در سوگ زندگي
.jpg)
بررسي پديده کودک آزاري
نويسنده؛ معصومه صيدي
چاپ اول
شمارگان؛ 1000 نسخه
ناشر؛ نشر و پژوهش شيرازه
ناشر؛ پرديس دانش- شرکت نشر و پژوهش شيرازه
بيژن تلياني؛ کودکان طي فرآيند رشد خود رويدادهاي بسياري را تجربه مي کنند که تاثير آن بر شخصيت و رفتار آنها ويژگي و ابعاد قابل توصيفي دارد از جمله کودک به دليل شرايط جسماني و سني خاص خود بيش از ساير افراد در معرض خطر تجربه هاي ضربه زا و آزارديدگي قرار مي گيرد اما در مقايسه با ميزان آسيب پذيري اش از حمايت هاي حقوقي، اقتصادي و اجتماعي کمتري برخوردار است. در اين ميان، کوشش و آگاهي دولت هاي جهان که ناشي از افزايش مطالعات و گزارش هايي حاکي از صدمه و آسيب هاي جبران ناپذير به کودکان بود در سال 1989 منجر به تصويب پيمان نامه جهاني حقوق کودک شد.
از اين پس سند مذکور ضامن حقوق تک تک کودکان دنيا بود به طوري که کشورهاي جهان متعهد شدند اقدامات قانوني، اجرايي و اجتماعي و آموزشي لازم را به منظور حمايت از کودکان در برابر انواع خشونت جسماني، رواني، جنسي، بي توجهي و رفتار حاکي از بي مهري يا بهره کشي از آنها به عمل آورند. درک پديده «کودک آزاري»به عنوان يکي از معضلات اجتماعي دنياي امروز به دليل گستردگي آن در اغلب جوامع، نياز به بررسي دقيق و علمي به ويژه از زاويه آسيب شناسي آن دارد. کودک آزاري را از دو زاويه مي توان بررسي کرد. اول از زاويه رابطه يک متغير با کودک آزاري که عواملي مانند فقر اقتصادي و فرهنگي، اعتياد، بيکاري، طلاق و... را در بروز آن دخيل دانسته است. زاويه دوم به صورت همه جانبه و کلان هم آزارگر و هم آزارشده را قرباني مي داند.
در اين کتاب سعي شده است ديدگاه دوم غالب باشد، و مورد ظلم واقع شدن هر دو به يک نسبت فرض شود. از اين ديدگاه است که مي توان هم قرباني و هم آزارگر را مورد درمان و حمايت قرار داد و عوامل زمينه ساز را مهار کرد. کتاب حاضر داراي 9 فصل است بدين گونه؛ تاريخچه کودک آزاري، کودک آزاري جسمي/ کودک آزاري جنسي، کود ک آزاري عاطفي و غفلت، اشکال ديگر کودک آزاري، سبب شناسي کودک آزاري، درمان، کودک کار و خيابان، حقوق کودکان.
زندگي مولانا

نويسنده؛ استاد بديع الزمان فروزانفر
چاپ اول؛ 1387
شمارگان؛ 1500 نسخه
ناشر؛ شرکت مطالعات و نشر کتاب پارسه
بنا به روايات مشهور مولانا جلال الدين محمد در ششم ربيع الاول سال 614 هجري قمري (سي ام سپتامبر 1207 ميلادي) در بلخ متولد شد. پدرش محمدبن حسين خطيبي است که به بهاءالدين ولد معروف شده و او را سلطان العلما لقب داده اند و پدر او حسين بن احمد خطيبي به روايت افلاکي از افاضل روزگار و علامه زمان بود چنان که رضي الدين نيشابوري در محضر وي شاگردي مي کرد. و چنان که مشهور است مادر بهاءالدين از خاندان خوارزمشاهيان بود. مادر مولانا که از وي به مادر سلطان تعبير مي کنند، همان مومنه خاتون است که در قرامان «لارنده» مدفون است.
بنا به نوشته برخي مآخذ، مولانا در لارنده با گوهرخاتون دختر خواجه لالاي سمرقندي ازدواج کرده، سلطان ولد و علاءالدين چلبي فرزندان اين خاتونند. مولانا بعد از وفات پدرش بهاءالدين ولد، از طرف مريدان پدر به مقام ارشد و جانشيني نامزد شد. مريدان پدر گرداگرد او بودند و وي نيز مانند پدر مفتي شرق و غرب شده بود. مولانا به صلاحديد برهان الدين در شام و حلب به تحصيل پرداخت. در مدرسه حلاويه حلب منزل گزيد و از کمال الدين بن العديم تلمذ کرد. و به دنبال آن در مدرسه مقديسيه شام اقامت گزيد. با علما و صوفيان هر دو شهر حلب و شام ملاقات کرد. از حوادث عظيمي که در زندگي مولانا رخ داد و از مولانا مولانايي ديگر ساخت اين بود که ناگهان شمس تبريزي به قونيه وارد شد. اين انسان شگفت که توانست صوفي باتمکين و متبحري چون مولانا را از او بگيرد و به درياي محبت اندازد، کيست؟ مولانايي که قبلاً محضر پدري مانند سلطان العلما و خليفه اش برهان الدين و صوفيان ديگر را دريافته و با بسياري از عارفان وارسته ديدار کرده بود، چگونه شيفته وي شد؟ اين ديدار چنان تاثيري در زندگي و احوال مولوي برجاي گذاشت که تا آخرين لحظات زندگي او را رها نکرد.عشق شمس در جسم و جان مولوي ريشه دوانيده بود که تاثير آن در آثار و گفتار پير بلخ نمايان است.
کتاب زندگي مولوي به قلم استاد بديع الزمان فروزانفر که خود يکي از مولوي شناسان معاصر مي بود در 10 فصل به چاپ رسيده است. استاد فروزانفر عمري در احوال و آثار مولوي ممارست کرد و نوشتاري بسيار پژوهشگرانه از خود بر جاي گذاشت که مي تواند منبعي باشد موثق درباره زندگي و آثار مولوي.
مقالاتي در جامعه شناسي سياسي ايران
نويسنده؛ يرواند آبراهاميان
ترجمه؛ سهيلا ترابي فارساني
چاپ اول؛ 1387
شمارگان؛ 1100 نسخه
پروفسور يرواند آبراهاميان يکي از پژوهشگران پرآوازه ايران است که مقيم امريکاست. ايشان سال هاست به امر تدريس و پژوهش مشغول هستند. يکي از زمينه هاي کاري ايشان تاريخ معاصر ايران است که متاسفانه از آثار ايشان کمتر به فارسي برگردانده شده است. از جمله کارهاي بسيار باارزش يرواند آبراهاميان که خوشبختانه ترجمه فارسي آن مورد اقبال قرار گرفته کتاب ايران بين دو انقلاب است که بيشتر مجموعه يي از مقاله هاي ايشان است که پيشتر در نشريات مختلف چاپ شده است. در نگاه اول چنين به نظر مي آيد که نوشته هاي تاريخي نويسنده نيز بررسي هايي است از سلک ديگر بررسي ها و تفسيرهاي متعارف مارکسيستي در زمينه تاريخ معاصر ايران و جهان چرا که هم مضامين مورد استفاده مانند توجه به نقش اجتماعي اقشار و طبقات فرودست، هم پاره يي از اصطلاحات يا منابع مورد نظر نويسنده نشاني از مکتب فوق الذکر درخود دارد. ولي همان گونه که نويسنده نيز در گوشه هايي از آثار خود از جمله در مقدمه مقاله استبداد شرقي در ايران عصر قاجار متذکر مي شود سعي وي بر آن است که پا به پاي اين ديدگاه متعارف که عملاً در شناخت واقعيت هاي تاريخي نيز کارايي چنداني از خود نشان نداده است حرکت نکند. احتمالاً يکي از دلايل ماندگاري آثار او و همچنين توجه مستمر ديگر ديدگاه هاي تاريخ نگاري و از جمله آنهايي که بر نقش مذهب در تحولات اجتماعي تاکيد داشته اند يعني ديدگاه هايي در مورد تاريخ معاصر ايران که براساس جامعه شناسي وبري استوار هستند، ناشي از همين برداشت گسترده او از مسائل اجتماعي است. يکي ديگر از ويژگي هاي روشن تاريخ نگاري نويسنده تاکيد و توجه اوست به مباني اجتماعي تحولات سياسي. تلاش يرواند آبراهاميان بر آن بوده است که در بيان تحولات تاريخي ايران معاصر موضوع مبارزات اجتماعي و تاثير آن بر شکل گيري برخوردهاي سياسي را نيز روشن سازد.