گروه بين الملل؛ با وجود مخالفت هاي سرسختانه اسرائيل، امريکا همچنان بر راه حل تشکيل دو دولت اسرائيلي- فلسطيني و برچيدن شهرک هاي يهودي نشين در کرانه باختري تاکيد مي ورزد و در همين حال اميدوار است طي سال جاري ميلادي دوباره روند صلح خاورميانه را فعال سازد. روز گذشته رئيس جمهور امريکا در ديدار با محمود عباس نسبت به امکان تحقق پيشرفت در فرآيند صلح بين اسرائيل و فلسطينيان ابراز اطمينان کرد. اوباما همچنين تشکيل کشور مستقل فلسطين را خواستار شد و بار ديگر از اسرائيل خواست ضمن متوقف ساختن شهرک سازي هايش در اراضي فلسطيني به تعهداتش در قبال طرح نقشه راه پايبند باشد. رئيس جمهور امريکا تاکيد کرد به اعمال فشارها عليه اسرائيل جهت توقف کامل شهرک سازي ها در کرانه باختري با هدف فراهم کردن شرايط لازم جهت تشکيل کشور فلسطين ادامه مي دهد. وي همچنين تاکيد کرد؛ فلسطينيان نيز بايد در زمينه تحکيم نيروهاي امنيتي شان و پايان دادن به اقدامات تحريک آميز عليه اسرائيل به پيشرفت هايي دست يابند. محمود عباس پيش از اين ديدار، با ژنرال جيمز جوينز مشاور امنيت ملي اوباما نيز ديدار کرده بود. اين ديدار در حالي صورت گرفته که محمود عباس سعي دارد حمايت هر چه بيشتر دولت امريکا را از تشکيل دولت فلسطين در اراضي اشغال شده جلب کند. از سوي ديگر تاکيد مکرر مقامات کاخ سفيد بر ضرورت توقف شهرک سازي هاي اسرائيل موجب ايجاد تنش در روابط اين رژيم و امريکا شده است. اختلافات بين دو طرف در پي سفر اخير بنيامين نتانياهو نخست وزير اسرائيل به کاخ سفيد و مخالفتش با درخواست اوباما مبني بر تشکيل کشور فلسطين و توقف شهرک سازي ها شدت يافته است. نبيل ابوردينه سخنگوي محمود عباس نيز از هماهنگي در موضع گيري هاي فلسطين و امريکا در خصوص راهکار تشکيل دو کشور و توقف شهرک سازي ها خبر داد. وي با اشاره به ضيافت شام هيلاري کلينتون وزير امور خارجه امريکا و محمود عباس اظهار داشت؛ وزير امور خارجه امريکا بار ديگر بر موضع گيري ثابت امريکا نسبت به ضرورت توقف هر چه سريع تر تمامي شهرک سازي هاي اسرائيل در اراضي اشغالي تاکيد کرده است. ابوردينه خاطرنشان کرد؛ به زودي شاهد تلاش هاي ديپلماتيک گسترده و جدي خواهيم بود که براي تحولات آتي در منطقه حائز اهميت است. اين مقام تشکيلات خودگردان فلسطين تاکيد کرد؛ بازگشت به مذاکرات صلح به دليل مخالفت اسرائيل با توقف شهرک سازي ها و عدم پذيرش راهکار تشکيل دو کشور امکان پذير نيست. صائب عريقات مذاکره کننده ارشد فلسطين نيز تاکيد کرد؛ اين اولين بار است که مقامات امريکايي به وضوح در خصوص تشکيل کشور فلسطين به عنوان تنها راهکار براي حل و فصل بحران خاورميانه سخن مي گويند. هيلاري کلينتون تاکيد کرده بود تشکيل کشور فلسطين به نفع اسرائيل است و امريکا عزم خود را براي پيشبرد مذاکرات صلح بين اسرائيل و فلسطين جزم کرده است. با اين حال دولت نتانياهو بار ديگر مخالفتش را با درخواست امريکا از اسرائيل مبني بر توقف شهرک سازي ها اعلام کرد. مارک رگو سخنگوي نتانياهو به خبرگزاري فرانسه گفت؛ زندگي عادي در شهرک هاي يهودي نشين بايد ادامه يابد. وي تاکيد کرد؛ سرنوشت اين موضوع در مذاکرات بين اسرائيل و فلسطينيان در خصوص راهکارهاي نهايي صلح تعيين مي شود. سخنگوي نتانياهو بار ديگر بر عزم دولت اين رژيم جهت تداوم شهرک سازي ها در کرانه باختري اشغال شده تاکيد کرد. در يک اقدام ديگر جمعي از خاخام هاي يهودي در اعتراض به طرح دو دولت رئيس جمهور امريکا، به سران کابينه اسرائيل هشدار دادند عليه اجراي اين طرح که آن را ضديهودي خواندند، مبارزه مي کنند. خاخام هاي افراطي يهود گفتند اين عمل اوباما مانند پرتاب سنگ به چشم ما است. با اين همه باراک اوباما به محمود عباس اطمينان داد اسرائيل سرانجام به گفت وگوهاي صلح روي خواهد آورد. محمود عباس در ديدار اخير خود بر پايبندي کامل دولت خودگردان بر طرح «نقشه راه» تاکيدکرد و راهکاري را در اين زمينه ارائه داد که در خبرها به جزييات آن اشاره نشده است.

گروه بين الملل؛ کره شمالي يک موشک کوتاه برد ديگر در سواحل شرقي اين کشور آزمايش کرد. به گزارش خبرگزاري يونهاپ کره جنوبي اين آزمايش ششمين آزمايش هسته يي کره شمالي از دوشنبه هفته گذشته است. البته اين خبرگزاري جزئيات دقيق تري از اين گزارش ارائه نکرد. در پي اظهارات مقامات شوراي امنيت سازمان ملل مبني بر صدور قطعنامه هاي شديد عليه کره شمالي، وزير امور خارجه اين کشور ديروز (جمعه) در بيانيه يي که توسط مقامات خبرگزاري رسمي کره تنظيم شده بود، اعلام کرد؛ در صورت تحريک از طرف اين سازمان از خود دفاع خواهيم کرد. وي اظهار داشت؛ آزمايش هاي هسته يي انجام شده در کشور ما دو هزار و پنجاهمين آزمايش هسته يي در دنيا است حال آنکه پنج عضو ثابت شوراي امنيت تاکنون 99 درصد از آزمايش هاي هسته يي دنيا را انجام داده اند. بيشترين نگراني ها مربوط به افزايش تنش هاي نظامي در سواحل غربي است. کره پس از آزمايش خود در دوشنبه گذشته در اين مناطق پايان بيانيه صلح بين دو کره از سال 1953 را اعلام کرد. در پي اين اتفاقات مقام هاي سابق و فعلي امريکا اعلام کردند ممکن است کره هرگز سلاح هاي اتمي خود را کنار نگذارد. برنت اسکوکرافت مشاور امنيتي سابق کاخ سفيد نيز با اشاره به چين به عنوان اهرمي براي کاهش تهديدهاي کره شمالي اظهار داشت؛ ما هرگز نتوانستيم بفهميم در طول 15 سال مذاکره با کره شمالي هدف اين کشور چه بوده است. آيا هدف آنها تبديل شدن به کشوري هسته يي بوده يا اينکه قصد داشتند از اين موضوع به عنوان اهرمي براي تامين امنيت خود در سطح بين المللي استفاده کنند. در اين ميان رابرت گيتس وزير دفاع امريکا بيان کرد تاکنون شاهد اقدامي از سوي ارتش کره شمالي نبوده که امريکا بخواهد به 28 هزار نيروي خود در کره جنوبي بيفزايد. به دنبال اين اتفاقات وزارت خارجه روسيه نيز در واکنشي با صدور بيانيه يي پس از ديدار با «کيم يونگ جائه» سفير کره شمالي در روسيه ضمن ابراز نگراني خود از آزمايش اخير هسته يي اين کشور اعلام کرد؛ روسيه متعهد به از سرگيري مذاکرات شش جانبه با کره شمالي در مورد فعاليت هسته يي اين کشور شده است.

گروه بين الملل؛ نخست وزير سابق پاکستان و رئيس حزب مسلم ليگ شاخه نواز تصريح کرد تسليحات هسته يي پاکستان در امنيت کامل قرار دارد و کنترل آنها به شدت توسط نيروهاي امنيتي انجام مي شود. وي با تاکيد براينکه امنيت تسليحات هسته يي پاکستان بيشتر از هر کشوري در دنيا است، گزارش هاي اخير مبني بر اينکه هر کسي مي تواند به تسليحات هسته يي پاکستان دسترسي داشته باشد را بي پايه و اساس توصيف کرد. نواز شريف در ادامه خاطرنشان کرد اعتبار پاکستان فقط به خاطر تسليحات هسته يي اين کشور نيست بلکه همچنين به خاطر پيشرفت ها در حوزه هاي آموزش، امور بهداشتي و اقتصادي است. وي همچنين افزود؛ به رغم اينکه پاکستان يک کشور با منابع غني و مردم فعال از لحاظ کاري است، اما رژيم هاي ديکتاتوري پيشرفت هاي اجتماعي، اقتصادي اين کشور را نابود کرده اند. نخست وزير سابق پاکستان گفت؛ هر پيشرفتي در پاکستان زير نظر دولت هاي داخلي حاصل شده است اما متاسفانه دموکراسي هنوز هم در مراحل ابتدايي در دولت قرار دارد. اين اظهارات درحالي بيان مي شود که ادامه درگيري ها بين دولت مرکزي پاکستان با شبه نظاميان وابسته به طالبان در دره سوات تاکنون صدها کشته و مجروح برجاي گذاشته است. طي روزهاي گذشته نيروهاي وابسته به طالبان درصدد يکسري حملات انتحاري و انفجاري در شهرهاي اصلي پاکستان برآمدند که قربانيان زيادي برجاي گذاشت. در پي انفجار لاهور تروريست ها دو بمب را هم در پيشاور منفجر کردند که 15 کشته و بيش از صد زخمي دربر داشت. به گزارش خبرگزاري آسوشيتدپرس، حکيم الله محسود معاون بيت الله محسود رئيس طالبان پاکستان اظهار کرده است؛ هدف ما نيروهاي امنيتي است که مردم بي گناه را در دره سوات و مناطق مجاور مي کشند. وي همچنين اعلام کرد حملات ديگري براي شهرهاي بزرگ مولتان، راولپندي و لاهور طراحي شده است و از مردم اين شهرها خواست منطقه را ترک کنند. ارتش پاکستان ديروز گفت طي عملياتي 33 شبه نظامي طالبان را کشته است.

ترجمه؛ محمدعلي فيروزآبادي

آن حادثه رويدادي با معيارهاي به اصطلاح شکسپيري بود يعني يک تراژدي خانوادگي با قتل و خودکشي، اشک هاي واقعي و دروغين و البته همراه با مقدار معتنابهي سياست. زمان؛ 14 فوريه 2005 روز ولنتاين ساعت 56/12. در آن روز هنگام عبور کاروان حامل «رفيق حريري» نخست وزير سابق از مقابل هتل «سنت جرج» بيروت، بمبي قوي منفجر شد. اين انفجار شکافي عميق و دو متري در خيابان ايجاد کرد و موج انفجار چنان شديد بود که ساختمان شعبه يکي از بانک هاي بريتانيايي را با خاک يکسان کرد. تکه هاي بدن قربانيان روي سقف خانه هاي اطراف پرتاب شد. در اين حادثه وحشتناک علاوه بر حريري و محافظانش، تعدادي از رهگذران نيز کشته شدند و مجموع قربانيان به 22 نفر رسيد. اين حادثه همچون زلزله يي بود که به سرعت سراسر خاورميانه را دربرگرفت. حريري به چه دليل بايد کشته شود؟ عاملان اين جنايت و مردان پشت صحنه حمله چه کساني بودند و چه هدف سياسي را دنبال مي کردند؟از آن زمان تا کنون تحليل هايي ماجراجويانه در مورد آن حادثه ارائه مي شود. آيا سازمان تروريستي القاعده به دليل آنکه از نزديکي حريري با دربار سعودي عصباني بوده، دست به اين اقدام زده است؟ آيا اسرائيل با هدف تضعيف همسايگان خود در اين حمله دست داشته؟آنچه در زمان ترور مشخص بود، اينکه رفيق حريري که در کسوت يک ساختمان ساز ميلياردر پس از چندين دهه جنگ داخلي مسووليت بازسازي بيروت را بر عهده داشت، بار ديگر سوداي ورود به عرصه سياست را در سر داشته است. و ديگر اينکه وي با پرزيدنت بشار اسد در دمشق مجادله سختي داشته و به او هشدار داده است نيروهاي اشغالگر سوريه بايد از خاک کشورش خارج شوند. و به اين ترتيب بود که ارتش قدرتمند سوريه به همراه نيروهاي اطلاعاتي اين کشور و کارگزاران لبناني آنها به عنوان متهمان رديف اول اين ماجرا معرفي شدند. امريکا هم فشارهايش بر دمشق را افزايش داد و البته پيش از آن جرج دبليو بوش سوريه را از جمله کشورهاي «محور شرارت» قلمداد کرده بود و انزواي بين المللي رژيم را دنبال مي کرد.پس از آن بود که سازمان ملل کميته تحقيقي به رياست حقوقدان آلماني يعني «دتلو مهليس» براي بررسي اين ترور تشکيل داد و اين کميته پس از هفت ماه يعني در پايان سال 2005 اعلام کرد نيروهاي امنيتي سوريه و برخي از لبناني هاي بلندپايه مسوول قتل رفيق حريري بوده اند و در اين ميان چهار نفر نيز با اين اتهام بازداشت شدند. اما به اصطلاح آن مدرک آخر و نهايي در اين مورد يافت نشد و اين کميته با رئيس جديدش يعني «سرژ برامرتس» بلژيکي لنگان لنگان به کار خود ادامه داد. به اين ترتيب بود که براي ايجاد اطمينان بيشتر يک دادگاه ويژه از سوي سازمان ملل تاسيس شد و در اول مارس 2009 کار خود را شروع کرد.

محل اين دادگاه در «لايشندام» هلند است و بودجه آن، که در اولين سال فعاليتش بالغ بر 40 ميليون يورو بوده است به نسبت 49 به 51 به ترتيب از سوي لبنان و جامعه جهاني تامين مي شود. اين دادگاه در وهله اول براي سه سال در نظر گرفته شد و حداکثر مجازاتي که مي تواند صادر کند، حبس ابد است. رياست اين دادگاه را قاضي کانادايي يعني «دانيل بلمار» 57 ساله بر عهده دارد و چهار قاضي از 11 قاضي آن لبناني هستند که البته به دلايل امنيتي هويت آنان فاش نمي شود. اين دادگاه در اولين اقدام خود در پايان آوريل حکم به آزادي آن چهار مردي داد که به دستور مهليس بازداشت شده و بيش از چهار سال را در زندان لبنان گذرانده بودند. پس از آن بود که لايشندام را سکوت گورستان فرا گرفت و گويي همه تحقيقات از نقطه صفر شروع شد و ديگر چيزي براي گفتن وجود نداشت. اما در حال حاضر نشانه هايي حاکي از نتايجي جديد و جنجال برانگيز در اين تحقيقات وجود دارد. بر پايه اظهاراتي که محافل نزديک به دادگاه به گزارشگران اشپيگل ارائه داده اند و همين طور بر اساس برخي مدارک داخلي که به رويت اين گزارشگران رسيده است، موضوع قتل رفيق حريري در آستانه تحولي اساسي و مهم قرار دارد. تحقيقات دقيق در لبنان منجر به دست يافتن به يافته هاي جديدي شده است که براساس آن سوريه نقشي در ترور حريري نداشته است و طراح و عاملان اصلي آن ترور نيروهاي ويژه عملياتي گروه هاي لبناني بوده اند. بلمار رئيس دادگاه و ديگر قضات آن که از يک ماه پيش به اين اطلاعات دست يافته اند، آشکارا در پي مخفي نگه داشتن آن هستند. اما آنها از چه مي ترسند؟ بر پايه اطلاعات دقيق منابع اشپيگل، حل شدن معماي قتل رفيق حريري در واقع مرهون تلفيقي از روش هاي به اصطلاح «شرلوک هلمز» گونه و مدرن ترين تکنولوژي هاي به اصطلاح کارآگاهي مجازي و سايبر بود. يکي از واحد هاي ويژه عملياتي و مخفي سرويس اطلاعاتي لبنان به سرپرستي يکي از کارشناسان ارشد امنيتي به نام سروان «ويسام عيد» طي چند ماه موفق به کشف شماره موبايل هايي شد که از قرار معلوم در روزهاي پيش از ترور و در روز حادثه در حول و حوش هدف فعال بوده اند. افراد گروه تحقيق از اين موبايل ها به نام «اولين حلقه دوزخ» ياد مي کنند. افراد سروان عيد در نهايت هشت موبايل را شناسايي کردند که همه آنها در يک روز و در شهر تريپولي واقع در شمال لبنان خريداري و شش هفته قبل از ترور فعال شده بودند و صاحبان آنها فقط در به اصطلاح حلقه خود و پيش از ترور و نه پس از آن از آنها استفاده کرده اند. اين موبايل ها در واقع ابزاري براي اجراي آن حمله تروريستي بوده اند. اما يک «حلقه دوم دوزخ» هم وجود داشت يعني شبکه يي شامل 20 دستگاه موبايل است. محل هاي استقرار هر دو گروه بيروتي به اصطلاح موبايل به دست همواره و به خصوص در نزديکي محل ترور مشترک بوده است. جالب آنکه اين شور عاشقانه يکي از عاملان اصلي ترور بود که کارآگاهان سايبر را به ردپاي مستقيم آنها رساند. اين فرد از قرار معلوم در اقدامي کاملاً غيرمحتاطانه و غيرمعمول از طريق يکي از همين موبايل ها با دوست دخترش تماس مي گيرد. اين تماس که البته تنها يک بار انجام شد، براي حل معما کفايت مي کرد. اين فرد از اهالي «رومين» و از روساي لبنان بوده است. مسووليت خريد موبايل ها هم احتمالاً بر عهده وي بوده است. اما هيچ اثري از وي نيست و شايد وي ديگر زنده نباشد. اين بي احتياطي منجر به شناسايي فردي شد که تا آن زمان به عنوان سازمان دهنده آن حمله تروريستي در مظان اتهام قرار داشت. او تنها به رئيس خود و به برخي ژنرال هاي منطقه گزارش مي دهد.تحقيق کنندگان در بيروت هر چه بيشتر در اين ماجرا وارد مي شوند، به همان اندازه تصوير عمليات ترور واضح تر مي شود. بر پايه گزارش منابع اشپيگل آنها در پي کشف هويت آن کسي بودند که وانتي را خريد که براي ترور حريري از آن استفاده شد. علاوه بر آن، آنها توانستند ردي از مواد منفجره نيز بيابند. آن مواد منفجره عبارت بود از هزار کيلوگرم تي ان تي، سي 4 و هگزوژن.اما رئيس لبناني گروه تحقيق و به عبارتي قهرمان اصلي اين داستان نتوانست شاهد بسياري از اين نتايج موفقيت آميز باشد. سروان عيد 31ساله در 25 ژانويه 2008 و در منطقه «حسميا» بيروت طي يک عمليات تروريستي جان باخت. آن عمليات به غير از وي سه قرباني ديگر نيز داشت. به اين ترتيب ادامه تحقيقات آشکارا در هاله يي از ابهام فرو رفت. اما همچنان ردپاهايي از يک يگان کماندويي در بيش از يک دو جين حمله تروريستي که در چهار سال گذشته عليه چهره هاي برجسته لبنان انجام شده، وجود داشت.اما پرسش اصلي در مورد انگيزه اين ترورها است. کم نبودند کساني که آرزوي مرگ رفيق حريري را داشتند اما چرا حريري اين گونه ترور شد.

از قرار معلوم محبوبيت فزاينده رفيق حريري براي خيلي از جناح هاي حساس لبنان مساله ايجاد کرده بود. رفيق حريري ميلياردر در سال 2005 به حاشيه راندن اين تريبون هاي مردمي انقلابي را آغاز کرده بود. علاوه بر آن طرفدار روابط تنگاتنگ با غرب و برخورداري از اعتبار نزد روساي دولت هاي عربي ميانه رو، سبک اشرافي زندگي و... بود. به اين ترتيب حريري مي توانست به عنوان آلترناتيوي براي ترور مطرح باشد. اما اين مورد که آيا لبنان در همان سمت و سويي افتاد که برخي لبناني ها در تصور آن بودند، امري پرسش برانگيز مي نمايد. بلافاصله پس از آن حمله تروريستي جنجال برانگيز در روز ولنتاين سال 2005 موج عظيمي به طرفداري از مقتول اين حمله در سراسر لبنان به راه افتاد و اين به اصطلاح «انقلاب سرو» دولتي طرفدار غرب را روي کار آورد و علاوه بر آن پسر رفيق حريري به عنوان مهم ترين رهبر حزب و قوي ترين مرد در حاشيه مطرح شد. «سعد حريري» 39 ساله مدت ها است که به عنوان نخست وزير در بيروت مطرح مي شود و البته اين امر در صورتي تحقق مي يابد که وي قادر به ريسک کردن باشد و بتواند شايستگي خود را براي اين مقام ثابت کند. سوريه نيز به عنوان يک نيروي اشغالگر پس از قتل حريري در اثر فشارهاي داخلي و بين المللي وادار به خروج از خاک لبنان شد. اما آن ترور موقعيت و وجهه جناح هاي انقلابي لبنان را هم خدشه دار نکرد. در جولاي 2006 با ربودن سربازان دشمن اسرائيلي ، حزب الله در واقع نوعي دهن کجي به قدرت برتر نظامي اسرائيل کرد و به اين ترتيب توانست تصوير خود به عنوان يک جنبش مقاومت را در بخش هاي وسيعي از جهان عرب تثبيت کند. بي ترديد اگر در خاورميانه چيزي به عنوان نظرسنجي آزاد وجود مي داشت، نصرالله به عنوان محبوب ترين رهبر انتخاب مي شد. اينکه آيا لبناني ها بار ديگر توسط وي به راديکاليسم روي آورده اند يا نه، در انتخابات احتمالاً پرسر و صدا ي هفتم ژوئن مشخص خواهد شد. نصرالله اين بار هم با دو عنوان پاي در ميدان رقابت مي گذارد؛ او دبيرکل حزب اللهي است که از سال 1992 در پارلمان نماينده دارد و در عين حال رهبر آن گروه شبه نظامي است که به عنوان دولتي فراقانوني در داخل دولت عمل مي کند. حزب الله در حال حاضر 14 کرسي از 128 کرسي پارلمان را در اختيار دارد اما اين رقم به احتمال زياد افزايش خواهد يافت. برخي حتي يک پيروزي شگفت انگيز را نيز محتمل مي دانند. اما ايجاد تغييرات بنيادين در سيستم پارلماني لبنان امري تقريباً غيرممکن است؛ مذهبي هاي ميانه رو لبنان ليستي ائتلافي ارائه داده اند که در صورت موفقيت مي توانند دوسوم کرسي هاي پارلمان را در اختيار داشته باشند. علاوه بر آن در کشور لبنان همواره طبق قانون کرسي نخست وزيري سهم اهل سنت، رياست مجلس سهم شيعيان و مقام نه چندان پرنفوذ رياست جمهوري در اختيار مسيحيان است. حزب الله تا امروز موفق به ايجاد تغييرات بنيادين در سيستمي که از دهه ها قبل جريان دارد، نشده است ولي با اين وجود در اين ميان جمعيت شيعيان لبنان بيش از سني ها و مسيحيان است. برخي عقيده دارند حزب الله دست يافتن به بخشي از دولت را کافي مي داند تا به اين صورت مسووليت هاي دولتي باعث انحلال شبه نظاميان نشود و به ايدئولوژي مقاومت ضربه يي وارد نيايد.افشاي نقش احتمالي عوامل داخلي لبنان در قتل حريري مي تواند موقعيت موازنه سياسي لبنان را با خطر روبه رو کند و علاوه بر آن، بخش وسيعي از مردم از اقدامات تلافي جويانه و منازعات دروني خسته هستند. اين افشاگري ها براي ديگر کشورهاي منطقه هم امر خوشايندي نمي تواند باشد؛ کشورهايي که بارها در برابر اتهام صدور ترور قرار گرفته اند. اما در مورد دمشق مي توان نگاهي ديگر داشت؛ اگرچه دولت سوريه از اتهام همدستي تبرئه نشده اما حداقل پرزيدنت اسد از به اصطلاح آماج حملات خلاص شده است. تقريباً ديگر کسي در اين مورد که وي از اين ترور خبر داشته يا دستور آن را صادر کرده است، حرفي نمي زند. در مورد دلايل پنهان نگه داشتن يافته هاي جديد در مورد اين حمله توسط دادگاه مذکور نيز تنها به گمانه زني بسنده شده است. احتمالاً مقامات دادگاه در هلند از اين بيم دارند که چه بسا انتشار اين مدارک سبب ايجاد تنش در لبنان شود. دفتر مطبوعاتي دادگاه در لايشندام در جواب درخواست اشپيگل با اشاراتي مبهم اعلام کرد نمي تواند «جزييات عملياتي » را فاش کند.اما نگراني هاي دادستان ارشد آلماني و سربازرس سابق سازمان ملل يعني مهليس کاملاً از جنس ديگري است. او در نهايت وجدان کار دست به تحقيق زد و بيش از 500 شاهد را مورد بازجويي قرار داد و حال در معرض اتهاماتي است که پاي بعضي از گروه هاي لبناني در آن ديده مي شود. آزادي ژنرال هايي که زماني توسط مهليس بازداشت شده بودند، به هر حال شکستي سخت براي اين مرد آلماني به حساب مي آيد. يکي از اين چهار نفر يعني «جمال الساجد» رئيس سابق سازمان اطلاعات و امنيت لبنان است که شکايتي را در فرانسه عليه مهليس و تحت عنوان «تحقيقات ساختگي» تنظيم کرده است. اين مرد لبناني در حال حاضر در مصاحبه ها پا را از اين هم فراتر مي گذارد و به عنوان مثال طي مصاحبه يي که در تلويزيون الجزيره در هفته گذشته انجام داد، کميسر «گرهارد لمان» دستيار مهليس را متهم کرد که در جريان تحقيقات در بيروت او را تحت فشار گذاشته است. به گفته الساجد اين بازرس ارشد آلماني به مقامات لبناني پيشنهاد داده بود که با رئيس جمهور سوريه وارد معامله شوند و اگر بتوانند اسد را وادار کنند که فردي را به عنوان عامل اين ترور معرفي کرده و مقدمات خودکشي وي را فراهم بياورد، آنگاه اين پرونده نيز بسته خواهد شد. الساجد در عين حال از مقامات بيروت درخواست کرد «اين پيشنهادهاي غيراخلاقي و تهديدات کميسر آلماني را منتشر کنند.»مهليس همه اين اتهامات را رد مي کند و لمان هم براي ماموريتي جديد در عربستان سعودي به سر مي برد. اما جمال الساجد احتمالاً به زودي به شغلي جديد مي رسد؛ به احتمال قوي وي وزير دادگستري آينده لبنان خواهد بود.

منبع؛ اشپيگل

نوشيروان کيهاني زاده

وقتي که خزانه دولت از پول تهي باشد...

در پي چند نشست، در نخستين هفته خردادماه 1335 وزارت فرهنگ وقت (آموزش و پرورش، علوم، هنر و...) تصميم گرفت با توجه به بزرگ شدن شهر تهران نواحي آموزشي اين شهر را که به 10 ناحيه (بعداً 11 ناحيه) تقسيم شده بود زير نظر يک مديرکل قرار دهد و دکتر فاطمي (بعداً موسس يک مدرسه عالي غيردولتي در ونک) و از مقامات آن وزارت مامور اجراي اين تصميم شده بود که ساختماني را که در زمين دبستان دولتي نظامي (مشرف به خيابان شمالي پارک شهر) ساخته شده بود محل اين اداره کل تعيين کرد ولي سه ماه طول کشيد تا يک مقام آموزشي کشور حاضر شد مديرکل آموزش و پرورش تهران شود زيرا خزانه کشور از پول تهي بود و قبول چنين مقامي با آن بي پولي جز دردسر چيز ديگري نداشت. در آن زمان درآمد ايران از نفت خود چندان چشمگير نبود. بالاخره پس از سه ماه تلاش و درخواست «التماس گونه» از اين و آن، «مصطفي زماني» حاضر به قبول مديرکلي آموزش و پرورش تهران شد. نخستين مشکل او نداشتن ميز و صندلي براي نشستن در اتاق تازه ساز مديرکلي بود و.... در آن زمان، قبول هر مقام دولتي خالي از چنين مشکلاتي نبود. در آن روزگار بزرگ ترين خبر يک روزنامه اين بود که در يکي از روزهاي نخستين هفته هر ماه بنويسد صندوق دولت جهت پرداخت حقوق کارمندان به حد کافي داراي وجه است. اين وضعيت تا سال ها بر همين منوال بود براي مثال براي پرداخت به موقع (چند روز پيش از نوروز) حقوق اسفندماه 1350 معلمان تهران شوراي آموزش و پرورش پايتخت مجبور به استقراض شده بود. (براي اطلاع از جزييات به صورتجلسه هاي شورا رجوع شود.)

زبان و لهجه عامل تعيين مليت نيست

27 ماه مه 1998 چند نژادشناس معروف (پس از بررسي دقت آزمايش تعيين وراثت به طريقه دي ان اي) با صدور اعلاميه يي بار ديگر «زبان و لهجه» را به عنوان تنها عامل تعيين مليت رد کردند و گفتند با توجه به دقت آزمايش «دي ان اي»، حتي مشکل است بتوان زبان را يکي از چند عامل اصلي تعيين نژاد در نظر گرفت و من باب مثال گفتند کنيايي ها، اوگاندايي ها، غنايي ها، زيمبابوه يي ها و ده ها کشور ديگر و بوميان نيوزيلند و... که به انگليسي و لاتين هاي قاره امريکا که به اسپانيايي و پرتغالي تکلم مي کنند انگليسي و اسپانيايي نيستند و عرب زبان هاي آفريقايي را نمي توان از نژاد عرب دانست مگر اينکه آزمايش «دي ان اي» آن را ثابت کند. زبان انگليسي به ويژه پس از گسترش اينترنت دارد جهاني مي شود و اين، دليل ايجاد يک نژاد در جهان نيست. مهاجرت ها و تعرضات نظامي در برخي از نقاط جهان نژاد مخلوط به وجود آورده اند که بايد اين چندرگه ها را در رديف اکثريت نژادي يک کشور قرار داد و به اين نام خواند. آزمايش يک تار مو و حتي استخوان صدهاساله به طريقه «دي ان اي» مي تواند نژاد و نياکان يک فرد را تعيين کند و سپس با بررسي رويدادهاي تاريخ، مسير مهاجرت صاحب آن را (اگر بومي نباشد و چندرگه باشد) به دست آورد. «وبر» دانشمند آلماني قبلاً به همين نتيجه رسيده بود و تاريخ مشترک (نياکان)، فرهنگ و... را عوامل اصلي مليت تعيين کرده است. اين عوامل هستند که منش، رفتار و خصلت مشترک به وجود مي آورند. برجستگان تاجيکان افغانستان در طول قرن گذشته بارها خواسته بودند دست کم در ايران، ايراني شناخته شوند زيرا جدايي از بدنه اصلي وطن، به خواست آنان نبوده و طبق سياست هاي يک دولت استعمارگر اروپايي صورت گرفته است. در دهه هاي اخير برخي از آنان همچنين گفته اند در جايي که نوه يک مهاجر ايراني به امريکا، که پدر و مادرش هم در آن کشور به دنيا آمده اند ايراني خوانده مي شود و مي تواند گذرنامه و شناسنامه ايراني داشته باشد چرا تاجيکاني که از بد زمانه به وطن اصلي آمده اند «افغان» خوانده شده و دائماً به نام آواره خارجي تهديد به اخراج مي شوند. عنوان «افغان» را انگليسي ها تعميم داده اند؛ همان هايي که قبايل پشتون را از هم جدا ساخته و اين مسائل را به وجود آورده اند.

برکناري سيدضياء طباطبايي

احمدشاه قاجار، چهارم خرداد سال 1300 (25 مه 1921) در پي يک مشاجره لفظي کوتاه با سيدضياءالدين طباطبايي يزدي نخست وزير وقت، وي را از اين سمت برکنار کرد. در روزهاي پيش از اين برکناري، جماعتي در ميدان بهارستان ضد سياست هاي داخلي دولت سيدضياء دست به تظاهرات زده و خواستار برکناري اش شده بودند که شاه وقت از اين فرصت استفاده کرده، وي را به کاخ گلستان احضار و به او پيشنهاد داد کناره گيري کند. سيدضياء نپذيرفت و ميان آن دو مشاجره لفظي روي داد که شاه وقت بي درنگ وي را برکنار کرد. سيدضياء با حمايت انگلستان و کودتاي تيپ قزاق در اسفند 1299 بر سر کار آمده بود. برخي از مفسران رويدادهاي تاريخ معاصر نوشته اند تاريخ مصرف سيدضياء براي دولت لندن با اطمينان از ادامه برنامه هايي که با کودتاي سه ماه پيش از آن آغازشده بود و قدرت گيري رضاخان به پايان رسيده بود. از لحظه پيروزي انقلاب بلشويکي روسيه در اکتبر 1917، دولت لندن تا 17- 15 سال بعد يکه تاز ميدان ايران بود که از آن پس آلمان با حمايت ناسيوناليسم ايراني که دوباره سر بلند کرده بود رقيب آن استعمارگر شد و.... دولت تهران پس از برکناري سيدضياء، 25 هزار تومان هزينه سفر به او داد تا کشور را داوطلبانه ترک کند و سيد ضياء از ايران رفت. طبق برنامه ريزي دولت لندن که هنوز سيدضياء را براي روز مبادا لازم داشت، وي سال ها در فلسطين که توسط انگلستان اداره مي شد، اقامت کرد که پس از اشغال نظامي ايران در شهريور 1320 به کشور بازگشت و از شهر يزد- زادگاه خود- به نمايندگي مجلس انتخاب شد و اعتبارنامه وي به رغم مخالفت شديد دکتر مصدق که او را عامل يک دولت خارجي (انگلستان) اعلام کرده بود، تصويب شد. سيدضياء تا پايان عمر در ملک خود-

سعادت آباد (نه چندان دور از ونک)- اقامت داشت. شاه ضمن ادامه ظاهر دوستانه با او، محرمانه به ژاندارمري تهران که انتظامات خارج از محدوده پايتخت را در دست داشت، دستورداده بود با گمارده مامور مخفي (از اطلاعات ژاندارمري و پاسگاه ونک) رفت و آمدها و ديدارها و مراجعان او را زير نظر داشته باشد و ژاندارمري تهران گاهي و عمدتاً در روزهاي تعطيل که شمار مراجعان سيدضياء چشمگير بود، به بهانه مبارزه با فساد علني (عمل منافي عفت) در اراضي مجاور محل سکونت وي در تپه هاي مشرف به سعادت آباد، جيپ مسلح و ماموران داراي دوربين مستقر مي ساخت.