کميته انضباطي در مورد درگيري خداداد عزيزي و قاسم محمدي خبرنگار خبر جنوب کار بسيار سختي پيش رو دارد. هر دو مساله درگيري را به گونه يي تعريف مي کنند که نمي توان گفت کداميک از طرفين حقيقت را مي گويند. خداداد عزيزي در کميته انضباطي و برنامه 90 به گونه يي از خود دفاع کرد که بسياري باورشان شد بازيکن محبوب سال هاي گذشته کشورمان در اين درگيري بيشتر نقش جداکننده را داشته است. اما از سوي ديگر خبرنگار مضروب نيز معتقد است عزيزي اولين ضربات را به او زده است. خداداد درباره درگيري مي گويد؛ «درگيري در جايگاه ويژه در ورزشگاه ثامن اتفاق افتاد. خبرنگار مضروب کنار مديرعامل مقاومت نشسته بود. يکسري اتفاقاتي رقم خورد که باعث شد 10 نفر از اطرافيان من به سمتش حمله ور شدند. در حين درگيري لباس من پاره شد و مي توانستم بگويم من کتک نزده ام، بلکه کتک خورده ام. اما خداداد عزيزي اهل دروغ گفتن نيست. وقتي درگير شدم خبر نداشتم که او خبرنگار است، چون نه کاور داشت و نه کارت. وقتي که متوجه اين امر شدم شب براي ملاقاتش به بيمارستان رفتم و به او گفتم به دو دليل به ملاقاتش آمدم؛ اول اينکه خبرنگار است و نمي خواهم رابطه خوبم با خبرنگاران از بين برود. به همين خاطر رفتم تا از او عذرخواهي کنم. دوم اينکه دوستان من با 10 نفر به او حمله ور شدند و چون اين درگيري ناجوانمردانه بود رفتم که عذرخواهي کنم.» خداداد که از رفتار مسوولان و روزنامه ها در چند روز گذشته گلايه داشت و مطالب آنها را مغرضانه مي دانست درباره حملاتي طي اين چند روز متوجه او بود، مي گويد؛ «من به مخالفان خداداد عزيزي پيشنهاد مي کنم، هشت آذرماه را از تقويم پاک کنند. ماه آذر را 29 روز کنند که هشتم نداشته باشد. از مطبوعات هيچ انتظاري ندارم و فقط مي خواهم واقعيت ها را انعکاس دهند. اي کاش هشتم آذر اصلاً نبود. خيلي ها دنبال اين هستند که مردم خداداد عزيزي را فراموش کنند. اما نمي دانند که نمي توانند هشت آذرماه را از ذهن مردم پاک کنند. شايد اگر هشت آذر نبود اصلاً اين مشکلات هم به وجود نمي آمد. با رفتاري که با من شده دوست دارم از صحنه ورزش محو شوم. شنيده ام گفته اند خداداد عزيزي بايد از صحنه محو شود. من حاضرم به خاطر بعضي ها از صحنه روزگار محو شوم. من فقط 45 بازي ملي دارم و محبوب هستم اما برخي ها با150 بازي ملي و دو هزار گل ملي چرا محبوب نيستند؟ چون آن بالايي نمي خواهد. من از کيومرث هاشمي گلايه دارم چراکه هنوز حرف هاي مرا نشنيده گفته بايد از صحنه ورزش محو شوم. در دو روز مرا کشتند، کفن کردند و خاک کردند. توقع داشتم قبل از اينکه خاک کنند، مي گفتند چرا با تو چنين برخوردي کرديم؟ من به درد اين فوتبال نمي خورم چون بداخلاق هستم و بايد پرتابم کنند بيرون.» سرهنگ جعفري مديرعامل مقاومت سپاسي معتقد است خداداد عزيزي مي خواهد با گريه و ظاهرسازي اتفاقات رخ داده در جايگاه VIP ورزشگاه ثامن مشهد را لوث کند. در اين بين صلاحي مديرعامل نيز مسائل را جوري عنوان مي کند که دور از واقعيت است. سرهنگ جعفري در اين باره مي گويد؛ «از سردار صلاحي به هيچ عنوان انتظار نداشتم از آدمي طرفداري کند که سابقه اش در فوتبال ايران براي همه مشخص است. خداداد مي گويد براي او سناريو نوشته اند از فوتبال محوش کنند. چه کسي براي او سناريو نوشته است؟ خودش باعث درگيري شده و امروز مي خواهد با دروغگويي کار زشتي که کرده را توجيه کند. ما از آقاي شريفي گلايه داريم. ايشان بايد از ما نيز براي شرکت در نشست دوشنبه شب گذشته کميته انضباطي دعوت به عمل مي آورد تا در مقابل خداداد عزيزي و همراهانش از خودمان دفاع مي کرديم.» اما کار سخت را اين روزها کميته انضباطي و رئيس آن دارند که بايد در اين باره حکم نهايي را صادر کنند. شريفي در مورد دعوت نکردن از طرف ديگر درگيري گفت؛ «قرار بود آقايان جعفري مديرعامل باشگاه مقاومت سپاسي و قاسم محمدي خبرنگار مصدوم نيز در جلسه شرکت کنند و حرف هاي آنها را هم بشنويم که آقاي محمدي به دليل شرايط جسماني نتوانستند در اين جلسه حضور پيدا کنند. شريفي در مورد زمان راي نهايي مي گويد؛ «راي نهايي در خصوص اين پرونده هفته آينده اعلام خواهد شد اما در اين باره جلسه ديگري با حضور طرف ديگر درگيري خواهيم داشت. از خداداد عزيزي خواستم در جلسه بعدي نيز شرکت کند که خداداد اظهار داشت ديگر در هيچ يک از جلسات کميته انضباطي حاضر نخواهد شد.»

ميمنت مژده

عشرت شايق نماينده سابق تبريز در مجلس شوراي اسلامي چند سال در هيات مديره باشگاه استقلال عضويت داشت. او يکي از کساني است که به حضور بانوان در استاديوم هاي ورزشي اعتقاد دارد و مي گويد ابتدا بايد موانع حضور خانم ها برطرف شود و با انجام زمينه سازي هاي لازم، اجازه حضور بانوان در استاديوم آزادي داده شود. پس از راه اندازي برخي رشته هاي ورزشي در حوزه بانوان، مخصوصاً راه اندازي رشته قوي ترين زنان ايران و... دليل خوبي بود براي گفت وگو با کسي که سال ها است در اين حوزه اظهارنظرهاي جالبي دارد.

---

-شما روند پيشرفت ورزش بانوان را چگونه مي بينيد؟

پيشرفت را بايد از دو جانب بررسي کرد؛ يکي موقعيت داخلي و ديگري موقعيت خارجي و بين المللي. اگر من بخواهم موقعيت داخلي ورزش بانوان کشورمان را توصيف کنم، بايد بگويم بانوان ورزشکار ما از لحاظ قوه سلامت و بهداشت رواني و فيزيولوژي بسيار ضعيف هستند و اين مسائل بر حوزه ورزش کشور اثر مي گذارد. متاسفانه به ورزش بانوان آن گونه که بايد توجه بشود، نمي شود. براي من جاي سوال دارد که وضعيت مدارس ابتدايي دخترانه ما چگونه است. دانشگاه ها چه امکاناتي در اختيار ورزشکاران و دانشجويان دختر قرار مي دهند، خانم ها چند سانتيمتر مربع فضا براي ورزش کردن دارند يا چند درصد ورزشگاه ها و باشگاه ها (با توجه به موازين شرعي و عرفي) به خانم ها اختصاص دارد و... ما ابتدا بايد همه چيز را عمومي در نظر بگيريم و اگر از لحاظ عمومي تامين شويم به مسائل حرفه يي تر بپردازيم. ورزش از لحاظ جسماني و روحي در دين توصيه شده است ولي بايد توجه داشته باشيم که مگر چند تا ليگ قهرماني بانوان در داخل کشور برگزار مي شود. به نظر من در داخل کشور مسائل و وضعيت و مشکلات ورزشکاران خانم بررسي و حل نشده است، پس بررسي و تعيين وضعيت و پيشرفت آنان در مقاطع بين المللي بي معنا است.

-حس و احساس شما نسبت به حضور زنان در ميادين بين المللي چيست؟

براي من جاي سوال دارد که چند رشته ورزشي بانوان در سطح بين المللي در رده ها و جايگاه هاي بالا و قهرماني قرار دارند. قابل توجه تر از همه چيز اين است، زماني که خانمي يا تيمي از بانوان را اعزام مي کنند هيچ امکاناتي در اختيار آنان قرار نمي دهند. به طور مثال اگر خانمي در رشته ورزشي با هم تيمي هاي مرد خود اعزام مي شود، هيچ گونه امکاناتي را به صورت اختصاصي به او نمي دهند مثلاً پزشک گروه، پزشک مرد بوده است يا هيچ مشاور علمي و فني يا پزشک متخصص خانم يا مترجم براي او مهيا نمي کنند و تنها او با عده يي از هم تيمي هاي مرد و خبرنگاران و عکاسان و رئيس و روساي مرد براي مسابقات حاضر مي شود. در واقع مي توان گفت هيچ گونه ابزاري براي آنها تهيه نشده است و اگر در ميداني قصد حضور پيدا کنند قبل از ورود کليه مسائل را ربط مي دهند به مساله پوشش و حجاب و صورت مساله را به طور کلي پاک مي کنند . به طور مثال اتفاقي که براي تيم کاراته بانوان در چند وقت گذشته افتاد همه توجه ها جلب پوشش آنها شد و هيچ کس نپرسيد آنها با چه امکاناتي براي مسابقه رفته بودند. در واقع بحثي که الان مطرح است، همين است که با تمرکز روي مسائل ظاهري به مسائل پايداري و اصولي تر بي توجهي مي شود، هر چند که شايان ذکر است بگويم کاراته کاران ما با توجه به اينکه حقشان پايمال شده است اما از محدوده خودشان خارج نشدند و اين فهم را از خود نشان دادند و پا روي اعتقادات خود نگذاشتند. بسياري از ورزشکاران ما بالاخص خانم ها با هزينه خودشان در مسابقات شرکت مي کنند و اين مساله شامل آقايان هم مي شود. جز در چند رشته در ساير رشته ها آقايان خودشان هزينه ها را تقبل مي کنند.

-پس حس شما اين است که بانوان آن گونه که بايد و در شأن شان است در مسابقات شرکت نمي کنند، بالاخص از لحاظ امکاناتي و ابزاري و...

بله. به اعتقاد من رشته بسکتبال مي توانست يکي از بهترين تيم هاي جهان باشد، اما متاسفانه هيچ امکانات و شرايطي براي آنها مهيا نشده است. همه رشته هاي ورزشي بانوان به کمبود بودجه و سرمايه دچار هستند و همه اسپانسر را بهانه مي کنند و از آن طرف اسپانسرها معتقد هستند چون مسابقات بانوان هيچ بازخورد رسانه يي ندارد، تبليغي صورت نمي گيرد و نام جنس و کالاي آنها در هيچ کجا پخش نمي شود از اسپانسر شدن منصرف مي شوند که البته به نظر من وقتي حضور اسپانسرها کمرنگ مي شود بايد حمايت عمومي بيشتر شود. ورزشکاران ما احتياج به بالندگي بيشتري دارند بالاخص خانم ها که دوره هاي سخت بارداري، زايمان و دوران شيردهي را پشت سر مي گذارند و از لحاظ فيزيولوژيکي ضعيف مي شوند و به تقويت نياز دارند ولي هيچ زمان اين گونه امکانات فراهم نمي شود و در اين صورت نمي توان به قهرماني و پيشرفت آنها اميد داشت. اما به اعتقاد من خانم هاي ايراني هر جايي که مي روند مي توانند خوب بدرخشند.

- نظر شما در مورد کساني که مخالف حضور بانوان در ميادين ورزشي و بين المللي هستند، چيست؟

عده يي از سلامت عمومي بانوان طفره مي روند و مسائل حاشيه يي را سوژه مي کنند و از اصل قضيه غفلت مي کنند در حالي که ما مي توانيم الگويي براي کشورهاي مسلمان باشيم و در تمامي رشته ها فراخوان بگذاريم و ابتکار عمل را به دست بگيريم و مسابقات جهاني اسلامي برگزار کنيم اما به شرط آنکه فضاهاي ورزشي مناسب و امکانات استاندارد فراهم شود. پالايش روحي و معنوي يک امر ديني است و ممکن است گاهي جايي اشتباه شود اما نبايد کليت قضيه را زير سوال برد و بايد به ورزشکاران خانم مشاوره بدهند زيرا بالندگي بانوان، بالندگي کل جامعه است دين هم به اين مساله اعتقاد دارد. متاسفانه برخي از افراد به فرمايشات امام خميني (ره) و مقام معظم رهبري هم کم توجه هستند. بنابر فرمايشات مقام معظم رهبري «زنان ما مي توانند در حوزه هاي اجتماعي، فرهنگي، هنري و ورزشي با رعايت موازين ديني حضور داشته باشند»، به همين خاطر زنان ايراني با عفاف و تخصص در عرصه بين المللي به فعاليت و افتخارآفريني مي پردازند. به نظر من درخصوص عده يي که مخالف حضور بانوان در عرصه هاي ورزشي هستند يا حضور آنان را در استاديوم هاي ورزشي منع مي کنند دو علت را مي توان عنوان کرد؛ يا مقررات است يا صلاحيت. اگر در مقررات چنين موانعي وجود دارد اين محدوديت و مقررات بايد با حضور عده يي از کارشناسان مذهبي، فرهنگي، هنري و ورزشي و با توجه به قانون اساسي و برنامه چهارم توسعه فرهنگي و رعايت موازين شرعي پالايش شود و اگر در مقررات ما موانعي وجود ندارد و تنها به خاطر صلاحيت عده يي از افراد اين ممنوعيت ها حاصل شده است، به اعتقاد من نبايد صلاحيت افراد بر مقررات و آيين نامه هاي کشور ارجحيت داده شود.

- عده يي معتقدند حرکات بانوان در عرصه ورزشي نوعي حرکت فمينيستي است که مي خواهند نابرابري زن و مرد را از بين ببرند... نظر شما چيست؟

من به اين مساله اعتقادي ندارم. به نظر من همه بانوان چه در عرصه فرهنگي و اجتماعي و چه در عرصه ورزش و کليه حوزه ها نه ستيزه جو هستند و نه جنسيت گريز، ما نه مي خواهيم با مردها بجنگيم نه از جنس مرد فرار مي کنيم. خانم ها تنها با توجه به فرمايشات ولايت فقيه و مراجع تقليد و در چارچوب ديني در حوزه هاي مورد علاقه خود فعاليت مي کنند و به ارزش ها و قانون اساسي و شرعيات پايبند هستند، هر چند شايد رفتار برخي از زنان موجب به وجود آمدن چنين تفکرات فمينيستي شده باشد اما من به شخصه به آن اعتقادي ندارم.

- شما تاسيس رشته هاي مختلف بانوان را درست مي دانيد؟ به طور مثال در بوکس يا قوي ترين زنان ايران. آيا رشته يي هست که لزومي ندارد خانم ها در آن فعاليت داشته باشند؟

هيچ منعي براي فعاليت خانم ها وجود ندارد. من در شش هفت رشته ورزشي کار کردم و هيچ محدوديتي نداشته ام؛ به نظر من ابتدا بايد به فضاهايمان و امکانات و ابزارمان توجه داشته باشيم و بدانيم چه مقدار سرانه براي آن رشته داريم. در ورزش يکسري ابهامات وجود دارد ما ابتدا بايد داده هايمان را در نظر بگيريم و بعد به بازدهي مان توجه کنيم. همان طور که گفتم طبق آيات قرآن، سيره امام و رهبران سياسي مان محور کارهاي ما در چارچوب مشخص محدود نشده است و کسي ما را منع نکرده است، لذا اينکه اين گونه مقررات و قانون در همه جاي دنيا وجود دارد و هر کشوري مقررات و قوانين خاص خود را دارد.

فدراسيون کشتي بعد از بازي هاي المپيک پکن اکنون با جوانگرايي در تيم هاي ملي کشتي فرنگي و آزاد ايران با انگيزه بيشتري به کار خود ادامه مي دهد. محمدرضا يزداني خرم رئيس فدراسيون کشتي با پيش بيني آينده يي روشن براي ورزش اول کشور گفت؛«برنامه هاي جدي فدراسيون با جوانگرايي آغاز شده و پس از آن علمي کردن ورزش کشتي در اولويت کاري فدراسيون قرار گرفته است. او در خصوص برنامه هاي جديد فدراسيون تاکيد کرد؛ «برنامه هاي ما در فدراسيون کشتي کار زيربنايي است و استعداديابي يا اصطلاحاً پيکره شناسي در کشتي با مسووليت مستقيم منصور برزگر - رئيس کميته استعداديابي - است.» رئيس فدراسيون کشتي از وزارت آموزش و پرورش به خاطر همکاري نزديکش با فدراسيون کشتي تشکر کرد و با اشاره به کلاس هاي رسمي براي استعداديابي همچنين گفت؛ اين کلاس ها چند روز ديگر با حضور يکصد دانش آموز برگزار مي شود و از بين کشتي گيران دانش آموز و مربيان آنها، استعدادها شناسايي مي شوند. او معتقد است برگزاري ديدارهاي تيم به تيم در ايران با تيم هاي کشورهايي مثل روسيه، اوکراين، گرجستان و... در رده هاي سني مختلف جزء برنامه هاي اصلي فدراسيون کشتي است که بايد عملي شود.

بهزاد کتيرايي رئيس فدراسيون کاراته با تکذيب خبر برکناري از فدراسيون کاراته، قول کسب پنج مدال را در مسابقات گوانگ جو داد. پس از اينکه کتيرايي به سفر حج رفت شايعاتي مبني بر اينکه مسوولان درخواست کرده اند بعد از بازگشتش از سفر از ادامه کار در فدراسيون صرف نظر کند، در محافل ورزشي منتشر شد. او تاکيد کرد پس از بازگشت به تهران به فدراسيون مي رود تا به همه اين شايعات در غيابش پاسخ دهد؛ «چنين خبري صحت ندارد و هنگامي که از سفر برگشتم کارم را با قوت بيشتري در فدراسيون پيگيري مي کنم ولي اگر چنين چيزي بخواهند ديگر به کارم ادامه نمي دهم، من هميشه در خدمت ورزش بوده ام.» رئيس فدراسيون کاراته در جلسه يي با علي آبادي قول کسب پنج مدال را در بازي هاي آسيايي گوانگ جو داد؛ «شکست ژاپن نمي تواند مانع پيشرفت و موفقيت هاي بعدي کاراته شود.» او که در غيابش شاه محمدي را به عنوان سرپرست موقت فدراسيون معرفي کرده بود، درباره تعطيل شدن فدراسيون و غيبت تمامي مسوولان گفت؛ «حضور شاه محمدي با هماهنگي سازمان تربيت بدني صورت گرفته و ايشان جاي من حق امضا دارد. ايشان در بخش هاي مختلف مشغول انجام کارهاي خود هستند و برنامه هاي فدراسيون متوقف نشده است.»

در گفت وگويي که روز گذشته مسوولان فدراسيون فوتبال با روته مولر مدرس آلماني داشتند ظاهراً او را مورد تاييد قرار دادند و قرار است او در کادر فني تيم ملي شروع به فعاليت کند. مولر که اين روزها از سوي فيفا ماموريت دارد کلاس هاي آموزشي خود را در کشورهاي مختلف برگزار کند شرط اول خود را براي حضور روي نيمکت مربيگري در تيم ملي ايران تماس تلفني علي دايي اعلام کرد؛ «شرط اول من تماس تلفني علي دايي است و من منتظر تماس او هستم.» مدرس آلماني معتقد است با تصميم نهايي دايي مي تواند براي سفرش به ايران برنامه ريزي کند؛ «با اعلام رسمي سرمربي تيم ملي ايران براي همکاري راحت تر مي توانم موارد را بررسي کرده نظر خود را اعلام کنم.» مولر در مورد حضور يا عدم حضورش در ديدار بعدي ايران برابر کره جنوبي از مرحله مقدماتي جام جهاني 2010 گفت؛ «هنوز چيزي در اين زمينه مشخص نشده و من نمي توانم راجع به مسائلي از قبيل مبلغ قرارداد يا زمان سفرم به ايران حرفي بزنم.» او نسبت به همکاري با ايران علاقه مند است و شرايط را براي کار کردنش در تيم ملي کشورمان مناسب مي داند؛ «شرايط را براي کار کردن مناسب مي دانم اما به عنوان يک مربي حرفه يي مي خواهم مسائل به طور شفاف و دقيق مشخص شود.»

«درباره اشتباهات فني داور در طول مسابقه مثل پنالتي نه تنها کميته انضباطي بلکه هيات رئيسه هم نمي تواند تصميم گيري و حکمي براي داور مسابقه صادر کند.» اين آخرين اظهارنظر مسعود عنايت رئيس کميته داوران فدراسيون فوتبال پس از جلسه روز دوشنبه کميته انضباطي است. عنايت درخصوص اشتباهات داوري گفت؛«اگر مسائل انضباطي درون زمين رخ دهد يا داور درگيري يا مشکل انضباطي ديگري پيدا کند کميته انضباطي حق ورود دارد، در غير اين صورت طبق قانون فيفا نه تنها کميته انضباطي بلکه هيات رئيسه و هيچ يک از ارکان ديگر به غير از کميته داوران نمي تواند تصميم گيري يا حکمي صادر کند.» رئيس کميته داوران درباره اظهارات رئيس کميته انضباطي پيرامون احتمال تصويب قانون براي ورود به مسائل داوري تاکيد کرد؛«از رئيس کميته انضباطي خواستيم مسائلي را که در حيطه کار داوران در داخل زمين طبق قانون فيفا و AFC مشخص شده، استعلام کند تا مشخص شود چه مواردي در حيطه اختيارات کميته انضباطي است.» او درباره حضورش در نشست کميته انضباطي گفت؛ «بحث هيچ شکايتي مطرح نبوده و اشتباهات داوري در همه جاي دنيا وجود دارد. قلعه نويي هم نظرات خود را درباره اشتباهاتي که اعتقاد داشت به ضرر استقلال بوده و منجر به واکنش او شده بيان کرد.»

محمدوالا يزداني

سال هاست داستان توپ طلاي اروپا زودتر از آنچه که بايد لو مي رود. هيچ کس يادش نرفته که حدود يک هفته پيش سرالکس فرگوسن سرمربي يونايتد گفته بود اگر بازيکن پرتغالي اش مرد سال فوتبال اروپا نشود، براي هميشه فوتبال را کنار خواهد گذاشت. انگار فرگي از همان موقع مي دانست قرار است اين عنوان معتبر به بازيکنش برسد. در اين شرايط اصلاً عجيب نيست که بنويسيم روزنامه جنجالي «سان» انگليس که همواره خبرهاي حاشيه اش درست از آب درمي آمد روز جمعه عکاسش را به زمين تمرين منچستريونايتد فرستاد تا از رونالدو عکاسي کند. همين مساله باعث تعجب خبرنگار هفته نامه «فرانس فوتبال» متولي انتخاب بهترين بازيکن اروپا شد. اين يعني خبر انتخاب او زودتر از آنچه بايد دهان به دهان چرخيده و به گوش همه مطبوعاتي ها رسيده.

به هر ترتيب رونالدو جلوتر از ليونل مسي و فرناندو تورس قرار گرفت. او از 96 راي ممکن، 77 راي را به خود اختصاص داد و اين يعني 446 امتياز از 480 امتياز ممکن. مسي با 281 امتياز دوم و فرناندو تورس با 179 امتياز سوم شدند. حالا با اين عنوان بايد رونالدو را سومين پرتغالي برنده اين عنوان از زمان به وجود آمدن اين جايزه بدانيم. پيش از اين بازيکن 23ساله، اوزه بيو (1965) و فيگو (2000) به اين عنوان رسيده بودند. به عقيده خيلي ها رونالدو شايستگي بردن اين عنوان را داشت. او فصل گذشته فصلي بي نظير را پشت سرگذاشت و بدون شک اين مساله در انتخاب او نقشي کليدي و تعيين کننده داشته است. او در 48 مسابقه يي که فصل پيش انجام داد، 42 گل رويايي به ثمر رساند. 31 گل در ليگ برتر، هشت گل در ليگ قهرمانان؛ که يکي از آنها ضربه پنالتي اش مقابل چلسي در فينال بود. گل هاي او فصل گذشته «دوگانه» ليگ برتر و ليگ قهرمانان را برايش به ارمغان آورد. بدون شک توپ طلاي اروپا را بايد حسن ختام جوايزي دانست که رونالدو در پايان فصل گذشته و با توجه به نمايش هاي نجومي اش آن را به دست آورد.

او از سوي مردم و رسانه ها به عنوان بهترين بازيکن فصل گذشته فوتبال انگليس انتخاب شد و در عين حال جايزه MVP يا همان «باارزش ترين بازيکن» ليگ قهرمانان اروپاي فصل گذشته را از آن خود کرد. بدون شک نقش کليدي رونالدو در «دوگانه» بود که باعث شد کارشناسان مجله «فرانس فوتبال» و ديگر راي دهندگان نمايش نه چندان خوب او همراه تيم ملي پرتغال در يورو 2008 را ناديده بگيرند.

جايزه يي به نفع همه

رسيدن رونالدو به توپ طلا نه فقط موفقيتي شخصي براي او بلکه موفقيتي بزرگ براي يونايتد، ليگ برتر و در کل فوتبال انگليس است. آخرين بار جرج بست 40 سال پيش و در سال 1968 اين عنوان را به دست آورده بود و همين مساله است که هوشمندي فرگوسن را بيش از پيش آشکار مي کند. سرالکس ژانويه 2008 با عقد قراردادي جديد رونالدو را با دستمزد سالانه 9 ميليون يورو تبديل به پردرآمدترين بازيکن تاريخ باشگاه منچستريونايتد کرد و مزد اين داستان را هم گرفت. حتي زماني که بعد از يورو 2008 داستان رونالدو و باشگاه رئال مادريد پيش آمد و بازيکن پرتغالي علناً از ميل باطني اش براي رفتن به اسپانيا خبر داد، فرگوسن هيچ گونه موضعي عليه ستاره اش نگرفت که اين رفتار در نوع خودش عجيب است. مرد اسکاتلندي در طول 22 سال هدايت يونايتد با بازيکنان بزرگي چون برايان رابسون، گوردون استراکان، اريک کانتونا (نه به شدت بقيه)، ديويد بکام و خيلي هاي ديگر مشکل پيدا کرده و تيمش را بر همه چيز برتري داده است اما در مورد رونالدو قضيه فرق مي کند. فرگي حتي فصل کنوني را بدون رونالدو به خاطر عمل جراحي اين بازيکن روي پايش آغاز کرده و هيچ نمايش درخشاني از بازيکن پرتغالي اش نگرفته اما آنقدر به او اميد دارد که مي گفت اگر رونالدو مرد سال اروپا نشود، فوتبال را کنار مي گذارد. اما انتخاب رونالدو از جنبه يي ديگر به نفع فوتبال انگليس است. طبق آمارهايي که طي چند سال اخير در زمان هاي مختلف ارائه شده، ليگ برتر در کنار لاليگا و با اندکي برتري نسبت به ليگ اسپانيا جذاب ترين ليگ فوتبال اروپا به حساب مي آيد. از سال 2005 به اين طرف هر سال يک تيم انگليسي در فينال ليگ قهرمانان حضور داشته است؛ 2005 (ليورپول)، 2006 (آرسنال)، 2007 (ليورپول)، 2008 (منچستريونايتد و چلسي) که از اين چهار دفعه، تيم هاي انگليسي دو بار قهرمان اروپا شده اند. هجوم ستاره ها به ليگ برتر هم روز به روز در حال افزايش است اما تا قبل از انتخاب رونالدو آخرين باري که انگليس نماينده يي به عنوان برنده توپ طلاي اروپا داشته به هفت سال پيش و زماني برمي گردد که مايکل اوون در سال 2001 و زماني که در ليورپول بازي مي کرد، به اين عنوان رسيده بود. عنواني که رونالدو به دست آورده، مهر تاييدي است بر توانايي هاي فوتبال انگليس و پيشرفت آن.

خود رونالدو بعد از رسيدن به اين عنوان در گفت وگويي که در شماره ديروز «اکيپ» چاپ فرانسه منتشر شد، اين انتخاب را «يکي از بهترين روزهاي زندگي اش» دانسته؛ «بردن اين عنوان روياي دوران بچگي ام بود. احساسات بر من قالب نشده اند اما نمي توانم آن را به زبان بياورم. مي خواهم از آنهايي که به من راي دادند، تشکر کنم. از همه کساني که مرا مي شناسند و با من زندگي مي کنند هم تشکر کنم. اصلاً نگران نبودم چون مي دانستم در طول فصل گذشته چگونه کار کردم. از هم تيمي هايم هم تشکر مي کنم. دوست دارم دوباره اين عنوان را به دست آورم چون خيلي خوب است. بنابراين ديگر روياپردازي نخواهم کرد و به خودم مي گويم مي خواهم از اين بهتر شوم. من فقط 23 سالم است و بردن اين عنوان فوق العاده است؛ باورکردني نيست. نام هاي بزرگ ديگري هم در اين ليست حضور داشتند. ديدم ليونل مسي دوم شد و فرناندو تورس سوم. حتي ژاوي پنجم شد. همه اين بازيکنان مي توانستند صاحب توپ طلايي شوند که من بردم.»

با تمام اين تفاسير نمي توان از لوث بودن اين مراسم غافل شد. هر ساله «فرانس فوتبال» در اولين سه شنبه ماه دسامبر برنده اش را روي جلد مي برد و البته همه مي دانند برنده کيست. اما امسال متوليان اين مجله سعي کردند متفاوت عمل کنند. آنها برنامه تلويزيوني که همواره يکشنبه شب يعني دو روز قبل از روي دکه رفتن مجله برگزار مي شود و در آن برنده و ديگر نفرات برتر معرفي مي شوند را روي آنتن نبردند و حتي از سنت طولاني مدت توپ طلا که گرفتن عکس از نفر برتر با جايزه اش است هم گذشتند.

بهانه آنها براي انجام اين کار اين بود که هماهنگي هاي انجام شده از لحاظ زماني و مکاني باعث لو رفتن خبر مي شود. به همين دليل ساعت 11 شب دوشنبه اين خبر را رسانه يي کردند. گرچه آنها فکر کردند کسي نمي فهمد. اعلام شدن نام رونالدو امسال هم از قبل لوث شد تا ماهيت توپ طلا زير سوال برود.

کاکا (2007، ميلان)؛ او سال گذشته مرد سال فوتبال اروپا و جهان شد و بعد از اين انتخاب بود که همه از انتقال 50 ميليون پوندي اش به چلسي و منچسترسيتي حرف مي زدند. او فصل گذشته 19 گل زد ولي ميلان در سري A پنجم شد. فابيو کاناوارو (2006، يوونتوس و بعد رئال)؛ او کاپيتان تيم قهرمان جام جهاني 2006 بود و تبديل به اولين مدافع برنده اين عنوان بعد از لوتا رماتئوس شده بود که آن را در سال 1996 به دست آورد. او بعد از سقوط يوونتوس به سري B به رئال پيوست و با اين تيم در سال هاي 2007 و 2008 قهرمان لاليگا شد. او سال 2006 مرد سال فوتبال جهان هم شد. رونالدينيو (2005، بارسلونا)؛ او قبل از اينکه اين عنوان را جلوتر از فرانک لمپارد به دست آورد، به همراه بارسلونا قهرمان اسپانيا و جام باشگاه هاي اروپا شده بود. سال بعد مصدوميت گريبانش را گرفت و تابستان امسال بحث انتقالش به منچسترسيتي مطرح شد. او به اين تيم جواب منفي داد و قراردادي سه ساله با ميلان بست. آندري شوچنکو (2004، ميلان)؛ مهاجم ميلان سومين اوکرايني برنده توپ طلا لقب گرفت. اما متاسفانه - هم براي خودش هم براي چلسي - ديگر نتوانست آن فرم دلخواهش را ادامه دهد. او حاضر شد از چلسي و انتقال 30 ميليون پوندي اش بعد از دوران رکود در اين باشگاه بگذرد و با گرفتن دستمزدي کمتر اين فصل به ميلان برگردد. پاول ندود (2003، يوونتوس)؛ ملي پوش چک در سال 2001 به يوونتوس پيوست و نقشي کليدي در قهرماني سال هاي 2002 ، 2003 ، 2005 و 2006 اين تيم داشت. اين عناوين با دست داشتن يووه در تباني ها در سايه قرار گرفت اما ندود با وجود سقوط تيم به سري B ماند و هنوز هم برايشان بازي مي کند.

پل دويل*/ ترجمه؛ شيوا آباء

جرزينهو مهاجم بزرگ برزيلي يک بار به من گفت که «در جام جهاني 1970 از نظر فني و آمادگي جسماني در شرايط بسيار خوب و عالي به سر مي برم و همين مساله باعث شد فيفا جايزه «Best Body on the Planet» را به همراه مدال قهرماني به من اعطا کرد»، اول تصور مي کردم اين بدعت گذاري فيفا چيزي از طرف ژورناليست ها است و بيشتر حالت تملق و شايد چاپلوسي دارد اما وقتي با خنده راجع به اين مساله با او حرف زدم، خيلي جدي مرا نگاه کرد و گفت که اصلاً شوخي نمي کند.

پرسيدم آيا اين جايزه واقعاً يک عنوان رسمي در چارت تعريف شده جوايز فيفا است؟ با جديت پاسخ داد از سوي فدراسيون جهاني برگزاري مسابقات اين جايزه مورد تاييد قرار گرفته است. خب از اين مکالمه يي که با هم داشتيم از کساني که با مسوولان فيفا مراوداتي داشتند و از چند روزنامه نگار و خبرنگار و حتي بازيکنان راجع به اين مساله سوال کردم، اما به نظر مي رسيد اين فقط جرزينهوست که از ماجرا خبر دارد و آن را به ياد مي آ ورد. مطمئن نيستم آيا مي توانم يا مي خواهم حرف هاي او را باور کنم يا خير. در نگاه اول به عبارتي حرفش را نپذيرفتم، چرا که با خودم فکر کردم در حقيقت اين يک خودشيفتگي دروني است از طرف کسي که در تاريخ يک دوره جام جهاني در همه مسابقات تيمش و حتي فينال گلزني کرده و حالا نياز به اين دارد تا به نوعي توانايي هاي فيزيکي و آمادگي بدني اش را به همه اثبات کند و بگويد همه نسبت به اين مساله او را ستايش مي کنند. اين مساله مرا ياد نيل آرمسترانگ انداخت که از هر فرصتي استفاده مي کرد تا به مردم جهان اعلام کند در سال 1969 «باز آلدرين» را در مسابقه «بادگلو زدن» شکست داده است،

از طرف ديگر اميدوارم داستان جرزينهو حقيقت داشته باشد. اگر او واقعاً اندام و فيزيکي به مراتب بهتر، آماده تر و ورزشي تر از همه بازيکنان آن دوره جام جهاني داشته و فيفا هم با علم به اين مساله به او جايزه داده است، خب واقعاً بايد به اعضاي فيفا بابت دقت کردن به اين مساله تبريک گفت و آن را اتفاق خوشايندي دانست. فقط متاسف هستم که چرا نتوانستم تمام ويدئوهاي اين مسابقات را با کيفيت بالا پيدا و تماشا کنم. همه اينها را گفتم تا به اين نقطه برسيم که دوم دسامبر هر سال چه اتفاقي مي افتد؛ توپ طلاي سال به بهترين بازيکن فوتبال دنيا داده مي شود، آخرين و تنهاترين جايزه معتبر فيفا که براي تمام فوتباليست هاي دنيا ارزش بسياري دارد اما به نظر من اصلاً اتفاق هيجان انگيزي نيست. در حقيقت پس مانده سفره يي است از جوايز تيمي و انتقادات گروهي در فوتبال. در حقيقت از نظر سيستماتيک جدا کردن يک بازيکن از تيم ورزشي اش کار احمقانه يي است و مضحک به نظر مي رسد، تقريباً غيرممکن است که يک ورزشکار جدا از قالب تيم ورزشي اش بتواند به موفقيت چشمگير و درستي برسد. مثل اين مي ماند که وقتي «اندي گري» مي خواهد مرد برتر مسابقه را انتخاب کند، هميشه معترضاني هستند که انتخاب هاي او را غلط بدانند.

اين همين اتفاقي است که وقتي جرزينهو تعريف مي کند، من با دهاني باز و چشماني متعصب نگاهش مي کنم. کمي به عقب برگرديم. اگر ميشل پلاتيني را در جام ملت هاي اروپاي سال 84 به خاطر بياوريد مي بينيد همه کساني که آن سال ها هوادار فوتبال بودند متفق القول مي گويند تورنمنت روي هنرنمايي ها و فوتبال درخشان او مي چرخيد. ديه گو مارادونا در سال 86 حتي استثنايي تر و خارق العاده تر از پلاتيني بود. در چرخه زمان هميشه آنچه در اذهان باقي مي ماند، عملکرد بازيکنان، ستاره ها و اعجوبه ها به خودي خود است و جايزه هايي که مي گيرند در کنار اين نمايش ها قرار مي گيرد. اما اعطاي اين جايزه در قالب توپ طلا هر ساله ارزش خود را نسبت به قبل بيشتر از دست مي دهد. زين الدين زيدان سال 98 را نمي توان با پلاتيني 84 مقايسه کرد. البته نمي خواهم منکر توانايي هاي زيدان شوم اما هر دو جايزه بهترين بازيکن جام را از آن خود کردند. سال هاي بعد از آن شرايط به همين روال بد و بدتر شد. به عنوان مثال در سال 2001، بازيکنان بهتري وجود داشتند که مي توانستند مورد توجه قرار بگيرند، در حالي که اين اتفاق براي مايکل اوون افتاد. مجله فرانس فوتبال در سال 1986 کار چندان مهمي را انجام نداد. مارادونا به قدري خوب بود که کسي را نمي شد بهتر از او در دنياي فوتبال آن روزگار پيدا کرد. پس توپ طلا شايسته اش بود. اما اين اتفاق به علت مليت غيراروپايي اش نيفتاد. معيارهاي انتخاب بهترين بازيکن فوتبال در شرايط مختلف مي تواند متفاوت باشد. حتي در برهه يي از زمان تصميم گرفته شد مربيان تيم ملي و کاپيتان هاي تيم حق انتخاب داشته باشند و بتوانند گزينه هاي موردنظر خود را به فيفا اعلام کنند. اما هنوز هم تنها بازيکني که در ليست فرانس فوتبال به شايستگي اين جايزه را تصاحب کرده، پلاتيني است و مارادونا در اين ليست نيست. از ابتداي امسال همه جا از کريس رونالدو حرف مي زدند. بله او فوتباليست بي نظير فصل 2008- 2007 فوتبال اروپا و حتي جهان بود.

در ليگ برتر مهم ترين عامل موفقيت سرآلکس بود، عنوان بهترين گلزن جزيره را از آن خود کرد و در ليگ قهرمانان اروپا هم در صدر بهترين ها بود. حضور کريس باعث قهرماني دوگانه منچستري ها شد. اما نمي توان مانع کمک هاي نمانيا ويديچ و ريو فرديناند در نمايش اين افتخارات شد. خب همه قبول داريم که در يورو 2008 هم او نمايش خيلي خوبي داشت. در مورد رونالدو استثنائاتي وجود دارد که او را مثلاً از کاکا که سال گذشته اين جايزه را تصاحب کرد، جدا مي کند. کاکا نتوانست در کوپا آمه ريکا حاضر شود در حالي که مي توانست در اين تورنمنت درخشش خوبي داشته باشد،

مهم ترين فاکتورهايي که بايد براي انتخاب بهترين بازيکن سال وجود داشته باشد، ميزان و نحوه عملکرد گزينه انتقالي در تيم باشگاهي و تيم ملي کشورش است. در مورد رونالدو اين مساله صدق مي کند. او در کنار اين توپ طلا هر عنوان ديگري را نيز که وجود داشت، درو کرد و جاي خالي باقي نگذاشت. مجله فرانس فوتبال امسال هم مثل همه سال هاي گذشته 30 نفر از بهترين هاي فوتبال دنيا را انتخاب کرد و در اين ميان حتي بازيساز مصري تيم الاهلي «محمدابوتريکا» را نيز لحاظ کرد. اما انتخاب فيفا با انتخاب فرانس فوتبال هميشه از جهاتي تفاوت داشته. در ليست فيفا « ابوتريکا» جايي ندارد، نه تنها او بلکه هيچ کس از فوتبال مصر، جالب تر و عجيب تر از همه اينکه اصلاً مصر را در رنکينگ به حساب نياوردند؛ مصر که قهرمان دو دوره آخر جام ملت هاي آفريقا شده و بهترين تيم قاره سياه است. براي فيفا فوتبال در قلب اروپا در جريان است و بس،

*يادداشت نويس گاردين