گروه فرهنگي؛ فيلم خستگي به کارگرداني بهمن معتمديان در ادامه حضور در جشنواره هاي مختلف، در بخش رسمي جشنواره فيلم هاي معاصر مکزيکوسيتي (Ficco) به نمايش درآمد. اين جشنواره که از 17 فوريه تا اول مارس در مکزيکوسيتي برگزار مي شود مهم ترين جشنواره امريکاي جنوبي و حوزه درياي کاراييب محسوب مي شود. خستگي که يک سوژه خاص اجتماعي را به تصوير کشيده است در جشنواره هاي بين المللي متعددي به نمايش درآمده است که مهم ترين آن نمايش به عنوان سورپرايز شصت و پنجمين دوره جشنواره ونيز بود که منجر به دريافت جايزه تفکر و انديشه از اين جشنواره معتبر جهاني شد. خستگي در جشنواره ونيز نامزد جايزه شير طلاي رنگين کمان نيز اعلام شد. خستگي در سي امين دوره جشنواره سه قاره نانت نيز نمايش داده شد و به گفته رئيس جشنواره نانت اين فيلم تنها انتخاب از بين 30 فيلم ايراني ارائه شده بود. خستگي همچنين در جشنواره فيلم هاي اول آسيا پاسيفيک در سنگاپور، در چهار رشته بهترين فيلم، کارگرداني، بازيگر مرد و بازيگر زن کانديداي دريافت جايزه شد و در نهايت لوح تقدير بهترين فيلم اين جشنواره را دريافت کرد. خستگي در بخش مسابقه اصلي جشنواره سائوپائولو برزيل از 17 تا 30 اکتبر به نمايش درآمد. پخش کننده فرانسوي فيلم از حضور فيلم در چندين جشنواره ديگر طي سال آينده خبر داده است. خستگي به کارگرداني بهمن معتمديان و تهيه کنندگي اسماعيل ميرزايي و معتمديان، سال 1386 ساخته شده است. فيلمبردار فيلم همايون پايور است و تدوين آن توسط کارگردان و بهزاد مصلح صورت گرفته است. موسيقي فيلم را ايمان وزيري ساخته و مدير توليد فيلم جليل شعباني است.

براي نخستين بار، يک نويسنده خارجي رماني درباره رئيس جمهور ايران نوشته که همزمان در چند کشور جهان توزيع شده است. اين رمان که «اهلاً... سياده الرئيس» (خوش آمديد... جناب رئيس جمهور) نام دارد به قلم «خوله القزويني» نويسنده کويتي به زبان عربي نوشته شده است. به گزارش فارس نويسنده در اين رمان 335 صفحه يي مراحل مختلف زندگي رئيس جمهور ايران را در 30 فصل به صورت داستان روايت کرده است. اين رمان نويس زن عرب در رمان خود از «احمدي نژاد» به عنوان قهرماني انقلابي و رئيس جمهوري مصلح نام مي برد و تاکيد مي کند انديشه ها و تفکرات مدبرانه و قاطعانه وي از امام خميني (ره) الهام گرفته شده است. خوله القزويني مي نويسد قهرمان داستان در ميان اقشار مستضعف و آسيب پذير جامعه چشم به جهان گشوده و پس از طي مراحل علمي و دانشگاهي با انتخاب مردم به قدرت رسيده است. رمان «اهلاً... سياده الرئيس» توسط انتشارات موسسه البلاغ در بيروت منتشر شده است. اين رمان در تيراژ وسيعي در سطح جهان عرب توزيع شده است.

گروه فرهنگي؛ با نزديک شدن به روزهاي پاياني سال و کاهش فعاليت هاي هنري در اين ايام همچنان فعاليت گالري ها با برگزاري نمايشگاه هاي مختلف در تهران ادامه دارد. در هفته جاري گالري هاي آران، طراحان آزاد، هما، گلستان، الهه و آريا با برگزاري نمايشگاه هاي مختلف ميزبان آخرين نمايشگاه هاي خود در هفته هاي پاياني سال هستند. در گالري گلستان از ديروز نمايشگاه نقاشي هاي منوچهر صفر زاده افتتاح شده است. اين نمايشگاه تا روز پنجشنبه 15 اسفند در اين گالري از ساعت 16 تا 20 داير است. گالري گلستان در خيابان دروس، خيابان شهيد کماسايي پلاک 34 واقع است. اما گالري آران هم در ادامه نمايشگاه هاي خود ميزبان نمايشگاهي گروهي با عنوان «ايران روي کاغذ؛ 10 سال اخير» است. اين نمايشگاه توسط ندا رضوي پور و وحيد شريفيان گرد آوري شده و در آن طراحي هايي از هنرمنداني همچون فريدون آو، محسن احمدوند، شهريار احمدي، احمد امين نظر، بهروز راعي، غزال خطيبي، آلا دهقان، شانتيا ذاکرعاملي، آزاده رزاق دوست، مرتضي زاهدي، آرش صداقت کيش، امير فرهاد، مهدي فرهاديان، فرهاد فزوني، آزاده مدني و علي نصير به نمايش درآمده است. اين نمايشگاه از روز پنجشنبه در گالري آران به آدرس خردمند شمالي، کوچه دي، شماره 12 افتتاح شده و تا پانزدهم اسفند ادامه خواهد داشت. گالري الهه هم از فردا ميزبان نمايشگاهي گروهي با عنوان «تنهايي» است. در اين نمايشگاه نقاشي که توسط گروه حلقه برگزار مي شود الهام بياتي، آزاده شرکت، ليلا سنايي پور و ساناز علوي آثار خود را به نمايش گذاشته اند که تا روز بيستم اسفند از ساعت 16 تا 20 در خيابان آفريقا، خيابان گلفام، شماره شش داير خواهد بود. در گالري هما هم از ديروز نمايشگاهي از آثار جاويد رمضاني افتتاح شده است. اين نمايشگاه که تجربه يي متفاوت با متريال عکس محسوب مي شود تا بيستم اسفند به نشاني خيابان وليعصر، بالاتر از بزرگراه نيايش، خيابان رحيمي (چهرازي) شماره 50 داير خواهد بود. ساعت بازديد از اين نمايشگاه 16 تا 20 است. اما در گالري آريا هم از امروز نمايشگاه نقاشي هاي طاهر نيکخواه ابيانه با عنوان «مواجهه با تاريخ» افتتاح مي شود. در اين نمايشگاه که دومين نمايشگاه انفرادي نيکخواه محسوب مي شود 10 اثر از او ارائه مي شود. طاهر نيکخواه ابيانه در آثار اخيرش مقابله و برخورد با تاريخ را به تصوير مي کشد و به اين نکته اشاره دارد که تاريخ در عين اينکه وسيله يي براي پيشرفت انسان هاست آنها را سرکوب هم مي کند. اين نمايشگاه هر روز به جز ايام تعطيل از ساعت 16 تا 20 در نگارخانه آريا خيابان وليعصر، بالاتر از خيابان شهيد بهشتي، کوچه زرين، پلاک 11 داير است.

کلينت ايستوود کارگردان نام دار هاليوود جايزه ويژه نخل طلا را از جشنواره فيلم کن براي يک عمر دستاورد سينمايي دريافت کرد. برگزارکنندگان جشنواره فيلم کن روز چهارشنبه براي تقدير از يک عمر فعاليت سينمايي کلينت ايستوود با اعطاي تنديس نخل طلا از اين کارگردان 78 ساله قدرداني کردند. ايستوود پس از دريافت اين جايزه از دستان ژيل جاکوب رئيس جشنواره کن گفت؛ «بسيار خوشحالم. وقتي در سال 1970 اولين فيلمم را ساختم، اهالي سينما و منتقدان در فرانسه تشويقم کردند تا راهم را ادامه دهم، درحالي که مردم کشورم استقبال چندان خوبي نداشتند.» به گزارش ايسنا ايستوود تاکنون هرگز موفق به کسب جايزه ارزشمند نخل طلا نشده است و تنها در سال گذشته بود که هيات داوران جشنواره کن به رياست شان پن، جايزه يک عمر دستاورد سينمايي را به او اعطا کرد. رئيس جشنواره کن هم پس از اعطاي اين جايزه گفت؛ «ما مي خواهيم به او بگوييم دوستش داريم. او يک هنرمند بزرگ و مردي با ويژگي هاي انساني خارق العاده است که به درجه والايي از فيلمسازي و بازيگري رسيده است.» اين بازيگر و کارگردان براي مراسم اکران جديدترين فيلمش «گران تورينو» که بازيگر نقش اول آن هم است، به پاريس سفر کرده بود. ايستوود تا چند روز ديگر ساخت جديدترين فيلم اش با موضوع زندگي «نلسون ماندلا» را در آفريقاي جنوبي آغاز خواهد کرد.

سيدعلي صالحي

حدودً ساعتً سه و نيم بامداد بود. فهميدم امشب نيز مثلً همه شب هاي پيش از اين، باز خوابم نمي برد. خواستم به فردا بينديشم، ديدم فردا همين الان است. حقيقت اين است که ديروز، امروز، فردا... همه دست به دستً هم داده تا مجابم کنند که گاهي اگر انتظار بيش از حد طولاني شود، بايد به داشته اي مثل اميد شک کرد.

آيا به اين سال و ماه، حواسم نبوده، چيزي شبيهً اميدً واهي آمده همه واژه هاي مرا در کشوً ميزً کهنه ام، به حبس اندر آورده است؟ (از خودم پرسيدم وقتي به زبانً مردم سخن مي گويي، اين «اندر» از کجا آمده؟ آيا براي حفظ هارموني(،) يا ضرباهنگً سخن، خود را به نونً نوشتن تحميل نکرده است؟)

ديدم همين حرفً پïرقرائتً «ن» دارد به پچ پچً آهسته شعرهاي به حبس اندر آمده... اشاره مي کند. دقت کردم، از درونً محبسً کشو، بگو مگوي شعرهاي خودم را شنيدم. به گمانم اين صدايً همان شعر عاشقانه من است (ص سي تا

سي و دو، از دفترً چاپ نشده دوم يا سوم) انگار از شعر ديگري گلايه داشت. داشت مي گفت؛ بي انصاف، چند سال و يازده ماه و هفت روز است که من و هم قطارانم چشم به راهً رهايي از اين قفس نشسته ايم و هنوز هيچ خبري از آن اميدً موعود نشده، من براي خاطر مبارکً شماست که اين همه دندان بر جگر جويده ام (جويده ام؟،) خودت را کنار بکش، مدت هاست که ديگر به شعرً اجتماعيً معترضً بي ملاحظه مجوز نمي دهند. شعر اجتماعيً معترضً بي ملاحظه راديکال يا همان شعر مقاومت، نگاه خاصي کرد و گفت؛ متاسفم، در عصرً بحرانً آرمان هاي بشري، من مقصر نيستم، يقه شاعرم را بگيريد، اوست که تعلل کرده، ترديد دارد، نگران است مبادا به اتهام يا به جرمً تشويش و اذهان و... عمومً همين چيزها، حکايتً حذف و اين جور جرائمً پست مدرنً مخملي پيش بيايد. تازه... تو خودت مسئله داري دوستً من. دو سه سطرً تو (از سطرً هفت تا سطرً پنجاه و هفت) به بعضي امورً نانجيب اشاره کرده اي که واويلاست.

شعر عاشقانه (به سياقً شخصيت هايً لوسً بعضي رمان هاي درخشانً درپيتي) آهي از نهاد و گزاره گريه برآورد؛ نه... نه، من آنقدر پوشيده و پïراستعاره به دنيا آمده ام که مرتب هي معنا را به تاخير مي اندازم. اين تويي که بايد نيتً پاک و ذهنً بي غرض داشته باشي. اگر خيلي متعهد هستي، برو به آن شعرً اًروتيکً بي پدر بگو که حيا نمي کند، با صراحتً لهجه مي گويد فلان و بهمان...، اصلاً درک نمي کند کجا به دنيا آمده است.

شعرً اًروتيک که گوش ايستاده بود، شïف شïف کنان از لاي دفتر پنجم (احتمالاً صفحه دويست و ده) به درآمد و قاه قاه ترکيد به خنده که؛ عقب مانده هاي چول مîنگ، اعتراض به شرايطً موجود يا موجوديً شرايط؟ زîنٍج مويه هاي اجتماعي يعني چه، استعاره هاي تغزلي مزه کدام زهرمار مي دهند، سرتان را بالا بگيريد، خودسانسوري خجالت دارد، شما مسئولً پïر کردنً همه نقطه چين هاي تاريخ... (هستيد،) از وجودً گرانمايه به نعمت اندرً خويش دفاع کنيد، اگر نيازي به ما نبود از اساس سروده نمي شديم، تا مي توانيد از علامتً تاکيد و تعجب استفاده کنيد، هًه... شعر متعهد،، به اين شعرً رمانتيکً مجنونً نوستالژيا بگوييد به ابوحîفٍضً سïغٍديmail .E (ي) بزند، بنويسد اتفاقاً از سرً قضا، اشتباهً چاپيً مطلقً محذوفً بîحرً رîملً تîتابïعً اضافات پيش آمده، وگرنه تو سعدي بودي به شيراز، و نه سïغدي به مرزً خاوران.

ناگهان شعرً خطيً خوش اخلاقي (که اندر مکتبً هنديً مدرن سروده شده بود) از انتهاي صفحه 1378 (دفتر هفتم اگر اشتباه نکرده باشم) خود را به معرکه مضامين رساند و گفت؛ نه شرايط موجود، نه موجوديً شرايط، من خيرً شما را مي خواهم. من مدت هاست که مرتب به مسئولينً مربوطه عرض مي کنم؛ عيبي ندارد، يک بار که هزار بار نمي شود. اًروتيکً شرقي همان عاشقانه افلاطوني است، البته من به آزاديً بيان و انديشه باور دارم، ولي ضمناً بسا شايد ممکن است...، بد مي گويم آقا؟ شعر عاشقانه اعتراض کرد؛ هي مîردسالارً ستمگر، من خانومم نه آقا، من از زبانً يک زن سروده شده ام، منتها پاي هيچ بيانيه يي را امضاء نکرده ام هنوز.

شعر اجتماعي، خصوصي به شعر عاشقانه گفت؛ راويً غايب و مولفً مïرده تو مرد است، جوگير نشو، عاقبت ندارد، و من، بي باور مانده بودم که اين چه صحراي محشري است، حدس زدم احتمالاً شعرهاي معناگريز بايد کًز کرده باشند گوشه کشو (همان به حبس اندر)، هوا داشت روشن مي شد که ناگهان پنجاه و دو شعر سياسيً مطلق (سپيد وابسته به ژانرً حماسي) به سوي قفلً کشو يورش آوردند. من عقب نشستم؛ خداي من...، شعر بود که از قفسً کهنٍ سال به درونً اتاق مي ريخت. انگار زايشً بي وقفه خلاقيت از کنترلً زمان عبور کرده بود.

شعرهاي چشم به راهً مجوز، به جانبً پنجره مشرف به کوچه حمله ور شدند. شعرً اًروتيک شال گردنً شعر عاشقانه را دور خود پيچيد و زد به کوچه. واحيرتا...، ديدم شعر... شعر مي زايد، چه تکثيرً خارق العاده اي، هزاران هزار شعر چاپ نشده به خيابان اصلي سرازير شده بودند.

آفتاب پهن شده بود اندر شهر، و من از راديو شنيدم که قشونً بي پايانً شعرهاي عصيان زده سراسرً راسته مقابل دانشگاهً تهران و پاره روايت هايي گسسته از خيابان کريم خان زند را به تصرف خود درآورده اند.

حدود ساعتً سه و نيم بعدازظهر بود. کارشناسانً بخشً مميزيً محيط زيست و سوانحً سوختگيً غيرمترقبه اعلام کردند؛ بنا به اعترافاتً تکان دهنده ابوحîفٍض سïغدي، کلماتً شعرنمايً شرور و دست نشانده مذکور با استفاده از بحرانً اقتصادٍمدارً جهاني، دست به تحريکاتً تروريستي زده اند. گفتني و لازم به ذکر است که طي بررسيً جعبه سياه، تقريباً صد درصد ثابت شده است کشتي هاي شعر که به سوي جهاني شدن در سوناميً اقيانوسً مريخ پيما پيش مي رفتند، در سواحل سومالي به گًل نشسته يا ربوده شده اند. بنا به اظهاراتً خبرگزاريً مستقلً راهزنانً رمانتيک و شاعرانً وابسته به جبهه اًروتيکً مايل به عاشقانه سياسي، ناشرينً مفروض مقصر شناخته شده و از شرکتً آن در نمايشگاهً بين المللي کتاب و لوازم التحريرً تهران ممانعتً اکيد به عمل خواهد اندر آمد. هي اندر... اندر، چهره سرخ ات پيدا نيست، اما زنهار و آگاه باش که هر آينه من هرگز نوميد نخواهم شد.