دادگاه نيويورک انتشار کتابي را که به عنوان دنباله يي بر «ناتور دشت» سلينجر منتشر شده بود، در امريکا ممنوع کرد. به گزارش ايبنا به نقل از گاردين، دليل دادگاه براي ممنوعيت انتشار اين کتاب در امريکا اين است که کتاب «60 سال بعد؛ در دل دشت» نوشته فردريک کالتينگ، به شدت از اثر کلاسيک سلينجر که درباره ترس هاي يک نوجوان است، وام گرفته بدون اينکه به مقدار کافي شرايط نقد يا هجو در آن موجود باشد. فردريک کالتينگ نويسنده سوئدي در کتاب «60 سال بعد؛ در دل دشت» به زندگي «آقاي ک» پيرمرد 76 ساله يي پرداخته که از يک خانه سالخوردگان در نيويورک خارج مي شود و در خيابان هاي شهر مثل هولدن کالفيلد قهرمان ناتور دشت آواره است. کالتينگ که اين کتاب را با نام مستعار جي .دي .کاليفرنيا نوشته است، در ماه مه به گاردين گفت؛ «در اين کتاب هم مثل کتاب اصلي که قهرمان در شهر مي چرخد، حين اين گشت و گذار به بررسي خودش و گذشته يي که پشت سر دارد، فکر مي کند. او هنوز هولدن کالفيلد است و ديدگاه هاي خاصي نسبت به چيزها دارد. او مي تواند خسته باشد، و سرخورده از اين دنياي کوفتي.» در آن زمان اين نويسنده اميدوار بود شايد سلينجر از اين کتاب استقبال کند ؛ اما اين اميدي است که اکنون به سرخوردگي انجاميده زيرا سلينجر همه تلاشش را براي توقف انتشار کتاب به کار برد. او از سال 1965 تاکنون تلاش کرده است از انتشار آثارش جلوگيري کند. کالتينگ با تاکيد بر اينکه نمي خواهد سلينجر را وادار کند از انزواي خودخواسته و حريم خصوصي اش خارج شود، ابراز اميدواري کرده بود که او نظرش را درباره اين کتاب ابراز کند. او براي دفاع از خودش در دادگاه ادعا کرده بود اين کتاب هجو و نقدي بر کتاب سلينجر است. اما «دبورا بتز» قاضي دادگاه امريکا با اين استدلال مخالفت و اعلام کرد قهرمان اين کتاب عميقاً همان کالفيلد سلينجر است. او در حکم 37 صفحه يي اش افزوده است اين کتاب در موضوع و سبک نوشتار کاملاً از ناتور دشت اقتباس کرده است. و اينکه آقاي «ک» همان افکار، خاطرات و شخصيتي را دارد که کالفيلد داشت و حتي دقيقاً از همان زباني براي بيان عقايدش استفاده مي کند که هولدن مي کرد. قاضي دادگاه همچنين اشاره کرده است آقاي «ک» هم علاقه مند است دقيقاً از همان واژه هاي کوفتي، لعنتي، قلابي، جهنم، مزخرف و جمله «منو بکش» استفاده کند. برخلاف ادعاي نويسنده که مي گويد هدف او از نوشتن اين کتاب نقد شخصيتي بود که سلينجر آفريده خانم قاضي دادگاه استدلال او را رد کرد و گفت «اين شخصيت دقيقاً از روي همان شخصيت کلاسيک محبوب و شناخته شده تقليد شده است.» به اين ترتيب دادگاه هر نوع تبليغ، توزيع يا فروش اين کتاب را که اکنون به صورت محدود در انگلستان توزيع شده، در امريکا ممنوع کرد.

با اين حال نويسنده کتاب هنوز مي تواند شکايت خود را به مرجع عالي تر و دادگاه فدرال منهتن مطرح کند. وکيل اين نويسنده سوئدي گفت به دادگاه تجديد نظر مراجعه مي کند و اظهار کرد دادگاه نيويورک با ممنوع کردن انتشار اين کتاب امکان مطالعه اين کتاب و قضاوت مردم درباره نقد کتاب سلينجر را از آنها گرفته است.

در حالي که بسياري معتقدند گالري ها در فصل تابستان رونق چنداني ندارند، برنامه نمايش آثار هنرمندان در گالري ها و نگارخانه هاي مختلف نشان مي دهد اين تئوري دست کم در مورد تابستان امسال به کار نمي آيد. بيشتر گالري ها در گرماگرم تابستان ميزبان آثار نقاشان هستند. گالري «ماه مهر» نمايشگاه گروهي هنرمندان ايراني و آلماني را برگزار مي کند. اين نمايشگاه که «تهران فرانکفورت- فرانکفورت تهران» نام دارد، از شانزدهم تيرماه کار خود را آغاز مي کند. اين نمايشگاه توسط يورگ آرنت طراحي شده و پيش از اين يک بار در خانه هنرمندان شهر فرانکفورت در سال 87 برگزار شد. اين نمايشگاه با حمايت بخش فرهنگي سفارت آلمان و انستيتو گوته در گالري «ماه مهر» تکرار مي شود. يورگ آرنت در مورد جابه جايي مکان نمايش و تغيير مخاطبانش مي گويد؛ «آثار هنري به خودي خود تغييرناپذيرند. وقتي در مسير فرهنگ هاي گوناگون به رفت و آمد درمي آيند دلالت هاي معنايي تازه يي مي يابند.» قرار است اين نمايشگاه تا 30 تيرماه جاري باشد. از سوي ديگر اين روزها ديوارهاي گالري کهفي آثار نقاشي و گرافيک سه تن از هنرمندان تجسمي را نمايش مي دهد. اين نمايشگاه که کار خود را از روز گذشته آغاز کرده است، با همکاري گالري گرافيک مجموعه يي از آثار نقاشي و گرافيک هنرمندان را به فروش مي رساند. در اين نمايشگاه مجموعه آثار نقاشي و گرافيک نجم الدين فرخ يار از شاگردان مرتضي مميز، آثار نقاشي حسين حسيني از نسل آخر نقاشان قهوه خانه يي و از شاگردان قوللرآغاسي و محمد هاشمي و آثار مينو نصيرزاده از شاگردان مهران صدرالسادات و پرويز ايزدپناه به فروش مي رسد.

گالري گلستان نيز اين روزها نقاشي هاي آرش ميرهادي را به نمايش گذاشته است. ميرهادي تاکنون در چندين نمايشگاه گروهي در موزه هنرهاي معاصر اصفهان، اولين بي ينال نقاشان اصفهان، نمايشگاه گروهي در خانه هنرمندان و ... شرکت داشته است. تازه ترين نقاشي هاي ميرهادي از روز گذشته در گالري گلستان به نمايش درآمده و تا 18 تيرماه ادامه دارد. گالري گلستان در ادامه برنامه هاي خود ميزبان نمايشگاه عکس هاي آيدين رهبر، آثار بهزاد آدينه و رضا بيگناه و آثار نقاشي فرزاد هدايت است.

نامه يي که چارلز بوکوفسکي نويسنده صاحب سبک امريکايي براي تشويق آن من بروکر شاعر نوشته بود، در حراجي اينترنتي به قيمت 1500 دلار فروخته شد. به گزارش ايبنا به نقل از ياهونيوز، بوکوفسکي شاعر، رمان نويس و نويسنده داستان کوتاه که به عنوان «نويسنده طبقات پايين امريکا» شناخته مي شود، سبکي خاص در نوشتن داشت. در نامه تايپ شده يي از اين نويسنده به دوست قديمي اش آن من بروکر که هفته پيش به قيمت 1500 دلار فروخته شد، بوکوفسکي تلاش مي کند به اين شاعر توصيه کند خودش را نبازد و به کارش ادامه بدهد. او در اين نامه مي نويسد؛ «ممکن است نااميدي براي همه پيش بيايد» و مي افزايد مي توانند با هم صحبت کنند و او بايد سعي کند ديوارها را محکم بچسبد تا زمين نخورد. او با لحن طنز آميز خودش ادامه مي دهد؛ «اما مي تواند مطمئن باشد پس از اندکي فکر کردن، به زودي دوباره به همه چيز مي خندد.» بوکوفسکي مي افزايد؛ «همه ما به زمان نياز داريم تا بهتر شويم و البته دوباره اشتباه هايمان را تکرار کنيم.» بوکوفسکي در ادامه نامه مي گويد؛ او به سهم خودش نمي داند اگر مي توانست همه چيز را از اول شروع کند آيا مي توانست اين قدرت را داشته باشد که از صفر شروع کند يا خير. او خودش را به عنوان آدمي بسيار احساساتي و پر سوز و گداز توصيف مي کند که وقتي پاي بازي جدي در ميان باشد همواره اين اوست که بازنده خواهد بود. بوکوفسکي در سال 1994 در 73 سالگي درگذشت.

آکادمي اسکار از مل بروکس کارگردان و کمدين صاحب نام سينماي جهان با مراسم ويژه يي تقدير خواهد کرد. آکادمي اسکار اعلام کرد مراسم تقدير از «مل بروکس» کارگردان و فيلمنامه نويس 83ساله برنده اسکار روز 24 جولاي برگزار خواهد شد. در اين مراسم که اجراي آن را لئونارد مالتين منتقد معروف فيلم برعهده خواهد داشت، مهمانان سرشناسي چون «تريسي اولمن» حضور خواهند يافت. به گزارش هاليوودريپورتر، مل بروکس که در عرصه هاي کارگرداني، فيلمنامه نويسي، آهنگسازي، تهيه کنندگي و بازيگري فعال بوده است، در سال 1968 براي نگارش فيلمنامه «تهيه کننده ها» جايزه اسکار دريافت کرد. به گزارش ايسنا مل بروکس که بي ترديد يکي از بهترين کمدين هاي تاريخ سينما است، هر چهار جايزه بزرگ دنياي هنر، اسکار، گرمي، توني و امي را دريافت کرده است.

کارل مالدن بازيگر سرشناس امريکايي برنده جايزه اسکار و رئيس دوره يي آکادمي اسکار در 97 سالگي درگذشت. کارل مالدن در دهه 70 با بازي در فيلم پليسي «خيابان هاي سان فرانسيسکو» در کنار مايکل داگلاس به شهرت جهاني رسيد. مالدن که بيش از هفت دهه در عرصه بازيگري حضوري درخشان داشت، در سال 1951 برنده اسکار بهترين بازيگر نقش مکمل مرد شد. او همچنين براي بازي در نقش کشيش در فيلم «در بارانداز» نامزد دريافت جايزه اسکار شد. مالدن از سال 1989 تا 1992 رياست دوره يي آکادمي اسکار را برعهده داشت. از مشهورترين آثار او مي توان به «پرنده باز آلکاتراز»، «چگونه غرب برنده شد»، «بچه سين سيناتي» و «پاتن» اشاره کرد. او در سال 2003 جايزه يک عمر دستاورد سينمايي را از انجمن بازيگران سينماي امريکا دريافت کرد.

کنسرت موسيقي گروه «بهار» ويژه بانوان با صداي هنگامه اخوان به اواخر مردادماه موکول شد. هنگامه اخوان که به دليل بيماري اجراي روزهاي 11 و 12 تيرماه خود را در تالار وحدت به تعويق انداخت، اميدوار است در روزهاي 21 تا 23 مردادماه امکان برگزاري مجدد اين کنسرت را بعد از سال ها دوري از صحنه پيدا کند. او که نايب رئيس کانون خوانندگان موسيقي سنتي و مدرس آواز و خواننده گروه «بهار» به سرپرستي بيتا رضوي است، قصد داشت به اجراي قطعاتي در دستگاه دشتي و ابوعطا بپردازد. در بخش دشتي اين کنسرت به ياد قمرالملوک وزيري قرار بود تصانيف «موسم گل»، «آتشي در سينه دارم جاوداني»، «مستي مدام»، «فنجان شب»، «خون جوانان» و «ديلمان» اجرا و در قسمت ابوعطا نيز قطعاتي همچون «امان از هجر رخ يار» و «نرگس مست» اجرا شود.

تله فيلم «آشيانه يي براي زندگي» به مناسبت تولد حضرت علي (ع) و روز پدر، يکشنبه شب ( 14 تير) ساعت 55/20 در باکس هفتگي مرکز سيما فيلم از شبکه سه پخش خواهد شد. به گزارش ايلنا از سيما فيلم اين درحالي است که 10 روز قبل از فوت خسرو شکيبايي، بازي اين هنرمند فقيد در «آشيانه يي براي زندگي» به پايان رسيده بود و او در آخرين اثر تلويزيوني اش در نقش قربانعلي پيرمردي روستايي ظاهر مي شود که در پي از دست دادن همسري که بسيار به وي علاقه داشته است، دچار افسردگي و نوعي توهم مي شود. او گمان مي کند فرزندانش او را دوست ندارند و به همين علت تصميم مي گيرد از شمال به تهران بيايد و پيش از آنکه فرزندانش او را به سراي سالمندان ببرند، خودش جايي را براي زندگي انتخاب کند...

انسانم

شاعرم

و

زنم...

و

امروز

طنابي

نه

شعري

بافته ام

براي به دار زدن

نه

به خود آوردن ات

فرزندً بدً وطنم...

از انسان بودن

گريزيت نيست

با مادري که

منم...

برادر ناتني «باراک اوباما» که در کنيا زندگي مي کند براي نوشتن کتاب قرارداد امضا کرد. به گزارش ايبنا به نقل از آسوشيتدپرس، جرج اوباما برادر ناتني باراک اوباما رئيس جمهوري امريکا که در شهر هوروماي کنيا زندگي مي کند، براي نوشتن خاطراتش با انتشارات «سيمون اند شوستر» قرارداد امضا کرد و کتاب او هم در ژانويه 2010 منتشر مي شود. اوباما و برادرش که از پدر مشترک هستند 20 سال تفاوت سني دارند. آنها در دوران کودکي با هم بزرگ نشده اند، بعدها هم با هم زندگي نکرده اند و در کل اطلاعات کمي درباره زندگي شان وجود دارد. اين کتاب که با عنوان موقت «سرزمين مادري» توسط «دمين لويس» نويسنده و روزنامه نگار نوشته خواهد شد، شرح حال دوران کودکي «جرج اوباما» و مربوط به زماني است که او زندگي سختي داشت. او دوره يي از زندگي اش در دام جنايت و فقر افتاده بود و بعد به دامان جامعه بازگشت و به دفاع از فقرا پرداخت. «ديويد روزنتال» معاون اجرايي انتشارات «سيمون اند شوستر» درباره کتاب مي گويد؛ حتي اگر جرج اوباما برادر ناتني رئيس جمهور ما هم نبود، داستان زندگي او الهام بخش و مهيج بود. اين زندگي درسي براي بقا، شجاعت و فداکاري است. جزييات قرارداد برادر اوباما براي نشر خاطراتش مشخص نيست ولي يک مقام آگاه که خواسته نامش فاش نشود، گفت مبلغ آن شش رقمي است. اين در حالي است که برخي ديگر از اقوام و خويشاوندان اوباما هم در حال برنامه ريزي براي چاپ خاطرات و کتاب هايشان هستند، از جمله خواهر ناتني و خواهر زن او. انتشارات دانشگاه دوک هم در حال انتشار پايان نامه دکتراي مادر اوباما است که در سال 1995 از دنيا رفت.

گونتر گراس نويسنده آلماني برنده جايزه نوبل، ديروز درمراسمي ويژه به مناسبت پنجاهمين سال انتشار يکي از رمان هاي مشهورش با عنوان «طبل حلبي» بخش هايي از اين رمان را در برلين روخواني کرد. به گزارش ايبنا به نقل از خبرگزاري سوئيس، اين رمان که در سال 1959 منتشر شده نخستين جلد از يک سه گانه است؛ با اين تفاوت که هر جلد از اين سه گانه يک کتاب مستقل است و فقط داراي شخصيت ها، موقعيت هاي زماني و حوادث مشابهي هستند. اين سه گانه از مشهورترين آثار ادبي پس از جنگ جهاني محسوب مي شود. «گراس» در جريان اين مراسم علاوه بر روخواني «طبل حلبي» با همراهي هلموت فرايلينگ هاوس ويراستار قديمي آثارش و نيز برئون ميچل، پر اورگارد و اويلي سومينن سه مترجم اين کتاب به زبان هاي انگليسي، دانمارکي و فنلاندي در يک نشست ادبي شرکت کرد. «طبل حلبي» که راوي آن اول شخص است، داستان شخصيتي به نام اسکار ماتزرات را روايت مي کند که در سال 1924 در شهر دانسيگ آلمان متولد شده است. زندگي اسکار تا سال سوم طبيعي است ولي رشد وي از سومين سال تولدش به بعد متوقف مي شود و او ديگر رشد نمي کند. يک طبل حلبي که او در سومين سال تولدش هديه مي گيرد، از آن پس همراه او مي شود. اسکار در اين کتاب جملات دو پهلويي را باز گو مي کند؛ «من ساکن مرکزي هستم که در آن پرستارم توجه بسيار به من دارد و هرگز مرا از مقابل ديدگانش دور نمي کند. روي در، يک روزنه وجود دارد و چشمان پرستارم قهوه يي است.»

امير پوريا



تقارن هاي تاريخي غريب و ويژه يي که در زمان ظهور برخي آثار هنري پديد مي آيد، به همان اندازه خارج از اراده و اختيار خود هنرمند است که تواردهاي عجيب و خاص اثر با آثار ديگري که در سال هاي پيش خلق شده اند. نماي پاياني فيلم «درباره الي...» به هر دو لحاظ، نشانه هايي از اين معنايابي و همانندي ناخواسته را پيش چشم مي گذارد؛ از حيث تقارن زماني، کنش جمعي شخصيت هاي فيلم در اين چشم انداز دور ساحل و دريا يعني درآوردن ماشين از موقعيت به گل نشسته قبلي اش، با تمام تلخي و خاموشي و اندوهي که بعد از همه آن التهاب ها و از دست دادن ها در ذهن و ضميرشان به جا مانده، شبيه کوششي است براي بازگشت ناگزير به جريان عادي و جاري زندگي که همه ما و شما اين روزها در حال تجربه ناچار آنيم. اما اين تنها يک روي ماجراست.

اما از حيث توارد ناخواسته که بنگريم، آن روي ديگر که تيره تر است، خود را مي نماياند؛ فيلم «روح/ رواني» آلفرد هيچکاک هم با تصويري تمام مي شود که البته در اين چشم انداز نمي گذرد؛ اما دقيقاً همين کنش بيرون کشيدن ماشين از گل و لاي (در آنجا گل و لاي کف يک برکه يا مرداب) را به نمايش مي گذارد. آنجا تصوير بيرون آمدن ماشين به شکلي وهم انگيز بر خطوط غيرعادي صورت کج نماي نورمن بيتس (آنتوني پرکينز) و لبخند جنون آميز او ديزالو مي شود و در اين ميان، براي چند لحظه برشي ناگهاني و هولناک از جمجمه جسد مادر نورمن نيز به چشم مان مي خورد. درآمدن ماشين با آن طناب کش آمده يي که از پيش زمينه کادر تا عمق آن امتداد يافته، نشاني از پنهان نماندن واقعيت در اعماق زيرين لايه هاي ظاهري وقايع است. بيننده با همين يک نما مطمئن مي شود که علاوه بر قتل ماريون کرين (جنت لي)، قتل کارآگاه آربوگاست (مارتين بالزام) نيز با استخراج ماشين او از اعماق برکه لو رفته و جنايات مشترک نورمن و مادرش کاملاً اثبات شده است. از اين منظر، شايد به نظر برسد اين کارکرد گره گشايانه بيرون آوردن ماشين، ربط و نسبتي با کارکرد تغيير مسير به جريان عادي زندگي در پايان «درباره الي...» ندارد. اما آيا به واقع چنين است؟ واقعاً کاري که آدم هاي فيلم فرهادي مي کنند، تنها به دليل ناگزيري شان و به دليل طبيعي بودن حرکتي در مسير بازگشت به زيست روزمره، خالي از هرگونه سويه غيراخلاقي است؟ کريستينا (نيامي واتس) در وصف اندوه بعد از فقدان عزيزانش در «21 گرم»، به پدرش مي گفت «اين جوري ام نيست که زندگي به همين راحتي ادامه پيدا کنه»؛ و اشاره اش به انکار آن تعبير هميشگي بود که پدرش به کار مي برد و همه به کار مي برند و مي بريم؛ «زندگي ادامه داره». حالا هم آدم هاي «درباره الي...» دارند در آن نماي نهايي چنين مي کنند؛ و ما هم اگر به جايشان بوديم - که امروز به شکلي در جايگاه بسيار مشابهي هستيم- چنين مي کرديم. اما انگار هر حرکتي در اين سير، گونه يي حس گناه را نيز در خود نهان دارد. انگار چندان هم بي شباهت به سياهي و تباهي مشهود و برخاسته از قعر لجنزار در پايان فيلم هيچکاک هم نيست.

اين روزها که تماشاگران بيشتري براي رجعت به همان جريان زيست روزمره، به ديدار فيلم بي مشابه سينماي اين سال هاي ما مي نشينند و اميد و پيشنهاد شخصي و محکم ام اين است که مدام بيشتر شوند، حين تصميم براي از سر گرفتن فعاليت هاي معمولي مثل سينما رفتن و رستوران رفتن و غيره، دارند همان کار ناگزيري را مي کنند که آدم هاي «درباره الي...» در پايان انجامش مي دهند. و نمي دانم آيا آن حس گناه نهفته يي که بيننده دقيق در لحظه هاي پاياني فيلم و همزمان با آغاز ترنم تدريجي و اندوهبار موسيقي آندره آ باور درخصوص رفتار هرچند طبيعي شخصيت ها دچارش مي شود، آيا حين انجام عملي مشابه در زندگي واقعي مان هم به او و ما دست مي دهد؟ در مورد خودم که مي توانم با اطمينان بگويم آري، موضوع اين يادداشت در جايگاه نخستين کوشش بعد از دوران فترت و نقاهت، به گمانم به قدر کافي گوياست. اما هر چه باشد، بايد ماشين را از ميان ماسه ها به درآوريم و راه بيفتيم. توقف نه تنها جايز نيست، بلکه مي تواند حاصلي فاجعه بارتر از حوادثي که بر الي و همسفرانش رفته، به بار بياورد.

amirpouria@gmail.com

مهم ترين موانع پيشرفت در جامعه ايران چيست؟ از زماني که کشور ما به دليل ارتباط با دنياي نو لزوم فاصله گرفتن از دنياي قديم را مورد توجه قرار داد و پيشرفت دغدغه همگاني قرار گرفت، اين مهم ترين سوالي است که حداقل از انقلاب مشروطه به اين سو هم در افکار عمومي جامعه و هم در بين روشنفکران مطرح بوده است. نسبت عقل و سنت، ساخت سياسي و روابط دولت و ملت، نسبت عقلانيت و معنويت، زبان و فرهنگ ايراني، دنياي نو و ميراث تاريخي ما همه بيانگر اين حقيقت است که بايد موانع پيشرفت را از ابعاد مختلف مورد بررسي و کنکاش قرار داد. کتاب گفت وگو درباره عقلانيت و نوگرايي که به فاصله اندکي چاپ دوم آن توسط نشر پايان منتشر شده، مجموعه گفت و گوها يي با سيدحسين نصر، مصطفي ملکيان، همايون کاتوزيان، جان اسپوزيتو، محمد علي اسلامي ندوشن و پرويز رجبي است که توسط آقاي محمد صادقي همکار روزنامه نگارمان در اين زمينه انجام گرفته است.

همچنين چاپ دوم کتاب دين، معنويت و روشنفکري ديني که مجموعه سه گفت وگو با مصطفي ملکيان است توسط نشر پايان روانه بازار کتاب شده است. گفت وگو ها با مصطفي ملکيان را همکاران روزنامه نگار، رضا خجسته رحيمي، شبنم رحمتي، محمد ميلاني و مهدي نياکي انجام داده اند. مصطفي ملکيان که يک روشنفکر سرشناس و از جمله دين پژوهان معاصر است نوشته هاي او به خصوص در باره معنويت، رنج انساني و فلسفه دين همواره مورد استقبال خوانندگان قرار مي گيرد.