم که ايده آل هايشان يک چيزهايي است. عده يي براي ايده آل ها صبر مي کنند و عده يي نه. البته فکر مي کنم در شرايطي که الان داريم بيشتر نه است. من مطمئنم بازيگري واقعي ام به «درباره الي...» تعلق دارد. به اين فيلم هايي که بازيگري در آنها کشف و شهود است. حتي گاهي اوقات رياضت دارد. گاهي بايد تفکرت فرق کند. گاهي نحوه زندگي ات را تغيير مي دهي و همه چيز تحت تاثيرش است. فيلم هايي مثل «درباره الي...» يک پختگي را همراه مي آورد. انگار رفته يي دانشکده و يک واحدي را پاس کرده يي. از اندوخته مصرف کردن نيست. به دست آوردن يک توشه و اندوخته است. من چند روز پيش صحبت شد به آقاي فرهادي گفتم تو رو خدا پشت صحنه ها را يک زماني بگذاريد ببينيم. من مطمئنم لحظه به لحظه پشت صحنه هاي اين فيلم در تاريخ سينما خواهد رفت.

نصرالله اسلام پور

فيلم در حال و هواي عاشقي به درستي فقط در حال و هواي عاشقي مي گذرد. فيلم راوي شرقي مفهوم آشنايي است به نام عشق. نگاه زيباشناسانه آن به رنگ در قالب رنگ ها و طرح هاي متنوع پارچه يي که به تن مگي دوخته شده است، انجام گرفته و نماهاي نزديک دوربين که تناسب اين آدم هاي کوتاه قد را با شکوه جلوه مي دهد، فيلم را زيبا ساخته.

داستان براساس تقاطع زندگي دو زوج (خانم و آقاي چاو، خانم و آقاي چان) شکل مي گيرد که به طور تصادفي همسايه مي شوند. همسر مگي آقاي چان هميشه در سفر است و همسر چاو تا ديروقت کار مي کند. دوربين تنها در چند سکانس کوتاه همسران اين دو را از پشت سر نشان مي دهد.

معرفي مگي با پرسيدن نامش توسط صاحبخانه آغاز مي شود. وي خود را به نام شوهرش آقاي چان معرفي مي کند. اين معرفي در سکانس هاي ديگر فيلم نيز به همين ترتيب تکرار مي شود.

از سوي ديگر تاکيد زن صاحبخانه بر مودب بودن آقاي چاو سرآغاز نمايش شخصيت اجتماعي وي در اين فيلم است. فيلم به محل کار اين دو سرک مي کشد؛ جايي که مگي به پنهان کردن رابطه رئيس و محبوبش در مقابل همسر وي مي پردازد. آقاي چاو نيز در موقعيت تقريباً مشابهي در برابر همسايه کچل دائم الخمرش قرار دارد. خطوط عمودي، افقي تيره پارچه لباس مگي زماني که به قول زن همسايه انگار طوري لباس پوشيده که مي خواهد برود ماکاروني بخرد، نشان از تسلط سنت و عقايد جامعه بر اين زن دارد.

لباس هاي گلدار، با رنگ هاي شاد و زنده شان تنها محدود به زمان هايي است که يا در انتظار ديدار شوهرش است يا در خفا با محبوبش به سر مي برد.

جالب اينجاست که هيچ تغييري در مدل لباس وي مشاهده نمي کنيم همان طور که در نهايت در کل فيلم ثبات شخصيت وي را نيز شاهد هستيم. اين محدوديت و خفقان در تمام نماهاي فيلم با مديوم شات ها و کلوزآپ هاي دوربين، کوچه هاي تنگ و باريک بر فضا تسلط دارد. محدوديت هاي اجتماعي چنان بر اين داستان عاشقانه سايه افکنده است که حتي در خفا نيز آزادي و جسارت را از ايشان سلب کرده. عشقي که درباره آزادي و رهايي اش داستان سرايي شده را در اين فضاهاي بسته و در سايه اين حجب و حياي خفقان آور نمي يابيم حتي زماني که دوربين دزدانه به خلوت شان سرک مي کشد.مثل اين است که کارگردان به عمد تمامي عشق آزادي را که انتظار ديدنش را مي کشيم از درون فيلم حذف کرده.

اين حذف ها به اندازه يي ماهرانه انجام شده است که مي توان تمامي آنچه بايد باشد و نيست را در ذهن به تصوير کشيد. همراه مي شويم با موسيقي فوق العاده فيلم که مانند يک نريشن بذله گو ما را از اين رازها آگاه مي کند، هر بار درون اين شخصيت هاي پنهانکار را لو مي دهد.در سکانس هاي دور کند فيلم هر چقدر زن آرام تر حرکت مي کند و هر چه نگاهش بي تفاوت تر به نظر مي رسد، موسيقي با صداي بلندتري فرياد مي زند که آها ديديد، فهميدم خبري شده، اينجا پاي عشقي در ميان است. در آخرين تکرار اين والس دوست داشتني در انتهاي فيلم با واژه کيساس کيساس بازي طنزي را با مرد آغاز مي کند تا اين اندازه که به نظر مي رسد خواننده در حال خنديدن است. به همراه لبخندي که مرد بر چهره دارد به تلخي بر اين حال و هواي از دست رفته افسوس مي خورد. در صحنه هاي دور کند، موسيقي بر تصوير رجحان مي يابد، حتي مي توان چشم بسته هرچه را که از عشق درون مان احساس مي کنيم به خاطر بياوريم.

فيلم با داستان غيرپيچيده يي که در اختيار تماشاچي مي گذارد، هر چند شيوه بيان و پرداخت آن به هيچ وجه ابتدايي و به دور از هنرمندي نيست، اين فرصت را به مخاطب به خصوص نوع شرقي آن مي دهد تا به درون يافته هاي خود نظري بيفکند؛به زمان هاي ازدست رفته و حماقت تحميل شده اجتماعي اش لبخند تلخي بزند يا همراه قهرمانان فيلم به لحظاتي که شخصيت هاي بد فيلم همان هايي که مي خواستند شبيه شان نشوند، به خوبي مي گذرانند، حسرت ببرد،شخصيت هايي که هيچ گاه در فيلم ديده نمي شوند اما بدهاي خوبي به نظر مي رسند. مرد به مرور به دريافت اين واقعيت نائل مي شود که اين فکر که نبايد مثل آنها بشويم، اشتباه بوده و عشق خود را ابراز مي کند. اما با وجود سرسختي مگي اين عشق درون سوراخ کوچکي در ديوار سنگي کهن جامعه دفن مي شود. فصل بندي فيلم که در ابتداي هر فصل با جمله يي آغاز مي شود با نزديک شدن به انتهاي فيلم نااميدانه تر به نظر مي رسد. در فيلم غرق در مکاشفه عشق مي شويم. آن را نمي يابيم. تنها در حال و هواي آن سير مي کنيم.