گيتي بهدادي پور*

يبوست يک بيماري نيست بلکه يک علامت است و هنگامي اتفاق مي افتد که مدفوع بيشتر از زمان نرمال 24 الي 72 ساعت بعد از صرف غذا، در روده باقي بماند. يبوست مي تواند نشانگر وضعيت هايي همچون عدم دريافت کافي فيبر غذايي يا اختلال در تحرک روده باشد. اين حالت بيشتر در زنان، افراد بالاي 60 سال و افراد کم تحرک بروز مي کند. در افرادي که دچار يبوست هستند، بروز بيماري التهابي روده(IBS) بيشتر است. خوشبختانه علت در بيشتر بيماران غيرارگانيک است و با تغييرات رژيم غذايي و سبک زندگي برطرف مي شود.
به طور طبيعي، هر فرد حدود 100 الي 200 گرم در روز دفع مدفوع دارد که از نظر تعداد دفعات از سه روز يک بار تا سه بار در روز متغير است.
دو معيار ارزيابي يبوست مزمن
- فرد حداقل به مدت 12 ماه، به طور متوسط، کمتر از دو بار در هفته دفع مدفوع داشته است.
- فرد در 12 ماه گذشته هيچ گونه مليني دريافت نکرده و دو يا تعداد بيشتري از موارد زير را داراست.
1- دفع مدفوع کمتر از سه بار در هفته
2- دفع مدفوع سفت يا گلوله يي شکل در حداقل 25 درصد موارد دفع
3- زور زدن بيش از حد در حداقل 25 درصد موارد دفع
4- احساس دفع ناکافي (کمتر از 35 گرم در يک روز) در حداقل 25 درصد موارد دفع.
در نوزادان و کودکان، يبوست مزمن نگران کننده است. ممکن است در اين گروه، بعضي آلرژي هاي غذايي مثلاً به شير يا گندم، باعث اين حالت شود.
دلايل يبوست
اغلب دليل يبوست، ترانزيت آهسته محتويات روده است. زمان نرمال ترانزيت محتويات روده، 18 تا 48 ساعت است. ندرتاً دليل آن اختلالات روده کوچک است. بعضي از عادات فردي همچون دريافت ناکافي فيبر غذايي، عدم تحرک کافي، تاخير انداختن عمدي دفع مدفوع، دريافت ناکافي مايعات، مصرف طولاني مدت ملين ها و... مي توانند منجر به بروز يبوست شوند. حالات عصبي در بعضي افراد يبوست را بدتر مي کند. بعضي بيماري ها هم مي توانند باعث ايجاد يبوست شوند، از جمله بعضي بيماري هاي دستگاه عصبي همچون ام اس، پارکينسون، ضايعات نخاعي، سکته هاي مغزي و نوروپاتي ديابتي و نيز اختلالات غيرعصبي همچون کم کاري تيروئيد، هايپرکلسيمي، هايپوکالمي، بواسير، سلياک، تومورهاي بدخيم دستگاه گوارش، ديورتيکولوز و...
مصرف بعضي داروها هم به خصوص در سالمندان منجر به يبوست مي شود. از جمله آنتي اسيدهاي حاوي آلومينيوم، داروهاي مسکن (مخدر)، داروهاي ضدتشنج، مکمل آهن و کلسيم، بلوکرهاي کانال کلسيم، داروهاي ضداسپاسم و ...
درمان يبوست
افزايش دريافت فيبرهاي غذايي به ميزان 25 تا 30 گرم در روز همراه با افزايش مصرف مايعات (آب) به ميزان 8 تا 10 ليوان در روز بايد در رژيم غذايي فرد اعمال شود. مايعات گرم در اين خصوص موثرترند. عموماً مصرف حداقل پنج واحد ميوه و سبزي و نيز استفاده از غلات کامل توصيه مي شود. افزودن کمي هويج و سبوس به ويژه سبوس گندم به رژيم غذايي روش بسيار ساده يي براي افزايش دريافت فيبر است. سبوس بايد به تدريج به رژيم غذايي افزوده شود و از يک قاشق چايخوري در روز شروع شده و به چهار تا شش قاشق چايخوري برسد. افزايش مصرف آلو، ميوه هاي خشک، سبزيجات خام و مغزها مفيد است. در بسياري از افراد نوشيدن يک ليوان آب آلوي داغ بسيار موثر است. استفاده زياد از سبوس، به علت احتمال آلرژي به گندم توصيه نمي شود. در حال حاضر اثرات سودمند فيبر سويا در درمان يبوست در حال مطالعه است. در بعضي افراد، براي درمان يبوست، مکمل فيبر همچون پسيليوم و متيل سلولز داده مي شود. فيبرهاي محلول همچون پکتين، صمغ، موسيلاژ و بعضي از همي سلولزها، ترانزيت روده را به تاخير مي اندازند، تخليه معده را کند مي کنند و جذب کلسترول و قند را به تاخير مي اندازند و براي کاهش چربي خون مفيدند. فيبرهاي غيرمحلول همچون ليگنين و سلولز ترانزيت روده را تسريع کرده، هيدروليز نشاسته را کند مي کنند و حجم مدفوع را افزايش مي دهند و براي جلوگيري از يبوست مفيدند. يک رژيم مناسب به نسبت سه به يک حاوي فيبرهاي غيرمحلول به محلول است.
اگر دليل يبوست تنگي يا انسداد روده است دريافت فيبر غذايي طي دوره هاي درد بايد کاهش يابد، در اين حالت افزايش فعاليت فيزيکي مي تواند مفيد باشد.
مصرف روغن هاي معدني براي درمان يبوست، به خصوص بعد از غذا، با جذب کاروتن و ويتامين هاي محلول در چربي همچون ويتامين K، D و A تداخل مي کند. بيماران بايد تشويق شوند که با يک الگوي منظم، در يک موقع در روز، دفع انجام دهند. از آنجايي که تحرکات روده هنگام صبح و نيز بعد از وعده هاي غذايي بيشتر است، بهترين زمان دفع، بعد از صرف صبحانه است. در افرادي که کم تحرک هستند، افزايش فعاليت فيزيکي منظم روزانه توصيه مي شود.
يبوست شديد و مزمن بسته به نوع آن احتياج به درمان هاي دارويي و حتي جراحي دارد.
* کارشناس تغذيه و رژيم درماني