شايد به دليل اينکه هموطنان زرتشتي فقط مراسم جشن سده را برگزار مي کنند، عده يي بر اين باورند که اين جشن متعلق به زرتشتيان است. اما جشن سده، به هيچ يک از اقوام يا اديان باستاني ايراني ارتباطي ندارد و جشني ملي و برگرفته از شرايط اقليمي و رويدادهاي کيهاني است. جشني همانند نوروز و يلدا، با اين تفاوت که تاکنون با آن، آن گونه که شايسته بوده است، برخورد نشده است.
همه ساله در تاريخ مشخصي که برابر با 10 بهمن است، زرتشتيان گرد هم مي آيند و به سنتي ديرينه جشني را برگزار مي کنند که نشان از تولد دوباره دارد.
شايد به همين دليل است که اسفنديار اختياري نماينده زرتشتيان تهران در مراسمي که هفته گذشته در مجتمع مارکار تهرانپارس به همين مناسبت برگزار شد، خواستار توجه جدي دولت و ثبت اين روز در تقويم رسمي کشور شد.
او در اين جشن و در ميان همه زرتشتيان حاضر و مهمان هايي که دعوت شده بودند، به نماد اين جشن که همان آتش است، اشاره کرد و آتش را نشانگر معناي غلبه نور بر تاريکي دانست. آب، باد، خاک و آتش چهار عنصر مورد احترام زرتشتيان اند و چهار عنصر محيط زيست نيز به شمار مي آيند و ما به عنوان ايرانيان بايد اين جشن را برپا کنيم.
فلسفه جشن سده، حرکت به سمت نور و خورشيد و نو شدن است. رئيس انجمن زرتشتيان با تاکيد بر فلسفه اين جشن ها گفت؛ هر کدام از آيين هاي ايراني فلسفه يي دارند و بر مبناي درستي بنا شده اند که معيارهاي علمي و فرهنگي آن زمان بوده است. سده، يک جشن ملي است و به فرهنگ و تمدن ايران متعلق است و تنها يک جشن مذهبي به شمار نمي آيد.
رستم خسروياني يکي ديگر از حاضران در اين مراسم، جشن سده را متعلق به تمام ايرانيان دانست و بر اين باور است که در ايران قديم، سال را به دو فصل تابستان بزرگ و زمستان بزرگ تقسيم مي کردند که جشن سده، در صدمين روز زمستان بزرگ برپا مي شود.
به اعتقاد رئيس انجمن موبدان زرتشتي، جشن سده، گراميداشت آتش در ايران باستان است و فقط به زرتشتيان تعلق ندارد، بلکه متعلق به همه ايرانيان است و يک جشن ملي است.
اردشير خورشيديان معتقد است؛ انديشه هاي بشري بر سه پايه استوارند؛ انديشه هاي واقعي که رئال هستند و تمام علميون به آن اعتقاد دارند. انديشه ديگر، انديشه هاي فراواقعي است که بر پايه راستي ها و نيکي ها استوار است و انديشه ديگر، انديشه انسان هاي فرومايه، ديو و اژدهاسان است. بايد انديشه هاي واقعي و فراواقعي را ياد بگيريم و از انديشه هاي فرومايه دوري جوييم.
به گفته او جشن هاي ايرانيان از ريشه «يîسîن» به معناي ستايش خدا هستند و ما موبدان در اين جشن جمع شده ايم تا آتش مهر، عشق، دوستي و وفاداري را روشن کنيم.
در ادامه در اين مراسم، آتش جشن سده توسط مهربان فيروز گري- موبد موبدان زرتشتي- ابتدا در سالن مجموعه روشن و اوستا- کتاب مذهبي زرتشتيان- خوانده شد. سپس اين آتش توسط موبدان زرتشتي در محوطه باز مجموعه فرهنگي- هنري زرتشتيان برافراشته شد و شرکت کنندگان در جشن، سرودهاي «اي ايران، اي مرز پرگهر» و «يار دبستاني» را خواندند.
پيش از ورود به سالن برگزاري جشن سده، از شرکت کنندگان با گلاب، آينه و نقل استقبال مي شد. بيشتر شرکت کنندگان به زبان فارسي دري صحبت مي کردند و سده را به يکديگر شادباش مي گفتند.
جشن سده يکي از چهار جشن بزرگ ايران زمين است که در بزرگداشت مهم ترين کشف جهان بشريت، آتش، توسط ايرانيان برگزار مي شود. اين کشف آتش بود که آغازگر تمدن بشري، دانش، فن و صنعت و در نتيجه تمدن امروزي ما شد. ما ايرانيان به پاس اين نعمت بزرگ، هميشه آتش را که نماد روشنايي، گرمايش، انرژي و توليد است گرامي داشته ايم.