بدرالسادات مفيدي

ديدار از مقر اداري و قانونگذاري اتحاديه اروپا و برگزاري چندين نشست کاري با کارشناسان و برخي مسوولان آن فرصت طلايي است که شايد کمتر براي روزنامه نگاران ايراني فراهم آيد. اين فرصت اما براي من و جمعي از همکاران در ساير رسانه هاي کشور دو هفته پيش ايجاد شد. سفري يک هفته يي به بروکسل پايتخت بلژيک و در تعريفي ديگر پايتخت اتحاديه اروپا که دستاورد آن اگرچه تا حدي قابل پيش بيني نبود ولي براي من در مقايسه با ساير سفرهاي کاري در نوع خود بي نظير بود چرا که بيش از آنچه منظور اين سفر (که از قبل آشنايي با نحوه فعاليت اتحاديه اروپا اعلام شده بود) محقق شود، تصويري از آينده و سرنوشت ايران در روابط با اتحاديه اروپا و به طور عام تر عرصه بين الملل براي ما به نمايش گذاشته شد.

ديدار با سفير ايران در بروکسل

به هر ترتيب اما عمق چالش در روابط ايران و اتحاديه اروپا قبل از انجام هرگونه ديدار کاري با اروپايي ها در ملاقات با سفير و تني چند از کارکنان سفارت ايران در بروکسل ملموس شد. اذعان سفير به اين نکته که اروپاييان هرگونه تغييري در رويکرد در روابط با ايران را منوط به تغيير رويکرد در ايران در رابطه با پرونده هسته يي اش کرده اند، مويد اين مساله بود. او البته با ذکر سابقه يي از روابط ايران و اتحاديه اروپا فراز و نشيب اين روابط را اين گونه تشريح کرد؛ پس از سال ها از فاز گفت وگوهاي انتقادي وارد فاز گفت وگوهاي فراگير شامل موضوعاتي چون مبارزه با مواد مخدر، تروريسم و حقوق بشر شديم. بهبود روابط تا جايي پيش رفت که مدتي بعد شوراي اتحاديه اروپا مصوبه يي صادر کرد که به موجب آن با ايران وارد مذاکرات، امضاي موافقتنامه هاي تجاري، اقتصادي و سياسي شود. هرچند سفير توضيح نداد منظور از سال هاي مورد اشاره اش دوران رياست جمهوري آقاي خاتمي است که قطعاً متاثر از ديپلماسي تنش زدايي و طرح گفت وگوي تمدن هاي او پيشرفتي در روابط حاصل شده بود. ادامه سخنان سفير اما گواه اين نکته بود. او گفت در نيمه دوم سال 84 که مساله هسته يي ايران شدت گرفت، رکودي در روابط پيش آمد و دوباره به قالب گفت وگوهاي فراگير برگشتيم. او معتقد بود اتحاديه اروپا يکطرفه مذاکرات مربوط به امضاي دو سند تجاري، اقتصادي و سياسي را به حال تعليق در آورده است. سفير ايران در عين حال رويکرد اتحاديه اروپا با ايران را بعد از صدور قطعنامه هاي شوراي امنيت سازمان ملل در قضيه پرونده هسته يي ايران دوگانه توصيف کرد که از يک طرف مذاکره مي کنند و از طرف ديگر به ايران فشار مي آورند. او نحوه عمل اروپاييان به قطعنامه هاي شوراي امنيت را دو شکل عنوان کرد که يکي در سطح ملي، 27 کشور به طور جداگانه خود را ملزم به رعايت وظايف شان در قبال تعهدات بين المللي مي دانند و ديگر آنکه به صورت اتخاذ مواضع مشترک در قالب اتحاديه اروپا انجام مي گيرد. سفير ايران در اين رابطه معتقد بود در مواردي چون تحريم بانک ها و موسسات و شرکت ها مصوبات شوراي وزيران اتحاديه اروپا حتي از مصوبات شوراي امنيت سازمان ملل گسترده تر است. او در ادامه اهرم فشار ديگر اتحاديه اروپا روي ايران را مربوط به بحث حقوق بشر عنوان و تعداد قطعنامه هاي صادرشده عليه ايران در اين زمينه را به شرح زير دسته بندي کرد؛ در زمان رياست آلماني ها در اتحاديه اروپا هشت قطعنامه حقوق بشري، پرتغالي ها 10 تا، اسلووني ها 13 تا و فرانسوي ها 17 تا عليه ايران را شاهد بوده ايم.

آقاي سفير تجديد نظر در مورد وضعيت منافقين و خارج کردن نام آنها از ليست تروريستي به منظور دادن فرصت بيشتر به آنها که در صحنه باشند،را ديگر اعمال فشار اروپايي ها نسبت به ايران دانست. او در عين حال در ميان سخنان خود به برنامه اتحاديه اروپا براي پيگيري منافعش در ايران از طريق ارتباط با جامعه مدني ايران و گفت وگوي مستقيم با نهادهاي مردمي و از سوي ديگر ارتباط با نهادهاي حکومتي در قالب همکاري هايي چون مبارزه با مواد مخدر و تروريسم اشاره کرد. سفير فقدان دفتر نمايندگي اتحاديه اروپا در ايران را يک خلاء جدي در روابط دانست و بر همين اساس نيز شايد تمايل داشت در ميان پرسش هاي ما در جلسات پيش رو چرايي عدم گشايش اين دفتر گنجانده شود.

در ادامه نيز يکي از کارشناسان سفارت مواضع دوگانه اتحاديه اروپا در مورد ايران را مورد نقد قرار داد و يادآور شد پارلمان اروپا از سويي طي قطعنامه يي خواستار بازگشت پرونده ايران از شوراي امنيت به آژانس بين المللي انرژي اتمي مي شود، از سوي ديگر مريم رجوي را طي يک سال گذشته سه مرتبه به مقر خود دعوت مي کند يا در مورد امضاي قرارداد همکاري هند و امريکا در رابطه با ان پي تي واکنش نشان نمي دهد. اين کارشناس همچنين مدعي شد درست هنگامي که سولانا در حال گفت وگو با ايران بوده و قبل از معلوم شدن نتيجه مذاکرات، بانک ملي را مورد تحريم قرار مي دهند.

البته تمامي اين اظهار گلايه ها از رفتار دوگانه اتحاديه اروپا مانع از آن نشد که سفير ابراز تمايل ايران به داشتن روابط با اين اتحاديه را ناديده بگيرد. او گفت؛ با تمام اين مشکلات و مسائل، اتحاديه اروپا اولين شريک تجاري ايران است و بر اين اساس در مورد حفظ روابط آنها نيازمند کمک هستيم که يک بخش آن به ما مربوط مي شود، بخشي به حکومت و بخش ديگر آن به رسانه ها ارتباط پيدا مي کند.

روابط انرژي ايران و اتحاديه اروپا

زماني که سفير اتحاديه اروپا را به عنوان شريک اول تجاري ايران معرفي کرد، بلافاصله ذهن من متمرکز روابط تجاري ايران و امارات متحده عربي شد. کشوري که چند سال است به مدد تحريم هاي اقتصادي به تدريج رتبه اول شراکت تجاري را از آلمان،کشوري اروپايي که بيش از 20 سال شريک اول تجاري ايران محسوب مي شد، ربوده است. البته منظور سفير مراودات اقتصادي مجموع 27 کشور عضو اتحاديه اروپا با ايران بود. (والا همان که اشاره کردم رتبه اول از آن امارات است.) مراوداتي يکطرفه در قالب صدور انواع و اقسام کالاهاي مصرفي و واسطه يي، صنعتي و تکنولوژيک و غيره به ايران، اين در حالي است که در مقابل تامين انرژي به ويژه گاز از جمله مهم ترين کالاهايي محسوب مي شود که مي تواند اروپا را به بازار مصرف خوبي براي ايران تبديل کند؛ آرزويي بزرگ در عين حال قابل دسترس و البته مشروط به ديپلماسي موفق ايران. به اين خاطر نشست مربوط به سياست و امنيت انرژي که اروپايي ها در اولين روز کاري براي گروه در نظر گرفته بودند، يکي از مهم ترين جلسات بود. خاصه آنکه سه کارشناس مجرب انرژي اتحاديه اروپا ساعاتي از وقت خود را به ما اختصاص دادند هرچند در پايان حاصلي جز تاسف و حسرت براي من به عنوان يک ايراني نداشت؛ تاسف بر اينکه ايران به عنوان دومين کشور داراي ذخاير گازي دنيا نه تنها هيچ بهره برداري از بازار مصرف اروپا نمي کند، بلکه با اعمال سياست هاي نادرست فرصت ها را براي روسيه و قطر به عنوان اولين و سومين کشورهاي برخوردار از گاز فراهم آورده است. چنان که اکنون قطر به مدد گاز پارس جنوبي از يک جزيره کم اهميت به دارنده بالاترين درآمد سرانه عالم تبديل شده است. از سوي ديگر اروپا در حال حاضر شديداً به گاز روسيه وابسته است و بنا به گفته آن کارشناسان 60 درصد گاز اروپا را روسيه تامين مي کند. البته همين کارشناسان معتقد بودند از آنجا که رفتارهاي روسيه قابل پيش بيني نيست، تضميني هم براي امنيت انرژي اروپا وجود ندارد. اين گفته براي من يادآور واقعه دو سال پيش بود که روسيه در زمستان گاز اروپا را به منظور افزايش قيمت دو سه برابري آن به يکباره قطع کرد. بنابراين اين بحث امنيت انرژي براي اروپايي ها کاملاً قابل درک است. به همين خاطر هم آنها در حال حاضر به راه حل هاي ديگري فکر مي کنند، حتي خريد گاز مايع که به دليل حمل و نقل آن از طريق کشتي هاي مخصوص هم گران و هم خطرناک است. از آنجا که اما همچنان اولويت اروپا انتقال گاز طبيعي (CNG) از طريق کشيدن خط لوله است، دو راه حل را دنبال مي کنند که هر دو به طريقي به ايران ارتباط پيدا مي کند؛ يکي انتقال گاز ترکمنستان که در اين صورت بايد از ايران و ترکيه عبور کند چون انتقال آن از شمال درياي خزر مسير خيلي طولاني را دربرمي گيرد و در عين حال پرهزينه و در حوزه استحفاظي روسيه است. دوم مستقيماً گاز ايران خريداري شود. چنان که چند سال قبل در اين رابطه خط لوله يي به اسم نابوکو از ايران پيش بيني شد تا جايگزين گاز روسيه به اروپا باشد اما هنوز در مرحله حرف باقي مانده است چرا که از زمان روي کار آمدن دولت نهم ايران تحت تحريم هاي اعلام شده و نشده کنسرسيوم (شرکت هاي) بزرگ گازي دنيا قرار گرفته است. هرچند در اين دوره نيز فرصت هايي براي ايران فراهم شد که متاسفانه از آن تنوري براي ملت ايران داغ نشد. مهم ترين آن سفر سال گذشته وزير خارجه سوئيس به ايران و ملاقات با احمدي نژاد به منظور چاره انديشي براي آينده انرژي اروپا در پي قطع گاز روسيه و مشکل پيش آمده براي مردم شان بود. به طوري که حتي خانم وزير به دليل گذاشتن حجاب اسلامي هنگام حضور در ايران مورد مواخذه لايه هايي لائيک از جامعه اش قرار گرفت.

در هر صورت کارشناسان انرژي اتحاديه اروپا در نشست مورد اشاره ضمن تاکيد بر اينکه ايران بالقوه مي تواند صادرکننده خوبي براي اروپا در زمينه گاز باشد، به صراحت موانع بر سر راه خريد گاز ايران را به رغم نياز شديد اروپا برشمردند؛

1-پيشبرد فعاليت هسته يي ايران که به رغم صلح آميز بودن منجر به وضع تحريم هاي متعدد شده است. 2-تيره بودن روابطش با امريکا 3- پيگيري مسائل فلسطين، لبنان، عراق و... و تقويت گروه هاي مقاومت در اين کشورها 4- مسائل حقوق بشر. جالب اينجا بود که چارلز اسر تحليلگر انرژي به عنوان اولين کارشناس وقتي با گفته يکي از اعضاي گروه (عضو تحريريه يکي از روزنامه هاي اصولگرا) مبني بر اينکه انرژي هسته يي حق مسلم ايران است، مواجه شد، به جديت گفت؛ مسلماً همين طور است ولي ما معتقديم اين کار بايد در آينده آن هم براي مقاصد غيرنظامي صورت گيرد. اکنون غني سازي را متوقف کنيد. در قطع روابط خودتان با امريکا نيز تجديدنظر کنيد.فائوزي بن سارسا مشاور انرژي کميسيون اتحاديه اروپا ديگر کارشناسي بود که در اين رابطه با تاکيد بر وابستگي متقابل ايران و اتحاديه اروپا گفت؛ ما متمول، شفاف و در عين حال مصرف کننده هستيم و در مقابل، شما عرضه کننده انرژي. ايران مي تواند يک نقش مساوي در اين رابطه داشته باشد، البته به شرطي که اصول ما را بپذيرد. او ادامه داد؛ پيرو موافقتنامه 2002 با دولت قبلي شما (دولت خاتمي) در زمينه انرژي يک نوع همکاري تا 2005 در حال انجام بود که متاسفانه بعضي مسائل و رويدادهاي سياسي از جمله موضوع هسته يي ايران اين همکاري را متوقف کرد. بن سارسا هنگامي که با تکرار گفته همان هم گروهي مان مبني بر اينکه شما اعتراف کرديد به گاز ايران نياز داريد، پس چرا حقوق هسته يي آن را به رسميت نمي شناسيد و شرايطي را به ما ديکته مي کنيد، گفت؛ شما مي توانيد گاز خودتان را نگه داريد؛ گازي که در استخراج آن نيازمند همکاري غرب هستيد. ما هم عجله يي براي خريد گاز استخراج شده شما نداريم. اروپا مساله انرژي خود را از روسيه و برخي کشورهاي حوزه خزر حل مي کند. در حال حاضر قطر نيز هفتمين توليدکننده براي ماست، تا پايان سال ميلادي يک پيمان با عراق در زمينه گاز منعقد خواهيم کرد و... بنابراين لزومي ندارد ما خريدار گاز ايران باشيم. سامي اندروا ديگر کارشناس انرژي شرکت کننده در نشست درخصوص اين بحث استناد به يک ضرب المثل اروپايي کرد که براي رقص تانگو دو نفر لازم است. او گفت؛ هر دو طرف شرايط خودشان را دارند.

درست است که ايران دومين منابع گازي جهان را دارد ولي ابزار و تکنولوژي لازم را براي استخراج آن ندارد و ضمن آنکه استخراجش مستلزم صرف وقت زيادي است. اين کارشناس انرژي در عين حال تاکيد کرد موضوع هسته يي ايران بازي ميان اروپا و امريکا نيست تا به عنوان ابزاري به نفع يکديگر از آن استفاده کنند. اين يک موضوع جدي بين المللي است که هم اکنون ديگر شوراي امنيت سازمان ملل درگير آن است و اگر ايران در اين رابطه رويه اش را تغيير ندهد، معلوم نيست آينده چه شود.

حشمت الله فلاحت پيشه نماينده اسلام آباد غرب در مجلس روز گذشته در نطق پيش از دستور خود با اشاره به سفر نوري المالکي نخست وزير عراق خواستار حل و فصل مسائل باقيمانده ميان ايران و عراق شد.

وي در آغاز نطق خود با بيان اينکه نطق کوتاهم را با توجه به حضور آقاي «نوري المالکي» در تهران به موضوع انتظارات ملت ايران از دولت عراق اختصاص مي دهم، گفت؛ 1- پس از سال ها تحمل درد و رنج، اکنون عراق در مسير آرامش است. آرامشي که در آن نقش پايمردي جمهوري اسلامي همواره مورد تقدير مقامات عراقي قرار گرفته است. دو کشور در مسير شکل دهي به روابط سياسي بايد مسائل به جا مانده از جنگ تحميلي را تعيين تکليف کنند. بند ششم قطعنامه 598 شوراي امنيت سازمان ملل متحد، خواستار جبران خسارت و اداي غرامات از طرف دولت شروع کننده جنگ است. به رغم معرفي متجاوز از سوي دبيرکل اين بند هنوز اجرا نشده و اگر دوطرف به دنبال بنياني محکم براي روابط خويش اند، بايد هرگونه مساله بر جاي مانده از جنگ را حل کنند. به عنوان نمونه هنوز دولت آلمان براي ريشه کن کردن کينه هاي جنگ جهاني دوم، داوطلبانه غرامت ها و خسارات دولت ها و افراد همسايه خود را جبران مي کند. 2- موضوع ديگر همراهي دولت محترم عراق در تحويل اسناد جنايات جنگي رژيم گذشته آن کشور در حق مردم ايران است. ايران و عراق به يکسان قرباني اين جنايات جنگي شده اند. اما متاسفانه در کيفرخواست محاکمه صدام و همدستان او، نامي از ايران نمي آيد. در اتاق جنگ عراق چه گذشت؟ چه کشورها و شرکت هايي سلاح هاي ممنوعه را به صدام دادند؟ کمتر ملتي در تاريخ به اندازه ايرانيان بمباران ها و موشک باران مناطق مسکوني خود را تحمل کرده است و يکي از علل همدلي خالصانه ملت ايران با ساکنان امروزه غزه، آن است که ما با پوست و گوشت و استخوان خود، جنايات جنگي را تحمل کرده ايم. در آن ايام نيز سکوت محافل سياسي جهان در قبال کشتار زنان و کودکان بي گناه ايراني به اندازه آنچه امروز در غزه مي گذرد جانسوز بود و اصولاً چون حاميان و بانيان آن جنايات بزرگ محاکمه نشدند جنايتکاران امروز دنيا روش اسلاف خود را ادامه مي دهند.

به عنوان يکي از مصاديق اکنون مجلس شوراي اسلامي فوريت تصويب شده طرح الزام دولت به پيگيري حقوق جانبازان جنگ شيميايي و ميکروبي عليه ايران را در دستور کار قرار داده است. بيش از 114 شرکت خارجي صدام را به اين سلاح ها تجهيز کرده اند و طبق کنوانسيون هاي بين المللي به دليل ممنوعه بودن اين «معاملات» آنها همدستان اين جنايتکار اعلام شده اند. وزارت امور خارجه جمهوري اسلامي موظف است در قالب کنوانسيون هاي بين المللي اسناد جنايات جنگي را از دولت کنوني عراق مطالبه کند. هرچند ممکن است شرايط ناعادلانه حاکم بر دنياي امروز پيگيري اين حقوق را دشوار کند ولي حداقل جهت اثبات حقوق تاريخي ملت ايران و پيگيري هاي آينده تکميل اسناد فوق ضروري است.

3- مقامات سياسي دو طرف ايران و عراق به خوبي آگاهند که استان هاي مرزي دو کشور بيشترين آسيب ها را از حاکميت شرايط جنگي تحمل کرده اند. به عنوان نمونه در شرايط دهه 1360 هجري که در جاهاي ديگر ايران زمين با دلار هفت تومان سرمايه گذاري صورت مي گرفت شهرهاي جنگزده غرب و جنوب کشور هر روز چند بار بمباران و گلوله باران مي شدند. متاسفانه اکنون بازسازي زيرساخت هاي تبادل و توسعه متقابل دو کشور به کندي صورت مي گيرد. بايد زيرساخت هاي ترانزيت و تجارت دو طرف تکميل شود. مين زدايي و آزادسازي شهرها و روستاهاي حريم امنيتي مرز در اولويت قرار گيرد و با بهبود شرايط تبادل کالا و مسافر (به ويژه زائران دو طرف) به سال ها مانع سازي سياسي در روابط صميمانه برادران ايراني و عراقي پايان داده شود.

گروه سياسي؛ وزير امور خارجه در مکالمه هاي تلفني با وزيران امور خارجه اسپانيا، پرتغال، سوئيس و چک، پيرامون فجايع جاري غزه اظهار کرد؛ در حالي که بخش هاي عظيمي از جهان سال نو ميلادي را جشن مي گيرند، متاسفانه مردم مسلمان غزه در خونين ترين نسل کشي قرن قرار دارند. به گزارش ايسنا منوچهر متکي گفت؛ حملات وسيع و همه جانبه هوايي اسرائيل و بمباران وحشيانه مردم غزه با حملات موشکي حماس و ديگر گروه هاي فلسطيني که يک اقدام دفاعي است اصلاً قابل مقايسه نيست. براي افکار عمومي جهان اين نوع نگاه به دو طرف جنگ و درگيري اصلاً قابل قبول نيست. متکي بيان کرد؛ حداقل انتظار اين است که کليه کشورها تمام تلاش خود را به منظور يافتن راه حل منطقي و قابل قبول براي پايان دادن به جنگ خونين و نابرابر در غزه به عمل آورند و امکان تردد و کمک رساني به مردم غزه را فراهم کنند.

او ورود نيروي زميني رژيم صهيونيستي به غزه را يک اشتباه استراتژيک خواند و گفت؛ هرگونه آتش بس يعني توقف کامل حملات هوايي، تجاوزات و محاصره نظامي غزه و اين اولين اقدام خواهد بود.

در اين تماس هاي تلفني، همتايان متکي نيز اظهار کردند بايد توافق فوري براي برقراري آتش بس فوري و موثر، با هدف پايان دادن به جنگ، خونريزي و هرگونه تجاوز حاصل شود. مشغول رايزني با عوامل مهم و تاثيرگذار در منطقه هستيم و بايد بگوييم شوراي امنيت براي برقراري آتش بس و پايان خشونت در غزه مداخله کند و اين کار مهمي است که بايد انجام پذيرد. لازم است هر کشوري بر اساس ظرفيت و توان خودش اقداماتي را انجام دهد. اتحاديه اروپا مشغول برقراري تماس با طرف هاي مهم و تاثيرگذار براي نيل به اين هدف است.

نامه احمدي نژاد به آصف علي زرداري

در همين رابطه رئيس جمهور پاکستان در ديدار با فرستاده ويژه محمود احمدي نژاد به اين کشور، از جامعه بين الملل خواست نقش خود را در پايان دادن به حملات وحشيانه عليه مردم بي دفاع و غيرمسلح فلسطين در غزه ايفا کنند. آصف علي زرداري روز شنبه در ديدار با غلامحسين نوذري وزير نفت ايران و فرستاده ويژه رئيس جمهور که نامه يي را از طرف احمدي نژاد به وي ارائه کرد، نوذري را در جريان تلاش هاي اسلام آباد براي مبارزه با تروريسم قرار داده و بر لزوم اتخاذ رويکردي منطقه يي در اين زمينه تاکيد کرد و دخالت ايران و چين در تلاش ها در زمينه مبارزه با تروريسم را خواستار شد. به گزارش روزنامه داون چاپ پاکستان، زرداري با ابراز نگراني از حملات رژيم صهيونيستي به نوار غزه گفت؛ پاکستان حل صلح آميز، منصفانه و پايدار مساله فلسطين بر اساس قطعنامه هاي شوراي امنيت سازمان ملل را خواستار است. فرستاده ويژه رئيس جمهور کشورمان با تاکيد بر روابط نزديک بين پاکستان و ايران گفت؛ تهران پيشبرد پروژه خط لوله صلح را خواستار است تا همکاري اقتصادي بين دو کشور را مستحکم تر کند. نوذري بار ديگر دعوت رئيس جمهور ايران از زرداري براي سفر به ايران را تکرار کرد. زرداري نيز گفت مشتاقانه منتظر سفر به ايران است و اين کار را به زودي انجام مي دهد. يوسف رضا گيلاني نخست وزير پاکستان در گفت وگو با نوذري نيز گفت اسلام آباد از شکل گيري يک کشور مستقل فلسطين حمايت مي کند و تاکيد کرد؛ جهان بايد براي متوقف کردن وحشيگري هاي رژيم صهيونيستي اقدامي قاطعانه انجام دهد.

بايد به مسائل غزه توجه شود

همچنين رئيس مجلس شوراي اسلامي گفت؛ رژيم صهيونيستي حمله زميني خود را آغاز کرده اما با دفاع جانانه فلسطينيان غيور مواجه شد و صهيونيست ها بايد بدانند غزه گورستاني براي آنها خواهد شد. به گزارش فارس علي لاريجاني رئيس مجلس شوراي اسلامي روز گذشته طي سخناني در ابتداي جلسه علني مجلس با اشاره به شرايط منطقه يي و جهاني گفت؛ امروز با مجموعه شرايطي که در صحنه منطقه يي با آن مواجه هستيم و احساس مسووليتي که در همه کشور از جمله در نمايندگان، دولت و احزاب و شخصيت هاي سياسي نسبت به حادثه مهمي که در حال وقوع در منطقه است و مسائل داخل کشور وجود دارد بايد به آنها توجه بيشتري شود.

لاريجاني به ترکيه مي رود

در عين حال مخبر کميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس شوراي اسلامي از سفر رئيس مجلس شوراي اسلامي به کشور ترکيه براي شرکت در اتحاديه بين المجالس اسلامي خبر داد. به گزارش مهر کاظم جلالي در جمع خبرنگاران در خصوص گزارش روز گذشته خود در مورد مسائل غزه که در جلسه غيرعلني مجلس ارائه شد، بيان داشت؛ روز گذشته در مورد تحرکات پارلماني و اقدامات مجلس گزارشي به نمايندگان ارائه شد که از آن جمله، تشکيل جلسه اتحاديه بين المجالس اسلامي در سطح روساي مجالس کشورهاي اسلامي عضو کميته اجرايي در چهارشنبه هفته آينده در ترکيه است که لاريجاني در اين جلسه حضور خواهد يافت. نماينده مردم شاهرود در خانه ملت با بيان اينکه 9 کشور عضو کميته اجرايي اتحاديه بين المجالس اسلامي هستند، اظهار داشت؛ ترکيه، ايران و آذربايجان سه کشور آسيايي عضو، عربستان، مصر و الجزاير سه کشور عربي و چاد، بنين و مالي سه کشور آفريقايي عضو اين کميته هستند و البته اين جلسه قرار است به صورت باز برگزار شود يعني روساي مجالس ساير کشورهاي عضو اتحاديه بين المجالس اسلامي نيز براي شرکت در جلسه دعوت خواهند شد.

سجاد سالک؛ نگراني هاي اصولگرايان از انتخابات سال آينده رياست جمهوري از رنگ و رخسار رسانه هايشان هويداست. اگر تا پيش از اين موضوع اعتدال گرايي و وحدت ملي اسباب اين شده بود تا طرح عبور از احمدي نژاد براي معرفي يک کانديداي تکنوکرات در ميان اصولگرايان مطرح شود، حالا بزرگان اصولگرا نگران اين هستند که با کاهش محبوبيت احمدي نژاد، اصولگرايان دوباره کرسي رياست جمهوري را از دست بدهند. نگراني از سبد راي احمدي نژاد وقتي جدي مي شود که توجه داشته باشيم احمدي نژاد برخلاف بسياري از کانديداها بخش خاکستري آرايش بسيار ناچيز است و در مقابل طرفداران و مخالفان سفت و سختي دارد. بخش خاکستري آرا به اين معنا است که کمتر کسي را مي توان پيدا کرد که در مورد احمدي نژاد نظر خاصي نداشته باشد. همه يا مخالف جدي او هستند يا طرفدار سينه چاک وي. به همين نسبت هر چه احمدي نژاد طرفدار داشته باشد در مقابل تعداد آراي منفي وي به نسبت ساير کانديداها بسيار بالا بوده و اين زنگ خطري براي حاميانش به صدا در مي آورد. اين وضعيت در انتخابات رياست جمهوري دوره قبل گريبان اکبر هاشمي رفسنجاني را گرفت. نظرسنجي ها پيش از انتخابات نشان مي داد گرچه او از لحاظ راي آوري جايگاه مناسبي داشت اما افرادي که مخالف جدي وي بوده و به طرزي قاطعانه مخالف رئيس جمهور شدنش بودند، بسيار قابل توجه بوده و همين موضوع در نهايت به ضرر وي تمام شد. چرا که آراي خاکستري را مي توان به آراي سفيد تبديل کرد اما آراي سياه به مرور در جامعه تکثير هم مي شود. در مورد احمدي نژاد هم اکنون وضعيت همين گونه است. احمدي نژاد طرفداران اصولگراي راسخي دارد اما تعداد افرادي که مخالف قاطع رياست جمهوري وي هستند بسيار قابل توجه است و اين موضوع براي استراتژيست هاي جناح اصولگرا خطرناک جلوه مي کند. از اين رو است که استراتژيست هاي اين جناح ترجيح مي دهند باب بحث در مورد کانديداي نهايي اصولگرايان در انتخابات را نبندند و به کانديدايي با قابليت جلب آراي بيشتر فکر کنند.

حمله به رقبا جايگزين کارنامه

حاميان احمدي نژاد که به افت محبوبيت کانديداي خود پي برده اند چشم انداز انتخابات رياست جمهوري سال آينده را آنقدر تيره و تار مي بينند که راه چاره را در حمله به رقبا و خوش بيني نسبت به احتمال دودستگي در جمع اصلاح طلبان يافته اند. در پايان چهار سال رياست جمهوري محمود احمدي نژاد انتظار مي رود حاميان دولت کارنامه يي شفاف و روشن از عملکرد دولت نهم ارائه داده و مشخص کنند تا چه ميزان در دسترسي به اهداف موفق بوده اند. با اين وجود هرگونه بحث و بررسي در خصوص عملکرد گذشته و برنامه هاي آينده عملاً در اين جبهه تعطيل شده و همه فعاليت هاي آنها به اظهار نظر درباره آمدن و نيامدن خاتمي و ترجيح دادن يکي از سه گزينه خاتمي، کروبي و ميرحسين موسوي مي گذرد.

وضعيت در جمع اصولگرايان به گونه يي درآمده که حالا محمدحسن غفوري فرد از چهره هاي سنت گراي جناح اصولگرا به جاي بيان برنامه هاي جناح خود از احتمال حضور ميرحسين موسوي سخن مي گويد و حسين فدايي دبيرکل جمعيت ايثارگران هم آمدن يا نيامدن خاتمي و ميرحسين را محور مصاحبه خود قرار مي دهد؛ گويي اصولگرايان بيشتر از آنکه درباره کانديداي خود حرف و برنامه يي داشته باشند از رويارويي با کانديداي اصلاح طلبان واهمه دارند و چنين است که موشکافانه، ويژگي هاي مثبت و منفي هر کدام از کانديداهاي اصلاح طلب را مورد بحث قرار مي دهند و بي تعارف آرزو مي کنند اصلاح طلبان لااقل با دو کانديدا وارد انتخابات شوند تا شايد بخت پيروزي محمود احمدي نژاد در انتخابات آينده بيشتر شود.مجموعه اين نگراني هاست که جمعي از اصولگرايان تکنوکرات را چندي پيش به اين فکر انداخت که طرحي نو دراندازند و زمينه را براي بررسي يک کانديداي راي آور فراهم کنند. به همين خاطر است که جمعي از اصولگرايان مصرانه خواستار اين هستند تا چهره يي چون محمدباقر قاليباف کانديداي اصولگرايان در انتخابات بعدي باشد. به اعتقاد اين دسته از اصولگرايان، احمدي نژاد همه برگ هاي برنده خود را سوزانده است و اوضاع نابسامان اقتصادي از يک سو و بالا رفتن روزافزون انتظارات مردم در شهرستان ها از سوي ديگر کار احمدي نژاد را براي دور دوم سخت کرده است. نزديکان احمدي نژاد اما زير بار اين موضوع نرفته و با آمارها و نظرسنجي هايي ادعا مي کنند وضع احمدي نژاد در تهران و شهرستان ها همچنان مطلوب است.

آراي سرگردان منتقدان وضع موجود

محمود احمدي نژاد در دور اول انتخابات رياست جمهوري موفق شد حدود 5 ميليون و 700 هزار راي به دست بياورد. به نظر مي رسد اين ميزان راي در صورتي که افت نکرده باشد هواداران خالص و حقيقي احمدي نژاد را نشان دهد. باقي آنچه در دور دوم به حساب احمدي نژاد ريخته شد آراي متغيري است که هر کانديداي منتقد وضع موجود قابليت جذب آن را داشته و احمدي نژاد نمي تواند روي آن حساب کند. شهروندان ناراضي که در سال 1384 شناختي نسبت به احمدي نژاد نداشته و تنها از روي شعار هاي آوانگارد و اعتراضي به وي راي داده بودند، بخش عمده يي از راي 17 ميليوني احمدي نژاد را تشکيل دادند. طيف ناراضيان شهري و روستايي در سه سال و نيم گذشته شناخت صحيحي از وي به دست آورده و متوجه شدند احمدي نژاد با وجود طرح شعارهاي تند و تيز اما نگاه تحول خواهانه يي ندارد و بيشتر دل در گرو اصول و ارزش ها دارد. آراي اين دسته از راي دهندگان به احمدي نژاد تمام و کمال از سبد وي خارج شده است. بخش ديگري از آراي 17 ميليوني احمدي نژاد را روستانشينان و مردم دور از مرکز که دهان به دهان شايعاتي درباره هاشمي رفسنجاني شنيده و احمدي نژاد را يک منجي ساده زيست و عملگرا مي دانستند به صندوق ها ريختند. گذشت سه سال

و نيم از عمر کابينه، هرچند که با ارتباط رو در رو در سفرهاي استاني همراه بوده اما تلنبار شدن وعده ها و نااميد شدن از بهبود اوضاع، راي بخشي از آنها را از سبد احمدي نژاد خارج کرده و به صورت سرگردان درآورده است. طبيعي است اين دسته از افراد که سه ساله از احمدي نژاد دل بريده اند از سيدمحمد خاتمي نيز دل خوشي نداشته و منتظر شخص ثالثي هستند تا به سوي وي چراغ سبز نشان دهند.

گروه ديگري که احمدي نژاد راي آنها را از دست داده است اصولگرايان سنتي و معتدلي هستند که عملکرد احمدي نژاد را در زمينه هاي مختلف داراي اشکال ارزيابي کرده و منتظرند اصولگراي ديگري وارد صحنه شود تا به وي راي دهند. طبيعي است اين دسته از افراد در صورت عدم حضور کانديداي اصولگراي ديگري، احمدي نژاد را به کانديداهاي اصلاح طلب ترجيح خواهند داد اما به هر صورت اين خطر براي احمدي نژاد وجود دارد که در صورت شکل گيري رقابت در بين اصولگرايان، بخشي از آراي دور اول خود را هم از دست بدهد.به خاطر همين است که دغدغه راي آوردن به مهم ترين موضع فکري حاميان احمدي نژاد تبديل شده است و اصولگرايان براي جلوگيري از به قدرت رسيدن مجدد اصلاح طلبان به گزينه هاي راي آور ديگري هم فکر مي کنند تا به جاي احمدي نژاد به کارزار رقابت بفرستند. اين همه در حالي است که هنوز موسم فعاليت هاي انتخاباتي شروع نشده و کانديداي اصلاح طلبان نيز برنامه هاي انتخاباتي خود را شروع نکرده است. طبيعي است هرچه به برگزاري انتخابات نزديک تر شويم، عملکرد دولت احمدي نژاد بيشتر مورد نقد قرار گرفته و برنامه هاي تحول خواهان دقيق تر مورد اشاره قرار خواهد گرفت و از آن پس شاهد افت آراي احمدي نژاد هم خواهيم بود. به عبارت ديگر احمدي نژاد اين روزها با وجود ريزش حاميان خود نسبت به سه سال پيش، اما همچنان وضعش بهتر از آينده است و قطعاً حاميانش اکنون از چند ماه آينده بيشتر هستند. اين وضعيت بدان خاطر پديد آمده که شواهد نشان مي دهد محبوبيت احمدي نژاد در سراشيبي افتاده و هر چه مي گذرد وضع سبد آرايش بدتر هم مي شود.

در مقابل هرچه به روز انتخابات نزديک تر شويم و تحول خواهان با استفاده از فرصت سفرهاي استاني و سخنراني، بيشتر با مردم سخن بگويند شاهد افزايش محبوبيت کانديداي منتخب شان خواهيم بود. در اين ميان مشاوران احمدي نژاد با آگاهي از اين موضوع درصدد بودند با طرح تحول اقتصادي در آستانه انتخابات شوکي به جامعه وارد کنند و دوباره اميدهاي از دست رفته را بازگردانند. مشاوران احمدي نژاد به طرح تحول اقتصادي به عنوان برگ برنده خود در رقابت سال آينده مي نگريستند. با اين وجود کاهش بي سابقه قيمت نفت، بيشتر از آن که شوکي به اقتصاد ايران وارد کند، شوکي به مشاوران احمدي نژاد وارد کرد. در اين شرايط احمدي نژاد تا زمان رسيدن فصل انتخابات بيش از هر چيز نياز به وارد کردن شوکي به جامعه دارد تا دوباره توجهات را معطوف خود کند. در غير اين صورت تا فرا رسيدن روز انتخابات بايد شاهد کاهش بيش از پيش طرفدارانش باشد.

رقباي کارزار

کدام کانديداي اصلاح طلب براي محمود احمدي نژاد رقيب ساده تري به حساب مي آيد؟ به اين سوال به سادگي نمي توان پاسخ داد اما حجم تخريب هاي اصولگرايان نشان مي دهد لااقل در مقطع فعلي حاميان احمدي نژاد تصور مي کنند سيدمحمد خاتمي براي احمدي نژاد رقيب سخت تري به حساب مي آيد. به همين خاطر است که رسانه هاي اصولگرا به خبرسازي هاي زيادي عليه وي دست زده و انواع و اقسام تهديد ها را عليه وي مطرح مي کنند. خاتمي البته راي طيف گسترده يي از تحول خواهان را پشت سر خود دارد و اين براي اصولگرايان نگران کننده است. براي مقابله با اين وضع اصولگرايان مي کوشند خاتمي را مقابل ميرحسين موسوي و کروبي نشان دهند. اما آيا کروبي براي احمدي نژاد رقيب آساني است؟ اصولگرايان خود هم مي دانند اگر کروبي جاي خاتمي رقيب احمدي نژاد شود اوضاع از جانب ديگري خراب مي شود. چرا که با حضور کروبي در انتخابات، رقابت در شهرستان ها براي احمدي نژاد بسيار دشوار مي شود. احمدي نژاد که مدتي است دل از راي تهراني ها بريده، همه توجهاتش را معطوف شهرستاني ها کرده و با انجام سفرهاي استاني مي کوشد راي شهرهاي دور از مرکز را نصيب خود کند. حضور کروبي در انتخابات يعني از دست رفتن بخش عمده يي از آراي شهرستان ها و اين موضوعي است که حاميان احمدي نژاد را نگران مي کند. کروبي علاوه بر صراحت لهجه يي که دارد، زبان توده هاي مردم را هم خوب مي شناسد و با يک سفر انتخاباتي مي تواند جادوي سفرهاي استاني احمدي نژاد را باطل کند.اما آيا ميرحسين موسوي که اصولگرايان اين روزها ابراز علاقه مي کنند تا جاي خاتمي رقيب احمدي نژاد شود، رقيب آساني براي اصولگرايان است؟ اوضاع در اين حال باز هم مساعد نيست. ميرحسين موسوي در ذهن مردم چونان يک ناجي مي ماند که در دوران جنگ کشور را به خوبي اداره کرد و حالا قطعاً مي تواند بحران هاي اقتصادي و بين المللي را از سر بگذراند. از طرفي اگر به خاطر عملکرد هشت ساله دولت اصلاحات، سيدمحمد خاتمي در کانون تخريب هاي اصولگرايان قرار دارد، ميرحسين را به اين سادگي ها نمي توان تخريب کرد. سکوت چندساله او، امکان هر نوع تخريب را از حريف سلب کرده و اين براي اصولگراياني که از عصر عاشوراي انتخابات هفتم تا به حال براي رقيب بحران و درد سر ايجاد کرده اند، موضوع خوبي نيست.به اين ترتيب با فرض حضور هرکدام از سه کانديداي اصلي جناح اصلاح طلب در انتخابات، شاهد کاهش آراي احمدي نژاد بوده و همين موضوع است که تحليلگران جناح اصولگرا همچون امير محبيان را به فکر فرو برده و محمدرضا باهنر را به بيان هشدارهايي وا مي دارد و همه در جست وجوي راهي هستند که اصولگرايي را از شکست نجات دهند. اگر تا امروز حاميان دولت، اصولگرايي را با احمدي نژاد گره زده بودند، با نگراني اصولگرايان در مورد کاهش محبوبيت احمدي نژاد، براي استراتژيست هاي جناح اصولگرا چاره ديگري نمي ماند مگر اينکه به گزينه هاي ديگر با امکان راي آوري بيشتر هم فکر کنند. آيا کانديداي محبوب تري جايگزين احمدي نژاد مي شود؟

شهيد آيت الله دکتر سيدمحمد حسيني بهشتي در شب عاشوراي سال 1344 طي سخنراني در مرکز اسلامي هامبورگ به بررسي علل تاريخي قيام امام حسين و خروج از مدينه پرداختند، که متن آن براي نخستين بار در اختيار رسانه ها قرار مي گيرد.

---

الحمدلله امروز روز تاسوعا و فردا روز عاشورا است. تاسوعا و عاشورا دو کلمه عربي است، نهم و دهم.بعد از شهادت علي بن ابيطالب(ع) معاويه فرمانرواي تقريباً خودسر مطلق سرزمين پهناور اسلام است چون به فاصله کمتر از شش ماه توانست هواداران علي(ع) را که اطراف امام مجتبي جمع شدند، متفرق کند و قرارداد صلحي با امام مجتبي(ع) منعقد کند و خيال خودش را از جهت امام مجتبي و هواداران خاندان علي راحت کند. جزء يکي از مواد مهم قرارداد صلح با امام مجتبي اين بود که معاويه نبايد دوستان اهل بيت و علي(ع) را تحت فشار و شکنجه قرار دهد، يکي ديگر از مواد مهم هم اين بود که معاويه نبايد براي بعد از خودش کسي را به عنوان خليفه و فرمانرواي اسلام و مسلمين معرفي و منصوب کند، مواد ديگر هم بود.معاويه نسبت به ماده اول که خيلي فرصت ندارد به فاصله کوتاهي شروع کرد، هواداران علي(ع) را به خصوص در نقاطي که دورتر از مدينه بود و به خصوص در بصره و کوفه، سخت تحت فشار قرار داد و اين فشار بعد از شهادت امام مجتبي خيلي شديدتر شد. وقايع عجيبي در اين مدت اتفاق افتاده است. در همين کوفه عده يي از دوستان علي با فجيع ترين و شکنجه دارترين وجه به دست عمال و فرمانداران معاويه کشته شدند. ماده دوم هم تا موقعي که امام مجتبي زنده بود، معاويه مراعات کرد، ولي چون مي ديد مرگش نزديک شده مي خواست حکومت را در خاندان بني اميه ثابت، استوار و دائمي بکند. تصميم گرفت اول امام مجتبي را از ميان بردارد. به وسيله سم امام مجتبي را شهيد کرد و بلافاصله شروع کرد مقدمات بيعت گرفتن براي يزد را فراهم کردن. معاويه در اين راه کارهاي عجيبي کرد؛ اول مغيره بن شعبه فرماندار کوفه که پيرمردي بود نسبتاً محترم و مطيع، دسيسه يي فراهم کرد. مورخان مي نويسند اين کار را مغيره براي خوشامد معاويه کرد. بعضي از مورخان مي نويسند، از آنجا که معاويه بسيار در ذاتش نيرنگ باز بوده احتمال قوي مي رود که تحريک خود معاويه بوده. معاويه مغيره را تحريک کرد که از کوفه، پيرمرد محترم فرماندار استان بزرگ کوفه، از کوفه پا شود بيايد شام، دمشق پيش معاويه در يک مجلسي بگويد که خب يا اميرالمومنين، شما آيا نمي خواهيد فکري براي امت اسلام بعد از خودتان بکنيد .ما مي ترسيم. ما نگرانيم که بعد از شما امت دچار اختلاف و تشتت شود. من به نمايندگي از اهالي کوفه به اينجا آمده ام و خواهش مي کنم شما براي بعد از خودتان تکليفي معين کنيد که من به نمايندگي اهالي کوفه به اينجا آمده ام و خواهش مي کنم شما براي بعد از خودتان تکليفي معين کنيد که مسلمان ها حيران و سرگردان نباشند. معاويه هم يک قدري دست روي دست خودش ماليد و گفت آخر من چه کار بکنم. اين کار که همچنين درست نيست و من آخر کي را معين کنم. چه کار بکنم. کي را مثلاً مي گوييد معين بکنم. کي خوب است معين بکنم؛ يزيد. کي بهتر از يزيد فرزند برومند شما. معاويه اول همچنين شانه خالي مي کرد به آنکه حال ببينم چطور مي شود. صلاح امت است، صلاح امت نيست. ولي بعد از دو سه جلسه بازي سياسي بالاخره معاويه راي مغيره بن شعبه را تصويب کرد و گفت حالا که ملت مسلمان علاقه مند است يزيد فرزند من به عنوان خليفه و فرمانرواي مسلمين بعد از من باشد. کم کم معاويه ديد زمينه فراهم شده اعلام کرد يزيد بعد از من فرمانرواي مسلمين است. بخشنامه کرد به همه فرمانداران و واليان قسمت هاي مختلف که بايد از مردم براي يزيد بيعت بگيريد. يکي از اين بخشنامه ها آمد نزد والي مدينه. والي مدينه نامه نوشت به معاويه که زمينه اينجا فراهم نيست براي اينکه اينجا شهر پيغمبر است. مدينه النبي است. عده يي از بزرگان صحابه اينجا زندگي مي کنند. عده يي از بزرگان خاندان پيغمبر اينجا زندگي مي کنند. و اين امر اينجا عملي به نظر نمي رسد به خصوص چهار شخصيت اينجا است که اينها زير بار اين مطلب نخواهند رفت و تا اين چهار شخصيت با يزيد بيعت نکنند مردم ديگر محال است ازشان بيعت بگيريم. در درجه اول ابوعبدالله حسين بن علي، عبدالله بن عمر، عبدالرحمن بن ابي بکر، عبدالله بن زبير اين چهار نفر بسيار بعيد است براي يزيد از آنها بتوانيم ما بيعت بگيريم و حاضر بشوند تن در بدهند و تا اينها بيعت نکنند از بيشتر مردم محال است بيعت گرفتن براي يزيد. معاويه در جواب نوشت به اينکه آنها را خصوصي بخواه، تطميع کن، تهديد کن، شايد بشود به فاصله کوتاه. والي مدينه براي معاويه نوشت من آنچه از دستم برمي آمد کردم، نشد و نمي شود. معاويه گفت خيلي خب با مدينه کاري نداريم فعلاً مدينه مستثني است. چند ماهي گذشت. معاويه دستور داد به قسمت هاي ديگر با تاکيد که بايد بدون استثنا همه با شما براي يزيد بيعت کنند. وقتي همه جا مسلم شد با يک گروه هزارنفري از سواران سپاه سواره نظام زبده شام حرکت کرد آمد به سمت مدينه به عنوان حج. ايام حج نزديک بود. اين چهار نفر هم مثل خيلي ها به سمت حج رفتند. معاويه در مدينه مدتي ماند، شروع کرد براي عده يي پول فرستادن، عده يي را تهديد کرد، عده يي را تطميع کرد تا آنجا که مي توانست در مدينه خودش شخصاً فعاليت کرد تا زمينه افکار مردم مدينه را براي بيعت با يزيد فراهم کند. دو سه نفر از عقلاي مدينه با معاويه ملاقات کردند، گفتند اين راهي که تو مي روي راه درستي نيست. تو نمي تواني با تهديد و زور با اين چهار نفر مقابله کني هرچند اين چهار نفر الان نه حکومت در دست شان است نه سپاه دارند نه لشگر دارند هيچي ندارند اما استخوان و شخصيت آنها تو را خرد مي کند. برو حج و برگرد ولي معاويه از آنهايي بود که وقتي دنبال يک هدفي را مي گرفت از هيچ کاري فرو گذار نمي کرد تا به هدف برسد. آمد مکه. در مکه که يک مجمع بزرگ اسلامي بود معاويه باز با اين چهار نفر برخورد کرد. در آنجا خيلي به آنها خوشامد گفت، خيلي محبت کرد، خيلي احترام کرد. خودش اسب و نوکر فرستاد. از آنها خواهش کرد به مجلس معاويه بيايند. اين چهار نفر ديدند سياست عوض شده؛ در مدينه با آن خشونت و تلخي و گستاخي در مکه با اين رويه نرم و آرام. چه خبر شده. چهار نفري با هم جلسه کردند گفتند کاسه يي زير نيم کاسه است بايد ما قبلاً خودمان را براي مواجهه با معاويه آماده مي کرديم. معاويه اتفاقاً به فاصله کمي از اين چهار نفر دعوت کرد که در يک جلسه خصوصي ملاقات کند.به محض اين دعوت چهار نفر دور هم نشستند مشورت کردند که کدام يک از آنها در آن جلسه صحبت کند بالاخره عبدالله بن زبير انتخاب شد که در آن جلسه پاسخگوي معاويه باشد. معاويه اين چهار نفر را دعوت کرد و با آنها خلوت کرد و شروع کرد مقداري درباره يک يک اينها مدح و ثنا خواند. اما شما آقا «حسين بن علي»، شما سيد جوانان مسلمين هستيد، آقاي جوانان مسلمان ها هستي، فرزندزاده رسول خدا هستي، فرزند علي مرتضي هستيد مقام تان چنين است، شأن تان چنان است. اما شما عبدالله بن عمر فرزند عمر هستيد که نسبت به اسلام چه کرده و چه کرده. اما شما عبدالرحمن بن ابي بکر پيرمردي هستي محترم، فرزند خليفه اول هستي چه هستي چه هستي، اما شما عبدالله بن زبير مردي هستي شجاع در تاريخ اسلام، شجاعت ها داشتي خودت و پدرت چنين و چنان. مقداري از آنها تمجيد کرد ولي من از شما يک خواهشي دارم چه شده است که شما از بيعت با فرزند من يزيد امتناع کرديد. فکر نکنيد کار به دست يزيد مي آيد. کار به دست خود شماست. من قول مي دهم تمام رتق و فتق امور به دست شما باشد فقط اسم خلافت روي يزيد باشد که بعدها اختلاف پيش نيايد. همه ساکت شدند. رو کرد بالاخره به عبدالله بن زبير گفت تو يک حرفي بزن. گفت ما شما را معين مي کنيم ميان يکي از سه کار يا اصلاً خليفه يي معين نکنيد، بگذاريد بعد از شما مردم خودشان خليفه يي انتخاب کنند يا مثل ابوبکر که عمر را اصلاً با او قوم و خويشي نداشت با اينکه ابوبکر پسر داشت، هيچ کدام از اينها را خليفه نکرد. عمر را خواست که اصلاً فاصله اش خيلي دور با قريش او را به عنوان خليفه معين کرد شما هم يک فرد شايسته يي را از غيرخاندان خودتان به عنوان زمامدار مسلمين معرفي کنيد يا مثل عمر کار را به شوراهاي محدود. شوراي شش نفري يا 10 نفري واگذار کنيد اما اين کار که شما مي خواهيد براي بعد از خودتان براي اولين بار در تاريخ اسلام زمينه حکومت فرد دلخواه خودتان را براي بعد فراهم کنيد براي ما قابل قبول نيست. فردا شد و معاويه آمد در يک جلسه يي بسيار عمومي و گفت اميرالمومنين معاويه مي خواهد صحبت کند، سخنراني کند، حرف بزند. آمد رفت خطبه يي خواند. همه مردم هم نشسته بودند ساکت در چهار گوشه مجلس هم چند مأمور شمشير به دست بالاي سر چند نفر ايستاده اند البته جلسه آنقدر شلوغ است که اين مطلب هم خيلي جلب توجه نمي تواند بکند. معاويه رفت منبر و شروع کرد مقدار زيادي از مردم تعريف کردن و تهذيب کردن و بعد مقدار زيادي درباره يزيد تعريف کردن و تمجيد کردن. يزيد پسر من چنين است، چنان است نسبت به رعيت ، نسبت به مردم مسلمانان اينقدر مهر دارد علاقه دارد، چنين است و شنيدم که مي گويند چهار نفر از بزرگان مسلمين با خلافت يزيد مخالفند يکي حسين بن علي، يکي عبدالرحمن بن ابي بکر، يکي عبدالله بن عمر، يکي عبدالله بن زبير .عجب مردم دروغ مي گويند. من خودم با اينها ديشب صحبت کردم. ابداً مخالفتي ندارند اينها و کاملاً تصديق مي کنند و شايد آقايان نمي دانم براي اولين بار هست که در تاريخ حادثه کربلا چنين ريشه هايي را مي شنويد.ابن اثير مي گويد؛ بعد از اينکه ازدحامي شد مردم با معاويه بيعت کردند. ريختند به جان اين چهار نفر که عجب شما گفتيد ما هرگز با يزيد بيعت نمي کنيم پس چه شد. گفتند اين دروغ مي گويد. هر دو گفتند نخير شما دروغ مي گوييد پس چرا همان جا بلند نشديد تکذيب بکنيد. گفتند اين بلا را بر سر ما آورده بود و اين توطئه را چيده بود ولي کي بود که به اين حرف ها گوش کند. به اين ترتيب معاويه نقشه خودش را بازي کرد. در سال 56 هجري به شام برگشت و چهار سال بعد در سال 60 هجرت در اول ماه رجب يا 15 ماه رجب - مختلف روزش را نوشته اند -مرد و يزيد سرکار آمد.امام حسين از اول يعني از روزي که معاويه مي خواست از او براي يزيد بيعت بگيرد تصميم خودش را گرفته بود. بايد در برابر اين مطلب به قيمت جان قيام کند و بايستد اما جا و صحنه اين جانبازي کجا باشد اين خيلي مساله مهمي بود.

منبع؛ سايت کلمه