ترجمه؛ نسترن صائبي

هفته گذشته موتور جست وجوي جديدي در دانشگاه هاروارد رونمايي شد که به گفته کارشناسان مي تواند به اندازه ظهور گوگل اهميت داشته باشد و دستاورد بزرگي را در دنياي وب رقم بزند.

اين ابزار تحت وب که از آن با عنوان «موتور دانش» ياد مي کنند، يک نرم افزار جست وجوي آنلاين رايگان به نام ولفرام آلفا است. اما تفاوت «آلفا» با موتورهاي جست وجوي معمولي در اين است که در پاسخ به سوالات کاربران، به جاي نمايش فهرست بلندبالايي از وب سايت هاي گوناگون، يک پاسخ دقيق و مستقيم ارائه مي کند. اين موتور جست وجوي نوين که توسط «استفن ولفرام» فيزيکدان و رياضيدان 50 ساله انگليسي

طراحي شده است، در ماه مه در آدرس www.wolframalpha.com در دسترس قرار مي گيرد. «ولفرام» خود درباره موتور دانش مي گويد؛ «هدف ما همگاني کردن دانش تخصصي براي همه، در هر کجا و هر زمان ممکن است.» اين موتور جست وجوگر اطلاعات و اخبار عمومي و Feedهاي آنلاين مانند اخبار هواشناسي يا قيمت سهام را پردازش مي کند و به جست وجوي کاربران پاسخ مي دهد. براي مثال کاربران مي توانند با استفاده از اين سيستم، به راحتي به اطلاعات عمومي مانند ارتفاع قله اورست پي ببرند يا چندين مجموعه داده را در ولفرام آلفا وارد کنند و نتيجه جديدي مانند توليد ناخالص داخلي يک کشور به دست آورند.

از ديگر قابليت هاي موتور دانش مي توان به حل معادله هاي رياضي پيچيده و رسم نمودارهاي گرافيکي اشاره کرد. «ولفرام» مي گويد؛ «سيستم ما مانند تعامل با يک متخصص قادر است لب کلام شما را درک کند، آن را پردازش کند و جواب را به شما بگويد. با وجود دامنه پايگاه داده علمي گسترده آلفا، اطلاعات فرهنگي محدودي نظير فيلم و موسيقي در اين سيستم گنجانده شده است.» وي در ادامه مي افزايد؛ «هزاران ميليارد داده گوناگون توسط متخصصان شرکت Wolfram Research براي آلفا انتخاب شده است. وظيفه اين تيم متخصص، خواناکردن اطلاعات مورد نظر براي آلفا است.» «نوا اسپيواک» يکي از پيشگامان وب معنايي و خالق سرويس اجتماعي تحت وب Twine معتقد است موتور جست وجوي آلفا ولفرام مي تواند به اندازه نقش گوگل در دنياي وب اهميت داشته باشد.

وي مي گويد؛ «کاري که ولفرام آلفا مي کند مانند اتصال به يک مغز الکترونيکي بيکران است. اين موتور جست وجو نه تنها به جست وجوي محض اطلاعات در يک پايگاه داده گسترده مي پردازد، بلکه جواب ها را پردازش و درک مي کند.»

درک بيشتر

ولفرام آلفا از تکنيکي به نام «پردازش طبيعي زبان» براي پاسخگويي به سوالات کاربران استفاده مي کند. با وجود اين فناوري، کاربران مي توانند به جاي عبارات و ساختارهاي تخصصي با زبان محاوره سوال خود را وارد سيستم کنند. براي مثال پاسخ به يک ورودي نسبتاً ساده مانند «چه تيمي در سال 2006 قهرمان جام جهاني فوتبال شد؟»، کشور «ايتاليا» خواهد بود. اين فناوري مدت ها آمال و آرزوي دانشمندان کامپيوتر بوده که هدف شان برقراري ارتباط ميان انسان و کامپيوتر به شکلي پويا و طبيعي است. به گفته «ولفرام»؛ «آلفا بسياري از موانع سر راه ترجمه و درک الکترونيکي داده ها را حذف کرده است.» وي در ادامه مي افزايد؛ «ما گمان مي کرديم ابهام زيادي در عبارات جست وجو وجود داشته باشد و اين مساله آلفا را دچار چالش کند، اما در واقع اينچنين نبوده است. از سوي ديگر اين سيستم به خوبي اشکالات زباني را حذف مي کند. منظور از اشکالات زباني، کلماتي است که در محاسبات کامپيوتري آلفا براي به دست آوردن پاسخ هاي موردنظر، نقشي ندارند.»

زبان ساده

«ولفرام» مي گويد اکثر کاربران در جست وجوي خود ترجيح مي دهند به جاي به کارگيري جملاتي با ساختار دستوري کامل، تنها «مفهوم» اصلي را جست وجو کنند، همان طور که در موتورهاي جست وجوي امروزي به اين شيوه عمل مي کنند. وي مي گويد؛ «مردم خيلي زود تنبل مي شوند و با خود مي گويند من به آن همه کلمه اضافي در جست وجوي خود احتياج ندارم.» اما دکتر «بوريس کتز» متخصص زبان طبيعي انستيتو فناوري ماساچوست بر اين باور است که ياد کردن از ساختار دستوري زبان با عنوان «اشتباه زباني» توسط دکتر ولفرام، امري نااميد کننده است. «کتز» مي گويد؛ «شما از اين سيستم سوال مي کنيد «باراک اوباما» چه زماني با «نيکلا سارکوزي» ملاقات کرد؟ اما زماني درک ساختار جمله بيشتر نمود پيدا مي کند که آلفا تشخيص دهد آيا اوباما با سارکوزي ملاقات کرد يا سارکوزي با اوباما.» وي در ادامه مي افزايد؛ «به عقيده من، دکتر ولفرام در برخورد با پديده زبان دچار اشتباه شده است و به جاي درک چگونگي چينش مفاهيم زباني گوناگون در کنار هم، از آن با عنوان اشتباه ياد مي کند.» «کتز» سرپرست پروژه يک ابزار پردازش زبان طبيعي به نام Start است که به ادعاي وي، نخستين سيستم پاسخ دهي به سوالات تحت وب است. اين سيستم همانند آلفا، مجموعه يي از پايگاه داده هاي مشخص را جست وجو مي کند تا سوالات کاربران را پاسخ دهد. اين در حالي است که Start تنها داده هاي عمومي را شامل مي شود و در مقايسه با آلفا از دامنه بسيار محدودتري از اطلاعات پشتيباني مي کند.

به گفته «کتز»؛ «موتور جست وجوي Start به ميليون ها سوال صدها هزار کاربر در سراسر جهان مانند مکان ها، فيلم ها، مردم و معني کلمات در ديکشنري پاسخ مي دهد. اين سيستم همچنين قادر است مانند آلفا، اطلاعات را از چند منبع گوناگون پردازش کند.»

www.news.bbc.co.uk

اميررضا اسماعيلي

در اين هفته به بررسي جديدترين خودروهاي دنيا و اتومبيل هايي که در آينده وارد بازار خواهند شد و هم اکنون تصاوير جاسوسي شان منتشر شده، خواهيم پرداخت.

---

1- ب ام و سري 2011 6 در پيست نوربورگ رينگ

سري 6 ب ام و خودرو محبوبي است که به رغم قيمت بسيار بالا و غيرمنطقي اش در ايران با استقبال و محبوبيتي مناسب روبه رو شده است. نسل کنوني اين خودرو آنقدر زيبا و جذاب است که نيازي به آمدن مدل جديد حس نشود. اما هر خودرويي عمري دارد و عمر سري 6 نيز کم کم به پايان مي رسد. به همين دليل شرکت ب ام و براي آماده سازي سري جديد دست به کار شده است و در يکي از اين آماده سازي ها گونه روباز سري 6 جديد را در پيست معروف نوربورگ رينگ آزمايش کرده است. البته با توجه به وجود پوشش هاي زيادي که روي بدنه خودرو وجود داشت، نمي توان به آساني چهره آن را حدس زد ولي آن چيزي که معلوم است اين است که در طراحي بدنه از Z4 و سري هفت جديد، الهام گيري هايي شده است.

همانند مدل کنوني در نسل جديد نيز از سقف نرم استفاده خواهد شد. پيش بيني مي شود در اين سري از موتور 4/4 ليتري 400 اسب بخاري که بر روي X6 هم به چشم مي خورد، استفاده شود. همچنين استفاده از موتور سه ليتري 320 اسب بخاري که بر روي سري هفت به چشم مي خورد نيز دور از ذهن نيست.

2- هوندا FCX، برنده جايزه خودرو سبز

سال 2009

در کنفرانسي که توسط مسوولان نمايشگاه خودرو نيويورک و شرکت Mobile1 ميزباني مي شد، در منهتن نيويورک، هوندا FCX سلول سوختي، برنده جايزه خودرو سبز سال 2009 شد.

هوندا از ميان 59 خودرو که از 25 کشور مختلف آمده بودند توانست به اين افتخار دست پيدا کند. اين مدل از هوندا يک سدان سلول سوختي است که با استفاده از تجزيه اتم هاي هيدروژن و استفاده از انرژي جنبشي آنها نيروي لازم براي حرکت را تامين مي کند. تنها محصول اين گونه خودروها آب است که آن نيز از لوله اگزوز خارج مي شود. FCX که تعداد محدودي از آن به طور آزمايشي عرضه شده نسبت به پيشرفته ترين خودروهاي بنزيني سه برابر و نسبت به خودروهاي هيبريدي دو برابر کم مصرف تر است (البته مصرف هيدروژن). در تصوير «تاکاشي سکيگوچي» مدير عملياتي هوندا در امريکا را مشاهده مي کنيد که اين جايزه را در دست گرفته است.

3- GTA اسپانو رونمايي شد

GTA اسپانو سوپراسپورت اروپايي جديدي است که با طراحي جذاب و زيبايش در کنار ويژگي هاي فني و عملکرد بالا مي تواند رقيب خوبي براي محصولات شرکت هاي بزرگ و برتري نظير فراري و لامبورگيني باشد.

بدنه مواج و آيروديناميک اسپانو در کنار هواکش هاي مختلفي که روي بدنه اش قرار گرفته اند علاوه بر زيبايي، کارايي قابل توجهي نيز دارد. به طور مثال اين هواکش ها وظيفه تامين هواي مورد نياز موتور را بر عهده دارند، ضمن اينکه شيشه هاي روي موتور نيز مي توانند اندکي باز شوند تا موتور سريع تر خنک شود.

طراحي کابين نيز با توجه به استفاده از قطعات آلومينيومي خوب از آب درآمده و از لحاظ فضا نيز GTA تضمين مي کند که افرادي با قد بلندتر از دو متر مي توانند در اين خودرو بدون ناراحتي بنشينند. همچنين در نظر گرفتن يک صندوق 200 ليتري در عقب و يک صندوق 100 ليتري در جلو فضاي قابل قبولي را براي بارگيري يک سوپراسپورت فراهم آورده است.

موتور V10 8/3 ليتري اسپانو که از دوج وايپر به عاريت گرفته شده است توانايي توليد 780 اسب بخار قدرت و 920 نيوتن متر گشتاور را داراست. البته يک گونه بيواتانول سوز نيز که 840 اسب بخار قدرت دارد، قابل سفارش است. با اين اوصاف اسپانو توانايي رسيدن به سرعت 350 کيلومتر بر ساعت را دارد و شتاب صفر تا صد کيلومترش تنها 9/2 ثانيه است. گيربکس هفت سرعته سکوئنشال وظيفه انتقال اين ميزان قدرت و گشتاور عظيم را بر عهده دارد و براي تعويض دنده ها مي توان اهرم هاي کنار فرمان (پدل شيفت) را نيز سفارش داد. شاسي اسپانو تماماً از فيبرکربن، تيتانيوم و کولار ساخته شده است و تنها 56 کيلوگرم وزن دارد.

4- MG6

شرکت روور انگلستان را که به خاطر داريد؟ همان شرکتي که چند سال پيش ورشکسته شد و چيني ها آن را خريدند. اينک اولين محصول اين شرکت پس از ورشکستگي براي عرضه به بازار آماده شده است. MG6 هاچ بکي است که توسط شرکت چيني SAIC در نمايشگاه خودرو شانگهاي رونمايي شد. اين خودرو که احتمالاً در سال 2010 وارد بازار انگلستان و ايرلند خواهد شد در چين نيز تحت نام Roewo550 به توليد خواهد رسيد.

يک موتور 8/1 ليتري توربوشارژردار که در مدل هاي قبلي روور نيز به کار گرفته شده بود در MG6 مورد استفاده قرار گرفته است. MG6 از لحاظ طراحي داراي شباهت هايي با فولکس گلف 6 و لکسوس است، ولي در کل بايد به طراحي آن نمره يي قابل قبول داد، زيرا زيبايي و سادگي را در کنار يکديگر عرضه مي کند.

بهروز خطيبي

شايد برخي بر اين تصور باشند که ايده اتومبيل هاي الکتريکي ايده يي نسبتاً جديد است، اما در واقع اين طور نيست. فکر استفاده از موتور الکتريکي در خودروها تقريباً به اندازه استفاده از موتورهاي بخار در خودروها قدمت دارد. موتورهاي بخار مشکلات زيادي داشتند، مثلاً ابتدا بايد صبر مي کردند فشار درون ديگ بالا برود تا موتور کارش را شروع کند. به علاوه اين موتورها به شدت پرصدا بودند. در اين زمان ايده يک موتور الکتريکي که به سرعت روشن شده و به حرکت درآيد، بسيار جذاب به نظر مي رسيد. به همين دليل گروهي از مخترعان اين ايده را دنبال کردند. در سال 1828 «آنيوس جدليک» از مجارستان ماکتي از يک خودرو ساخت که به کمک نيروي مغناطيسي حرکت مي کرد، اما در حقيقت اولين اتومبيل برقي (EV) که قادر به حرکت بود، در سال 1839 توسط «روبرت اندرسون» در اسکاتلند ساخته شد که بعداً توسط دو مخترع ديگر «توماس داونپورت» از امريکا و «روبرت ديويدسون» از اسکاتلند کامل شد. هر دو مخترع براي اولين بار از باتري يک بار مصرف به عنوان منبع اصلي خودرو استفاده کردند. باتري هاي يک بار مصرف، بزرگ و حجيم بودند و اين يکي از مشکلات بزرگ اتومبيل هاي برقي در آن دوران بود.

در سال 1865 «گستون پلنت» فرانسوي اولين باتري سربي اسيدي را ساخت. باتري هاي سربي اسيدي قابليت شارژ مجدد را دارند، اما اين باتري هنوز کامل نبود، چون به سرعت تخليه شده و به شارژ مجدد نياز داشت. در سال 1880 يک فرانسوي ديگر به نام «کاميل فاور» باتري «پلنت» را کامل کرد. اين کار او به توسعه اتومبيل هاي برقي بسيار کمک کرد. فرانسه و انگليس اولين کشورهايي بودند که اتومبيل هاي برقي را جدي گرفتند. در اواخر قرن 18 تاکسي هاي برقي فراواني در شهر لندن و پاريس تردد مي کرد.

اتومبيل هاي بخار و اتومبيل هاي برقي به شدت با يکديگر رقابت مي کردند. اتومبيل برقي «کاميله جناتزي» فرانسوي که طرح بدنه آن مانند يک دوک بود در آوريل 1899 موفق شد به سرعت 65 مايل در ساعت (حدود 105 کيلومتر در ساعت) دست پيدا کند. هيچ اتومبيل بخاري نتوانست به چنين سرعتي دست پيدا کند. در اواخر قرن 19 حدود 20 شرکت مختلف در امريکا اتومبيل برقي توليد مي کردند. اوج محبوبيت اين اتومبيل ها در سال 1912 بود که حدود 35 هزار دستگاه از آن در امريکا به فروش رسيد. البته اتومبيل هاي بخار هنوز محبوب تر بودند، چون اتومبيل هاي برقي فقط براي استفاده در درون شهر مناسب بودند، زيرا باتري آنها را بايد شارژ مي کردند، اما اتومبيل هاي بخار اين مشکل را نداشتند. صنعت خودرو در بخش اتومبيل هاي برقي به سرعت در حال ترقي بود. اما هنوز مهم ترين تحول صنعت خودرو از راه نرسيده بود؛ موتور احتراق داخلي.

موتور احتراق داخلي

موتور احتراق داخلي ناگهان در صنعت خودرو ظهور نکرد. تئوري اولين موتور احتراق داخلي توسط «فرانکوئيس ايساک ريواز» سوئيسي در سال 1807 ارائه شد. اين موتور با ترکيب هيدروژن و اکسيژن کار مي کرد. البته اين ايده در عمل چندان موفقيت آميز از آب درنيامد. در سال 1854 دو ايتاليايي به نام هاي «يوجنيو بارسانتي» و «فليس ماتوچي» طرح «ريواز» را کامل کردند، اما آن را توليد نکردند. اولين موتور احتراق داخلي دوزمانه (گازسوز) که شمع جرقه داشت، توسط «اتينه لنوير» بلژيکي در سال 1860 ساخته شد و سه سال بعد «لنوير» اين موتور را روي يک کالسکه قرار داد و به سرعت 3 کيلومتر در ساعت دست يافت.

در سال 1864 مبتکري استراليايي به نام «زيگفريد مارکوس» موتوري يک سيلندر ساخت که از يک طرح کاربراتور (اگرچه ناقص) و يک دلکو براي تنظيم زمان دقيق جرقه در انتهاي کورس تراکم استفاده مي کرد. سپس اين موتور را روي گاري (يا چيزي گاري مانند) قرار داد و پيستون موتور را توسط مجموعه يي از دنده ها به چرخ هاي عقب متصل کرد. هنگام روشن کردن موتور يک نفر قوي هيکل عقب خودرو را بلند مي کرد، سپس موتور را روشن مي کردند تا چرخ ها به دوران درآيد، آنگاه آرام آرام عقب خودرو را روي زمين مي گذاشتند. در اين حين «مارکوس» دقت مي کرد تا موتور خاموش نشود. «مارکوس» حدوداً 10 سال بعد (بين سال هاي 1884 تا 1888) موتور بهتري ساخت، اما بعد از آن به طور مرموزي دست از کار کشيد و اعلام کرد اين کار هدر دادن وقت است. مدل دوم اتومبيل اکنون در موزه «وينا» استراليا موجود است. اما شايد بتوان گفت موتور چهارزمانه يي که «نيکلاس اگوستوس اتو» آلماني در سال (1878 يا 1877) ساخت، باعث جلب توجه همگان به موتور احتراق داخلي شد. در برخي از منابع آمده است «آلفونس بير روخاس» در سال 1862 اولين موتور چهارزمانه را ساخت، اما بعدها اولين کسي که حق امتياز موتور چهارزمانه را به نام خود ثبت کرد، «نيکلاس اتو» صاحب شرکت «اتو» بود. البته امروزه همه «اتو» را به عنوان مخترع موتور احتراق داخلي مي شناسند.