اسامي اعضاي هيات داوران بخش «نوعي نگاه» جشنواره کن درحالي اعلام شد که فيلم جديد بهمن قبادي رسماً براي افتتاحيه اين بخش رسمي جشنواره کن انتخاب شد. برگزار کنندگان جشنواره شصت ودوم کن روز گذشته اسامي اعضاي هيات داوران بخش «نوعي نگاه» را اعلام کردند. پائولو سورنتينو کارگردان و فيلمنامه نويس مشهور ايتاليايي که سال گذشته با فيلم «II Divo» جايزه هيات داوران کن را گرفت، امسال رياست بخش «نوعي نگاه» را برعهده خواهد داشت. جولي گايت بازيگر فرانسوي، پيرز هندلنيگ رئيس جشنواره تورنتو، اومادا کوها روزنامه نگار هندي و ماريت کاپلا از جشنواره گوته بورگ سوئد ديگر اعضاي هيات داوران اين بخش رسمي جشنواره کن هستند. بر اساس اعلام برگزار کنندگان جشنواره کن، فيلم «کسي از گربه هاي ايراني خبر نداره» ساخته «بهمن قبادي» روز چهاردهم مه در مراسم افتتاحيه نوعي نگاه نمايش خواهد داشت. اين در حالي است که قبادي پخش جهاني فيلمش را نيز به کمپاني وايدبانچ سپرده است. او در اين باره گفت؛ «کمپاني هاي مختلفي در يک رقابت سخت در تلاش براي گرفتن پخش جهاني فيلم «کسي از گربه هاي ايراني خبر نداره» بودند که سرانجام با بهترين پيشنهاد، کمپاني «وايدبانچ» برخلاف اخباري که در رسانه هاي خارجي منتشر شده بود پخش اين فيلم را برعهده گرفت. اين کمپاني فرانسوي پخش فيلم هاي اميرکاستاريکا ،ژان لوک گدارو وودي آلن را برعهده دارد. » اين کارگردان درباره حضور در کن گفت؛« برايم کن خيلي جذاب نيست، چون علاقه مندم بمانم و روي طرح فيلم بعدي ام کار کنم اما اگر حضوري هم پيدا کردم در افتتاحيه بخش «نوعي نگاه» درباره تحريف نام خليج فارس صحبت مي کنم.» قبادي اين روزها مشغول کار روي فيلمنامه يي است که قصه آن در خليج فارس مي گذرد. او در اين باره گفت؛ «در اين فيلمنامه يک زن و شوهر باستان شناسي هستند که ساليان سال در سواحل خليج فارس با مردم آنجا در پي کشف يک گور دسته جمعي هستند که زماني که آنجا خشکي بوده، دفن شدند.» به گزارش ايسنا چندي پيش محمد اطبايي پيشنهاد داد اهالي سينماي ايران در کن به جعل نام خليج فارس اعتراض کنند. قبادي در اين باره گفت؛« اگر در جشنواره کن حاضر شوم من نيز علاقه مندم با توجه به اين پيشنهاد در مراسم افتتاحيه بخش «نوعي نگاه» که قرار است فيلمم به نمايش درآيد، به روند جعل نام خليج فارس اعتراض کنم.» روز گذشته اعضاي هيات داوران جايزه دوربين طلاي جشنواره کن 2009 نيز معرفي شدند. روچدي زم بازيگر فرانسوي که سال 2006 اولين فيلم بلندش را ساخت، رياست هيات داوران را برعهده خواهد داشت. ديانا باراتير (فيلمبردار)، اوليوير چياواسا (عضو انجمن تکنسين فيلم)، ساندريش راي (کارگردان)، چارلز تسون (عضو انجمن منتقدان) و ادوارد وانيتروپ از مسوولان جشنواره فيلم «فرايبورگ» ديگر اعضاي هيات داوران جايزه دوربين طلاي کن 2009 هستند. جايزه دوربين طلا که در سال 1978 راه اندازي شد، به بهترين فيلم اول يک کارگردان از بخش هاي رقابتي، هفته منتقدان يا دو هفته کارگردانان تعلق مي گيرد. امسال 21 فيلم براي دريافت اين جايزه رقابت خواهند کرد که برنده آن روز 24 مه در مراسم اختتاميه کن مشخص خواهد شد.

«جشن خانه سينما امسال با تغييرات جزيي برگزار مي شود.» فرهاد توحيدي دبير امسال جشن خانه سينما با اعلام اين خبر در نشست مطبوعاتي سيزدهمين جشن سينماي ايران که صبح ديروز در خانه سينما برگزار شد، گفت؛ «امسال يک تنديس با عنوان فيلمنامه اقتباسي به تنديس هاي جشن اضافه مي شود.» امين تارخ دبير جشن پارسال هم در اين جلسه حاضر بود. او گفت؛ «امسال نيز حضور فيلم هاي سينمايي در جشن سينماي ايران با توجه به سياست دوره قبل انجام شده و منوط به داشتن پروانه ساخت و نمايش است.» او ادامه داد؛ «پارسال بسياري از دوستان در صنوف مختلف با آيين نامه موجود مشکلاتي داشتند و من به عنوان دبير جشن درخواست کردم به اين موضوع رسيدگي شود. پس از برگزاري دوازدهمين جشن سينماي ايران، انتخابات براي تشکيل کميته يي به منظور تدوين آيين نامه انجام شد. هنوز آيين نامه به صورت مکتوب از طرف اين کميته به ما ارائه نشده، اما مي دانيم پيگير هستند و به مديرعامل خانه سينما اعلام کرده اند به زمان بيشتر نياز دارند.» فرهاد توحيدي دبير سيزدهمين جشن سينماي ايران نيز اين گونه سخن هاي خود را آغاز کرد؛ «آقاي تارخ پارسال اين مسووليت را بسيار دير بر عهده گرفتند و باري سنگين بر دوش ايشان بود. با اين حال مراسم خوبي برگزار کردند و از همان فرداي جشن دوازدهم، کار ما آغاز شد. به همين منظور دو جلسه با اعضاي آکادمي اسکار برگزار کرديم و در جريان تجربه هاي آنها قرار گرفتيم.» او درباره آيين نامه هم توضيح داد؛ «تاکنون آيين نامه جديد به دليل وسعت تغييرها به ما ارائه نشده است. گويا پيش بيني شده يک سازمان دائمي براي برگزاري جشن سينماي ايران برپا شود و به همين دليل تصميم گرفتيم جشن سيزدهم را با تغييرهايي مختصر برگزار کنيم.»

توحيدي درباره تغييرهاي جشن امسال نسبت به دوره هاي قبل گفت؛ «برخلاف چهار دوره قبل که داوري آثار با حضور 110 نفر برگزار مي شد، در جشن سيزدهم برندگان تنديس پارسال به جمع داوران اضافه مي شوند. همچنين در چند دوره قبل 12 نفر به انتخاب نماينده هيات مديره خانه سينما در داوري ها حضور داشتند که امسال تعداد آنها به 15 نفر رسيده است.» او ادامه داد؛ «امسال يک تنديس فيلمنامه اقتباسي نيز به جمع تنديس ها اضافه شده که البته در صورتي در فهرست جوايز قرار مي گيرد که حداقل پنج فيلمنامه اقتباسي در اين دوره حضور داشته باشد. در جشن دوازدهم به همت امين تارخ پس از چند سال تاخير تنديس عکس اهدا شد. امسال هم اين تنديس به نمونه فيلم (عکس، پوستر و آنونس) تعلق گرفته و هر سه نمونه فيلم مورد داوري قرار مي گيرند.» به گزارش مهر، دبير سيزدهمين جشن سينماي ايران درباره شرايط حضور فيلم ها و داشتن پروانه ساخت و نمايش اظهار کرد؛ «در جشن سيزدهم آثار شرکت کننده بايد داراي پروانه نمايش يا پروانه ساخت باشند. البته اصلاحاتي جزيي در نوع امتيازبندي داوران به وجود آمده تا دقتي بيشتر در امتياز دادن به آثار لحاظ شود.» توحيدي البته اين را در حالي اظهار مي کند که فيلم «خاک آشنا» ساخته بهمن فرمان آرا به رغم نداشتن پروانه نمايش، هم در جشن اکران شد و هم جايزه بهترين فيلم خانه سينما را از آن خود کرد. توحيدي به ديگر تغييرهاي جشن امسال نسبت به دوره هاي قبل اينچنين اشاره کرد؛ «سينما کاري جمعي است که بايد به صورت گروهي جلو برود. به همين منظور امسال يک شوراي سياستگذاري متشکل از محمدمهدي عسگرپور، سيد رضا ميرکريمي، کامران ملکي، محمد سرير و من برپا شده که جلسه هايي را براي تعيين سياست هاي کلي در پي داشته است.»

سخن امثال من با شما همين جاست؛ اولاً در دوره نهم همه چيز و همه بخش هاي نظام جمهوري اسلامي با وزارت فرهنگ و ارشاد همسويي داشته و تعارض ها و جدال هاي گذشته منتفي بوده است؛ ثانياً اين دولت مدعي اسلام خواهي و ترويج اصولگرايي است و با انگيزه ترويج ديانت در سراسر جهان و ضديت با ليبراليسم و سکولاريسم روي کار آمد. از اين رو مهم ترين قاعده و معيار براي آن بايد توسعه فرهنگ ديني و رشد کتاب ديني مي بود. نخستين کاري که از چنين دولتي که شعارهاي اصولگرايي، معنويت گرايي و اسلام خواهي آن گوش هاي همگان را پر ساخته، رشد آمار کتاب و نشريه در حوزه دين و اسلام و تشيع است. اما اکنون بعد از چهار سال شاهد چنين واقعيتي نيستيم. حال بايد در شعارها و عملکرد اين دولت و بخش فرهنگي آن شک کرد يا در توانايي ها و استعدادهاي مديريتي آن يا مساله ديگري هست؟ به هر حال آن معاونت بايد به وجدان بيدار دين پژوهان اين مرز و بوم پاسخ گويد. در جايي از اين پاراگراف نوشته شده؛ بله کاهش بوده ولي چند درصد ناچيز. پرسش امثال من اين است که شما که با رويکرد ترويج اسلام در سراسر جهان و حتي مسلمان شدن چاوس، مورالس، بوش و اوباما آمده ايد، چرا نتوانسته ايد حتي جوان ايراني را از نظر ديني ارضا کرده و کتاب هاي ديني مورد نياز اقشار ايرانيان مسلمان را انتشار دهيد و در اختيارشان بگذاريد، و نسبت به دوره يي که شما مي گوييد سکولارها و ليبرال ها سر کار بوده اند و به اقرار خودتان نه تنها افزايش که فقط «چند درصد ناچيز» کاهش داشته ايد. شما نه تنها نبايد کاهش مي داشتيد، بلکه بايد درصد قابل توجهي رشد مي نموديد. به هر حال کاهشي که شما اقرار کرده ايد و رويه ديگر آن رشدي که در دوره گذشته بوده، گوياي بسياري از واقعيت ها است. به چند فقره از اين واقعيت ها اشاره مي شود.

1- رشد کتب حوزه دين در دوره گذشته نشانگر اسلام خواهي، تدبير و دلسوزي مديران و کارشناسان آن زمان براي ترويج فکر و فرهنگ اسلام، قرآن و عترت است؛

2- کاهش کتب ديني در دوره نهم مبين ناتواني و فقدان تخصص مديران يا کاذب بودن شعارهاي آنها است؛ 3- اگر شاخص هاي ديگري مثل رشد جمعيت، رشد تحصيلات عمومي و تخصصي در ايران، رشد شاخص هاي علم در جهان و بالاخره رشد آمار کتاب دين در جهان اسلام در نظر گرفته شود، لزوماً کتب ديني نسبت به دوره پيشين بايد چندين برابر رشد مي يافت. از اين رو کاهش رشد در سنجش با ديگر شاخص ها نه تنها ناچيز بودن آن را زير سوال مي برد بلکه نشانگر فاجعه يي جبران ناپذير است. پاراگراف 19 تا 24 درباره سياستگذاري هاي کلان به ويژه سياست هاي مندرج در برنامه چهارم در ارتباط با چاپ و نشر است ولي در اين جوابيه بسياري از ناشران متهم به دستيابي به ثروت هاي بادآورده و رانت خواري شده اند؛ طبعاً اين اتهام متوجه توليدگران کتب ديني هم هست. اولاً آنچه در اين جوابيه آمده چند نکته را به درستي و شفافيت بيان نکرده است؛ 1- محورها و بندهاي مربوط به چاپ و نشر کتاب حوزه دين در برنامه چهارم؛ 2- کارهاي متناقض دولت اصلاحات با مصوبات برنامه چهارم؛ 3- کارهايي که دولت نهم بر مبناي برنامه چهارم انجام داده است. وزارت ارشاد چرا در سال پاياني برنامه متوجه اين مطلب شده و آن را اعلام نموده است. لابد مي دانيد برنامه چهارم که شما براي اجراي آن اينقدر فخر مي فروشيد در دوره و زير نظر چه کسي نوشته شده و مديران ارشد شما درباره آن چها که نگفته اند. ثانياً حتي يک مورد شنيده نشده که کسي در عرصه کتاب ديني، به اتهام جابه جايي کاغذ و کسب ثروت نامشروع به دادگاه معرفي و محکوم شده باشد.

? اعتراض نماينده زرتشتيان به ارگان دولت؛ نماينده زرتشتيان به روزنامه ايران ارگان رسمي دولت اعتراض کرد. ايران در شماره دو روز قبل خود در خبري مبني بر «تبليغ دين زرتشت توسط شهرداري تهران» دين زرتشت را دين غيرکتابي معرفي کرده بود. نماينده ايرانيان زرتشتي در اعتراض به اين خبر ضمن اعلام کذب بودن کل مطلب چاپي، تاکيد کرد زرتشتيان يکتاپرست بوده و داراي کتاب آسماني به نام گات ها هستند و در اصل سيزدهم قانون اساسي نيز مورد تاييد قرار گرفته اند.

? کتاب جديد احمدي نژاد هم آمد؛ مرکز پژوهش ها و اسناد رياست جمهوري کتابي تازه با نام «دولت ارقام» چاپ و در تيراژ وسيع توزيع کرده است. اين کتاب حاوي آمار و ارقام و نموداري از فعاليت ها و عملکردهاي دولت در عرصه هاي مختلف است. شنيده مي شود به دولتمرداني که قرار است در مناظره هاي انتخاباتي شرکت کنند پيشنهاد شده از اين کتاب استفاده کنند.

? نذر اس ام اس براي احمدي نژاد؛ يکي از سايت هاي حامي دولت با ارسال اس ام اس به مشترکان تلفن همراه آنان را به قرائت 40 زيارت عاشورا براي انتخاب مجدد احمدي نژاد دعوت کرده است. اين بيانيه از چند روز پيش به مشترکان ارسال شده است.

? هاشمي و عرضه کتاب «ماجراي مک فارلين»؛ هاشمي رفسنجاني با کتاب «ماجراي مک فارلين» در نمايشگاه کتاب حضور پيدا کرده است. اين کتاب که به قلم محسن هاشمي رفسنجاني و حبيب الله حميدي است ابعاد ماجراي مک فارلين را مورد بررسي قرار مي دهد.

? آمار انصار از تخريب احمدي نژاد ؛ انصار حزب الله مدعي شد تخريب رسانه يي عليه احمدي نژاد در چهار سال دولت نهم بيش از 40 هزار مورد بوده است. به گزارش «عصرايران» پايگاه خبري انصارنيوز در ادامه نوشت؛ «تخريب رسانه يي عليه احمدي نژاد در چهار سال اين دولت 40 هزار و 930 مورد بوده است که اين موضوع مظلوميت دولت نهم را نشان مي دهد.»

? ديپلمات هاي خلافکار؛ آفتاب؛ ديپلمات هاي ايراني مقيم آلمان رتبه ششم را در تخلفات رانندگي دارند. هفته نامه آلماني اشپيگل در گزارشي درباره تخلفات رانندگي ديپلمات هاي خارجي مي نويسد؛ «اين افراد به علت آنکه از مصونيت برخوردارند محاکمه نيز نمي شوند و همين امر آنها را به رانندگاني بي ملاحظه تبديل کرده است.» بنابر اين گزارش رتبه هاي اول تا ششم مربوط به رانندگان سفارتخانه هايي که بيشترين موارد نقض آيين نامه راهنمايي و رانندگي در آلمان را داشته اند به ترتيب عربستان سعودي، روسيه، مصر، چين، ليبي و ايران هستند.

سيدعلي صالحي

سلام قابيلً گرامي،نگاه کن، ببين، مثلً من ببين،

مثلً من باران را بخواه وگرنه از دعايً ماه محروم خواهي ماند.

نپرس چرا هيچ دردي، دردم نمي کند، من خود را از شدتً درد به شفا رسانده ام.

تا کي بًدîوîد اين نقطه وï باز من در سطرً ديگري به خوابً دايره؟

من از خنده بي خيالً خار، به دîواتً دريا وï

گهواره گïلً سرخ رسيده ام. اصلاً مي داني عشق چيست؟

من هم نمي دانم، لب خوب است، پيشاني،

پهلويً ولرمً گونه، گفت وگو، رو، مو، هو، او...،

همين است که شبنم و شمشاد به ديدنم مي آيند، من شادمانيً خالصً خïردادم به صبحً شمال، من خودم هستم ،خودً خودم هستم.

علف

علاقه به آب را از من آموخته است. پس به آن ها که پïشتً پîرده پنهان شده اند

بگو من راضي به مرارتً شما نيستم، زحمت نکشيد...،

سنگ به شيشه اين پنجره مي زنيد که چه؟ سهمً من از اين جهان

حتي يک پنجره هم نبوده است. (اشتباه نکنيد،

تمامً جهان از من است.) هنوز يک نفرشان در کوچه ايستاده است.

خواهشاً... (هرچند غلط است.) اما خواهشاً به او بگو؛

سنگ که ثروت نمي شود قابيلً من،

آلبوم موسيقي «ماه و مه» به آهنگسازي «حسين عليزاده» در بازار موسيقي منتشر شد. در اين آلبوم حسين عليزاده در دو بخش به تکنوازي با ساز شورانگيز مي پردازد. قسمت اول با کوک فواصل چهارم و سيم هاي فلزي در آواز افشاري و قسمت دوم با کوک متداول و ترکيب سيم هاي زهي و فلزي در دستگاه شور نواخته شده است. «ماه و مه» توسط انتشارات هرمس در بازار موسيقي منتشر شده است.

مراسم پاياني سومين جايزه انتخاب آثار برتر جايزه ادبيات نمايشي ايران با معرفي برگزيدگان و با اهداي نشان ويژه خانه تئاتر به «اسماعيل خلج» برگزار شد. اين مراسم با گراميداشت ياد و خاطره اکبر رادي و رضا سيدحسيني، شامگاه روز دوشنبه چهاردهم ارديبهشت ماه در تالار بتهوون خانه هنرمندان ايران برپا شد. در اين مراسم محمد ابراهيميان نمايشنامه نويس و منتقد با سابقه تئاتر و عليرضا نادري نمايشنامه نويس و کارگردان، نشان ويژه خانه تئاتر را به اسماعيل خلج اهدا کردند. خلج در سخناني همزمان با روز جهاني تئاتر آرزوهاي خود در عرصه تئاتر را اينچنين بيان کرد؛ « کاش تئاتر ما عموماً و هر نمايشي به طور اخص، ميوه هاي نيوتني به زمين ريخته يي داشته باشد. براي کساني که مي خواهند نشسته از اين ميوه ها استفاده کنند يا کساني که قدشان کوتاه است و ميو ه ها يي بر شاخه داشته باشد، براي کساني که مي خواهند به صورت ايستاده از اين ميوه ها استفاده کنند. نردبان هايي داشته باشد براي هميشه دانشجوياني که مي خواهند از اين درخت استفاده کنند و ميوه هايي ذخيره داشته باشد، براي صاحبان خرد و انديشه.»

عکس و تيتر ليبراسيون روزنامه چپگراي فرانسه خبر از آغاز رقابت هاي انتخاباتي مي دهد. به زعم ليبراسيون، سارکوزي پيش از موعد براي پيروزي در انتخابات رياست جمهوري سال 2012 دست به کار شده است. نويسنده اين روزنامه در سرمقاله اش راهکارهاي حزب چپ فرانسه براي شکست دادن راست ها و سارکوزي در انتخابات بعدي اين کشور را بررسي مي کند و به موضوعاتي مي پردازد که مي تواند نقش پاشنه آشيل را براي کانديداي راست ها بازي کند. روزنامه هاي فرانسوي چه راست، چه چپ و چه ميانه رو به طور مکرر مشغول نظرسنجي درباره ميزان محبوبيت سارکوزي هستند. طبق آمار آنها رئيس جمهور فرانسه نسبت به سال اول ورود به اليزه تا امروز با افت محبوبيت مواجه بوده است. سياست هاي اقتصادي و اجتماعي سارکوزي بيشترين نقش را در کاهش نفوذ او در طبقات مختلف جامعه فرانسه داشته است. کارگران فرانسوي پنج روز پيش در راهپيمايي روز کارگر اعتراض و نارضايتي شان را از رئيس جمهور نشان دادند.

آگوستو بوال کارگردان تئاتر و نمايشنامه نويس معروف برزيلي روز شنبه در 78سالگي درگذشت. آگوستو بوال که عمده شهرت او به واسطه طرح ژانر تعامل دوسويه به نام «تئاتر مردم ستم ديده» بود، پس از سال ها ابتلا به بيماري کم خوني در بيمارستاني در شهر ريودوژانيرو برزيل درگذشت. او فارغ التحصيل هنرهاي تئاتر از دانشگاه کلمبيا نيويورک بود و در اوايل دهه 60، «تئاتر مردم ستم ديده» را براي برقراري ارتباط ميان تماشاگر، نمايشنامه، کارگردان و بازيگران تئاتر راه اندازي کرد که به نوعي مروج فعاليت سياسي بود. به گزارش خبرگزاري آسوشيتدپرس، بوال در دهه 60 به علت آنکه تهديدي براي دولت وقت برزيل محسوب مي شد، دستگير و به آرژانتين تبعيد شد. او پس از سقوط رژيم نظامي برزيل به کشورش بازگشت.

علي قلي پور



تئاتر في نفسه چيز بدي است، چون تماشاگر آن بايد در مکاني تاريک و روي صندلي از پيش تعيين شده خود بنشيند و از دل ظلمت به نور حساب شده صحنه نگاه کند. حضور او هيچ دخلي در اجرا ندارد. حتي اگر او سالن را هم ترک کند، باز فرقي به حال بازيگران نخواهد داشت. بازيگران در هر حال به بازي خود ادامه مي دهند. وظيفه تماشاگر در اين نوع تئاتر فقط سکوت کردن، نگاه کردن و به اصطلاح خودمان دل دادن به منظره يي است که بازيگران با کمک ساير عوامل، در مقابل ديدگانش مي سازند. حال با اين اوصاف، اگر بگوييم «تئاتر بي تماشاگر هيچ است»، منظورمان دقيقاً چيست؟ تماشاگر تئاتر هميشه در ظلمت است، زيرا کار او تنها «نگريستن» است، رانسير به ما مي گويد که نگريستن تماشاگر در تئاتر، درست نقطه مقابل کنش و آگاهي است. تماشاگر منفعلي که در اجرا مداخله نمي کند و نيرويي براي عمل ندارد، به درد لاي جرز هم نمي خورد. تئاتر او هم ايضاً. تئاتري که در جست وجوي چنين تماشاگري است، تنها عرصه ممنوعيت آگاهي و عمل براي تماشاگر خود است. بگذريم... آگوستو بوال المپ نشين تئاتر در سن 78سالگي مرد. او در زمره غول هايي بود که آگاهي و کنش را به تماشاگر هديه داد و پرومته وار، به جرم «سياست زده» کردن هنر تئاتر زنجير شد، پس او را به تخت «زيباشناسي سياست زده» بستند و کوشيدند ايدئولوژي انسان ساز او را دشمن خلاقيت هنرمندانه قلمداد کنند. بوال انفعال تماشاگر را

بر نمي تافت، مفهوم «تماشاگر» در انديشه بوال صرفاً در انفعال و نشستن و نگريستن از ظلمت خلاصه نمي شد، تلاش عملي و نظري او معطوف به ايجاد آگاهي و عمل نزد تماشاگر بود. اين تناقض در مفهوم «تماشاگر» که عمل و آگاهي را از او مي گرفت، در انديشه بوال به کل از ميان رفت، پس حال مي توانيم به جرات بگوييم که تئاتر ستمديدگان بوال چيز بدي نبود. او بناي تئاتري را در تاريخ نهاد که در آن همه بازيگر و همه تماشاگر بودند، همه جا صحنه و همه جا تئاتر بود. او دوگانه بي معني و پوچ صحنه و تماشاگر را به اعتبار آگاهي انسان و کنش فعال تماشاگر در هم شکست و نام خود را در کنار ديگر کارگردانان و نظريه پردازاني که عليه دوآليسم هاي تئاتر شوريدند، جاودانه کرد. بوال در سراسر عمر ذره يي از اهداف و آرمان ها خود عقب نشيني نکرد. تا زماني که دولت دلخواه خود را در برزيل روي کار نديد، به موطن خود بازنگشت.بوال پس از يک عمر مبارزه در سن 78سالگي در برزيل در گذشت. او پرومته تئاتر بود که چنان برشت سوداي تغيير جهان در سر داشت. آخرين متني که اکنون از او مانده بيانيه روز جهاني تئاتر است، بد نيست بخوانيم و ببينيم که چگونه تا پايان عمر فرياد آگاهي و آزادي انسان و در هم شکستن قواعد استاندارد شده تئاتر را سر مي داد و چگونه بر ايده هاي «تئاتر ستمديدگان» خود تاکيد مي کرد؛ «ما همه هنرمنديم و با فعاليت در تئاتر، ديدن مي آموزيم؟ زيرا به طور معمول تنها عادت به نگاه کردن داريم. آنچه ما مي شناسيم، ناديدني است، تئاتر نوري بر صحنه زندگي روزانه است... ما بايد جهاني ديگر خلق کنيم؟ چرا که مي دانيم اين امري امکان پذير است... تئاتر تنها رويداد نيست؟ راه زندگي است، ما همه بازيگريم؛ شهروند يک جامعه بودن، تنها به معني زندگي در آن جامعه نيست، بلکه تغيير آن جامعه است.» با بوال ديگر تماشاگران ميخکوب افسونگري بازيگران صحنه نيستند، همه سهمي در اجرا دارند، تماشاگر فکر کرده و عمل مي کند، صحنه همان جايي است که انسان فکر مي کند و تئاتر همان کاري است که انسان مي کند. با بوال تئاتر هميشه در دسترس است، با او جهان تئاتر است، همه جا صحنه است و همه بازيگريم. تئاتر بوال، تئاتر مردم، تئاتر پابرهنه ها و تئاتر ما بوده و هست. زنده باد بوال،

آثار 30 هنرمند ايراني سوم ژوئن 2009 (13 خردادماه) در حراج «بونامز» انگلستان چکش مي خورد. بونامز حراج سوم ژوئن خود را به فروش آثار هنر مدرن و معاصر خاورميانه و آسياي جنوبي اختصاص داده و آثار 30 هنرمند نقاش، مجسمه ساز و عکاس برجسته کشور نيز از جمله آثاري است که در اين دوره به فروش خواهد رسيد. در اين حراج، 96 اثر از هنرمندان در «نيوبونداستريت» لندن به معرض نمايش و فروش گذاشته مي شود. 32 اثر از سهراب سپهري، منوچهر يکتايي، هوشنگ پزشک نيا، فرح اصولي با تابلوي «ماه عسل»، آيدين آغداشلو، گلناز فتحي، فرامرز پيلارام، نصرالله افجه يي با تابلو «عشق»، پرويز تناولي با دو مجسمه «هيچ در قفس» و «هيچ عاشق»، سيراک ملکونيان، مارکو گريگوريان با تابلو «چهار در يک»، رضا درخشاني، بهرام دادخواه، کوروش شيشه گران با تابلو «ماه و من»، منيره فرمانفرماييان، سميرا عليخان زاده، عباس کيارستمي، شيرين نشاط، شادي قديريان، افشين پيرهاشمي، فريده لاشايي، محمدعلي ترقي جاه، رکني حائري زاده، پويا آريانپور، رويا اخوان، حسين خسروجردي، احمد مرشدلو، مسعود عربشاهي، فرسا بائوف، صادق تيرافکن و قاسم حاجي زاده ارائه شده است .