گروه ترجمه، مهديس اميري؛ بحران خشونت کودکان موضوع جديدي نيست. هر از چند گاه اخباري از کودکان و نوجواناني منتشر مي شود که اسلحه به مدرسه برده اند و همشاگردي ها يا معلمان خود را قتل عام کرده اند. ابتدا اين اخبار در صدر ساير اخبار قرار مي گيرد اما اندکي بعد شوک ناشي از حادثه از ميان مي رود و موضوعات ديگري جايگزين مي شوند تا حادثه تلخ بعدي دوباره موضوع خشونت کودکان و نوجوانان را تبديل به بحث روز کند. اما آيا افکار عمومي متوجه اين نکته نيز هست که فاصله زماني رخدادهايي از اين دست روز به روز کاهش مي يابد؟
اخيراً مدير بخش «فرهنگ باندها» در اداره پليس بريتانيا هشدار داد ميانگين سني اعضاي گروه هاي خلافکار پايين تر آمده است و اين جوانان و نوجوانان براي پيشبرد مقاصدشان به سادگي دست به سلاح هاي سنگين برده و بدون مکث اقدام به قتل مي کنند. سو آکر، از مديران ارشد پليس لندن، در مصاحبه يي با گاردين به پديده هاي ديگري از جمله گروه هاي در حال شکل گيري دختران خلافکار و به کارگيري زنان و دختران براي مخفي کردن و حمل سلاح نيز اشاره کرد. چند روز پيش از اين مصاحبه، دادگاه شان مرسر 18 ساله را در قتل ريس جونز 11ساله مجرم شناخت. او هنگام ارتکاب قتل تنها 16 سال داشت. آکر معتقد است تنها راهي که براي کاستن از خطر خشونت هاي شديد تر در آينده وجود دارد سرمايه گذاري بلندمدت براي يافتن جايگزيني براي جرم و جنايت است. بايد اين کودکان و نوجوانان را به سمت و سويي بهتر سوق داد تا از دنياي پرخطر مجرمان خارج شوند يا در بهترين حالت از ابتدا به آن وارد نشوند.
آکر مي گويد؛ «نظام پاداش و جزا نظامي ساده است. ممکن است بتوان اين کودکان را از جرائم دور کرد ولي در مقابل بايد چيزي به آنها عرضه کرد... بسياري از اعضاي باندهاي خلافکار پس از ارتکاب جرم و گذراندن دوره حبس، هنگامي که به جامعه باز مي گردند دوباره کار سابق شان را ادامه مي دهند به اين دليل که جامعه چيز ديگري براي ارائه دادن به آنها نداشته است.»
افزايش تعداد باندهاي تبهکار جوان چنان بالا گرفته است که تبديل به يکي از نخستين اولويت هاي دولت بريتانيا شده است. در سال گذشته بيش از 66 مورد قتل در اين کشور رخ داده که مقتولان آن نوجوان بوده اند. بيشتر اين قتل ها به وسيله چاقو اتفاق افتاده اند. 30 مورد از قتل ها در لندن، شش مورد در اسکاتلند، پنج مورد در منچستر و چهار مورد نيز در مرسي سايد اتفاق افتاده اند. اخيراً مرکز بررسي جرائم تصميم گرفته است قتل هايي را که قاتل يا مقتول در آن نوجوان است، به صورت مجزا بررسي و ثبت کند و دولت نيز برنامه هاي جديدي براي مبارزه با گروه هاي بزهکار جوان در پيش گرفته است. آکر که در زمينه جرائم کودکان و نوجوانان يکي از بهترين متخصصان بريتانيا به شمار مي آيد، مي گويد؛ «آنچه ما شاهد آن هستيم، اين است که کودکان کم سن و سال، کودکان هم سن خودشان را مي کشند. نوجوانان 14 يا 15 ساله در چشم به هم زدني به دلايلي بي اهميت مي کشند و کشته مي شوند. تا چند سال پيش خشونت هاي کودکان در مواردي مثل پرداخت نکردن قرض يا مسائلي از اين دست به قتل مي انجاميد اما اکنون داستان متفاوت است. آنها اگر حس کنند کسي حتي ذره يي بي احترامي به آنها کرده، به راحتي دست به اسلحه يا چاقو مي برند.» باندهاي کنوني نوجوانان ديگر بر مبناي نژاد تقسيم بندي نمي شوند. اکنون قلمرو، منطقه زندگي يا علائق مشترک بيشتر مي توانند نوجوانان را در گروه هاي واحدي جمع آوري کنند، در نتيجه تمرکز و اهميتي که پيش از اين نژاد داشت، ديگر به چشم نمي خورد.
آکر معتقد است بين نوجواناني که در کنار خيابان ها جمع مي شوند و ممکن است گاهي دست به اقدامات ضداجتماعي و قانون شکنانه کوچک بزنند با باندهاي واقعي که درگير جرم و خشونت هستند، تفاوت وجود دارد.
در حال حاضر تعداد روزافزوني از افسران ارشد و مسوولان سازمان پليس معتقدند بايد به مجرمان و اعضاي باندهاي خلافکار فرصتي دوباره داد تا آنها را از دنياي جرم و جنايت بيرون کشيد. خصوصاً که اين افراد نوجوان باشند. آکر به پروژه خلع سلاحي اشاره مي کند که در بوستون ايالات متحده اجرا شد و مي گويد؛ «پروژه هاي پليس مي توانند اثري آني داشته باشند (همانند عمليات ايست بازرسي که در لندن انجام شد) اما مشکل اينجا است که در صورت دستگيري اين نوجوانان، اگر جايگزيني پيش پاي آنها قرار داده نشود، آنها خيلي ساده پس از پشت سر گذاشتن دوره محکوميت شان دوباره به گروه هايشان باز خواهند گشت.» او ضمن انتقاد از عمليات ضربتي پليس لندن مي گويد؛ «جلوگيري از جرائم کودکان و نوجوانان مستلزم صرف سرمايه و زمان زياد است. در مورد کودکان بايد تلاش بسيار کرد و صبر زيادي داشت.»
او مي افزايد؛ «باند هاي بريتانيا به لحاظ ساختار و سلسله مراتب با باندهاي امريکايي متفاوت هستند. باند هاي بريتانيايي سيال تر و متغير تر هستند. آنها متلاشي يا چند شاخه مي شوند. ممکن است دو يا چند باند امروز همراه و پشتيبان يکديگر باشند و در روز بعد، نه.» اخيراً گروه هاي جديد دختران کم سن و سال در لندن در حال شکل گيري هستند و بعضي از باندها نيز براي جابه جايي و نگهداري از سلاح ها از زنان و دختران جوان استفاده مي کنند. گذشته از اين دو مورد، عرصه خلافکاري و جنايت کماکان قلمرو مردان جوان و پسران محسوب مي شود.
منبع؛ گاردين