مي توانيد تصور کنيد نام مارک لباس تان «زنداني» باشد و کمربندتان مدل يک «دستبند»؟ به نظرتان مد بيرون آمده از زندان چه شکلي ا ست؟
نزديک به دو سال است که شهر برلين آلمان صاحب فروشگاه لباسي شده که در نگاه اول هيچ تفاوتي با ديگر فروشگاه هاي لباس اين شهر و شهرهاي ديگر دنيا نمي کند. اما واردش که شويد ، امکان دارد مدل لباس ها شما را کمي غافلگير کند. کلاهي که در پس نقابش يک جيب مخفي دارد، کمربندي که به شکل «دستبند پليس» است، جاسوئيچي که به شما صد درصد اين تضمين را مي دهد که هيچ دزدي دسته کليدتان را نخواهد ربود و تي شرت هايي که طرح رويشان شبيه چوب خط هاي روزشماري است که زندانيان روي ديوار سلول هايشان حک مي کنند. چنين ايده هاي ويژه و کاملاً تخصصي طبيعتاً بايد محصول فکر کساني باشد که خود زماني دستي بر آتش داشته اند.
مارک لباس هاي اين فروشگاه «زنداني» نام دارد و محل تولدشان هم زندان بوده است. طرح ها و دوخت تماماً کار دست زندانياني است که در پشت ميله ها به سر مي برند.
شش سال پيش در ذهن مالک يک آژانس بازاريابي در آلمان جرقه يي زده شد که سرمنشاء ايجاد مارکي به نام «زنداني» بود؛ مد بيرون آمده از زندان براي اولين بار در سراسر جهان.
تا سال 2004 محصولات «زنداني» تنها از طريق اينترنت به فروش مي رفتند اما پس از مدتي تقاضاي خريد آنچنان افزايش يافت که براي تحويل به موقع سفارش ها بايد تعداد بيشتري طراح و دوزنده مشغول به کار مي شدند. براي همين علاوه بر زندانيان آلمان، زندانيان سيدني، ژوهانسبورگ، لس آنجلس يا تگزاس هم نخ و سوزن به دست گرفتند.
در ماه فوريه 2008 و با افتتاح اولين فروشگاه در برلين، «زنداني» از دنياي مجازي اينترنت آزاد شد و به دنياي واقعي پيوست. در زمان افتتاح اين فروشگاه سخنگوي شرکت اعلام کرد هرگز رنگ هاي شاد و پارچه هاي ظريف و نرم در بين لباس ها ديده نخواهد شد و همه چيز منطبق با سبک زندان خواهد بود. اين تئوري به خوبي توجيه مي کرد چرا به عنوان مثال طرح روي بعضي از تي شرت ها شبيه تاتوهايي است که اکثر زندانيان روي بازوي خود دارند ، زيرا الهام بخش طراح به احتمال زياد هم سلولي اش بوده که هميشه تاتويش را به رخ اين و آن مي کشيده است.
آغاز به کار چنين فروشگاه يگانه يي مورد توجه رسانه هاي مختلفي قرار گرفت. روزنامه «اينترنشنال هرالد تريبون»، «زنداني» را مد جديد خيابان هاي آلمان دانست و «يو اس اي تودي» هم از باز شدن فروشگاه پوشش زندانيان در برلين خبر داد.
رياست شرکت «زنداني» را احمد کيانيان برعهده دارد که پيش از اين رئيس شعب اروپايي لباس هاي «Dickies» بوده است. وي در زمان افتتاح فروشگاه گفت زندانيان براي هر ساعت کار حدود دو تا دو يورو و 30 سنت دستمزد مي گيرند و سه تا پنج درصد از سود هر جنسي که فروخته مي شود، به سازمان هاي خيريه يي همچون عفو بين الملل يا سازمان آلماني «مبارزه با اعدام» اهدا مي شود.
اگر به سايت اينترنتي «زنداني» سر بزنيد، گمان مي کنيد قدم به يک زندان مجازي گذاشته ايد. پس زمينه خاکستري سايت نشان از ديوارهاي يک سلول دارد و محصولات هم در کمدهاي آهني چيده شده اند که با يک کليک مي توانيد آنها را بگشاييد و نياز به رمزگشايي نيست.
هرچه اين زندان مجازي است، قيمت ها اما همه واقعي هستند و قابل رقابت با مارک هاي ديگر. تي شرت، شلوار يا ژاکت همه از 29 يورو شروع مي شوند و با 350 يورو براي يک پالتوي زمستاني خاتمه مي يابند. نکته قابل توجه اين است که براي نمايش لباس ها از مدل هايي استفاده شده که همگي قبلاً زنداني بوده اند، البته با جرم هاي سبک؛ وگرنه آنهايي که جرم هاي سنگين تري مرتکب شده اند، همچنان پشت ميله ها به دوختن مشغولند.
در قسمت محصولات، پتو، پيشبند، ظرف هاي استيل غذا و همين طور قهوه و اسپرسو هم به فروش مي رسند. بنا بر گفته احمد کيانيان دانه هاي قهوه از زندان هاي بايرن و هسن در آلمان خريداري شده اند.
«زنداني» هم مثل همه زندانيان ديگر سوداهاي زيادي را در سر مي پروراند، از طراحي کلکسيون کيف گرفته تا همکاري با چند پروفسور طراح که در برلين اقامت دارند. اما به نظر شما چند درصد از شيفتگان مد که عاشق پوشيدن لباس هاي جديد هستند، به دانستن داستاني که پشت هر کدام از محصولات «زنداني» نهفته است، علاقه نشان مي دهند؟ به خصوص وقتي پشت ژاکت شان نوشته شده است؛ «در هواي آزاد».
