طرفداران چاوس سر از پا نمي شناسند. رئيس جمهور با راي آنها براي هميشه در کاخ رياست جمهوري مي نشيند تا شايد اين ميل به داشتن قهرمان، رهبر يا اسطوره لاتيني ها کمي ارضا شود. حضور دائمي چاوس روي کرسي قدرت، فرصت خوبي براي رسيدن به اين آرزو است. بعد از خانه نشيني و بازنشستگي کاسترو، تمرکز رهبري امريکاي لاتين کمرنگ و بي رمق شده و اين بار بر دوش چاوس و مورالس افتاده. طي دو هفته گذشته مردم بوليوي به مورالس جواب آري دادند و حالا ونزوئلايي ها پاي سند رياست جمهوري هميشگي چاوس مهر اعتبار زده اند. مورالس نه پرشور و هيجان سخنراني مي کند و نه اهل عتاب و خطاب کردن هاي آنچناني است اما چاوس بازيگر زبده يي است؛ او رگ خواب لاتيني ها را پيدا کرده و با نمايش هاي پرشور (حرکت زياد دست و سر، بالا و پايين بردن صدا به هنگام سخنراني، تغيير ميميک چهره و...) مي تواند جاي خالي کاسترو را تا اندازه يي پر کند.

سنگ هاي پيش روي زنان افغان زمخت تر و محکم تر از اين لايه هاي سنگي است که در تصوير مي بينيد. زنان افغان در مناطق تحت حکومت طالبان حتي حق تحصيل و آموزش هم ندارند. اسيدپاشي به صورت دختران نمونه اين بي رحمي و سنگدلي است. درس خواندن سخت ترين کار ممکن براي اين قشر از جامعه افغانستان است. ذهن هاي گرسنه اين زنان و دختران، آفتاب و زمين خشک و نبود امکانات ابتدايي (کلاس، چادر يا...) را پس زده و رودررو با اين توده سنگي مي جنگد و پر مي شود از اطلاعات و آگاهي. افغانستان صداي پاي طالبان را فراموش نمي کند؛ صدايي که نزديک است و بلند.

نيروي انساني قانع و ارزان قيمت يکي ديگر از هزاران محصولي است که چيني ها توليد و صادر مي کنند. اروپا، خاورميانه، امريکا و... مقصد آنها است. اما اگر حقوق اوليه همين نيروي ارزان قيمت و قانع تامين نشود ورق برمي گردد و اوضاع به هم مي ريزد. کارگران ساختماني چيني که به بخارست (پايتخت روماني) مهاجرت کرده اند، چند روزي است که دست از کار کشيده اند و مقابل سفارت کشورشان در بخارست تجمع کرده اند. شرکت هاي پيمانکاري ساختماني روماني دو ماه حقوق آنها را نداده اند، کرايه خانه هايشان عقب افتاده و در نتيجه خانه ها را از دست داده اند. آنها آواره خيابان هاي بخارست شده اند و زمستان را زير چادرهاي نازک، بدون وسايل گرمايشي و ديگر امکانات اوليه مي گذرانند.

داستان دزدان دريايي افسانه نيست. به سرقت رفتن کشتي هاي ايران، آلمان، فرانسه، ژاپن، مالزي و... نام دزدان دريايي را از ميان کتاب ها و فيلم ها به صفحه اول روزنامه ها و خبرگزاري هاي جهان آورد. اين آقا که با غل و زنجير و دستبند همراه با دو سرباز امريکايي اسکورت مي شود، يکي از همان افسانه ها است که رنگ واقعيت به خود گرفته است. او در خليج عدن به عنوان دزد دريايي توسط گارد امنيتي انگليس- امريکا دستگير شده و هنوز اعتراف نکرده. از دهه 90 تا امروز امريکا مسووليت برقراري امنيت اين منطقه (خليج عدن) پرخطر و پاتوق دزدان دريايي را بر عهده گرفته است اما نتوانسته جلوي فعاليت دزدان دريايي را بگيرد. نبودن حکومت مرکزي مقتدر در سومالي کار را سخت تر کرده است. روز گذشته دولت انگليس طي قراردادي به گارد امنيتي امريکا پيوست تا شايد بتوانند داستان دزدان دريايي را تمام کنند. آنها سومالي را از پروسه مذاکرات کنار گذاشته و پاي کنيا را وسط کشيده اند.

«عدالت براي آدم ها و وال ها». اين شعار دو سه روز گذشته اعضاي انجمن اقيانوس صلح سبز ترکيه بود. دو نفر از اعضاي ژاپني اين کمپين در کشورشان به خاطر اعتراض به شکار وال دستگير شده اند و حالا همکاران ترک شان در آنکارا مقابل سفارت ژاپن تحصن کرده اند و از پليس ژاپن مي خواهند آنها را آزاد کنند. ترک ها گام به گام به هدف جهاني شدن نزديک مي شوند. اردوغان به پشتيباني از مردم غزه اجلاس داووس را ترک مي کند و تا مدت ها نقش اول اخبار سياسي جهان را بر عهده مي گيرد. حالا نوبت انجمن هاي غيردولتي محيط زيست اين کشور است که نامي براي خود دست و پا کنند و خودي نشان بدهند. شکار بي رويه، جمعيت وال ها را با مشکل روبه رو کرده و آنها را در رده گونه هاي در خطر انقراض قرار داده است. گوشت و چربي اين گونه دريايي مورد استفاده صنايع غذايي و بهداشتي است.

«امريکا» فصل مشترک هر سه عکس است. دختران و پسران کوزوويي در اولين سالگرد استقلال کشورشان از صربستان از امريکا تشکر مي کنند. (عکس اول) مردم کره جنوبي هم براي ابراز تنفر از همتايان شمالي خود، امريکا را خطاب کرده اند و از اين کشور کمک مي خواهند (عکس دوم) و در عکس سوم هم استقبال گرم ژاپني ها را مي بينيد از وزير امور خارجه امريکا. انگار نه انگار که در تاريخ ژاپن فاجعه ناکازاکي و هيروشيما ثبت شده است. انگار نه انگار که بمب هاي ناپالم امريکايي ها جان هزاران شهروند اين کشور را گرفته و نسل هايشان را آلوده و ناتوان کرده است. کره يي ها هم لابد از ياد برده اند حمله امريکا به عراق به قصد نابود کردن سلاح هاي هسته يي اين کشور چه حوادث هولناکي براي عراقي ها و مردم خاورميانه رقم زده که حالا براي مقابله با پايگاه هاي موشکي و هسته يي کره شمالي دست به دامن آنها شده اند. خيابان هاي کوزوو پر است از مردمي که به قصد شادي براي جشن هاي استقلال يک ساله سرزمين شان، پرچم کوزوو، اتحاديه اروپا و امريکا را در شهر مي چرخانند. آنها براي فرار از دست روس ها به دامن امريکايي ها پناه برده اند به خيال استقلال. جدايي در کار نيست. بازي سياستمداران شان آنها را گاه به شرق متمايل مي کند و گاه به دامن غرب مي اندازد. مستقل شدن تنها بهانه شروع بازي است. ژاپني ها هم اهل بازي هستند. در سالگرد بمباران ناکازاکي و هيروشيما، تنفر از امريکايي ها تمام وجود آنها را فرا مي گيرد اما هيلاري کلينتون ژاپن را به عنوان اولين مقصد تور آسيايي اش انتخاب مي کند و ترجيح مي دهد حرفي از گذشته به ميان نيايد.