گروه سياسي، فرنوش اميرشاهي؛ «من نمي گويم نمي آيم، بلکه در حال بررسي هستم، اما معتقدم در صورتي آمدن به همراه برنامه ثمربخش است که بتوان به توقعات مردم پاسخ داد و مهم تر اينکه به جاي کارشکني و تخريب، از سوي دستگاه هاي مسوول پشتيباني شويم.» «سيدمحمد خاتمي» اين گونه به اولين و کليدي ترين سوال دانشجويان پاسخ داد؛ پرسشي که او ترجيح مي داد در انتهاي جلسه مطرح کند، ولي در همان ابتدا ناگزير به ارائه توضيحات مفصل شد و البته دانشجويان را راضي نکرد، چرا که آنها با شنيدن اظهارات رئيس دولت اصلاحات يک صدا فرياد مي زدند؛ «خاتمي، خاتمي حمايتت مي کنيم.» «خاتمي بايد بيايي». با اين حال او توضيحي بيشتر از آنچه گفت درباره احتمال کانديداتوري اش در انتخابات رياست جمهوري دهم نداشت. چنان که عينکش را جابه جا کرد و آنگاه در مقابل بيش از 1600 نفر از دانشجويان حاضر در تالار به آنها تاکيد کرد؛ «به فرد متکي نباشيد چون اگر فردي احساس کند آمدن او با کارشکني همراه باشد، بايد به سراغ شخص ديگري رفت که هم تحول خواه باشد، هم برنامه داشته باشد و هم حساسيت کمتري روي او باشد.» اما پلاکاردهايي که دانشجويان در دست داشتند، به همراه شعارهايي که مي دادند، خاتمي را تشويق به کانديداتوري مي کرد. بعدازظهر ديروز خاتمي در شرايطي قدم به دانشگاه تهران گذاشت که بيش از سه هزار نفر از دانشجويان از ساعت ها قبل در انتظار حضور وي بودند. به طوري که قبل از ساعت 11 ظرفيت سالن شهيد چمران پر شده بود و بيش از دو هزار نفر از دانشجويان پشت در معترضانه خواستار ورود بودند. اما سرانجام امکان ورود هيچ يک از آنها فراهم نشد چون در داخل تالار ازدحام جمعيت تا روي سن پيش رفته بود و کساني که بيرون از سالن بودند هيچ شانسي نداشتند. شايد به واسطه اين جمعيت زياد و فضاي حاکم بر مراسم بود که خاتمي با صراحت بيشتري با دانشجويان سخن گفت. او ضمن اينکه حادثه کوي دانشگاه را نماد مظلوميت دانشگاه دانست، به مقايسه عملکرد هشت ساله دولتش با چهار سال دولت نهم پرداخت. حتي به انتقادهاي دانشجويان نيز پاسخ داد و پذيرفت که در زمان رياست جمهوري اش فرصت سوزي هايي داشته است چون «اگر زماني که بعضي کارشکني ها شروع شد و گروهي با مصادره ارزش هاي انقلاب و اسلام در مقابل اصلاحات و حرکت مردم ايستادند، با قاطعيت عمل مي شد، الان وضعيت اصلاح طلبان بهتر از اين بود.» البته اين اعتراف مانع از آن نبود که براي چندمين مرتبه يادآوري کند که «اگر در انتخابات مجلس هشتم به اصلاح طلبان اجازه رقابت مي دادند امروز بيشتر از 50 درصد مجلس دست اصلاح طلبان بود.» او به نکته ديگري نيز اشاره کرد که تازگي داشت؛ «بسيار جاي تاسف است که امروزه ديگر تاييد يا رد صلاحيت اثر منفي يا مثبتي روي جامعه ندارد. متاسفانه امروز زندان رفتن باعث خفت نيست. ما از موضع دفاع از اسلام و جمهوري اسلامي مي گوييم به جاي آنکه در جامعه به گونه يي رفتار شود که هر کس با او برخورد مي شود، انسان مجرم و خطرناکي است، با بعضي ها فقط به خاطر انتقاد و نه اعتراض برخورد مي کنند يا افراد سليقه يي رد صلاحيت مي شوند.» «سيدمحمد خاتمي» ديروز با چنين لحني به مناسبت روز دانشجو با دانشجويان سخن گفت. حضور وي با يک هفته تاخير از روز 16 آذر به تعبير او «از راز و رمزها» بود که شرايط برگزاري اين مراسم در همان روز فراهم نمي شود، اما خاتمي حرف هاي زيادي داشت که با دانشجويان بگويد. سخناني که گاه گلايه آميز بود، گاهي جدي و تاکيدي مي شد و زماني نيز به منتقدانش پاسخ هايي با آمار و اسناد مي داد. «غلامحسين محمدي» عضو شوراي مرکزي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران و علوم پزشکي تهران که برگزارکننده مراسم بود، سوال يکي از دانشجويان منتقد را مطرح کرد و پرسيد؛ «آيا تجربه هشت سال اصلاحات کافي نيست؟»
خاتمي با لبخندي به لب گفت؛ «براي رسيدن به آرمان هاي انقلاب نه تنها فرصت هشت سال کافي نيست، بلکه 28 سال هم کافي نيست. البته من به هيچ وجه معتقد نيستم عيب هايي نداشتيم، حتي بعضي جاها فرصت ها را از دست داديم. مثلاً بايد در مقابل کارشکني ها ايستادگي مي کرديم.» او ادامه داد؛ «اگر بعضي جاها کارشکني هايي نمي شد ما دستاوردهاي بيشتري داشتيم. هم اعتراف مي کنم ضعف داشتيم و هم کارشکني ها زياد بود و در مقابل آن عمل هم شد. به عنوان مثال بگويم؛ معتقدم دولت کنوني با شجاعت براي مذاکره با امريکا پيشگام شده است و راه مذاکره را بسته نمي داند و اين قابل ستايش است. اما ما حتي تقاضاي مذاکره با امريکا را هم نکرديم. آن زمان من در مصاحبه يي با دفاع از اصول و ارزش ها به گونه يي صحبت کردم که براي اولين بار دولت امريکا شرطي که امام (ره) گذاشته بودند يعني عذرخواهي امريکا و عدم دخالت آن، را اجرا کرد؛ يعني براي اولين بار و آخرين بار دولت امريکا رسماً از ملت ايران عذرخواهي کرد که 30 سال در ايران اشتباه مي کرديم. اما به جاي اينکه از اين فرصت براي رفع مشکلات و تامين منافع ملي استفاده شود، موج تبليغات گسترده عليه اصلاحات صورت گرفت و به گونه يي رفتار شد که يک سال بعد همين دولتي که از ملت ما عذرخواهي کرد، ايران را محور شرارت معرفي کرد. خاتمي با تاکيد بر اينکه اصلاحات برنامه هاي زيادي داشت، گفت؛ «من متهم بودم که بر فعاليت هاي سياسي تاکيد کرده ام، اما کساني که تاکيدشان بر فعاليت هاي اقتصادي بود، هنوز دارند نان آن روزها را مي خورند.» او در تبيين اين جملات عملکرد اقتصادي دولت اصلاحات را تشريح کرد و گفت؛ «هشت سال فرصت اصلاحات با نفت 9 دلاري و خشکسالي وحشتناک همراه بود به طوري که ناچار شديم شش ميليون تن گندم وارد کنيم - البته الحمدلله الان 5/6 ميليون تن وارد کرده ايم - در همان زمان تورم به 5/11 درصد رسيد و صحبت از تک نرخي کردن ارز بود که مورد تاييد رهبري و جامعه قرار داشت. وقتي دولت را تحويل داديم تورم 3/15 درصد بود. اما امروز با نفت 90 دلاري محاسبه کنيم که تورم چند درصد است. او با اشاره به اينکه به نام اصلاحات حرف هاي بي ربطي گفته شد که نبايد آنها را به حساب اصلاحات مورد علاقه مردم گذاشت، در عين حال تاکيد کرد؛ «اگر اصلاحات دوباره سر کار بيايد، هم تجربه هشت سال دولت اصلاحات را دارد و هم چهار سال اخير را. بنابراين حتماً وضعيت بهتر خواهد شد.» خاتمي در ادامه اين مراسم در پاسخ به سوالي مبني بر استراتژي اصلاح طلبان براي مواجهه با کارشکني ها گفت؛ بايد در اين زمينه کار شود، البته همه چيز دست ما نيست. در انتخابات گذشته ديديم که نيروهاي انقلابي و ارزش مدار به دليل آنکه مورد پسند برخي نبودند از صحنه حذف شدند. از290 کرسي، امکان رقابت در 104 کرسي وجود داشت. آيا اگر در 290 کرسي نامزدهاي اصلاح طلب اجازه رقابت پيدا مي کردند امروز بيش از 50 درصد مجلس در اختيار اصلاح طلبان نبود؟ خاتمي تصريح کرد؛ ما مي توانيم اعتراض و مساله را مطرح کنيم. بايد سعي شود کساني که نمي توان آنان را رد صلاحيت کرد يا رد صلاحيت آنان هزينه سنگين دارد، در صحنه شرکت کنند. اگر اين مشکل نبود قطعاً افراد باصلاحيتي حضور داشتند که مي توانستند خدمت بسزايي کنند. وي با بيان اينکه برگزارکنندگان انتخابات بايد رسالت و وظيفه خود را پاسداري از راي مردم بدانند، تاکيد کرد؛ کساني بايد در جمهوري اسلامي مسووليت داشته باشند که واقعاً معتقد به راي مردم باشند. مي خواهيم خودمان بر سرنوشت خود حاکم شويم. جامعه يي مي خواهيم که در آن خبري از فقر و تبعيض نباشد. البته بي انصافي است اگر بگوييم از ابتداي پيروزي انقلاب تحولاتي در اين زمينه صورت نگرفته است ولي هنوز به اهداف خود نرسيده ايم. خاتمي پرسيد؛ «آيا دولت توانسته است پشتيبان امنيت ملت باشد؟ آيا در جامعه ما ميزان راي ملت است؟ يا کساني هنوز مي خواهند بر مردم قيوميت داشته باشند. آيا آزادي در جامعه ما نهادينه شده است؟ آيا در دانشگاه ها که بايد کانون آزادي باشند، آزادي را احساس مي کنند؟ آيا هيات هاي علمي شايسته است؟ آيا نقد قدرت در جامعه ما هزينه ندارد و اگر ندارد اين همه ستاره گذاري و محروميت براي چيست. چرا هنوز در بعضي از دانشگاه هاي ما نقد که وظيفه دانشگاه است، به عنوان براندازي تلقي مي شود. آيا واقعاً به قانون اساسي عمل مي شود؟» رئيس دولت اصلاحات با بيان اينکه سند چشم انداز بيست ساله يعني اينکه هنوز ما به آن اهداف اصيل انقلاب نرسيده ايم، تصريح کرد؛ «يعني براي رسيدن به اهداف انقلاب بايد تلاش کنيم. اينکه مي گوييم بايد انقلاب و ارزش هاي انقلاب زنده بمانند اشاره به آرمان هاي انقلاب دارد. البته آنچه به دست آمده ارزشمند است. ولي هنوز به اهداف واقعي نرسيده ايم.» وي با بيان اينکه جنبش دانشجويي بايد در جهت تغيير وضع حال باشد، تصريح کرد؛ جنبش دانشجويي بايد در فکر پيشرفت و توسعه مردم باشد و رسيدن به نظم و نظامي که در آن همه حق و حرمت دارند و نظامي که در آن نشاني از استبداد نباشد. خاتمي با تاکيد بر اينکه دانشگاه به لحاظ خصوصيتي که دارد، مي تواند داراي نقش رهبري در جامعه باشد، تصريح کرد؛ جواني، متصل نبودن به قدرت، آشنايي با جهان و جامعه ويژگي هايي است که مي تواند نقش رهبري جامعه را به دانشگاه بدهد. وي ادامه داد؛ داشتن انديشه روشن و نقش تاثيرگذار بر جامعه از توان ايجاد نقش مرجعيت در جامعه ما از ويژگي هايي است که جنبش دانشجويي مي تواند داشته باشد. خاتمي با اظهار تاسف از اينکه در جامعه مرجعيت هاي موثر ديني و مدني تحديد شده اند، اظهار داشت؛ جنبش دانشجويي اگر روشن و واقع بين باشد، مي تواند تا حدود زيادي اين نقش مرجعيت را داشته باشد. بايد بتواند همزبان با جامعه، شرايط زماني و مکاني را درک کند و نيازهاي واقعي جامعه را دريابد و شعارهاي خود را مطابق با آن نيازها بدهد.رئيس دولت اصلاحات حادثه کوي دانشگاه را نشانه مظلوميت دانشگاه دانست و گفت؛ «حادثه کوي دانشگاه نشانه مظلوميت دانشگاه و مقاومت ستودني اين دانشگاه بود. 18 تير جنايت بزرگي بود که زخم مظلوميت آن هنوز دل هاي دلسوزان نظام را مي سوزاند. در صورتي که اين حادثه هيچ ربطي به دانشگاه نداشت و سبب شد فشار بر دانشگاه بيشتر شود.» وي در پاسخ به سوالي مبني بر اينکه چه مسائلي بر آمدن يا نيامدن شما به انتخابات اثر دارد، اظهار داشت؛ «ما هم آزادي مي خواهيم و هم استقلال و هم پيشرفت و عدالت. بايد واقع بين بود و ايده آل گرايي نکرد. معتقدم ايران زمينه هاي بسيار مساعدي براي پيشرفت دارد و مردم ما شايسته برخورداري از آزادي هستند. به نظر من آسان ترين کار داشتن برنامه است.» خاتمي با بيان اينکه ما تجربه تدوين دو برنامه سوم و چهارم و اجرايي کردن برنامه سوم را داريم، يادآور شد؛ «اکنون شرايط بسيار سخت است، ما نتوانسته ايم در مسير اهداف چشم انداز حرکت کنيم. اما تحول و پيشرفت در جامعه نيازمند برنامه است تا هم مردم در جايگاه مناسب اقتصادي قرار گيرند و هم تهديدها در عين حال که بر اصول پافشاري مي کنيم، کاهش يابد و هم عدالت اجتماعي اجرا شود.»

وي در ادامه يادآور شد؛ اگر برنامه خوبي داشته باشيم با دو مساله نيز مواجهيم که اولين مساله توقع مردم است. مردم انتظار دارند مشکلات حل شود و مساله دوم نيز تهديد دستگاه هايي است که بايد پشتيباني کنند. آن زمان همه انتقاد مي کردند و امروز شرايط گل و بلبل است. نمي شود به مردم قول داد و نتوان عمل کرد و بعد هم همه جريانات شروع به حمله کنند. من معتقدم کسي بايد بيايد که مي تواند کاري انجام دهد. اکنون من پاسخ منفي به حضور در انتخابات نمي دهم و در حال بررسي هستم. خاتمي در پاسخ به سوالي ديگر در خصوص اينکه با توجه به وضعيت موجود بهترين استراتژي گروه ها به ويژه دانشجويان براي حضور در انتخابات چه خواهد بود، يادآور شد؛ آنچه براي انتخابات لازم است وجود داشته باشد آزادي فضاي انتخابات و اطمينان مردم از حرمت راي شان است. دوستان از هر جناح و گروه ابتدا بايد برنامه خود را ارائه دهند و به مردم اطمينان داده شود که نمايندگان واقعي جريانات مي توانند در عرصه انتخابات حضور داشته باشند. بايد بدون تخريب و با ترويج برنامه هاي خود در انتخابات شرکت کرد و در عين حال مردم هستند که اگر فضا باز باشد، بايد نظر خود را اعلام کنند. مهم اين است اطمينان مردم جلب شود که از راي آنان حفاظت مي شود. در غير اين صورت حضور در انتخابات کاهش مي يابد که اولين زيان آن به نظام است. وي افزود؛ از سوي ديگر اگر مردم و آنان که تا حدودي نااميد و نگران هستند، با اميد به صحنه بيايند، ترديدي نيست که نتيجه راي مردم در جهت مسير خاستگاه آنان يعني آزادي، عدالت و پيشرفت خواهد بود. بخشي از اين موضوع در دست برگزارکنندگان است و بخشي ديگر هم در دست کانديداها که با ارائه برنامه روشن مردم را پاي صندوق هاي راي بياورند.

جانم را براي ايران مي دهم

رئيس جمهور سابق ايران در پاسخ به سوالي مبني بر اينکه اگر تکليف شد، آيا حاضريد آبروي خود را براي ايران بگذاريد، گفت؛ با اينکه يزدي هستم حاضرم جان خود را براي ايران بگذارم. خاتمي در بخش ديگري از سخنان خود در پاسخ به سوالي که آيا با شرايط کنوني اصولاً اميدي به آينده نظام وجود دارد، تصريح کرد؛ ايران کشور مهمي است و انقلاب شما انقلاب بزرگ بوده است، بنده به هيچ وجه معتقد نيستم دولت فعلي مي خواهد مشکل درست کند، قصد آنها خير است اما به هر حال برنامه هايي که اجرا مي کنند کشور را با مشکل مواجه مي کند. وي با بيان اينکه افتخار مي کنم سند چشم انداز 20 ساله نظام در زمان مسووليت بنده در دولت تدوين شد، تصريح کرد؛ سند چشم انداز نقشه راه براي کشور است و براساس آن برنامه پنج ساله تدوين شده است و اگر براساس آن حرکت مي کرديم قطعاً مشکلات ما کمتر از امروز بود ولي دوستان ما در دولت نهم تشخيص دادند که برنامه خوبي نيست. ولي سوال اينجاست که اگر برنامه پنج ساله نظام براي اداره کشور مناسب نبود، چه برنامه يي به جاي آن گذاشتيد. معتقدم بايد مسوولان کشور به خود بيايند و بدانند ادامه روند فعلي درست نيست.خاتمي با تاکيد بر اينکه نگران آينده نيستم، تصريح کرد؛ صحبت ما اين است که با روشي سريع تر و ارزان تر مي توانيم به اهداف خود برسيم يا اينکه با روشي دورتر و گران تر، که معتقدم اگر شرايط با وضعيت فعلي ادامه پيدا کند با روشي دورتر و گران تر به اهداف مي رسيم و اگر شيوه ها عوض شود ارزان تر و سريع تر به اهداف خواهيم رسيد.

گروه بين الملل، آرمين منتظري؛ جرج بوش رئيس جمهور امريکا که روز گذشته طي سفري غيرمنتظره براي امضاي توافقنامه امنيتي به عراق سفر کرده بود، در حالي که در کنفرانسي مطبوعاتي با نوري المالکي نخست وزير عراق شرکت کرده بود از سوي يکي از خبرنگاران عراقي با لنگه کفش مورد حمله قرار گرفت. به گزارش آسوشيتدپرس منتظر الزيدي خبرنگار تلويزيون بغداد که در اين کنفرانس مطبوعاتي شرکت کرده بود به ناگاه از جاي خود برخاست و دو لنگه کفش خود را به سوي جرج بوش که مشغول پاسخ به سوالات طرح شده بود، پرتاب کرد. وي در حالي که اقدام به اين کار مي کرد، فرياد مي زد؛ «اين بوسه خداحافظي است. اي سگ. اين براي همه بيو ه ها، يتيمان و آنهايي است که در عراق کشته شده اند.» بوش اما با حرکتي سريع جاخالي داده و اجازه نداد هيچ کدام از دو لنگه کفش به سرش اصابت کند. هنگام پرتاب شدن لنگه کفش دوم نوري المالکي نيز که در کنار بوش ايستاده بود به کمک وي آمده و دستش را دراز کرد و سعي کرد لنگه کفش را در هوا بگيرد. اما بوش خود حواسش جمع بود و به موقع جاخالي داد. خبرنگار بغدادي بلافاصله پس از اين اقدام از سوي يکي ديگر از خبرنگاران که جلوي وي نشسته بود، مورد اصابت يک مشت قرار گرفت و پس از آن نيز توسط محافظان حاضر در جلسه در حاليکه فرياد مي زد از جلسه بيرون برده شد. بوش که آشکارا از اين اتفاق عصباني شده بود، سعي کرد عصبانيت خود را در پس خنده هايش پنهان کند. وي حتي به شوخي گفت؛ «شماره اين کفش10(معادل 44 ايران) بود.» اما علاقه او به صحبت کردن در خصوص اين اتفاق به وضوح نشان داد تا چه حد عصباني است. پس از اين اتفاق شبکه تلويزيوني سي ان ان با پخش گزارشي تحليلي به تحليل اين رخداد پرداخت. خبرنگار اين شبکه امريکايي با اشاره به زماني که بغداد توسط نيروهاي امريکايي فتح شده بود به سرنگوني مجسمه صدام حسين در بغداد اشاره کرد و گفت؛ «اگر يادتان باشد در آن زمان مردم بغداد با کفش هاي خود به سر و صورت مجسمه صدام حسين مي کوفتند. چراکه اين عمل در عراق نشان دهنده اوج تنفر مردم از فردي خاص است و چنانچه هر فردي با فرد ديگري چنين کاري انجام دهد به اين معني است که او را بيش از اندازه تحقير کرده است» صرف نظر از اين رخداد، نوري المالکي نخست وزير عراق و جرج بوش رئيس جمهور امريکا، رسماً توافقنامه خروج نيروهاي امريکايي از عراق را به همراه سندي که بر تاريخ هاي مشخص شده در توافقنامه مبني بر خروج نيروهاي خارجي تاکيد دارد، به امضا رساندند. يک مقام مسوول در دفتر نخست وزيري عراق اعلام کرد؛ سند توافقنامه يي که مالکي و بوش به امضا رساندند، در بر گيرنده شرح کامل مراحل اجراي توافقنامه خروج نيروهاي خارجي از عراق و تاکيد دوطرف بر ضرورت عمل به تاريخ هاي مشخص شده در توافقنامه براي عقب نشيني نيروهاي امريکايي است. بوش همچنين با طالباني رئيس جمهور عراق نيز ديدار کرد. در اين ديدار که رايان کروکر سفير امريکا در بغداد، ريموند اوديرنو فرمانده نيروهاي امريکايي در عراق، استفان هادلي مشاور امنيت ملي امريکا، جان بولتون رئيس دفتر رياست جمهوري امريکا و دوک لوت مشاور امور عراق و افغانستان در دولت امريکا حضور داشتند دوطرف به بررسي راهکارهاي موجود جهت تحکيم روابط دوجانبه و حمايت از دستاوردهاي سياسي به وجود آمده در عراق پرداختند. طالباني پس از اين نشست ضمن مهم توصيف کردن آن عنوان داشت؛ ما در اين ديدار به بررسي نتايج و پيامدهاي امضاي توافقنامه عراق و امريکا و راه هاي تحکيم روابط دوجانبه پرداختيم. وي به نقل از بوش تاکيد کرد؛ اين توافقنامه يک دستاورد بزرگ بوده که خدمت بزرگي به روابط دو کشور خواهد کرد. طالباني همچنين گفت؛ ما در اين ديدار گزارشي از نحوه ايجاد اجماع سياسي در خصوص توافقنامه بر اساس تصويب سند اصلاحات سياسي و تلاش جهت تحکيم روابط بين رياست جمهوري کابينه و پارلمان را به رئيس جمهور امريکا ابلاغ کرديم. بوش پس از سفر جنجالي اش به عراق، راهي افغانستان شد تا از نزديک وخامت اوضاع در اين کشور را که هفت سال است شاهد ناآرامي هاي داخلي است، بررسي کند. رئيس جمهور امريکا در پايگاه بگرام به ديدار سربازان و تفنگداران امريکايي مستقر در افغانستان رفت.
هزاران سرباز امريکايي در تاريکي و سرما ساعاتي پيش از طلوع آفتاب و حدود ساعت 30/µ صبح به وقت محلي به اين پايگاه فراخوانده شده بودند. بوش خطاب به سربازان امريکايي گفت؛ افغانستان کشوري کاملاً متفاوت نسبت به هشت سال قبل شده است. ما دستاوردهاي اميدوارکننده يي در اين کشور داشته ايم. وي پس از ديدار با نظاميان امريکا با هلي کوپتر به کاخ رياست جمهوري افغانستان در کابل پرواز کرد و مورد استقبال گرم حامد کرزي رئيس جمهور افغانستان قرار گرفت. به گزارش آسوشيتدپرس، کرزي نيز در اين ديدار گفت؛ من و مردم افغانستان از صميم قلب از ديدار شما مفتخريم، اما وي گلايه هايي نيز از بوش داشت. کرزي تاکيد کرد ديدار بوش از افغانستان پس از بارها درخواست صورت گرفته و وي آرزو داشته رئيس جمهور امريکا فرصت بيشتري داشت و مردم افغانستان اين امکان را داشتند که بوش را از نزديک ببينند. در کنفرانس خبري مشترک، بوش به کرزي گفت مجبور است فوراً به واشنگتن بازگردد چراکه همسرش انتظار دارد وي در مراسم پذيرايي از مهمانان در تعطيلات در کاخ سفيد باشد. وي همچنين به شوخي گفت؛ به علاوه من در تاريکي شب از شهر فرار کرده و به اين سفر مبادرت کردم. بوش همچنين تاکيد کرد از ميزان تغييرات در افغانستان طي اين هفت سال شگفت زده شده اما درک مي کند که هنوز کارهاي زياد و دشواري بايد انجام شود.

رئيس جمهور امريکا در پايگاه بگرام با مک کرنان فرمانده نيروهاي امريکايي در افغانستان نيز ديدار کرد و هشدار داد افزايش نيروها به ناچار به افزايش خشونت ها منجر خواهد شد. وي با مقايسه افزايش نيروها در عراق که به کاهش خشونت ها منجر شد و راه را براي ديگر تغييرات و پيشرفت ها هموار کرد، گفت؛ شما شاهد افزايش خشونت ها خواهيد بود اما ميزان مشکلات در افغانستان بسيار زياد است. اين کشور بسيار بزرگ تر از عراق و متاسفانه فقيرتر از عراق است. زيرساخت ها بسيار مشکل است با اين حال ماموريت ضروري است. سفر غيرمنتظره بوش به افغانستان دومين سفر وي به اين کشور طي يک سال و نيم گذشته و دومين سفر وي به افغانستان در طول دوران رياست جمهوري بود. اين سفر در ميان تدابير فوق العاده شديد امنيتي و پس از ديدار µ ساعته وي از عراق صورت گرفت. اين سفر درحالي صورت گرفته که خشونت هاي مسلحانه در افغانستان به بالاترين ميزان پس از حمله به اين کشور رسيده و ميزان تلفات امريکا و متحدانش در اين کشور به شدت رو به افزايش است و از طرف ديگر موقعيت سياسي کرزي بسيار شکننده و متزلزل شده است.

کنفرانس همسايگان افغانستان در پاريس

افغانستان و بيشتر همسايگان اين کشور آسيايي جنگ زده در يک کنفرانس غيررسمي در پاريس توافق کردند براي ايجاد ثبات در اين کشور، محدود کردن قاچاق مواد مخدر و هماهنگ کردن عمليات عليه گروه هاي تروريستي با يکديگر همکاري کنند. هدف از کنفرانس وزيران خارجه همسايگان افغانستان که از سوي فرانسه سازماندهي شده بود، حمايت از روابط منطقه يي به نفع امنيت و ثبات منطقه و به ويژه افغانستان بود. خبرگزاري آسوشيتدپرس به نقل از برنار کوشنر وزير امور خارجه فرانسه پس از اين ديدار نوشته است؛ در اين باره که بدون مشارکت قوي همسايگان افغانستان صلح، امنيت و آباداني در اين کشور وجود نخواهد داشت، اتفاق نظر ميان اعضاي اين کنفرانس وجود داشت و اينکه بدون يک افغانستان باثبات هيچ صلح، امنيت و آباداني در کل منطقه وجود نخواهد داشت.

هدف از اين کنفرانس گردهم آوردن تمام کشورهاي همسايه افغانستان از جمله ترکمنستان و تاجيکستان، همچنين چين، هندوستان و پاکستان بوده است. در اين کنفرانس که پشت درهاي بسته در وزارت امور خارجه فرانسه برگزار شد، کاي آيده نماينده ويژه سازمان ملل در افغانستان و مقام هاي ارشد اتحاديه اروپا که مسوول سياست خارجي و کمک هستند، نيز شرکت داشتند.

همچنين از آلمان که حمايت مالي شاخصي از عمليات سازمان پيمان آتلانتيک شمالي (ناتو) در افغانستان مي کند نيز دعوت به عمل آمده بود و از اين کشور خواسته خواهد شد اقدامات بيشتري در مورد آموزش نيروهاي پليس و کمک به غيرنظاميان داشته باشد. روسيه و تمام کشورهاي داراي نيرو در افغانستان از جمله امريکا و انگليس در اين کنفرانس غيررسمي حضور داشتند.

به گفته مقام هاي فرانسوي با توجه به وعده باراک اوباما رئيس جمهور امريکا براي افزايش نيروها، فرانسه نيز که رياست اين دوره اتحاديه اروپا را تا پايان سال برعهده دارد، قصد داشت يک طرح رو به جلوي اروپايي را در اين راستا ارائه کند. ايران که از همسايگان مهم و بازيگران شاخص منطقه محسوب مي شود، در اعتراض به اظهارات اخير نيکلا سارکوزي رئيس جمهور فرانسه در اين کنفرانس شرکت نکرد.

شاه محمود قريشي وزير امور خارجه پاکستان که کشورش اخيراً به دست داشتن در حملات تروريستي به شهر بمبئي هند متهم شده در اين کنفرانس رويداد هاي بمبئي را حمله يي عليه تمام کشورها خواند و وعده داد براي توقف تروريسم اقدامات بيشتري انجام دهد.

وزير خارجه پاکستان همچنين تاکيد کرد کشورش و افغانستان طرح نقشه راه را براي بهبود روابط دوجانبه و توانايي مشترک تصويب کرده اند. وي بر ضرورت نزديک ساختن ديدگاه هاي کشورهاي منطقه جهت حفظ صلح و ثبات در افغانستان تاکيد کرد. وي روابط اسلام آباد با کابل را خوب توصيف کرد و گفت؛ اين کنفرانس به دليل نزديک کردن ديدگاه ها براي حل مشکلات قديمي مهم است.