گروه حوادث؛ کشف سه نشانه در پرونده مرگ مرموز زني که تصور مي شد قرباني يک سانحه رانندگي دلخراش شده است، بازپرس جنايي را به اين نتيجه رساند که بايد تحقيقات خود را روي فرضيه جنايت خانوادگي متمرکز کند.

به گزارش خبرنگار ما جسد اين زن ميانسال مهرماه امسال در بزرگراه آهنگ پيدا و ابتدا پرونده مرگ او تحت عنوان تصادف رانندگي ثبت شد اما تحقيقات تکميلي عنوان پرونده را به جنايت خانوادگي تغيير داد و تفحص هاي جديد به صدور دستور جلب يکي از اعضاي خانواده اين زن منجر شد و چند نفر ديگر نيز به عنوان مظنون تحت پيگرد قرار گرفتند.

تصادف

ساعت 10/6 صبح روز 29 مهرماه ماموران کلانتري کيانشهر رهسپار بزرگراه آهنگ شدند تا درباره گزارش هاي مردي مبني بر کشف يک جنازه تحقيق کنند. آنها بعد از حضور در محل جسد تکه تکه شده زني را يافتند که فقط قطعاتي از انگشتان پاي او سالم مانده و وي به هيچ وجه قابل شناسايي نبود. از آنجا که جنازه در حاشيه بزرگراه پيدا شده بود اين احتمال مطرح شد که وي شب قبل تصادف کرده و يک خودروي سنگين يا چند اتومبيل از روي او رد شده اند. به دليل فراري بودن راننده يا رانندگان مقصر در اين ماجرا پرونده يي قضايي تشکيل شد و بعد از جمع آوري بقاياي زن ناشناس جسد به پزشکي قانوني انتقال يافت.

شناسايي مقتول

دو روز بعد از پيدا شدن جنازه زن ناشناس مردي با مراجعه به پليس اعلام کرد همسر 41 ساله اش به نام ساحره ناپديد شده است. هنگامي که او براي ديدن اجساد مجهول الهويه به پزشکي قانوني رفت بلافاصله بعد از رويت پيکر متلاشي شده آن را شناسايي کرد و گفت ترديدي ندارد جنازه متعلق به ساحره است. بعد از آنکه ماجرا ابعاد تازه يي به خود گرفت پرونده از دادسراي محل به شعبه دوم دادسراي امور جنايي ارجاع داده شد تا بازپرس حسين اصغرزاده به موشکافي حادثه بپردازد و ابعاد تاريک آن را آشکار کند. بازجويي از خانواده ساحره نخستين کاري بود که کارآگاهان جنايي انجام دادند آنها با پرس وجو از شوهر، دختر و داماد متوفي متوجه شدند اين زن بعدازظهر روز 27 مهرماه- دو روز پيش از مرگ- از خانه دخترش در ميدان خراسان خودرويي به مقصد کرج کرايه کرده اما بعد از آن هرگز خبري از او نشده است.

چند سرنخ

از آنجا که خانواده ساحره مدعي بودند اين زن از يک تاکسي تلفني ماشين گرفته است، کارآگاهان به آژانس مورد نظر رفتند و در اين مرحله بود که نخستين ابهام در پرونده ثبت شد. مسوول پذيرش تاکسي تلفني به افسران جنايي گفت؛ آن روز زني با ما تماس گرفت و درخواست خودرو کرد. ولي آدرسي که داد دروغ بود و راننده هم به ناچار بعد از دقايقي پرسه زدن در خيابان ها و کوچه ها به دفتر برگشت. تناقض گفته هاي خانواده ساحره و مسوول آژانس ذهن کارآگاهان را به خود مشغول کرد و آنها متوجه شدند ماجراي مرگ زن 41 ساله برخلاف تصور يک تصادف ساده نيست و احتمالاً سناريويي مرموز و پيچيده در پس اين حادثه در جريان است. آنها هنگامي که دو قطعه ديگر اين پازل را نيز کنار اين سرنخ قرار دادند، بيش از پيش نسبت به موضوع حساس شدند. يکي از ابهام هاي ديگر پرونده اين بود که شوهر ساحره دو روز بعد از ناپديد شدن اين زن به پليس مراجعه کرد. حال آنکه گم شدن همسر موضوعي با اهميت است که بايد در همان ساعات اوليه موجب نگراني مي شد و شوهر او به پليس مراجعه مي کرد. سومين نکته کليدي ديگر نحوه شناسايي هويت ساحره بود. جسد کاملاً از بين رفته و به جز قسمتي از انگشتان پا هيچ عضو سالمي نداشت اما شوهر اين زن به محض ديدن جنازه متلاشي شده با قطعيت آن را شناسايي کرده بود که چگونگي اين اتفاق سوال برانگيز مي نمود. به اين ترتيب فرضيه جنايت خانوادگي در اين پرونده مطرح شد.بازپرس اصغرزاده ديروز درباره آخرين نتايج به دست آمده درباره مرگ زن ميانسال گفت؛ احتمالاً ضربه يي مرگبار به وسيله چاقو به گردن ساحره برخورد کرده و آنچه از شواهد برمي آيد آن است که قتل در جايي ديگر اتفاق افتاده و جسد در بزرگراه رها شده است.وي افزود؛ قوي ترين فرضيه در اين پرونده فرضيه جنايت خانوادگي است و در حال حاضر دستور بازداشت يکي از بستگان مقتول صادر شده و احتمال دخيل بودن فردي ديگر در اين ماجرا نيز وجود دارد اما به هر حال اظهار نظر دقيق در خصوص اين جنايت را بايد به بعد از انجام تحقيقات بيشتر از خانواده مقتول موکول کرد.

گروه حوادث؛ مردي که متهم بود در يک دوئل عشقي رقيب خود را خفه کرده است پس از محاکمه در شعبه 71 از اتهام قتل تبرئه شد و هيات قضات پرونده را براي پيدا کردن قاتل به دادسراي جنايي تهران بازگرداند.

به گزارش خبرنگار ما، در ابتداي اين محاکمه محمد شادابي نماينده دادستان تهران در برابر هيات قضات قرار گرفت و درخصوص کيفرخواست گفت؛ اسفندماه سال 82 ماموران پليس جسد مردي 65 ساله به نام محمدحسين را در ميدان تختي تهران پيدا کردند. اين در حالي بود که شب قبل از پيدا شدن جسد مقتول خودروي وي اطراف شهرک قصرفيروزه کشف شده بود. در حالي که متخصصان بررسي صحنه جرم موفق نشدند سرنخي پيدا کنند پسر مقتول به پليس گفت پدرش با زني به نام «م» که پرستار بيمارستاني در تهران است رابطه داشته و احتمال دارد اين زن از سرنوشت پدرش مطلع باشد. با ترفندهاي پليسي «م» در يک قرار صوري دستگير شد.اما داشتن هرگونه ارتباطي با مقتول را انکار کرد و فقط گفت شخصي به نام غلامعلي که راننده يک تاکسي است به او گفته محمدحسين را خفه کرده است. در ادامه تحقيقات غلامعلي دستگير و منکر قتل شد. نماينده دادستان تهران افزود؛ ضد و نقيض گويي هاي غلامعلي و مدارک موجود در پرونده نشان مي دهد، اين مرد مرتکب قتل شده و من به عنوان نماينده دادستان تقاضاي مجازات متهم را دارم.

در ادامه اولياي دم محمدحسين در جايگاه حضور يافتند و تقاضاي صدور حکم قصاص کردند. پسر مقتول گفت؛ من از ارتباط پدرم با «م» خبر نداشتم، وقتي پدرم گم شد از دوستان پدرم کمک خواستم و از آنها خواهش کردم اگر چيزي مي دانند که مي تواند در کشف حقيقت موثر باشد به من بگويند. يکي از دوستان پدرم گفت وي مدتي قبل از زني به نام «م» نام برده و گفته بود با او رابطه دارد. بعد هم ما «م» را پيدا کرديم و در يک قرار صوري وي دستگير شد. احتمالاً پدر من قرباني يک دوئل عشقي شده است. در ادامه قاضي عزيزمحمدي «م» را براي تحقيقات به جايگاه فراخواند. اين زن گفت؛ من پرستار بيمارستان هستم و بعضي وقت ها شيفت شب به من مي رسيد. اوضاع وقتي برايم بد شد که مادر و شوهرم هر دو به يکباره بيمار شدند و من مجبور شدم در خانه هم از دو بيمار پرستاري کنم. بعد از کار بايد خيلي زود به خانه مي رسيدم و از آنها مراقبت مي کردم، به همين خاطر به اتفاق چهار همکارم از غلامعلي که با تاکسي اش در مقابل بيمارستان کار مي کرد خواستيم هر روز ما را به خانه برساند و هر يک ماهانه 30 هزار تومان به او مي داديم. تا اينکه يک روز مجبور شدم زود به خانه بروم و غلامعلي هم نبود، جلوي در بيمارستان پيکاني بوق زد. من هم سوار شدم و به خانه رفتم اما کيفم در ماشين جا ماند. بعد از آن راننده پيکان که همان مقتول است با خانه ما تماس گرفت و با من قرار گذاشت که مدارک را بدهد. او مدارک را مقابل در خانه مان برد و به شوهرم تحويل داد. زن پرستار ادامه داد؛ با توجه به اينکه آن مرد لطف بزرگي به من کرده بود، شوهرم شماره تماسش را گرفت و از آن به بعد ما با مقتول در ارتباط بوديم. البته من بيشتر با او ارتباط داشتم چون محمدحسين مشکل فشار خون و بيماري مزمن داشت و براي کنترل بيماري اش به بيمارستان مي آمد. تا اينکه يک روز محمدحسين جلوي بيمارستان توقف کرد و همزمان با او غلامعلي هم رسيد. همين که محمدحسين با من احوالپرسي و تعارف کرد که سوار ماشينش شوم غلامعلي عصباني شد و به سمت او هجوم برد و آنها با هم درگير شدند. البته مي دانم محمدحسين شکايتي هم عليه غلامعلي مطرح کرد، اما از آن به بعد من ديگر سوار خودروي هيچ کدام شان نشدم و با آژانس رفت و آمد مي کردم. تا اينکه يک روز محمدحسين که براي ما غذاي نذري آورده بود، به شوهرم گفت آشنايي دارد و مي تواند من و همسرم را براي سفر حج ثبت نام کند، شوهرم هم مدارکي را که محمدحسين خواسته بود به او تحويل داد که در بين آنها 200 هزار تومان پول و عکس من هم وجود داشت که بعدها گم شد. هر چند شوهرم هر از گاهي با مقتول ملاقات مي کرد، من ديگر او را نمي ديدم. تا اينکه محمدحسين با من تماس گرفت و گفت نتوانسته ما را براي سفر حج ثبت نام کند و مدارک را پس مي دهد. اين اتفاق دو روز قبل از مرگ محمدحسين رخ داد. من منتظر مدارک بودم، اما ساعاتي قبل از ديدار وقتي به محل کارم رسيدم يکدفعه يادم افتاد کارت ساعت زني بيمارستان را همراهم نياورده ام، بلافاصله از بيمارستان بيرون آمدم تا به خانه برگردم که بيرون در بيمارستان غلامعلي را ديدم و از او خواستم خيلي سريع مرا به خانه برساند، نزديکي هاي خانه بوديم که غلامعلي يکدفعه محمدحسين را ديد و گفت؛ او اينجا چه مي کند. سپس به سمتش رفت من هم کرايه را داخل ماشين گذاشتم و پياده شدم. متوجه شدم غلامعلي به قصد درگيري جلو رفته، چون با محمدحسين دست به يقه شد، اما من دنبال کار خودم رفتم. فرداي آن روز غلامعلي با من تماس گرفت و با اصرار خواست مرا ببيند. در محل ملاقات او به من گفت؛ عکس و فيشي که محمدحسين به حساب من پول واريز کرده است دست او است. هر چه گفتم چه کسي آنها را به وي داده جواب نداد. بعد گفت؛ محمدحسين را سرجايش نشانده و او را خفه کرده است. من با غلامعلي دعوا کردم و گفتم تو به چه حقي اين کار را کردي، بعد از او جدا شدم و به خانه رفتم. ديگر او را نديدم تا اينکه فردايش شنيدم جسد محمدحسين در ميدان تختي پيدا شده است. اين زن ادامه داد؛ من هيچ رابطه عاشقانه و مخفيانه يي با مقتول يا متهم نداشتم و آنچه متهم در مورد رابطه من با مقتول گفته دروغ است. من گاهي مسافر متهم بودم و او از من پول دريافت مي کرد. بعد از زن پرستار و شاهدان ديگر پرونده نوبت به متهم رسيد تا از خود دفاع کند. وي اتهام قتل عمد را رد کرد و گفت؛ من از سال 82 «م» را مي شناختم و هر بار که مي خواست جايي برود او را مي بردم بعضي اوقات هم او با پسر، دختر يا يکي از اقوامش مي آمد و خريد انجام مي داد. البته من به غير از «م» چند همکار ديگرش را هم به خانه مي رساندم و مي دانستم «م» شوهر دارد. تا اينکه يک روز محمدحسين را جلوي در بيمارستان ديدم. «م» از اينکه او مقابل بيمارستان آمده بود ناراحت شد و من فکر کردم محمدحسين براي وي ايجاد مزاحمت کرده است، جلو رفتم و گفتم اين کارها از سن او گذشته و اين زن شوهر دارد. نبايد مزاحمتي برايش ايجاد کني، در حضور «م» محمدحسين يک شکايت صوري هم از من کرد اما بعد اين شکايت را پس گرفت، محمدحسين که فهميده بود من اطلاعات زيادي در مورد «م» دارم، مرا به پارکي در آن نزديکي ها دعوت کرد و گفت؛ «م» همسر صيغه يي من است اما حالا که تو مي گويي شوهر دارد من با او کاري ندارم، فقط هر چه مي خواهد برايش بخر و کارهايش را انجام بده و پولش را از من بگير. من هم بعد از آن همين کار را مي کردم. روز حادثه هم «م» به من گفت محمدحسين به قتل رسيده است. من از اين ماجرا اطلاعي نداشتم. چون قرار بود من فقط کارهاي «م» را انجام دهم و از محمدحسين پول بگيرم.در اين هنگام قاضي دادگاه از متهم پرسيد؛ اگر گفته هايت واقعيت دارد و تو مي دانستي زن پرستار هم شوهر دارد و هم صيغه مردي شده، پس چرا به شوهر يا ساير اعضاي خانواده اش نگفتي و چه لزومي داشت محمدحسين به تو پول بدهد و چرا پول را مستقيم به خود «م» نمي داد. ضمن اينکه چه دليلي داشت او از تو شکايت صوري کند، در حالي که مي دانست «م» مسافر تو است، مي توانست خودش او را به خانه ببرد.

متهم پاسخ داد؛ اينکه چرا محمدحسين مرا انتخاب کرده بود نمي دانم، اما او خودش به من پول مي داد تا اين کارها را بکنم و من واقعاً جواب اين سوالات را نمي دانم. بقيه ماجراها به من ربطي نداشت که بخواهم به خانواده «م» خبر دهم.سپس قاضي سوال کرد؛ پس مشخص مي شود «م» هيچ تمايلي به داشتن رابطه با محمدحسين نداشته بنابراين چه دليلي داشت محمدحسين به تو پول بدهد، مگر مي شود «م» از تو نپرسد اين پول ها را براي چه خرج مي کني.متهم گفت؛ اين مسائل را من نمي دانم، اما مدرک دارم که شب حادثه با مقتول نبودم، يک شب قبل از حادثه بود که وقتي «م» را به خانه اش رساندم مقتول را ديدم. «م» پياده شد، من مقتول را سوار کردم و به خانه اش بردم اما با او درگير نشدم.پس از دفاعيات متهم و قندهاري وکيل مدافعش، هيات قضات شعبه 71 (رحيمي، بومي، عزيزمحمدي، سري و محمدي کشکولي) وارد شور شدند، آنها متهم را به دليل کافي نبودن مدارک تبرئه کردند و پرونده را براي بررسي مجدد و پيدا کردن قاتل اصلي به دادسرا فرستادند و اين پرونده يک بار ديگر به جريان افتاد.

گروه حوادث؛ سارق حرفه يي خودروهاي مسافرکش هنگامي که خودش را در حلقه محاصره پليس ديد با ورود به يک منزل مسکوني دختري 10 ساله را گروگان گرفت اما سرانجام مجبور شد خودش را تسليم کند.

به گزارش خبرنگار ما تحقيقات پليسي در اين باره از زماني آغاز شد که مردي با مراجعه به پليس آگاهي اسلامشهر از ربوده شدن خودرواش خبر داد. اين مرد به ماموران گفت؛ عصر ديروز چهار جوان را که پيشنهاد کرايه بالايي دادند به صورت دربستي به مقصد اسلامشهر سوار خودروي پرايدم کردم. در ميان راه يک لحظه متوجه پچ پچ کردن مسافرانم شدم و پس از چند لحظه يکي از آنها که کنارم نشسته بود چاقويي به طرفم گرفت و از من خواست ماشين را به سمت يک جاده فرعي ببرم. من هم وقتي متوجه شدم تهديد آنها جدي است به خواسته شان عمل کردم و وقتي به جاي خلوتي رسيديم آنها مرا به زور از خودرو پياده کردند و پس از آنکه کيف پول و گوشي موبايلم را از من گرفتند سوار بر ماشينم به سرعت متواري شدند. اين مرد متذکر شد سارقان 20 تا 25 سال سن داشتند.در حالي که تحقيقات در اين باره آغاز شده بود چند روز بعد فرد ديگري با طرح شکايت مشابهي اعلام کرد وقتي سه نفر را سوار خودرواش کرده مسافران به زور ماشينش را از او دزديده اند. به اين ترتيب تعداد مالباختگان به دو نفر رسيد اما اين پايان ماجرا نبود و در روزهاي بعد افراد ديگري نيز که هدف سارقان اتومبيل قرار گرفته بودند با مراجعه به پليس آگاهي خواهان پيگيري ماجرا شدند.

به دنبال افزايش شاکيان و در حالي که وقوع اين تعداد سرقت خودرو باعث نگراني کارآگاهان شده بود بررسي ها به طور ويژه يي ادامه يافت و آنان با کمک مالباختگان چهره فرضي متهمان را ترسيم کردند و در اختيار تمامي واحدهاي گشتي پليس قرار دادند. از سويي بر تعداد واحدهاي گشتي نيز افزوده شد و چند تيم ويژه به طور خاص تحقيقاتشان را روي اين پرونده متمرکز کردند تا اينکه روز 28 آبان ماه يکي از واحدهاي گشتي پليس به سرنشينان يک دستگاه خودروي پرايد که در يکي از پمپ بنزين ها در حال سوخت گيري بود مظنون شد و ماموران چهار سرنشين آن را به پليس آگاهي منتقل کردند.اين چهار متهم هنگامي که تحت بازجويي قرار گرفتند اعتراف کردند يک دستگاه اتومبيل را ربوده اند. يکي از آنان گفت مدتي قبل چهار نفري يک خودروي پرايد را به مقصد اسلامشهر کرايه و در بين راه راننده را با تهديد از خودرو پياده و خودرو را سرقت کرديم. از آنجا که سرقت هاي انجام شده بيش از يک فقره گزارش شده بود کارآگاهان با احضار مالباختگان به مواجهه حضوري آنها با دستگيرشدگان پرداختند اما فقط يک نفر توانست آنان را شناسايي کند و بقيه شاکيان اعلام کردند افراد ديگري خودروشان را دزديده اند.آن طور که از شواهد برمي آمد کارآگاهان دريافتند باند سرقت ديگري نيز در محدوده اسلامشهر فعاليت مي کند. به اين خاطر با مراجعه به بانک اطلاعاتي سارقان سابقه دار چند نفر از زورگيران حرفه يي را شناسايي کردند و تصاوير آنها را به شاکيان نشان دادند. در اين بين عکس سه تبهکار به نام هاي بهزاد، بهراد و هادي توجه صاحبان اتومبيل هاي مسروقه را به خود جلب کرد و همگي اعلام کردند اين سه نفر از آنها زورگيري کرده اند. در حالي که کارآگاهان در حال طراحي نقشه يي براي دستگيري اين سه متهم بودند زني به پليس مراجعه و با اعلام مشخصات بهراد اعلام کرد دختر 20 ساله اش توسط او اغفال شده و از خانه فرار کرده است. با اظهارات اين زن سرنخ هاي جديدي در اختيار ماموران قرار گرفت و از آنجا که اين احتمال وجود داشت بهراد با خانواده اين دختر تماس بگيرد افسران آگاهي با ارائه آموزش هاي لازم از آنها خواستند در صورت برقراري تماس تلفني از سوي بهراد با او قرار ملاقات ترتيب دهند. پيش بيني ماموران به واقعيت تبديل شد و بهراد در تماس با خانواده دختر فراري با آنها در خيابان امام خميني اسلامشهر قرار ملاقات گذاشت.

در حالي که تا دستگيري سارقان يک قدم ديگر باقي مانده بود محل ملاقات به طور نامحسوس تحت کنترل پليس قرار گرفت و سرانجام در موعد مقرر وقتي بهراد و بهزاد در محل حاضر شده بودند خود را در حلقه محاصره پليس ديدند.

متهمان به محض اينکه از حضور ماموران مطلع شدند اقدام به فرار کردند. پس از چند دقيقه تعقيب و گريز بهزاد دستگير شد اما بهراد با ورود به خانه يي دختربچه 10 ساله يي را به گروگان گرفت. در حالي که بهراد خود را در خانه مخفي کرده بود و با داد و فرياد پليس را به کشتن گروگانش تهديد مي کرد منزل مسکوني به محاصره درآمد و کارآگاهان به مذاکره با بهراد پرداختند. سرانجام پس از ساعتي گفت وگو با او شگردهاي پليس کارگر واقع شد و بهراد خود را تسليم کرد. بلافاصله پس از دستگيري اين متهم بازجويي از او و همدستش آغاز و همزمان تلاش ها براي به دام انداختن سومين عضو اين باند نيز به دستگيري هادي منجر شد.

بازجويي از سارقان فاش کرد آنها شش دستگاه خودروي پرايد را به زور از صاحبانشان سرقت کرده و تاکنون گوشي تلفن همراه 16 نفر را با توسل به زور دزديده اند. آنها همچنين از زورگيري يک دستگاه موتورسيکلت در حوالي اسلامشهر نيز پرده برداشتند.