گروه فرهنگي؛ اميدواري ها به بازگشت رونق به گيشه سينماهاي امريکاي شمالي حاصلي نداشت چرا که نه دو چهره معروف آل پاچينو و رابرت دونيرو و نه ساخته جديد برادران کوئن نتوانستند فروش بالايي در نخستين روزهاي اکران شان داشته باشند. به ويژه فيلم «قتل موجه» با بازي دو غول بازيگري که تنها با 15 ميليون دلار فروش در رده سوم قرار گرفت. فيلم جديد برادران کوئن با 4/19 ميليون دلار فروش در 2651 سينما در اولين هفته اکران در بازار امريکاي شمالي پرفروش ترين فيلم شد. به گزارش مهر آسوشيتدپرس اعلام کرد فيلم کمدي «پس از خواندن بسوزان» به کارگرداني جوئل و ايتان کوئن درباره دو کارمند باشگاهي ورزشي است که مي کوشند با فروش خاطرات يک تحليلگر اخراجي سازمان سيا پولدار شوند. «پس از خواندن بسوزان» که با بودجه يي 37 ميليون دلاري ساخته شده اولين بار در دنيا در بخش خارج از مسابقه جشنواره ونيز پخش شد. «خانواده يي که شکار مي کند» به کارگرداني تايلر پري در 2070 سينما به فروشي در حد 18 ميليون دلار دست پيدا کرد و در رده دوم قرار گرفت. کتي بيتس و آلفره وودارد در اين فيلم نقش دو دوست قديمي به نام شارلوت و آليس را بازي مي کنند که مجموعه يي از رازها و رسوايي ها خانواده هاي آنها را در معرض فروپاشي قرار داده است. تريلر پليسي «قتل موجه» به کارگرداني جان ايونت نيز با 5/16 ميليون دلار فروش در 3152 سينما در رتبه سوم قرار گرفت. رابرت دونيرو و آل پاچينو در اين فيلم جنايي 13 سال پس از «مخمصه» مايکل مان کنار هم قرار گرفته اند. آنها نقش کارآگاه پليس نيويورک را دارند که درباره احتمال ارتباط ميان قتلي که تازه اتفاق افتاده و پرونده يي که سال ها پيش با آن ارتباط داشتند، تحقيق مي کنند. فيلم درجه R «قتل موجه» با بودجه يي حدود 60 ميليون دلار ساخته شده است. ايونت کارگردان فيلم هايي چون «گوجه فرنگي هاي سبز سرخ کرده»، «جنگ»، «خصوصي و شخصي» و «مخمصه سرخ» است. «شواليه تاريکي» کريستوفر نولان پس از 9 هفته همچنان در فهرست 10 فيلم پرفروش امريکاي شمالي قرار دارد. فيلم جديد بتمن با چهار ميليون دلار فروش در 2191 سينما هفتمين فيلم پرفروش هفته شد و مجموع فروش خود را به 6/517 ميليون دلار رساند.

تريلر حادثه يي «بانگوک خطرناک» با بازي نيکلاس کيج با از دست دادن 69 درصد تماشاگران خود در هفته دوم نمايش تنها 4/2 ميليون دلار فروخت و به رده هشتم رفت. مجموع فروش اين پروژه 45 ميليون دلاري 5/12 ميليون دلار شده است. به گفته پل درگارابديان رئيس موسسه مديا باي نامبرز مجموع فروش فيلم ها اين هفته از 100 ميليون دلار گذشت و پس از هفت هفته کاهش، به نسبت موعد مشابه پارسال بيشتر شد. هفته پيش مجموع فروش فيلم ها با تنها 6/67 ميليون دلار کمترين فروش پس از هفت سال بود. اما در بازار جهاني فيلم موزيکال «ماما ميا،» با بازي مريل استريپ و پيرس برازنان در 44 بازار و 4296 سينما 5/17 ميليون دلار فروخت و به راحتي پرفروش ترين فيلم بازار بين المللي شد. انتظار مي رود مجموع فروش «ماما ميا،» در سطح بين المللي از مرز 400 ميليون دلار بگذرد. تاکنون تنها 31 فيلم از جمله «اينديانا جونز و قلمرو جمجمه بلورين»، «شواليه تاريکي» و «پانداي کونگ فوکار» به اين حد فروش دست پيدا کرده اند. رده دوم جدول از آن فيلم ابرقهرماني «هنکاک» با بازي ويل اسميت شد که در 34 کشور و 1540 سينما 10 ميليون دلار فروش داشت. مجموع فروش بين المللي اين فيلم 2/375 ميليون دلار شده است. اکشن حادثه يي «تحت تعقيب» با بازي آنجلينا جولي و جيمز مک آووي در 1802 سينما و 34 بازار

2/8 ميليون دلار به دست آورد و مجموع فروش خود را به 5/158 ميليون دلار رساند. «موميايي؛ مقبره امپراتور اژدها» با بازي برندان فريرز و جت لي اين هفته در 55 کشور و 4416 سينما 5/7 ميليون دلار فروخت. مجموع فروش اين فيلم که داستان آن در چين روي مي دهد به 5/268 ميليون دلار رسيده است. «شواليه تاريکي» کريستوفر نولان نيز با 7/6 ميليون دلار فروش در 4250 سينما و 58 بازار مجموع فروش خود را در سطح بين المللي به

9/448 ميليون دلار رساند.

گروه فرهنگي؛ در حالي که اکران سينماها همزمان با ماه رمضان در رکود نسبي به سر مي برد از هفته آينده با اکران دو فيلم جديد که يکي از آنها ساخته جديد ابراهيم حاتمي کيا است، عملاً زنگ شروع اکران عيد فطر سينماهاي تهران نواخته مي شود. شوراي صنفي نمايش اعلام کرد نمايش دو فيلم «دعوت» ساخته ابراهيم حاتمي کيا و «نسکافه داغ داغ» ساخته علي قوي تن به ترتيب در گروه سينمايي آفريقا و قدس از روز چهارشنبه 3 مهر آغاز مي شود. اين دو فيلم جايگزين فيلم هاي «هميشه پاي يک زن در ميان است» و «ديوار» مي شوند. يک هفته بعد از اين تاريخ، از چهارشنبه 10 مهر اکران ساير فيلم هاي قرارداد بسته براي عيد فطر آغاز مي شود که بر اين مبنا فيلم «آواز گنجشک ها» ساخته مجيد مجيدي در گروه استقلال، «سه زن» منيژه حکمت در گروه عصر جديد و «کنعان» به کارگرداني ماني حقيقي در گروه آزادي نمايش داده مي شوند و به اين ترتيب عملاً اکران عيد فطر آغاز خواهد شد. همچنين قرارداد فيلم سينمايي «عسل ايراني» ساخته قدرت الله صلح ميرزايي بعد از «دعوت» در گروه آفريقا ديروز در جلسه شورا به ثبت رسيد. حاتمي کيا فيلم اپيزوديک «دعوت» را سال گذشته به تهيه کنندگي محمد پيرهادي با بازي محمدرضا فروتن، مهناز افشار، مريلا زارعي، کتايون رياحي، ثريا قاسمي و گوهر خيرانديش ساخت. اين فيلم عيد فطر اکران مي شود و درباره چند زوج است که با بحراني مشابه مواجه مي شوند و هر کدام به تصميم خودشان واکنش هاي مختلف نسبت به آن نشان مي دهند. در همين حال آمار فروش فيلم هاي ايراني تا 22 شهريورماه منتشر شد. به گزارش ايسنا «خاک سرد» ساخته رضا سبحاني در 17 روز نمايش در شش سينما بيش از 13 ميليون تومان فروخت و «روز برمي آيد» به کارگرداني بيژن ميرباقري نيز طي 10 روز اکران در هشت سينما فروشي نزديک به شش ميليون و 500 هزار تومان داشت. «هميشه پاي يک زن در ميان است» کمال تبريزي در 45 روز اکران در 24 سينما نزديک به 838 ميليون تومان و «ميناي شهر خاموش» به کارگرداني اميرشهاب رضويان نيز در مدت 38 روز اکران در سه سينما فروشي بالغ بر 54 ميليون و 500 هزار تومان داشته است. طبق اين گزارش «حقيقت گمشده» محمد احمدي نيز در 24 روز اکران در دو سينما 22 ميليون و «ريسمان باز» مهرشاد کارخاني نيز در همين مدت و در هفت سينما بيش از 28 ميليون تومان فروخته است. همچنين «ده رقمي» به کارگرداني همايون اسعديان طي 73 روز اکران در 9 سينما بيش از 525 ميليون و «فرزند خاک» ساخته محمدعلي آهنگر نيز در 38 روز بيش از 72 ميليون تومان فروش داشته است. «سربلند» ساخته تهراني نيز طي 38 روز اکران در چهار سينما بالغ بر 53 ميليون تومان و فيلم سينمايي «ديوار» به کارگرداني محمدعلي طالبي طي اکران 53 روزه در پنج سينما نزديک به 128 ميليون تومان فروش داشت.

سوئيت سمفوني «اين فصل را با من بخوان» با رهبري و آهنگسازي مجيد انتظامي و کارگرداني حسين پارسايي از چهارم تا دوازدهم مهرماه به مدت 9 شب با حضور عزت الله انتظامي در تالار وحدت اجرا مي شود. به گزارش ايسنا مجيد انتظامي آهنگساز و رهبر اين ارکستر در نشست خبري که صبح ديروز در تالار وحدت برپا شده بود با اشاره به اجراي مجدد اين برنامه گفت؛ خوشبختانه سال گذشته موسيقي نمايش «اين فصل را با من بخوان» با استقبال خوبي مواجه شد به طوري که تصميم گرفتيم امسال مجدداً با تغييراتي آن را به صحنه ببريم. او ادامه داد؛ سال گذشته در اجراي برخي از قطعات احساس کردم تنظيم ها نياز به تغيير دارد پس آن بخش ها را براي اجراي مجدد آنها تغيير دادم اما در ساختمان موسيقي به دليل هماهنگي گروه نمايش تغييراتي ايجاد نکردم هرچند که دوست داشتم قطعات ديگري مثل «دوئل» را اضافه کنم. در ادامه اين نشست خبري حسين پارسايي که مجدداً کارگرداني اين موسيقي- نمايش را در کنار انتظامي عهده دار است، گفت؛ بخش تصويري قطعات نمايشي توسط فرشيد صفاري طراحي شده است که شامل افکت هاي نوري و قطعاتي که با ريتم موسيقايي پخش مي شود است و در کنار آن قطعات اسلايدگونه يي هم وجود دارد که در حال و هواي اجرا و بر اساس ضرباهنگ هاي کار تغيير مي کند که ناخودآگاه تنظيم قطعات گروه و حرکت هم در اين اجرا تغيير کرده است. پارسايي در ادامه با معرفي روايتگران اين اجرا گفت؛ مريلا زارعي و حبيب رضايي ميان پرده هاي بخش هاي آغازين را تا قبل از اجراي سمفوني ايثار برعهده دارند و در ادامه عزت الله انتظامي قطعه ايثار را روايت مي کند که حضور ايشان باعث دلگرمي و افتخار اين گروه است و به معناي بازيگري در اين کار نيست. پس بهترين انتخاب براي ميان پرده قطعه ايثار ايشان بودند. مجيد انتظامي نيز در ادامه با اشاره به حضور پدرش در اين اثر گفت؛ مدت ها بود که مايل بودم کار مشترکي با حضور پدرم اجرا کنم و از آنجا که قطعات اين سوئيت سمفوني از قبل تنظيم شده بود لذا نمي توانستيم تغييراتي در آن ايجاد کنيم به خصوص که گروه نمايش در سکوت هاي ارکستر ايفاي نقش مي کنند، اما با اين وجود پدرم به خاطر من در اين نمايش حضور پيدا کردند و مطمئنم که ايشان در بخش مربوط به خودش هيجان توليد مي کند. در ادامه حسين پارسايي درباره عدم حضور مهتاب نصيرپور در اين اجرا گفت؛ سال گذشته تمام بخش هاي روايي توسط مهتاب نصيرپور اجرا مي شد، ولي امسال به دليل تراکم کاري ايشان و سفري که در برنامه داشتند، امکان حضور در اين اجرا را پيدا نکردند.

رئيس سازمان صدا و سيما بر تحول ساختاري فرآيند توليد و پخش موسيقي در رسانه ملي تاکيد کرد. به گزارش ايسنا مهندس عزت الله ضرغامي در مراسم توديع و معارفه مديران سابق و جديد مرکز موسيقي سازمان صدا و سيما با قدرداني از تلاش هاي تاثير گذار اين مرکز در ارتقاي کيفي موسيقي در رسانه ملي گفت؛ در سال هاي اخير آثار ارزشمند و ماندگار متعددي در مرکز موسيقي سازمان توليد شده است. ضرغامي خاطرنشان کرد؛ موسيقي در رسانه ملي بايد کاملاً منطبق با حدود شرعي و ويژگي هاي فرهنگي و متناسب با اهداف برنامه سازي باشد. رئيس سازمان صدا و سيما با اشاره به افزايش اختيارات و گسترش نظارت مرکز موسيقي سازمان گفت؛ اين نظارت کارشناسي بايد بر فرآيند انتخاب و پخش موسيقي در تمامي برنامه هاي رسانه ملي اعمال شود. ضرغامي همچنين با يادآوري ظرفيت هاي استفاده نشده براي تحول کيفي موسيقي در رسانه ملي گفت؛ ساختارهايي نظير نماهنگ که از ظرفيت بيشتري براي افزايش محتوا برخوردارند بايد مورد توجه قرار گيرند. رئيس رسانه ملي اجراي سرودهاي حماسي دوران انقلاب توسط گروه هاي کر مرکز موسيقي سازمان را ابتکاري ارزشمند و تاثير گذار در تقويت هويت انقلابي و فرهنگي دانست. ضرغامي در اين نشست از تلاش هاي کرم رضا پيريايي، مدير سابق مرکز موسيقي صدا وسيما قدرداني و کيومرث طهماسبي نسب را به عنوان مدير جديد اين مرکز معرفي کرد.

هدي ايزدي؛ ريسک پذيري انگار اين روزها خيلي در ميان مديران صدا وسيما باب شده است. مثل آب خوردن، رويکرد برنامه ها تغيير مي کند، با سر سوزني بهانه، پايان سريال ها گل و گلاب مي شوند و به طرفه العيني، مجري جديد، جاي مجري قبلي را وسط يک برنامه مي گيرد. اگر تا حالا چشم مان به تغيير يک مجري از برنامه امشب تا برنامه فردا شب روشن شده بود، مديران شبکه سه ثابت کردند که مي توانند محيرالعقول تر از هميشه، درست وسط يک برنامه و در فاصله پخش چهار تا پيام بازرگاني و يک خبر ورزشي کوتاه، جاي مهمان و مجري برنامه را عوض کنند و خوشحال باشند که قدرت مديريت خود را به رخ کشيده اند و کيفيت برنامه را بالا برده اند. اگر بيننده برنامه قبل از افطار شبکه سه، «ماه محبوب» بوده باشيد، احتمالاً شما هم آخرين تغيير ناگهاني را ديده ايد و ماجراي گريه محسن افشاني روي آنتن و به دنبال آن اشک هاي ريز احسان عليخاني مجريان شبکه سه سيما، چشم هايتان را گرد کرده است. اما زياد سخت نگيريد. اگرچه اين اتفاق براي اولين بار بود که مقابل ديدگان بينندگان عزيز رخ مي داد ولي چنين جابه جايي هايي اولين بار نبود که گريبان آنتن را مي گرفت. کافي است کمي به حافظه تان فشار بياوريد تا ببينيد اين شعبده ها از مديريت کارآمد اين سازمان چندان هم غريب نيست. برنامه «به خانه برمي گرديم» در همان ابتداي کار، با دو مجري قدرتمند آمد. درودي و آتش افروز، خيلي به دل مردم نشستند و اجراي خوبي هم داشتند. اما ناگهان بادهاي مخالف که هر از گاهي از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب سازمان را مي پيمايد، وزيدن گرفت، و بي آنکه کسي دليل آن را بفهمد، مجري هاي ديگري را با خود آورد. همين اتفاق بر سر برنامه ديگري در همين ژانر افتاد؛ «خونه من، خونه تو» برنامه يي بود که با اجراي توامان نيلوفر اميني فر و ژيلا صادقي شروع شد، جنجال ها بالا گرفت، بادها وزيد و آنتن به طور کامل از آن ژيلا صادقي شد. بگذريم که روزگار به او رحم نکرد و در نهايت قرعه به نام کمند اميرسليماني افتاد. بعد هم شاهد آغاز برنامه «کولاک» با اجراي اردشير رستمي بوديم که در ادامه شاهين جمشيدي جاي او را گرفت. اوج چنين تصميمات عجيب و غريبي هم تغيير اساسي برنامه پربيننده «کوله پشتي» بود که خبر آن در عرض چند دقيقه روي خط هاي تلکس و خبرگزاري ها همراه با هزار و يک شايعه رنگ و وارنگ، موج سواري کرد. فرزاد حسني بعد از يک اجراي دردسرساز جاي خود را به اميرحسين مدرس مرد قابل اعتماد نوسانات لحظه يي، داد تا تلويزيون، بازي «يکي بخر، دو تا ببر» را پشت سر هم تجربه کند. مجري ها، ويترين شبکه ها هستند. مردم (بخوانيد مخاطبان رسانه ملي)، هويت تلويزيون را با مجري ها سبک و سنگين مي کنند. در اصل اين مجري ها هستند که هويت شبکه ها به حساب مي آيند. ولي مثل اينکه در اينجا مديران کمترين اعتقادي به ثبات و هويت يافتن برنامه هاي خود ندارند. در حالي که در رسانه هاي پيشرو و موفق و در شبکه هاي تلويزيوني جهاني مجريان اعتبار يک برنامه هستند و با تداوم خود در اجراي برنامه هاي موفق تبديل به يک برنده مي شوند در سيماي دولتي ما مديران نيازي نمي بينند که پاي مجري هاي خود بايستند و به راحتي برنامه يي را زير و رو مي کنند و اساس آن را به هم مي ريزند. بي آنکه به خاطر انتخاب نادرست اوليه خود يا انتخاب احساسي ميان کار ( که بالاخره يکي از آنها بايد اشتباه باشد، اگر نه چنين تصميم تندي پا نمي گيرد) به کسي پاسخگو باشند. آيا احترام به مخاطب نزد رسانه ملي معنايي دارد؟ لازم نيست زياد خود را براي پاسخگويي به چنين پرسش هايي به دردسر بيندازيد. کافي است بار ديگر اشک هاي مجري 19 ساله يي را مجسم کنيد که با وعده و درخواست مديران اجراي برنامه يي را به عهده گرفته بود و ناگهان در ثانيه يي همه چيز را از دست رفته ديد؛ اعتبار و محبوبيت خود و تمام روياهايي را که در خيال داشت. آيا مديران قدرقدرتي که حتي شأن يک برنامه و رسانه را به هيچ مي گيرند، براي اشک هايي که مقابل دوربين بر پهنه صورت مي دوند، براي شکسته شدن يک غرور لحظه يي متاثر خواهند شد؟

سيدمحسن هاشمي



در خبرها آمده بود که مرکز هنرهاي تجسمي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در يک اقدام واپسگرايانه، مديريت گالري ها را ملزم ساخته است تا براي برگزاري تمامي نمايشگاه هاي خويش از آن نهاد مجوز دريافت کنند. اين تصميم به استناد دستورالعملي است که پيش تر ها (1372) صادر شده و مجرا بوده است و در زمان دولت اصلاحات در جلسه يي که معاون وقت هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي با گالري داران و هنرمندان برگزار کرده بود (آذرماه 1376) تشخيص برپايي نمايشگاه ها را به خود مديريت گالري ها سپرده بود. در راستاي بررسي و تفسير اين اقدام نيم نگاهي به نظام هاي مديريت سياسي- فرهنگي جهان خالي از لطف نيست. به طور کلي نظام هاي سياسي جهان دو رويکرد را براي اعمال مديريت برمي گزينند. نخست نظام هايي که با اعتماد به مردم (بخش خصوصي) و با تدوين قوانين و ضوابط مي کوشند بستر مناسب براي انگيزش، انتخاب و حرکت بخش خصوصي را در چارچوب حاکميت نظام خويش فراهم کنند. دسته ديگر، نظام هايي که با نگراني از به خطر افتادن اصل حاکميت و با نگاه صغير شمردن مردم در تشخيص نيک و بد، انجام همه وظايف و مسووليت هاي اداره جامعه و تدبير سختگيرانه در عرصه قواعد و قوانين و نظارت بر آنها را پيشه مي کنند. گزينه دوم در تجربه اتحاد جماهير شوروي و رژيم هاي کمونيستي (انقلابي چپ) بسيار مشهود بود. اما تجربه نظام سياسي چين از همين نحله راه ديگري را پيش رو گذاشت. چين با واسپاري امور اقتصادي به بخش خصوصي صرفاً بخش نظارتي را به حاکميت سپرد و اکنون يکي از ده قدرت اقتصادي جهان به شمار مي رود. چين گرچه در بخش فرهنگي نيز سياست گشايش و اعتماد به بخش خصوصي را فراهم کرده است اما هژموني ايدئولوژي انقلابي مائو هنوز هم امکان واقعگرايي در عرصه فرهنگ را همچون حوزه اقتصادي، براي سياستمداران چيني فراهم نکرده است. در سرزمين ما، اما تجربه دولت اصلاحات در عرصه فرهنگ و هنر گرچه تجربه جامعي در عرصه اعتماد به بخش خصوصي نبود اما کوشش هاي جسته گريخته و سازمان نايافته يي براي گذر از سياست اعمال حاکميت بدون اعتماد به بخش خصوصي، به سوي اعمال حاکميت حداقلي و واگذاري امور به مردم به انجام رسيد. (از جمله تجربه واگذاري تشخيص برپايي نمايشگاه ها به مديريت گالري ها يا حذف مميزي از فيلمنامه يا تفويض اختيار صدور مجوز کتاب به شهرستان ها و تشکيل و برپايي نهادهاي هنري و صنفي نمونه هايي از آن است.) در بررسي علل و انگيزه نبود اعتماد به بخش خصوصي مي توان به عواملي چون نگراني از تعرض به قواعد و قوانين و نيز علاقه مندي به اعمال سليقه بيش از آنچه که در مجموعه قواعد و قوانين موضوعه مطرح است اشاره کرد. علاوه بر اينها، باور به ضرورت هدايت جامعه به سوي بهشت موعود ولو به قهر و جبر را هم مي توان افزود؛ چيزي که خداوند متعال هم در رسالت پيامبران نگنجانيده است، در هر حال تجربه برپايي نمايشگاه هاي تجسمي به صورت خصوصي در زيرزمين خانه ها در دوران دولت سازندگي که ثمره سختگيري ها و بي اعتمادي به هنرمندان بود، هنوز در خاطرمان باقي است. اميد است مسوولان نورس نهاد هنرهاي تجسمي با توشه اندوزي از تجارب پيشينيان و اعتماد به بخش خصوصي، شرايط مدني واگذاري امور به نهادهاي مردمي را فراهم آورند. که اعتماد به مردم عاقلانه ترين و کارا ترين شيوه مديريت انساني در جوامع امروزين است. دست آخر اينکه، فراموش نکنيم که هيچ يک از ما مومن تر از ديگري نيست،