گروه فرهنگي؛ حراج آثار «بونامز» دوبي در حالي به کار خود پايان داد که هنرمندان شرکت کننده از فروش آثار خود در اين حراج رضايت چنداني نداشتند. در اين حراج 150 تابلوي نقاشي متعلق به هنرمندان معاصر کشورهايي چون ايران، هند، لبنان، امارات، سوريه، عراق و پاکستان در موزه «رويال ميراژ» دوبي به مزايده گذاشته شد. تابلويي از حسين زنده رودي بيشترين قيمت پيشنهادي را در اين حراج دريافت کرد و به قيمت 276 هزار دلار به فروش رفت. اين درحالي است که در حراج «کريستي» محمد احصايي که بالاترين قيمت پيشنهادي را داشت، اثرش را به قيمت 480 هزار دلار به فروش رساند. بعد از تابلوي «حسين زنده رودي»، آثار فرهاد مشيري و آيدين آغداشلو بيشترين قيمت هاي پيشنهادي را دريافت کرده اند که به ترتيب اولي به قيمت 264 هزار دلار و دومي به قيمت 132 هزار دلار به فروش رسيد. تابلوي «محبت» محمد احصايي(120+80) نيز در اين حراج به قيمت 72هزار دلار فروخته شد. احصايي که در حراج کريستي بالاترين رقم فروش را داشت در رابطه با افت قيمت در حراج اخير در گفت وگو با «اعتماد» مي گويد؛ «شرايط اقتصاد جهاني در تجارت هنر تاثير گذاشته و قيمت ها به همين دليل کاهش پيدا کرده است.»او به تاثير اقتصاد جهان بر وضعيت اقتصادي کلکسيونرها اشاره مي کند و مي گويد؛ «بعضي از کلکسيونرها واقعاً نمي دانند چقدر پول دارند و چقدر مي توانند خريد کنند. بحران اقتصادي باعث مي شود ثروتمندان نتوانند روي ثروت شان حساب کنند.»احصايي به شرکت کنندگان اين حراج اشاره مي کند و مي گويد؛ «مي دانم در اين حراج هم خيلي از کلکسيونرها شرکت کرده اند. حتي کارهايي را هم در نظر گرفته اند اما خريد نکرده اند.» او درباره برگزاري اين حراج ها در ايران مي گويد؛ «اين حراج ها يکسري مقدمات و برنامه ريزي مي خواهد.» احصايي با اشاره به وضعيت کشورهاي برگزارکننده حراج مي گويد؛ «همه اين کشورها در برگزاري حراج ها سابقه 200، 300 ساله دارند.» اين هنرمند به حراج بونامز دوبي هم اشاره مي کند و مي گويد؛ «در خاورميانه هم يکسري مقدمات براي برگزاري اين حراج برگزار شد. دولت امارات اقتصادش را ساماندهي و بعد براي اقتصاد هنر برنامه ريزي کرد.» احصايي درباره برنامه ريزي هم توضيح مي دهد و مي گويد؛ «دعوت از هنرمندان، کلکسيونرها، دفتر نمايندگي در محل، رفت و آمد و برنامه ريزي هايي است که براي برگزاري اين حراجي ها لازم است.» او ديد ايران را درباره اقتصاد هنر تشريح مي کند و مي گويد؛ «در ايران اقتصاد هنر وجود ندارد. تجارت هنر وجود دارد. اقتصاد هنر در جهت منافع ملي ترتيب داده مي شود.» صاحب تابلوي «محبت» فعاليت اقتصاد هنر ايران را به تلويزيون مدار بسته تشبيه مي کند و مي گويد؛ «برگزاري حراج داخلي مثل تلويزيون مداربسته است، مخاطب کاملاً مشخص است و تقلاي تکنيکي صورت نمي گيرد.» او در پايان اظهار اميدواري مي کند که شرايط برگزاري اين حراج ها در داخل کشور فراهم شود. در حراج بونامز تابلوهايي از رضا لواساني، ابوالقاسم سعيدي، مارکوس گريگوريان، رضا درخشاني، عباس کيارستمي و بهمن جلالي هم به فروش رسيده است.

گروه فرهنگي؛ «مهران مديري مجموعه تلويزيوني نوروز شبکه سه سيما را کارگرداني مي کند.» اين جمله ظهر روز گذشته تيتر اول خبرهاي فرهنگي خبرگزاري فارس بود و خبر از آغاز پيش توليد سريال جديد مديري براي پخش نوروزي از تلويزيون را مطرح مي کرد. در اين خبر از پيمان و محراب قاسم خاني، اميرمهدي ژوله و خشايار الوند به عنوان تيم نويسندگان مديري براي نوشتن اين سريال نام برده شد. اما نامي از بازيگران سريال جديد مهران مديري برده نشده است. انتخاب بازيگر و لوکيشن سريال به عنوان مشغوليت اين روزهاي مديري از سوي خبرگزاري مذکور مطرح شده است. دقايقي بعد از قرار گرفتن اين خبر روي خروجي خبرگزاري، خبرگزاري مهر به توضيحات بيشتر درباره خبر رقيبش پرداخت. اين خبرگزاري عنوان کرد نگارش فيلمنامه جديدترين مجموعه نوروزي مديري با نام موقت «مرد دوهزار چهره» از هفته آينده آغاز مي شود. اين خبرگزاري قصه مجموعه جديد مديري را هم توضيح داد و گفت؛ «مديري در «مرد دوهزار چهره» در يک موقعيت جديد قرار مي گيرد و در اين مجموعه قرار است با مشاغلي غير از آنچه در «مرد هزار چهره» بود شوخي شود.» اين خبرگزاري درباره تعداد قسمت هاي اين مجموعه هم توضيحاتي ارائه کرد؛ «اين مجموعه در 15 قسمت 45 دقيقه يي تهيه مي شود.»چند ساعت بعد علي اصغر پورمحمدي مدير شبکه سوم سيما در گفت وگو با فارس خبر منتشر شده اين خبرگزاري را اصلاح کرد وگفت؛ «در کنار مهران مديري گروه هاي ديگري نيز طرح هاي خود را ارائه کرده اند و ما در حال حاضر مشغول ارزيابي طرح ها هستيم تا هر کدام بهتر بود به ساخت آن اقدام کنيم.» او درباره طرح ارائه شده از سوي مديري اين طور توضيح داد؛ «طرحي در 15 قسمت 45 دقيقه يي با نام موقت «مرد دوهزار چهره» از سوي اين گروه ارائه شده است.» مدير شبکه سوم سيما در پاسخ به سوالي مبني بر اينکه امکان ساخت سريال مديري براي نوروز چقدر است، گفت؛ «داستان هاي مجموعه در ادامه همان سريال مرد هزار چهره است و هنوز اصلاحات و بازنويسي آن انجام نشده، انتخاب اين طرح نيز به نظر اعضاي شورا بستگي دارد که اين سريال را انتخاب مي کنند يا نه.» اين سخنان در حالي از سوي علي اصغر پورمحمدي مطرح شد که عزت الله ضرغامي در نشست با دانشجويان دانشگاه امام صادق (ع) به مشکلات و عدم رضايت کيفي از سريال هاي 90 قسمتي اشاره کرد و گفت؛ «از مديري هم مي خواهيم سريال 15 قسمتي بسازد.» همه اينها در حالي است که اميرمهدي ژوله که نامش به عنوان نويسنده اين مجموعه در خبرها ذکر شده است در گفت وگو با اعتماد مي گويد؛ «ما الان نه تنها در حال پيش توليد نيستيم که حتي در حال نگارش فيلمنامه هم نيستيم.» اين نويسنده با اشاره به صحبت هاي مدير شبکه سوم سيما مي گويد؛ «ما تنها طرح مان را به شبکه ارائه داده ايم و هيچ چيز براي ساخت سريال مشخص نشده و هنوز بررسي هاي لازم از سوي شبکه صورت نگرفته است.»

ابراهيم حاتمي کيا به آغاز کارش در حرفه سينما اشاره کرد و گفت؛ «ورود من به سينما ورودي کاملاً هدفمند و هدفدار بود. معتقدم اگر اين هدف را از من بگيرند، دليل حضورم در اين حوزه را نخواهم دانست. سينما براي من ايستگاه پايان نيست، بلکه وسيله يي است براي بيان اهدافم، احساس مي کنم اگر قرار باشد اين اهداف در سينما بيان نشود، دليلي براي حضور در اين حوزه وجود نخواهد داشت.»

او در باره کارهايش گفت؛ «در ساخت اين فيلم ها، هيچ گاه در پي بيان مسائل جنگ به شيوه حماسي نبودم و دغدغه اصلي ام انتقال مسائل مربوط به جنگ بود و تنها قصد داشتم از افرادي که در جبهه ها با آنها بوده ام، بگويم و خيلي زود فهميدم که فيلم هاي جنگي برايم اقناع کننده نيست.» حاتمي کيا در اين نشست هم سراغ گذشته ها رفت و در پاسخ به سوالي که مبني بر پاسخگويي او به مخملباف در «وصل خوبان» مطرح شد از سال هاي دور سخن گفت؛ «در فيلم «وصل خوبان» به هيچ عنوان در پي پاسخ دادن به «عروسي خوبان» مخملباف نبودم. البته ممکن است در آن زمان نسبت به آن ديدگاه معترض بودم اما در کل معتقدم «وصل خوبان» براساس فضاي حاکم بر آن زمانه ساخته شده است.» در اين نشست دانشجويي حاتمي کيا به انجمن سينماي دفاع مقدس هم اشاره کرد و از تفکر نظامي حاکم بر اين انجمن سخن گفت؛ «از ابتداي شکل گيري اين انجمن ها هيچ گاه پا به آن نگذاشتم و از همان موقع مي دانستم که اين نهاد ريشه اين سينما را خواهد زد، چرا که در پشت آن تفکر نظامي حاکم است و قطعاً اين رويکرد متوجه بسياري از مسائل حوزه فرهنگ نخواهد شد.» کارگردان فيلم «آژانس شيشه يي» که با ساخت اين فيلم توجه بسياري از منتقدان را به خود جلب کرد، گفت؛« هنگامي که فيلمنامه اين فيلم را مي نوشتم، به هيچ عنوان اميدي به ساخته شدن آن نداشتم و همين امر موجب شد که در نگارش فيلمنامه اين فيلم خيلي راحت برخورد کنم و تنها هدفي که از نگارش آن دنبال مي کردم، بيان حرف هاي دلم بود و در واقع واکنشي به شرايط زمانه، پس از آن نيز که اين فيلم ساخته شد مورد توجه قرار گرفت و هنوز بسياري از افراد مخاطب و علاقه مند اين فيلم هستند که اين مساله نيز از زيبايي هاي هنر است.»

ابراهيم حاتمي کيا در پاسخ به سوالي که آيا به سينماي دفاع مقدس باز خواهد گشت بار ديگر به انتقادها و زخم زبان هايي که اين روزها به خاطر ساخت فيلم غيرجنگي اش شنيده اشاره کرد و گفت؛«اواخر جنگ آقاي نوري زاد در «سوره» از من سوالي پرسيد و من در پاسخ به او گفتم اگر از من فيلم غيرجنگي ديديد مي توانيد آن را بسوزانيد. اکنون پس از دو دهه، بارها اين حرف را بر سر من کوبيده اند، در حالي که من مومنانه در اين فضا کار کردم و مدت ها نيز از آن دست نکشيدم. زماني نيز بر سر فيلم «موج مرده» صحبت هايي شد و من ناراحت شدم و گفتم ديگر هيچ گاه فيلم جنگي نخواهم ساخت، اما واقعيت اين است که اگر انگيزه و صحبتي براي گفتن داشته باشم، براي بيان آن حتي تا «هيماليا» نيز خواهم رفت. اما اينکه بگويم صرفاً فيلم اجتماعي، فرهنگي يا... مي سازم به هيچ عنوان درست نيست.»

کارگردان حلقه سبز درباره فيلم توقيفي اش «به رنگ ارغوان» هم در اين نشست توضيح داد و گفت؛ «اين فيلم در حال حاضر توقيف شده است و ما در پي رفع اين مساله ايم و اميدواريم بتوانيم در جشنواره فجر امسال آن را به نمايش بگذاريم. اکنون سه سال از زمان ساخت اين فيلم گذشته و اگر زهري هم در فيلم موجود باشد، با گذشت زمان از بين رفته است.» حاتمي کيا در پايان صحبت هايش درباره مسعود ده نمکي که اين روزها در پشت صحنه اخراجي هاي 2 به ديدارش رفته بود نيز سخن گفت؛ «تغييرات صورت گرفته او را جادوي عجيب سينما مي دانم و اين مساله يي است که از سينما هنري متفاوت ساخته است.» فريدون جيراني، احمد طالبي نژاد و سيف الله داد نيز قرار بود در اين همايش حضور داشته باشند که هريک به دليلي موفق به شرکت در اين همايش نشدند.

اميرحسين رسائل



عکس هاي عباس کوثري در اين سال ها بسيار ديده شده است؛ اين يک گزاره است. اما به تعبير ديگر عکس هاي عباس کوثري کمتر ديده شده است. اين خاصيت فعاليت مطبوعاتي است. عباس يکي از پرکارترين و برترين عکاسان مطبوعاتي يک دهه اخير است. آثار او به کرات در مطبوعات منتشر شده و بسياري از آنها نيز بازتاب هاي وسيعي داشته است. هم به جهت موضوعاتي که عکاسي کرده و هم به لحاظ ديدگاه خاصي که نسبت به عکس خبري و ژورناليستي دارد. اما موضوع اين نوشته نه درباره عکس هاي خبري و مطبوعاتي او که درباره نخستين نمايشگاه انفرادي اش است؛ نمايشگاهي که برخلاف رسم رايج گزيده آثار او نيست و به صورت منسجم بر دو موضوع تمرکز دارد. عکس هاي مجموعه حاضر را نمي توان فارغ از ديدگاه انسان محور کوثري ارزيابي کرد چرا که او در عکس هاي خبري و مطبوعاتي خود نيز همواره بر نقش انسان به عنوان سوژه تعيين کننده و اصلي تمرکز داشته است. اما اين بار عکاس از زاويه يي ديگر به آدم ها نگريسته و آنها را در وضعيتي خاص و شايد بتوان گفت سوررئاليستي به تصوير کشيده است. نکته حائز اهميت هم اصالت عکس ها به عنوان اثري مستند است. گرچه در نگاه اول حضور آدم ها در قاب به گونه يي است که بيننده گمان مي برد ترکيب بندي حاصل چيدن آدم ها در موقعيت ثبت شده است ولي به واقع عکاس اين لحظات را از دل واقعيت بيروني ديده و ثبت کرده است.آدم هاي کوثري در دو وضعيت متضاد به سر مي برند؛ گروهي در دريايي بي افق حيران مانده اند و گروهي ديگر در ميانه سرزميني که تا چشم کار مي کند خاک است و خاک. چه آنهايي که در آب گرفتارند و چه ديگراني که در خاک در نگاهش سرگشته اند و انگار به دنبال چيزي مي گردند که به آن ناآگاهند. حسن کار کوثري نيز در اين است که برخلاف عکس هاي مرسوم مستند از ديد آدم هايش پنهان مانده و حضور عکاس احساس نمي شود. از اين جهت است که کار او به لحاظ زاويه نگاه بيشتر به نقاشي شبيه شده است. به خصوص که در مجموعه آب ترکيب بندي و قرار گرفتن آدم ها در پهنه يي وهم آلود از آسمان و دريا بيننده را به ياد نقاشي هاي شرق دور و تصاوير مه آلود مناظر نقاشي هاي ژاپني مي اندازد. اتفاقاً اين حس در مجموعه خاک هم به نوعي تکرار مي شود. حضور انبوه آدم ها در کنار پرچم هاي به اهتزاز درآمده که هر گروه به سويي روانند، ذهن بيننده را به ياد ميزانسن هاي تئاتر کابوکي و آثار تاريخي کوروساوا مي اندازد.جداي اين مثال ها و ارجاع ها که براي هر بيننده مي تواند گوناگون باشد بر يک نکته مي توان تکيه کرد؛ در عکس هاي کوثري آدم ها حضوري نمايش گونه دارند. انگار براساس نمايشنامه يي بر پهنه آب و خاک حاضر شده اند و داستاني را براي بيننده روايت مي کنند؛ داستاني که براي بازيگرانش آغاز و فرجام روشني ندارد.

ہنمايشگاه عکس عباس کوثري روز جمعه در گالري آران افتتاح مي شود.