دکتر رويا پورقربان*
در زنان مبتلا به نارسايي پيش از موعد تخمدان گزينه هاي بسيار کمي براي توليدمثل وجود دارد. استفاده از تخمک (اووسيت) اهدايي ممکن است تنها روش اثبات شده براي دستيابي اکثر اين بيماران به حاملگي باشد. ساير بيماراني که مي توان آنها را براي تکنولوژي اووسيت اهدايي کانديدا کرد، عبارتند از؛
1- افراد مبتلا به کيفيت ضعيف تخمک (از جمله برخي از بيماراني که در آنها لقاح با شکست مواجه شده است.)
2- افراد داراي پاسخ تخمداني ضعيف در برابر تحريک
3- افراد داراي سابقه شکست هاي متعدد در سيکل هايART
در يک پژوهش با استفاده از رويان هاي بارورشده حاصل از تخمک هاي اهدايي، ميزان تجمعي حاملگي پس از چهار سيکل به 9/87 درصد رسيده بود. درمان با تخمک اهدايي در اکثر مراکز درمان ناباروري قابل انجام است و يکي از ملاحظات مهم در اين زمينه چگونگي انتخاب فرد اهداکننده تخمک است. تعدادي از بيماران ممکن است بخواهند فرد دهنده يکي از خواهران يا دوستان آنها باشد. برخي ديگر ممکن است براي دستيابي به فرد دهنده از خدمات موسسات «Matching» که در آنها فرد اهداکننده مي تواند ناشناس بماند، استفاده کنند. اگرچه بعضي از مراکز درماني ممکن است از ارائه اين خدمات سر باز زنند، ولي در بيشتر مراکز درمان ناباروري مسووليت غربالگري فرد دهنده از نظر سازگاري طبي، توليدمثلي و روانشناختي پذيرفته مي شود. دهندگان تخمک نيز همانند اهداکنندگان ساير اعضا بايد به دقت تحت بررسي قرار گيرند و غربالگري از جمله از نظر عفونت هاي مسري يا بيماري هاي ژنتيکي به عمل آيد.
البته در حال حاضر امکان نگهداري تخمک ها به حالت انجماد و قرنطينه کردن آنها وجود ندارد، در نتيجه نمي توان به طور صددرصد خطر انتقال عوامل عفوني را از ميان برداشت. علاوه بر اين چون روند اهداي تخمک شامل تحريک کنترل شده تخمدان فرد دهنده است، فرد دهنده نيز در معرض همان پايش تهاجمي و عوارض بالقوه قابل توجه قرار مي گيرد که در اين اقدام وجود دارد. دهندگان تخمک بايد اطلاعات آموزشي مفصلي را دريافت کنند و کسب دقيق رضايت نامه آگاهانه نيز ضرورت دارد. دهندگان تخمک علاوه بر غربالگري طبي بايد قبل از شرکت در برنامه تحت بررسي جامع رواني- اجتماعي قرار گيرند، حتي با اين گونه غربالگري و آماده سازي گسترده تعداد قابل توجهي از اهداکنندگان در مرحله آخر منصرف مي شوند. توصيه مي شود در جريان انجام هرگونه اهداي تخمک مشاوره قانوني صورت گيرد، چون در روند انجام اين برنامه ها ممکن است موضوعات بسياري در زمينه دادخواهي و شکايت بروز کند. هم اکنون نگهداري تخمک در حالت انجماد عموماً امکان پذير يا موفقيت آميز نيست، در حالي که رويان (جنين)هاي حاصله را مي توان در حالت انجماد تا چندين سال بدون کاهش قدرت لانه گزيني نگهداري کرد و در صورت شکست درمان، از آنها در دوره هاي بعدي استفاده کرد.
روش کار
در اين روش ابتدا بايد با تجويز دارو هماهنگي بين سيکل قاعدگي دهنده و گيرنده ايجاد شود. سپس با تزريق داروهاي تحريک کننده تخمک گذاري، تخمدان فرد دهنده را تحريک و در موعد مناسب پس از بلوغ تخمک ها در اتاق عمل با هدايت سونوگرافي و به طريق ترانس واژينال با استفاده از سوزن هاي مخصوص، تخمک ها را از تخمدان فرد دهنده گرفته و تحويل جنين شناس مي شود تا با نمونه اسپرم شوهر بيمار ترکيب و جنين ايجاد شود. براي گرفتن تخمک، معمولاً فرد دهنده تحت يک بيهوشي خفيف قرار مي گيرد و پس از چند ساعت مي تواند کلينيک را ترک کند. پس از تشکيل جنين طبق نظر پزشک يک تا دو جنين در روز 3 تا 5 به رحم فرد گيرنده منتقل مي شود و اگر تعداد جنين هاي تشکيل شده بيشتر باشد، مي توان از جنين شناس خواست آنها را منجمد و نگهداري کند.
خطرات
اين روش نيز مانند همه سيکل هاي لقاح خارج از رحمي، ممکن است با احتمال تحريک بيش از حد تخمدان و عواقب آن همراه شود، لذا داروها بايد تماماً تحت نظر پزشک و با کنترل دقيق مصرف شود و جدول زمان بندي نيز حتماً بايد رعايت شود. از طرفي حتي بعد از گرفتن تخمک نيز امکان وجود چند عدد تخمک ديگر و احتمال بروز حاملگي چندقلويي در فرد دهنده (اگر متاهل باشد) وجود دارد و بايد حتماً پيشگيري از بارداري به عمل آيد.
اصول شرعي و قانوني
در حال حاضر در کشور ما هيچ گونه ممانعتي از نظر شرعي و قانوني در مورد اهداي تخمک وجود ندارد و حتي خانمي که متاهل است در صورت رضايت کتبي شوهر مي تواند تخمک خود را اهدا کند و اگر رضايت نامه به امضاي طرفين رسيده باشد، بعدها حق شکايت و بازخواست ندارند. بديهي است که کليه مخارج دارويي و بيمارستاني و در صورت نياز به مراقبت بيشتر، تمامي مخارج فرد اهداکننده تخمک بر عهده فرد گيرنده است.
*جراح و متخصص بيماري هاي زنان زايمان و نازايي، بورد تخصصي از دانشگاه تهران